menu
Mijn Series +

Mad Men - Seizoen 6 (2013)

mijn stem
4,10 (81)
81 stemmen

Verenigde Staten
Drama

ontwikkeld door Matthew Weiner
met Jon Hamm, Elisabeth Moss en Vincent Kartheiser

Mad Men duikt in de levens, liefdes en ambities van een groep ongenadig competitieve mannen en vrouwen die bij een reclamebureau werken in de jaren zestig. De serie speelt zich af op en rond Madison Avenue, de bakermat van de New Yorkse advertentiebureaus, en tevens verwijzend naar de 'Mad' uit de titel. We maken kennis met de onvoorspelbare wereld van Don Draper, de grootste reclameman (en womanizer) in de business, en zijn collega's van de Sterling Cooper Advertising Agency. Hoewel Don de regie in de vergaderkamer en de slaapkamer in handen heeft, heeft hij moeite om voor te blijven lopen op de snel veranderende tijden en zijn jonge ambitieuze collega's.

  1. The Doorway, Part 1
  2. The Doorway, Part 2
  3. The Collaborators
  4. To Have and to Hold
  5. The Flood
  6. For Immediate Release
  7. Man with a Plan
  8. The Crash
  9. The Better Half
  10. A Tale of Two Cities
  11. Favors
  12. The Quality of Mercy
  13. In Care of
zoeken in:
avatar van Thomas83
4,0
Toch een iets minder seizoen dan de vorige drie. Voor het eerst krijgen we een seizoen met amper leuke oneliners van Roger. Ik zou zelfs niet weten wat zijn komische hoogtepunt zou moeten zijn. Peggy is normaal zo'n enigmatisch personage, en als Moss zich van haar allersterkste kant laat zien dan lees je in een scène in een tijdbestek van misschien drie seconden tal van emoties van haar gezicht. Maar nu blijft dat toch allemaal vrij simpel en zijn de Peggy-momentjes van voldoening vooral die (gelukkig) spaarzame keren dat ze met een enkel woord Don op zijn plaats zet zoals alleen zij dat kan.

Het seizoen begint overigens ijzersterk met de eerste dubbelaflevering. Het is een interessant vooruitzicht voor het seizoen om te zien wat Megans succes als actrice met Don zal doen, en het is wel mooi om te zien wat voor veranderingen de iets grotere sprong in de tijd dan gebruikelijk hebben gebracht. Er wordt openlijk wiet gerookt op kantoor en eigenlijk alle mannen hebben wild haar of baardgroei (Pete grappig genoeg enkel bakkebaarden). Ik weet niet of het de baard is, maar dit seizoen ben ik Stan ineens weer erg gaan waarderen. De aflevering is ook enorm sfeervol met een prachtige kerstsfeer in huize Francis, lekker vage scènes zoals Don die op het strand van Hawaii de vader van de bruid speelt en de eerste blik op een meer onvriendelijk en gevaarlijk New York als Betty daar een vriendin van Sally zoekt, een personage waarvan ik dacht dat ze wel zou blijven hangen.

De plotselinge fusie SCDP en CGC is een erg verrassend en groots moment dat een seizoensfinale waardig zou zijn maar midden in het seizoen komt, maar uiteindelijk draait het seizoen vooral om Don. Als een seizoen een karakterstudie van hem is dan het dit seizoen wel. Aanvankelijk vond ik het wat vermoeiend hem alweer in een affaire te zien belanden (met Lindsay uit Freaks and Geeks nog wel, als ik het niet ergens had gelezen dan was het me niet opgevallen), maar achteraf gezien is het noodzakelijk. Als bruggetje naar eindelijk weer eens echt interessante flashbacks waarin uiteindelijk wordt onthuld waarom Don zich gedraagt zoals hij dat doet, maar ook hem door een diep dal te laten gaan om zichzelf te hervinden. Dat doen bijna alle belangrijke personages in de laatste aflevering op een sterke manier. Ze staan allemaal voor een nieuwe start, die ook erg nieuwsgierig maakt naar het allerlaatste seizoen.

Vooral omdat Don weer eens een stukje van zichzelf, van zijn verleden, heeft laten zien. Dat zijn altijd spectaculaire momenten in de serie. Het is nog niet eens Dons plotseling eerlijke verhaal tijdens de presentatie aan Hershey maar die schitterende laatste scène waarin Don zijn kinderen meeneemt naar het huis waar hij opgroeide. Die ene blik tussen vader en dochter zegt alles. Het is voor het eerst dat Sally haar vader een beetje leert kennen en ook kan zien als gewoon een mens met zijn eigen gebreken en verleden. Eerder in het seizoen raakt ze voor het eerst ongesteld, maar het is niet dat moment maar dit ene persoonlijke momentje met haar vader waarin ze haar eerste stap zet naar een volwassenheid.

Om nog wat losse (en dit seizoen toch net iets minder talrijke) hoogtepunten te noemen, The Flood is wel sterk als een aflevering die draait om ieders reactie op de moord van Martin Luther King. Vooral Dons monoloog over de oprechtheid van zijn gevoelens voor zijn kinderen nadat hij met Bobby naar The Planet of the Apes is geweest (zien we ook eens wat meer van Bobby. For Immidiate Release vanwege de fusie natuurlijk. The Crash omdat het zowel een bizarre vervreemdende als hilarische aflevering is wanneer iedereen op kantoor helemaal hyper is van de drugs die ze krijgen (en Ginsberg die niets neemt maar van zichzelf al hyper en een flapuit is).

Bob Benson vond ik trouwens wel een interessant geheimzinnig personage en eigenlijk ben ik de zo saaie en gewone Ken ook gaan waarderen, juist omdat hij als een van de weinigen zo onschuldig en normaal is gebleven. De kleine samenwerking tussen Joan en Peggy was zoals altijd weer erg fijn om te zien, en verrassend nog die soort van cameo van Danny. Als Sal er nou ook nog eens een krijgt komend seizoen zou dat het wel afmaken. Misschien is dat dan ook nog wat om naar uit te kijken voor seizoen zeven.
4.0*.

avatar van Black Math
2,5
Mad Man zoomt diep in op de personages en heeft hierdoor sporadisch nogal een soapgehalte, in dit seizoen neemt wat mij betreft dit soapgehalte een niveau aan waarbij ik me onprettig voel. Wat een rotzooi speelt er in de levens van de karakters: De scheiding van bed en tafel van Pete en Trudy, zijn demente moeder, Ted die een affaire met Peggy heeft, maar vooral Dons affaire met de buurvrouw, hetgeen het meest prominent in beeld komt omdat hij natuurlijk het belangrijkste personage van de serie is. Ik heb een hoop sympathie voor Dons echtgenote Megan, maar blijkbaar slaagt de serie er wonderwel in me te identificeren met Don, want bij elke scène dat hij weer vreemdgaat, voelt het aan alsof ik zelf de bedrieger ben en dat is een afschuwelijk gevoel. Ik krijg het overigens ook bij Ted als ik zie hoe erg zijn vrouw van hem houdt. Ik wil geen moralist zijn en mensen moeten hun leven leiden op hun eigen wijze, zeker fictionele karakters, maar het overspelgehalte is hier gewoon dusdanig groot dat ik er ongemakkelijk van word.

De serie is voor mij het sterkst wanneer Don zijn genialiteit wat betreft marketing en zijn gevoel voor hoe die wereld in elkaar zit laat zien. Dit is hier voornamelijk te zien rondom Chevrolet, maar voor de rest lijkt hij een stap terug genomen te hebben en het werk vooral aan Peggy over te laten. Ook de mooie en/of grappige momenten zijn helaas spaarzaam. In de categorie "mooi" is het meest uitgesproken moment Don die een erg ongemakkelijk maar persoonlijk verhaal over Hershey chocolade vertelt. En in de categorie "grappig" natuurlijk Roger die Burt Peterson voor de tweede keer ontslaat. Omdat deze momenten spaarzaam zijn, en het soapgehalte hoog, is de zin om het volgende seizoen te kijken helaas niet heel groot meer, maar aangezien het volgende het laatste seizoen is, zal ik er toch aan beginnen. 2,5* voor dit seizoen.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:14 uur

geplaatst: vandaag om 13:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op TvMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.