Meningen

Grote rommel. Waarom heb ik dit ook alweer gekeken?

70 miljoen is best een boel geld, je vraagt je echt af waar ze dat allemaal aan verkwist hebben. In ieder geval niet aan script, acteurs, kostuums of special effects.

Wat overblijft is iets dat met de legende van Hercules vrij weinig te maken heeft, maar eindigt als een soort kruising tussen Gladiator (waarvan grote delen van het plot gejat zijn) en Twilight (waarvan een acteur plus de zeldzaam onovertuigende romance geleend worden). Maar waar Gladiator nog gave actie en een meespelend verhaal had, is dit de overtreffende trap van saai, emotieloos en stijf.

OK, een paar van de actiescenes zijn nog net te doen, maar de rest is zo belabberd op alle fronten dat je eigenlijk alleen maar hoofdschuddend kunt toekijken en je kunt afvragen hoe Harlin, die ooit toch acceptabele actiefilms maakte, tot did niveau is afgedaald

IK had met deze cast eigenlijk gehoopt op een betere film dat dit. Wat een dertien-in-een-dozijn voorspelbare flauwekul is dit zeg. Je vraagt je af wat iemand als Jake Gyllenhaal (die toch altijd zijn rollen erg goed kiest) hier in zag.

"Life' in ruim anderhalf uur aan platte karakters die de ene naar de andere domme beslissing maken en de ene naar de andere catastrofe die uit de lucht komt vallen. De eerste twintig minuten of zo zijn nog redelijk te doen, daarna volgt een weinig overtuigende reeks aan dommigheid en toevalligheden, zoals een hermetisch afgesloten laboratorium waarbij dan toch opeens een vluchtweg ontstaat als nota bene de sprinklers afgaan (alsof het lab in de fik vliegt niet tamelijk voor de hand liggend zou zijn).

De film gaat voor een soort van "Alien" vibe maar spannend wil het eigenlijk geen moment worden, en om dat te verhullen wordt er maar vooral heel hard en heel luid bombastiche muziek door de luidsprekers gepompt en wordt er een lading goedkope trucjes tegenaan gegooid. En dan het einde..tsja...mijns inziens erg flauw en voorspelbaar.

Het ziet er allemaal mooi gemaakt uit, dat wel, en Ferguson en Gyllenhaal weten er nog wel iets van te maken, maar het is uiteindelijk niet voldoende.

Misschien moet ik echt dit genre links laten liggen in het vervolg...

Het uiteindelijke idee achter deze film (mensen aan het denken zetten over geloof) is best clever, en het is wat mij betreft ook best mooi dat het einde op meerdere manieren geinterpreteerd kan worden is godsdienst een sprookje dat we onszelf wijs maken om te ontsnappen aan de wrede realiteit, of is het idee juist dat het bestaan van een God "evident" is en dat het alleen een kwestie is van het kiezen van de religie die je het meeste aanstaat

Dit gezegd zijnd is het jammer dat de film die om dit gegeven heen gebouwd is een traag en weinig interessant melodrama is. Visueel is het overwegend nog wel in orde (de tijger is erg mooi maar niet alle andere effecten vond ik even overtuigend) maar het acteerwerk vond ik niet bijzonder, het tempo ligt erg laag, het sentiment ligt er nogal dik bovenop (moet er echt altijd zo'n cliche romance in?) en de uitleggerige dialogen vond ik ook niet zo boeiend.

Ik heb het boek niet gelezen en kan me best voorstellen dat dit verhaal als boek wel zou werken; als film vond ik het een tamelijk tenenkrommende aangelegenheid.

Aardige en erg kijkbare film, die vooral opvalt wegens de sterke bijrollen en de mooie aankleding. Affleck zelf weet helaas niet echt te overtuigen deze keer, hij is toch beter als regisseur of in iets luchtigers.

Ik heb ook het boek gelezen waarop deze film gebaseerd is en hoewel dat ook niet het beste boek Dennis Lehane is het toch een prima bron voor een film. Het probleem bij de film is dat er wel erg veel verteld moet worden in een kleine twee uur. De film laat danook behoorlijk veel weg en van een soort van epische strijd van een man die het in principe goed bedoelt maar toch steeds verder wegzakt in de criminaliteit is niet echt sprake, het is meer een aaneenschakeling van fragmentarische problemen geworden (eerst problemen met de rivalen, dan met de KKK, dan met een religieuze fanaticus etc.

Dat gezegd zijnde kijkt de film lekker weg, bevat hij een aantal sterke rollen en lekker scherpe dialogen. Wat er is is dus allemaal best interessant maar er had gewoon meer van mogen zijn (misschien dat een miniserie dan ook beter was geweest).

Het einde komt wel veel te veel uit de lucht vallen, zeker als je het boek niet gelezen hebt.

Nee, dit is het duidelijk niet voor mij.

Ik wist dat dit geen al te goede film ging worden maar ik hoopte dat het wel een vermakelijke zou zijn. Uiteindelijk vond ik hem vooral vervelend.

Het probleem is nog niet eens dat het allemaal zo onzinnig is (al kun je wel lol hebben met het aanwijzen van alle mogelijke plotgaten en andere flauwekul) maar dat deze flauwekul gewoon niet goed uitgewerkt is.

Het wordt geen enkel moment spannend en maar heel sporadisch grappig. Men probeert het wel met de ene na de andere oneliner, en Guy Pierce weet de boel nog een heel klein beetje te redden, maar voor het grootste gedeelte is de film gewoon geforceerd en niet leuk.

Erg goed gemaakt is het allemaal ook niet..de special effects zijn zeer matig (de achtervolging in het begin zag eruit als een jaren 90 computerspel), de muziek belabberd, en het temp ligt ook al niet erg hoog.

Uiteindelijk is er niks mis met het concept, maar in deze uitvoering wordt ik er niet warm of koud van.

In alle opzichten abominabel. Waar het eerste deel in deze reeks al gigantisch ver over de top ging met enorme nonsense en lachwekkend patriottisch gedoe doet men er in deze film nog een stapje bovenop - dit is werkelijk op geen enkele manier meer serieus te nemen bijvoorbeeld het idiote idee dat men precies van tevoren kan weten waar alle regeringsleiders zullen zijn, het idee dat men een heel politiekorps in een beschaafd land bijna volledig kan infiltreren, of het idee dat men niet eerst even de resultaten van een autopsie afwacht alvorens iemand te begraven, hetgeen de film er natuurlijk niet van weerhoudt om dit toch te doen.

Bovendien is alles van A tot Z bij elkaar gejat uit andere (betere) films.

Waar in "Olympus has fallen" hier en daar nog wel eens iets origineels voorbij kwam bijvoorbeeld de aanval met het C-130 gunship is hier echt sprake van een ideeënarmoede van de bovenste plank.

Tenenkrommend slecht.

Deze film bevat een zeer spannend en zeer lang vuurgevecht dat het bekijken meer dan waard is.

Helaas is de opbouw naar dit vuurgevecht toe wel veel te lang en bestaat deze voornamelijk uit een enorme berg aan cliches: het leger is een grote familie, de soldaten zijn allemaal elkaars hartsvrienden, één soldaat heeft uiteraard net trouwplannen etc. Misschien is het allemaal echt zo, maar het voelt alsof er toch wel een behoorlijk dik patriotisch sausje over deze film heen is gegaan.

Maar goed, dat kun je eigenlijk ook wel weer een beetje verwachten, dus ik heb me er niet echt actief aan gestoord...maar echt heel enerverend om naar te kijken is het nou ook weer niet.

Al met al wel oke voor een avondje hersenloos vermaak.

Luchtig niemendalletje. Best te kijken maar morgen ook weer vergeten.

De vormgeving is uiterst hip, het uitgangspunt is leuk, en Scarlett zet een leuke rol. Het eerste halfuur is ook nog prima te doen.

Daarnaast blijkt het allemaal wel een beetje weinig om het lijf te hebben. Dat het allemaal grote flauwekul is vind ik niet erg, maar de gekozen opzet (Scarlet is letterlijk onverslaanbaar) neemt wel zo'n beetje alle spanning weg, en zelfs voor een film als deze komen het verhaal en de bijrollen er wel erg bekaaid vanaf. Ook van de humor had ik eigenlijk wat meer verwacht.

Dus: er zijn ergere manieren om 1,5 uur van je leven mee door te brengen, en zoals gezegd ziet het er leuk uit allemaal, maar het uitgangspunt had een betere film verdiend.

.