Meningen

Horror blijft voor mij een teleurstellend genre. Welke horrorfilm ik ook kijk, ze zijn vaak teleurstellend. Als ik hoor dat een film de reputatie heeft 'bloedstollend eng' te zijn, ben ik altijd heel benieuwd om die te zien. Zouden er dan toch nog goede horrors zijn? Zo keek ik onder velen Nightmare on Elm Street, Child's Play, The Grudge, Martyrs en uiteindelijk ook Poltergeist
....................
Wat een rotzooi is dit.

Het duurde even voordat het echt spannend werd, dus ik had goede hoop dat dit niet zo'n B-horrorfilm zou zijn die in recordtijd eng wil zijn en daardoor juist niet eng is. Misschien nog erger zijn de horrorfilms die alles tegelijk willen laten zien om het eng te maken: ook dit zou Poltergeist niet worden, dacht ik. Was ik even teleurgesteld. Poltergeist is juist een van de extreemste films op dit gebied. Dat stukje met die TV was nog wel spannend, maar al veel te snel kwam onze klopgeest tevoorschijn. De scenes die eng moesten zijn waren lachwekkend (bijvoorbeeld met die boom). Toen met dat meisje dat verdwenen was, dat was ook nog wel spannend. Maar het acteerwerk verpestte de film nogal. De ouders acteerden zo slecht dat het gewoon irritant was. Daarna probeert de film een beetje een exorcist-verhaal na te streven, met die mensen die dat meisje terug naar de werkelijkheid moeten halen. Van die eerste 3 'helpers' weet ik niet zo goed wat hun rol was. Ze kwamen maar een beetje naar dat huis en deden eigenlijk helemaal niks zinnigs, behalve in hun broek schijten van angst voor die klopgeest (wat cliché trouwens met dat trillende kopje van die bange vrouw, kon de regisseur niks beters verzinnen?). Vervolgens gebeuren er nog wat grappige dingen die denk ik eng hadden moeten zijn.

En dan wordt het al helemaal een poppenkast met die vrouw met die babystem. Als ik al wat melig was in de minuten daarvoor, was dat nu al helemaal het geval. Begint die vrouw me daar toch een vaag en onsamenhangend verhaal te vertellen zeg (ze is in het licht, ze moeten zielen helpen oversteken, er is ook een slechterik die er als een kind uitziet, een monster ). Slordig uitgewerkte uitleg van wat bijna de hele plot is. De regisseur kon volgens mij niet wachten voor hij aan zijn finale kon beginnen. Die finale is nog wel te pruimen (al slaat het nog steeds ergens op). Als dan het meisje eindelijk terug is, moet de film eigenlijk stoppen. De regisseur had zich daarmee een vernedering kunnen besparen. Hij laat die babyvrouw even zeggen This house is clean en dat zou dan een redelijk einde zijn geweest voor zijn slechte film.

Maar blijkbaar was het huis een beetje te vroeg gecleant. Hooper was wanhopig, want zijn film was nog niet eng genoeg. In de daaropvolgende minuten trekt hij dan ook werkelijk alles uit de kast om er nog iets engs van te maken. Maar het trekt het gemiddeld voor mij alleen maar omlaag. Wat volgt is een idiote chaos van alles wat eng moet zijn. Alles volgt elkaar te snel op en het slaat helemaal nergens op. De familie vlucht het huis uit en het huis ontploft. Klaar, einde. Nou ik hoop dat ze het eng gevonden hebben, zal Hooper gedacht hebben. Maar nee.

Weer een 'horror' die me diep teleurstelt. Zal ik er ooit nog eens een zien die voor mij The Exorcist overtreft? Suggesties zijn welkom.

Ik vond deze film een dieptepunt: 1.0*

Goede film. Heel spannend om naar te kijken. Een groot deel van die spanning komt door de aparte relatie van Frank en Cora, niet door het geweld dat zij anderen aandoen. Jack Nicholson is zoals altijd goed in zijn verknipte rol. Maar mijn lof gaat toch meer uit naar Jessica Lange. Zij moet in de film vele emoties spelen en soms zelfs een rare mengelmoes van emoties spelen en dat doet ze heel goed. Ik vond haar personage heel interessant om naar te kijken; niet alleen haar uiterlijk De verhaallijn had veel interessante wendingen. Het ging nooit zoals ik verwachtte. Het einde vond ik heel abrupt en niet zo goed bij de film passen. Ik miste daardoor toch wel de point van de film. Het was een goede film, maar geen topper. Een 3.5