Meningen

Deze film ging ik kijken omdat ik een fan ben van het acteerwerk van Jack Nicholson. Een acteur die me altijd weet te boeien. Op voorhand zeiden mensen tegen me dat het niet echt een makkelijke film was om weg te kijken. Dat viel reuze mee. De film keek op zich best wel lekker weg en boeide tot het eind.

De regisseur regisseert de film op een lekker rustige manier. Hij laat de kijker eerst even kennis maken met de omgeving en alle personages, en gaat niet in sneltreinvaart door het verhaal heen. Ik hou wel van die rust. Dit stuk werd opgekleurd met de patienten (die heel grappig waren, hoe zielig het eigenlijk ook is), Jack Nicholson (die sowieso de film met zijn typische hoofd spannend houdt, ook al gebeurt er weinig) en Nicholsons rol. Een rebel met vermakelijke ingevingen.

De regisseur schept er in een lekker tempo een boeiende verhaallijn in. Ik vond zuster Ratchet een veel minder interessant personage dan ik verwacht had. Ik had gelezen dat ze in de film nogal sadistisch was, maar dat was niet echt zo. Het was gewoon een zuster wiens gedult soms buitengewoon ver ging. Hoewel ze wel een tang was, viel ze voor de rest wel mee. Louise Fletcher is wel perfect gekozen voor zo'n rol.

Een paar onrealistische puntjes zitten wel in de film. Nicholson klimt over een hek heen terwijl er allemaal verzorgers op het plein zijn. Ik betwijfel of dat in het echt ook zou kunnen. Ik bedoel het is wel een psychiatrische inrichting. Maar dat komt gelukkig wel ten goede van het verhaal: het uitje van de patienten was erg boeiend om naar te kijken.

Chief Bromden was ook een interessant personage, ook al had hij nauwelijks tekst. De scene waarin blijkt dat hij kan praten was echt heel grappig.

Ook de scene met het spontane feest wat McMurphy in de inrichting organiseert was mooi en vertederend. Het is ook de laatste vrolijke scene in de film. Daarna ging alles wel een beetje snel. Het rustige tempo van de film ging er toen wel een beetje uit. Ook het stuk dat Chief Bromden McMurphy verstikt om hem niet hulpeloos achter te laten was een beetje onrealistisch, hoewel het wel mooi was. Bromden had op zijn minst een paar dagen kunnen wachten om te kijken of McMurphy's toestand niet zou veranderen en dan uiteindelijk hetzelfde kunnen doen. Dat was een minpuntje, vond ik. Het einde was wel heel mooi, maar had net iets later in de film mogen zitten.

Over het algemeen een erg goede film. Ik ben blij dat ik hem, tegen sommige adviezen in, de film toch gekeken heb. Ik was positief verrast.
4.0*