Meningen

Ik had van tevoren een beetje mijn bedenkingen (het blijft toch Mel Gibson, en subtiliteit komt niet echt voor in zijn woordenboek) maar Hacksaw Ridge is naar mijn mening toch een geslaagde oorlogsfilm geworden.

Het ongelooflijke verhaal van Desmond T. Doss wordt op grootste en meeslepende wijze verteld, en blijkt ook nog eens vrij waarheidsgetrouw te zijn, al wordt het hier en daar allemaal wel een beetje mooier gemaakt en bij vlagen behoorlijk vet aangezet. Met name het godsdienstige aspect ligt er wel een beetje erg dik bovenop.

Maar goed, als je daar een beetje doorheen kunt kijken (en ik vind dat je dat moet doen; of je het nou met Doss' opvattingen eens bent of niet, hij blijft wel een interessant figuur en verdient een film) dan is het wel gewoon een goed gemaakte oorlogsfilm - de ietwat plichtmatige introductie wordt met veel vaart afgewerkt, de actiescenes zijn erg indrukwekkend, en ook de wat rustigere scenes vervelen geen moment.

Het is zeker geen perfecte film, maar toch wel een mooie weergave van een mooi verhaal.

Ik was er van tevoren al een beetje bang voor (vandaar dat ik de film ook pas nu gekeken heb en niet in de bios) maar deze nieuwe Tarantino haalt het niet bij (de meeste van) zijn vorige films. Het is zeker geen totale ramp en best een kijkbare film, maar echt bijzonder is hij zeker niet.

Om met de goede dingen te beginnen: de film bevat een aantal heerlijke dialogen, een aantal lekker overdreven personages (stuk voor stuk enorme cliches, maar goed), goede muziek, en redelijk wat bloederige onzin. Ten slotte moet ik zeggen dat ik een tijdje lang best wel met spanning heb zitten te wachten op wat er ging gebeuren.

De meeste typische pluspunten van een Tarantino-film zijn dus wel degelijk aanwezig, al is het allemaal wel wat minder memorabel dan normaal..niks springt er echt uit en er zitten zelfs een aantal missers in (Michael Madsen oogt enorm verveeld en voegt helemaal niks toe, bijvoorbeeld).

Helaas zijn de typische minpunten ook ruim aanwezig...zo duurt de film echt veel te lang en is lang niet alles wat er gebeurt even interessant als Tarantino waarschijnlijk dacht dat het zou zijn...veel dialogen en scenes komen niet echt lekker uit de verf, de non-chronologische opbouw voelt als een moetje in plaats van dat het echt iets toevoegt enz.

En uiteindelijk vind ik het verhaal ook weinig bijzonders..lange tijd hoop je dat er echt een gave twist gaat komen of zo, maar eigenlijk zit het uiteindelijk (te) simpel in elkaar. Ik vond de ontknoping in ieder geval een teleurstelling.

Dus nee, deze kan ik met de beste wil van de wereld niet aanraden. De personages en de dialogen zijn amusant genoeg om de film een keer op een druilerige middag op te zetten, maar echt verrassen of uitblinken doet het nergens en dat is toch jammer.

Vrijwel totaal mislukte "actie" film

Ik waardeer hem in zoverre dan dat het weer eens iets anders is, Steven Soderbergh die zijn kenmerkende stijl loslaat op een vrij simpele actiefilm. Een tien voor de moeite dus, helaas een vier voor de daadwerkelijke uitwerking.

"Haywire" scoort nog een een paar puntjes voor een paar aardige gevechtscenes. Alle andere aspecten (plot, acteerwerk, dialogen, spanning, muziek) slaan de plank totaal mis.

Zelden heeft een cast met zoveel bekende namen zo weinig te doen gehad..Michael Douglas, Ewan McGregor, Michael Fassbender, ze komen allemaal voorbij, dreunen plichtmatig wat slechte dialogen op, en proberen te maskeren dat ze het alleen maar doen omdat ze Soderbergh nog wat schuldig zijn ofzo.

Verder is de film gewoon oersaai. Zelfs de achtervolgingen, voorzien van de minst toepasselijke muziek in de filmgeschiedenis, weten totaal geen spanning op te wekken. Het plot is te cliche voor woorden, het wordt ook nog eens slecht verteld, en het geheel is ook nog eens vrijwel volstrek humorloos.

Echt waar, ik waardeer het dat het weer eens iets anders is. Maar "anders" is niet meteen goed of briljant. Soms is anders gewoon saai. Voor een "arthouse" actiefilm toch maar

"Hanna" kijken, dan?

Redelijk gemaakte film, maar niks bijzonders - het klonk op papier waarschijnlijk een stuk beter.

Natuurlijk is dit een interessant verhaal en is het stuitend om te zien hoe zo recent als 60 jaar geleden segregatie en racisme nog volop aanwezig waren in de VS (en dan zelfs nog bij zo'n "verheven" instituut als NASA). Bovendien is het interessant om te zien hoe de computer zijn intrede deed en dat voor die tijd een "computer" juist een mens was die met de hand allerlei berekeningen uitvoerde. M.a.w. de film is een mooi tijdsbeeld.

Dit gezegd zijnde wil de film maar niet echt aangrijpend of interessant worden. Dit komt denk ik doordat toch een beetje voor een "feel good" aanpak gekozen is (waardoor je toch nooit echt het idee krijgt dat er iets op het spel staat) en het feit dat de aandacht verdeeld wordt over drie hoofdpersonen terwijl het verhaal van Katherine Goble/Jackson toch verreweg het meest interessant is en meer aandacht had verdiend. Door het gebrek aan focus blijven de karakters vervolgens erg aan de oppervlakte en volgen de cliches elkaar in vrij rap tempo op. Ook bijv. het casten van Jim Parsons (Sheldon uit de Big Bang Theory) als NASA-nerd helpt hierbij niet natuurlijk (hup, nog een cliché erbij).

Uiteindelijk wel geinig om keer gezien te hebben, maar door de (te) luchtige aanpak, een bak clichés en een te oppervlakkige uitwerking uiteindelijk toch niet echt geslaagd

Ik was er al een beetje bang voor en mijn angstige voorgevoelens blijken uit te zijn gekomen: The Hobbit is een behoorlijke miskleun. Technisch gezien is het een hoogstandje maar verhaaltechnisch is het een rommeltje.

Het voornaamste probleem is dat alles tot een onhaalbaar niveau is uitgerekt. Zo ongeveer iedere scene in de film gaat maar door en door ver voorbij het punt dat het nog interessant is. Daarnaast worden er allerlei zaken met de haren bijgesleept of nodeloos herhaald uit LOTR. Deze toevoegingen zijn uiterst dubieus (de catweazle-achtige tovenaar spant de kroon maar ook het gevecht tussen de stenen reuzen is zeldzaam zinloos) en leiden uiteindelijk alleen maar af.

Ook qua actie en humor vind ik dat de film het flink laat liggen. De humor is door de boot genomen te flauw voor woorden en de meeste actiescenes gaan veel te lang door, missen spanning, en zijn vrij slecht opgezet. De positieve uitzondering is de ontsnapping van de goblins, waarbij alle remmen los gaan en er opeens wel humor en creativiteit de vinden is.

Gelukkig zijn er een paar zaken die wel goed uitpakken. Zo doet Martin Freeman het erg goed en is de scene tussen hem en Gollem nagenoeg perfect. Ook ziet het er natuurlijk allemaal prachtig uit (met name de landschappen).

Dit kan echter niet verhullen dat "The Hobbit" een behoorlijke miskleun is waarbij een in principe prima gegeven door nodeloze toevoegingen en herhalingen en een enorm traag tempo verzandt in een overall tamelijk slaapverwekkende aangelegenheid.

Ok ik wist natuurlijk dat dit een beetje een brave film zou worden (vooral gericht op tieners) maar het uitgangspunt is goed en je hoopt dan toch op iets goeds.

De verwachtingen zijn uiteindelijk gedeeltelijk waargemaakt..het is zeker geen klassieker maar toch een bovengemiddeld onderhoudende film.

Om met de negatieve punten te beginnen: de films is echt minstens een half uur te lang en neemt teveel tijd voor de actie losbreekt. En ondanks deze lange looptijd wordt het hele idee achter het dystopische Panem, de ggames, en het effect ervan op de bevolking, maar erg matig toegelicht. Ten slotte is de romance die in de film zit van een bedroevend niveau en een overduidelijke paai richting het Twilight-publiek.

En toch heb ik me er prima mee vermaakt. De film heeft een sterk hoofdpersonage waar je mee meeleeft en een aantal spannende, grappige en ontroerende scenes. En ondanks het feit dat het idee natuurlijk niet helemaal nieuw is (zie Battle Royale, Running Man etc) zitten er toch voldoende interessante vondsten alsmede leuke bijrollen (Woody Harrelson) in om het allemaal erg onderhoudend te maken. Dat het allemaal dan net een beetje te braaf is, tsja, je kunt niet alles hebben.

Misschien had ik het boek toch maar niet moeten lezen, want als je al weet wat er gaat gebeuren dan biedt deze film wel erg weinig meerwaarde.

De hoofdlijnen uit het boek worden keurig (bijna slaafs) gevolgd, maar ondanks de lange speeltijd van de film vind ik dat het allemaal maar matig uitgewerkt wordt. De dialogen zijn saai, de bijrollen zijn flinterdun, en het wil maar niet echt spannend of meeslepend worden. Daarvoor voelt het allemaal veel te afgeraffeld aan.

Jennifer Lawrence doet goet haar best, maar als je met een dweil als Josh Hutcherson moet samenwerken dan houdt het een keer op, en overtuigen doet hun "romance" in ieder geval geen moment.

Al met al heb ik me er nog wel mee vermaakt, maar met wat meer vaart, wat beter acteerwerken wat beter uitgewerkte dialogen en bijrollen had hier volgens mij veel meer ingezeten

De arena is wel schitterend gemaakt en er zitten een paar nette actiescenes in, maar hoe spannend is het nou echt om allemaal karakters waarvan je soms nog niet eens de naam kent dood te zien gaan? De eerste film deed het wat dat betreft een stuk beter.