Meningen

Interessante Ozon. Ozon lijkt hier wel wat beïnvloed door de films van Xavier Dolan, en uiteraard ook Rohmer.
Een prachtige setting in een mooie badplaats. Fijne rol van Valeria Bruni Tedeschi.
De Engelse vriendin vond ik een wat minder interessant personage.
Ik vond vooral het eerste uur erg sterk. Daarna was ik erg benieuwd naar de clue / ontknoping, maar die bevredigde me niet zo.
Er komt geen echte clue. Terwijl de film wel steeds de suggestie werkt naar een clue toe te werken.
Ik had, Ozon kennende, verwacht dat alles wat je ziet en de dood van David enkel een schrijfopdracht was. Alexis was immers gefascineerd door de dood. En dat de clue dan zou zijn dat David uiteindelijk niet dood maar (zwaar) gewond was ofzo door toedoen van Alexis.
Waarom David's dood Alexis zo aangerekend wordt snap ik niet zo goed. David ging zelf zonder helm van huis en hij had zelf kenbaar gemaakt zich aan niemand te willen binden.

Aardig nostalgisch drama rondom een werkwaardige familie. De piano spelende dochter met faalangst is een origineel personage (RIP Marie Trintignant).

Geen Koreeda of Ozu maar toch hangt er wel een aardige sfeer. Maar het is geen nostalgie à la Pagnol. Daarvoor is het allemaal iets te veel los zand en komen de personages niet allemaal goed uit de verf en worstelen ze te veel met zichzelf.

Overgangen in het verhaal verspringend naar zoveel jaar na dato zijn niet zo sterk.

Opvallend ingetogen rol van Claudia Cardinale, maar ook wel wat een treurige rol.

Philippe Noiret heeft in zoveel goede films gespeeld, maar hier kan hij niet zoveel indruk maken. Dat ligt misschien ook meer aan de film, maar toch.

Ik heb een grote zwak voor de films van Dominique Abel en Fiona Gordon, maar dit is helaas een wat mindere film van ze.

Het ziet er allemaal weer erg kleurrijk uit. Het Abel & Gordon universum heeft wel raakvlakken met de films van Aki Kaurismäki. De personages blinken allemaal uit in onhandigheid en moeizame communicatie.

Het verhaal is in hun films van ondergeschikt belang, maar deze film heeft net wat te weinig verhaal om continu te boeien. Het plot is gewoon wat te stuurloos. Het idee van de film over de man en zijn dubbelganger pakt hier gewoon niet zo leuk uit. Er zijn wel leuke vondsten, maar veel minder dan in hun voorgaande films.

De Japanse/Franse actrice Kaori Ito fleurt de boel wel wat.

De running gag van de man met de prothése die moeite heeft raak te schieten is een beetje flauw.

Krappe 2,5*

De kracht van de film zit 'm in de eenvoud.

Ik vind een sobere registrerende documentaire niet per definitie minder waardevol dan een documentaire die vol zit met interviews, eerder meer waardevol.

De natuurbeelden dienen om een context aan te geven en te laten zien in welk gebied de kinderen leven. De romantiek van het kleine schooltje wordt daarmee nog eens versterkt.

Originele film wel.

Ik vond het eerste half uur niet zo goed, maar daarna werd de film steeds interessanter en geloofwaardig. De karakters van de drie meisjes werden wat meer uitgediept.

Ja, heb ik ook in Skrien gelezen. En ik las in een artikel dat een meisje chagrijnig keek en dat hebben ze met de computer bewerkt. Nou, ik zie eigenlijk nog steeds drie chagrijnige koppen, of ligt het aan mij? En een meisje had te veel een gespierde 'mannenbuik'. Daar hebben ze toen een buik van een bekend fotomodel voor gebruikt...

Kappeuter van der Meyden

Ik heb de krantenknipsels over deze film uitgeknipt en bewaard, want de recensies waren lovend.

Nu ik de film op video gezien heb, valt de film me nogal tegen.

Het eerste uur wil de film maar matig boeien, het is allemaal veel te traag en er gebeurt te weinig. De laatste drie kwartier van de film vind ik daarentegen goed tot zeer goed.

Ik zal er niets over verklappen, maar het is vrij schokkend. Goede horror dus.

Overall vind ik de film goed, maar ik had er meer van verwacht.