Meningen

Een mooi gegeven, dat in deze FD film redelijk uitgewerkt is. Er broeit de hele film een lekker spannend sfeertje wat ik wel mag. De eerste doodscènes zitten ook goed in elkaar en het is interessant hoe de ongelukjes zich beetje bij beetje opstapelen tot alles ontlaadt in een dodelijk 'ongeval'. Maar als de Dood bij Clear op bezoek komt haak ik af. Voorheen waren het ongelukken, die je nog aan de slachtoffers kon wijten. Maar dan ineens gaat alles heel snel. Ik kan niet volgen wat er gebeurt (wat ik voorheen juist zo mooi vond) en kan alleen maar afwachten of Clear sterft of niet. De hele sfeer gaat in die ene scène naar de maan en dat vind ik dan ook een groot minpunt. Het einde is op een macabere wijze dan wel weer grappig, maar het geheel is niet meer dan matig.

Een vooruitgang op FD. Het bekende concept stoort niet en wekt bij mij juist verwachtingen hoe het uitgewerkt zal worden. En het wordt in deze film wel degelijk beter uitgewerkt. Hetzelfde ongemakkelijke sfeertje zit ook hier weer in. De doodscènes zijn hier ook veel beter. Zo'n Terry Chaney-dood in FD was wel grappig, maar zat niet echt goed in elkaar. Hier zitten alle dood scènes wel goed in elkaar. Ik heb ook meer sympathie voor de personages; iets dat bij FD ontbrak. De terugkeer van Clear in het verhaal vind ik wel een pluspunt. Net als de vorige heb ik ook hier het probleem dat het op het eind wat te snel vindt gaan. De dood van Eugene en Clear is een ongeluk dat te snel gaat en dat ik ook niet goed kan begrijpen. Dat is dus een minpuntje. De manier waarop het plan van de dood uiteindelijk 'verslagen' wordt vind ik dan wel weer mooi gevonden. Deze film zit op zich beter in elkaar dan FD.

Ik vind dit eigenlijk de beste van de FD- serie, tot nu toe. De geheimzinnige sfeer die in de voorgaande films ook wel aanwezig was, is hier volop aanwezig. Het is echt een heel duistere film. Ik vond 'de kills' in deze film juist veel beter en er was ook geen sprake van 'kills' die me te snel gingen. Het einde deprimeert wel heel erg. Waar de vorige films eindigden met een duistere vorm van humor, eindigt deze film met de keiharde waarheid. Zonder deze wat op te fleuren. Heerlijke, zware horrorfilm die wel vermakelijk is.

Ik zag van Final Destination 1, 2 en 3. Ik heb 4 overgeslagen, maar toen ik hoorde dat 5 in de bioscoop draaide ben ik daar ook heengegaan. Ik bekeek hem met 3D-bril en in dit geval had die wel degelijk een functie: ik betrapte me er zo nu en dan op achteruit te deinzen voor een pin of een brokstuk dat alleen op het witte doek bestond.

De film zelf? Het bekende gegeven dat onderhand toch wel een beetje zijn werking begint kwijt te raken. Waar de kills in de eerdere delen wel goed waren, worden ze nu steeds onrealistischer. De film zit vol met grote onwaarschijnlijkheden die gemakshalve vergeten worden, om het ongeluk te kunnen laten gebeuren. Zo veel onwaarschijnlijkheden dat het vervelend wordt. De ongelukken zijn zoals altijd op een afschuwelijke manier leuk om naar te kijken, maar meer is het dan ook niet. Er wordt ook steeds slechter geacteerd, merk ik. Want hier zaten me er toch slechte acteurs tussen. Ongelofelijk. Niets verraste me meer; het verhaaltje is onderhand uitgewerkt (voor mij althans). Op het einde had ik al wel het gevoel dat er nog iets zou gebeuren, maar niet dat het verhaal zich voor Final Destination 1 afspeelde, met dat vliegtuigongeluk dat op het einde gebeurde.

Wel even een vraag: vertelde die doodgraver (Tony Todd) eerder in de film niet over het vliegtuigongeluk uit Final Destination 1? Want als dat zo is zou dat een fout zijn in de film. Dat kan ik me haast niet voorstellen, maar weet iemand over welk dodelijk ongeluk de doodgraver dan wel praatte? Ik weet het niet meer.

Helemaal op het einde met diegene die dat leven van die Roy had, was al helemaal voorspelbaar. Op zich best grappig, maar geen verrassing.

Niets speciaals, deze film.

Slechte 'horrorfilm' (als je het zo al kunt noemen) die het moet hebben van spectaculaire moorden en schrikmomenten. Een cliché verhaallijn die slecht uitgewerkt is. Er zit geen enkele verrassing in: je ziet mijlen van tevoren al aankomen wie er doodgaat en wie niet en hoe het einde zal zijn. Irritante personages waarbij ik totaal geen medelijden heb als ze vermoord worden. Er zit niet eens humor in. Het einde kunnen ze niet gewoon het einde laten door Jason voor dood te laten (dat zou ons de waarschijnlijke sequels besparen). Maar nee, Jason moet nog even tot leven komen.

De film riep 2 vragen bij mij op:

1. Wat is de spanning van het verhaal als de vijand toch onsterfelijk is?

2. Wat voegt dit nou toe aan het bestaande horror aanbod?

Matige oorlogsfilm. De scènes over de training van de soldaten waren erg goed en interessant om naar te kijken. Ik zat me ongelofelijk te ergeren aan R. Lee Ermey (kwam meer door zijn rol, dan door hemzelf), maar ik maakte wel even een vreugdedansje toen hij doodgeschoten werd. De scènes in Vietnam vond ik erg zwak. Ze waren niet schokkend en ook niet interessant. Het einde vond ik erg sterk, maar enkel doordat het afmarcheren van de soldaten gecombineerd werd met een kinderliedje. Verder was het niet veel bijzonders.