menu
Mijn Series +

Mad Men - Seizoen 7 (2014-2015)

mijn stem
4,12 (77)
77 stemmen

Verenigde Staten
Drama

ontwikkeld door Matthew Weiner
met Jon Hamm, Elisabeth Moss en Vincent Kartheiser

Mad Men duikt in de levens, liefdes en ambities van een groep ongenadig competitieve mannen en vrouwen die bij een reclamebureau werken in de jaren zestig. De serie speelt zich af op en rond Madison Avenue, de bakermat van de New Yorkse advertentiebureaus, en tevens verwijzend naar de 'Mad' uit de titel. We maken kennis met de onvoorspelbare wereld van Don Draper, de grootste reclameman (en womanizer) in de business, en zijn collega's van de Sterling Cooper Advertising Agency. Hoewel Don de regie in de vergaderkamer en de slaapkamer in handen heeft, heeft hij moeite om voor te blijven lopen op de snel veranderende tijden en zijn jonge ambitieuze collega's.

  1. Time Zones
  2. A Day's Work
  3. Field Trip
  4. The Monolith
  5. The Runaways
  6. The Strategy
  7. Waterloo
  8. Severance
  9. New Business
  10. The Forecast
  11. Time & Life
  12. Lost Horizon
  13. The Milk and Honey Route
  14. Person to Person
zoeken in:
4,0
Toch wel een erg waardig einde aan deze fantastische serie, die mij van begin af aan geboeid heeft.

avatar van Kos
4,0
Kos
Ik vond het een geweldig seizoen maar de laatste aflevering juist niks.

avatar van Bubblez
4,0
Ik heb Mad Men onlangs pas gekeken. Ik denk alle seizoenen in een jaar. Heerlijk, die sfeer, kon er geen genoeg van krijgen. Een dikke aanrader voor wie van de 50s houdt en niet teveel actie verwacht.

avatar van Thomas83
4,0
Een waardig laatste seizoen. Roger is weer helemaal terug met zijn oneliners en komische momentjes. Hij mag zelfs blijven leven. Daar was ik nog niet zo zeker van. Goddank. Eigenlijk legt alleen Cooper het loodje, en dat is een uittocht met eresaluut (of nou ja... een geniaal onverwacht musicalnummer) en dat voelt ondanks de verrassing wel op zijn plaats. En ach, Bert Cooper is overal op zijn gemak. Het hiernamaals zal hem vast ook wel goed bevallen. Het zou goedkoop zijn als iedereen een positieve afsluiting zou hebben gekregen, maar eigenlijk komt de serie er nog dicht bij in de buurt en ik had er alsnog van genoten omdat ik de meeste personages alles gun. Mad Men behoort wat betreft leuke en goed ontwikkelde personages tot het allerbeste in serieland. In een rijtje met Six Feet Under, The Wire en Deadwood wat mij betreft.

Het is wel weer een wat makkelijk seizoen, met relatief veel beweging in narratief opzicht en er blijft weinig te raden over. Maar gelukkig zijn er nog wel wat momentjes van mystiek en het is ook weer niet helemaal logisch dat zo op het einde van de serie hier en daar naar wat afsluiting voor de personages toe wordt gewerkt. Wie had kunnen denken dat van iedereen uitgerekend Betty nog zoveel ontroering op zou kunnen wekken door net als ze meer ontspannen is en beter in haar vel zit dan ooit, een studie heeft opgepakt zelfs, het slechte nieuws ontvangt dat ze terminaal kanker heeft? Één gevoelige scène met Sally veegt al die voorgeschiedenis van een groeiende afstand eigenlijk van tafel en blaast de connectie die er altijd al tussen moeder en dochter was nieuw leven in. Die brief die Sally eigenlijk pas na haar moeders dood mocht lezen is ook zo ongelofelijk mooi. In haar laatste levensfase klinkt Betty zelfs wijs. Ze voelt heel goed de potentie aan in Sally, die direct alle verantwoordelijkheden van haar overneemt en eigenlijk verwordt tot een nieuwe Betty, maar een met grotere kansen haar dromen waar te maken.

Pete is er ook al zo eentje die in dit allerlaatste seizoen een heel ander mens lijkt. Eindeloos meer ontspannen (uitzondering nog die ruzie met de directeur van een elitaire mogelijke nieuwe school voor Tammy. "The king ordered it!"). Ik had de kans al opgegeven dat Trudy en hij weer bij elkaar zouden komen. Bij Peggy en Stan lag dat erg voor de hand. Ik vind de manier waarop ze bij elkaar komen eigenlijk een beetje volgens het bekende romantische draaiboek, maar het feit dat het gebeurt geeft al zo ontzettend veel voldoening. Hier is seizoenen lang naartoe gewerkt. En in elk geval wordt het op zakelijk gebied ook weer niet te mooi. Peggy kiest ervoor haar eigen pad bij McCann Erickson te volgen en geen partner te worden van Joan in haar nieuwe productiebedrijf. Dat zou net wat te mooi zijn geweest. Het is al mooi genoeg dat we Joan deze stap mogen zien zetten, mede dankzij Roger die het kind van Joan en hem tot zijn erfgenaam maakt.

Het verraste me best om Ginsberg zo te zien doordraaien (best een bizarre verhaallijn ook), maar eigenlijk waren de hints van zijn geestelijke ziekte overduidelijk maar herkende ik ze totaal niet omdat Ginsberg vooral een komisch personage leek. Daar bleek dus wel wat meer achter te steken. Eigenlijk is hij net als met name Don een man van vele gezichten, mogelijk zelfs schizofreen. Maar in tegenstelling tot Don kan hij geen masker opzetten voor iedereen en flapt eigenlijk alles er vooral uit.

En dan hebben we nog Don zelf. Dat gedoe met die serveerster en het aftakelende huwelijk met Megan vond ik niet zo bijster interessant eigenlijk, maar het is wel geweldig om hem op een gegeven moment zijn allereerste vergadering op zijn nieuwe werkvloer te zien verlaten om alles achter te laten en richting Californië te zien reizen, voor hem altijd een beetje het beloofde land in de serie. Schitterend om hem te zien leeglopen aan de telefoon met Peggy, waarna hij tijdens die groepstherapie zich herkent in een vergelijkbaar figuur die zich onbemind en niet gewaardeerd voelt, waarna hij volledig ontspannen mediteert en dan die ingeving krijgt voor misschien wel de beroemdste reclame aller tijden (voor Amerikanen dan in elk geval) krijgt. Een moment zo spectaculair als Mad Men kan zijn. De conclusie is waar al naar gehint werd gaandeweg het seizoen: Dons werk is zijn leven en zijn passie, iets waarin hij kan dromen en zich kan uiten. 4.0*.

Ter afsluiting nog maar even een snelle opsomming van mijn favoriete afleveringen of afleveringen met favoriete momenten die ik nog niet genoemd had:

A Day's Work: Vooral een prachtige aflevering door de scènes met Don en Sally. Wat is Kiernan Shipka indrukwekkend voor haar leeftijd en ongelofelijk gegroeid als actrice. Hier zien we een nieuw soort eerlijkheid ontstaan tussen Don en Sally en de twee echt een connectie maken. Hoogtepunt en tranentrekker van misschien wel de hele serie is als Don Sally afzet bij haar school en Sally op een prachtig niet sentimentele manier tegen Don zegt dat ze van hem houdt. Dat gezicht van Don. Een echte favoriet.

The Strategy: Een Don en Peggy-aflevering vooral. Die dans op My Way vond ik een beetje te eigenlijk, maar om Don zijn rol als mentor op een vriendelijkere manier te zien oppakken is zo mooi. En Don, Peggy en Pete zo bij elkaar is toch ook een mooi gezicht.

Waterloo: Vooral de aflevering waarin we de personages gefascineerd naar de maanlanding zien kijken (iets waarvan ik had verwacht het in de laatste aflevering pas te zien) en een smaakvol afscheid van Bert Cooper. Roger die zijn loyaliteit aan Don toont en doet waar hij goed in is en de overname door McCann Erickson opzet. Don die de presentatie aan BurgerChef overlaat aan Peggy en Sally die niet de sportieve oudere jongen maar zijn nerdachtige kleine broertje kust.

Lost Horizon: Een zo'n typische dromerige aflevering. Joan stelt zich zo sterk op in dat gesprek met Jim Hobart, de grote baas en wel het toppunt van het misogynistische bolwerk dat McCann Erickson blijkt te zijn. Maar het is vooral mijn favoriete aflevering door Peggy en Roger alleen in het verlaten SC&P-kantoor. Het begint al geniaal als Joan een geluid hoort en er griezelige muziek wordt ingezet die blijkt te komen van Roger die op het orgel speelt. En om dan later ook nog eens Peggy rondjes te zien rolschaatsen, wat doet denken aan een hilarisch moment met Peggy op de motor seizoenen eerder. Speciaal ook om Roger en Peggy ook zo bij elkaar te zien, iets wat we in al die seizoenen nooit echt eerder hebben gezien. En ook echt een Peggy-momentje als we haar de volgende ochtend met zonnebril op en sigaret nonchalant in de mond haar nieuwe kantoor binnen zien wandelen. Mijn grote favoriet van het seizoen denk ik.

avatar van ZAP!
Iemand enig idee waarom hier 2 blu-ray uitgaves van zijn (de ene s1-6, de andere s1-7 - let ook even op die prijsverschillen...!)?

avatar van ZAP!
Ben nog steeds benieuwd naar een antwoord op mijn bovenstaande vraag. Seizoen 7 is toch een volwaardig seizoen? Iemand?

avatar van Heino
4,0
Heino (moderator)
ZAP! De box met S1-6 is uitgebracht in 2013, dus voordat S7 uitgezonden werd. In de huidige beschrijving van deze box staat ook "Contains all 78 episodes from season one to the much anticipated sixth and penultimate season with hours of extras". Ze geven dus al aan dat S6 het voorlaatste seizoen is en S7 is dus een volwaardig seizoen.
De reden voor 2 boxen: ik gok op extra verkoop/geld

avatar van ZAP!
Bedankt, dacht al zoiets (geld)! Nu nog overtuigd raken dat ik dit es in z'n geheel wil zien...

avatar van Sybrand
4,5
Helaas komt er na zeven seizoenen van uitzonderlijke klasse een eind aan Mad Men. Eigenlijk zakt het niveau vrijwel nergens weg. De karakters zijn perfect uitgewerkt, zelfs Sally maakt door de serie heen een knappe ontwikkeling door als kind. De dialogen zijn ook van topniveau en de humor ligt mij ook heel erg. Kortom: een van de beste series aller tijden wat mij betreft.

avatar van renzoroy
5,0
ZAP! schreef:
Ben nog steeds benieuwd naar een antwoord op mijn bovenstaande vraag. Seizoen 7 is toch een volwaardig seizoen? Iemand?


seizoen 7 was toen opgesplitst in 2 delen

De eerste 7 afleveringen zijn uitgezonden vanaf 13-04-2014 tot 25-05-2014
De laatste 7 afleveringen zijn uitgezonden vanaf 05-04-2015 tot 17-05-2015

Beide delen zijn apart uitgebracht op dvd/bluray geloof ik.

avatar van ZAP!
Bedankt!

avatar van Black Math
3,0
Aardig einde van deze serie met een aantal mooie momenten, zoals Bert die na zijn dood in Dons verbeelding een musical nummer opvoert. Of Roger en Peggy in het lege gebouw, waarbij zij op rolschaatsen danst terwijl hij orgel speelt. Kort daarop gevolgd door Peggy die met zonnebril en peuk in de mond als een rockster haar nieuwe kantoor betreedt.

Verder ook een paar mooie gevoelige momenten, zoals hoe Sally omgaat met de ziekte van haar moeder Betty, of het moment waarop Peggy Stan corrigeert wanneer hij stelt dat sommige moeders nooit aan kinderen hadden moeten beginnen. Eén van de weinige momenten waarop het verleden van Peggy op duikt, Don had zo ontzettend gelijk toen hij seizoenen geleden zei: "You will be shocked how much it never happened."

En verder een aardige verdere ontwikkeling van Don die zijn Ohm moment heeft, waarna de serie hevig hint met de beroemde Coca Cola reclame dat hij toch altijd een reclameman zal zijn en hij eigenlijk tijdens zijn Ohm moment de inspiratie voor die reclame kreeg.


De echte maker van die reclame schijnt na anderhalf seizoen afgehaakt te zijn met kijken omdat het meer een soap werd dan dat het om het vak ging. Ik begrijp die kritiek en het soapachtige karakter werd me menig moment iets te veel gedurende de hele serie. Dit seizoen is in ieder geval weer wat fijner dan het vorige, dus een halfje meer. 3*.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:53 uur

geplaatst: vandaag om 04:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op TvMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.