Vrouwelijke Regisseurs Challenge - maart 2020

2. Terminal Island (1973)
FTV - 2 punten Totaal: 4 punten
88 minuten
Regisseur: Stephanie Rothman

https://image.tmdb.org/t/p/w780/hAedHeAUAoDyL7YMsGHrxMFbEI8.jpg

Eigenlijk kan ik me bij niethie zijn mening aansluiten. Low budget exploitatiefilmpje met af en toe wat bloed en bloot maar niets om opgewonden over te geraken. Er is zelfs een lollige scène bij waarbij een van de dames een gast zijn jongeheer en kont met honing insmeert en er nadien bijen op afstuurt. Het is gewoon allemaal niet vermakelijk genoeg. Zelfs voor de trash liefhebber valt hier weinig te rapen me dunkt. 2de onvoldoende voor een film van Rothman van mijn kant. Voorlopig nog geen verborgen pareltjes van haar kant.

1,5*

Tja John Milton! het duurde even om wat te schrijven maar hier zijn de eerste:

1. The Hitch-Hiker (1953)

FTV - 2 punten - Totaal: 2 punten

71 minuten

Regisseur: Ida Lupino

https://d2ycltig8jwwee.cloudfront.net/reviews/306/fullwidth.51a8cd36.jpg

Alhoewel de ambitieuze actrice Ida Lupino (High Sierra), niet de eerste vrouwelijke regisseur was ( Dorothy Arzner en Edith Carlmar waren er al eerder) Was ze wel de enige vrouwelijke filmmaker in Hollywood. En wat voor één!

Het gegeven is eigenlijk vrij simpel; twee vrienden Roy Collins en Gilbert Bowen zijn onderweg om te gaan vissen. Tijdens hun trip nemen ze de verkeerde lifter mee. Echter het bijzondere is dat het verhaal rechtstreeks uit de krant komt en op de echt bestaande 22-jarige psychotische moordenaar William Edward Cook Jr. is gebaseerd.

Het resultaat is een strak gemaakte grimmige suspense thriller die een overdaad aan spanning oplevert. Leuke keuze ook dat, in plaats van de donkere straten van een stad, deze Film-noir, woestijnlandschappen gebruikt om de personages te isoleren. Zo vervliegt ook elke hoop dat iemand ze kom redden. En door de altijd waakzame Myers wordt ook elke kans, die het paar heeft om te ontsnappen of de overhand te krijgen, ongedaan gemaakt Het is wachten tot het fatale moment waarop hij ze niet langer nodig zijn!

De film van regisseur Ida Lupino profiteert natuurlijk ook van de verdienstelijke cinematografie van Nicholas Musuracade (Cat People 1942). Maar ,misschien wel dankzij een vrouw aan roer stond, zijn de hoofdrolspelers niet-heroïsche. Het zijn gewone alledaagse mannen die te maken krijgen met een bedreiging voor hun vriendschap. Dit is een film noir die twee duimen omhoog verdient!

2. The Bigamist (1953)

FTV - 2 punten - Totaal: 4 punten

80 minuten

Regisseur: Ida Lupino

https://assets.mubi.com/images/film/9950/image-w1280.jpg?1558545276

Met een ongewoon onderwerp voor een film uit de jaren 1950, had The Bigamist gemakkelijk een exploitatiefilm of een sterk moraliserende film over de heiligheid van het huwelijk, kunnen worden. In plaats daarvan, weet regisseur Ida Lupino (Hollywood's enige vrouwelijke producer-regisseur uit die tijd) een zorgvuldige en sympathieke film ervan te maken.

Moeilijkste van de film was om Harry, ondanks moreel verkeerd, je een sympathiek persoon te laten vinden. En ik vond dat het redelijk was gelukt om van Harry een anti-held te maken, die verstrikt raakt in zijn talloze slechte keuzes. Een verdienste van O'Brien die er in slaagt om van Harry een sympathiek (en nogal zielig) karakter te maken. Dit komt ook omdat zijn vrouw Eve (Joan Fontaine) en vriendin Phyllis (Ida Lupino) zeer overtuigend tegenspel bieden in de film. Ook de ingehouden cinematografie (George Diskant) draagt verder ​​goed bij aan deze sfeervolle film.

Ondanks de somberheid van het onderwerp en de nuchtere benadering van het materiaal, bezit het script ook enkele speelse Hollywood-grappen. Doordat Oscar-winnaar Edmund Gwenn in de film speelt, zijn er niet één maar twee verwijzingen naar Miracle op 34th Street. Eve vertelt Harry dat ze vind dat Jordan "op de kerstman lijkt." En tijdens een bustoer wijst de chauffeur op het huis van Gwenn. De huizen van Lupino's voormalige Warners-collega's Barbara Stanwyck en Jane Wyman worden ook genoemd in deze scène.

De film is opmerkelijk vanwege zijn sociaal taboe-onderwerp en daarnaast vanwege de eerlijkheid waarmee het zijn personages behandelt. Dit was dan ook een prachtige film, goed geschreven en geacteerd. Ik heb er elke minuut van genoten.

3. Mr. Jones (2019)

FTV - 2 punten - Totaal: 6 punten

118 minuten

Regisseur: Agnieszka Holland

https://theplaylist.net/wp-content/uploads/2020/01/Mr-Jones-Vanessa-Kirby.jpg

"Men came and thought that they could change nature's laws"

De Holodomor was de hongersnood in Oekraïne die werd veroorzaakt door het beleid van de regering van de Sovjet-Unie onder Stalin in de jaren 1932-1933. En was onderdeel van een grotere hongersnood die ook in andere delen van de Sovjet-Unie heerste; het aantal doden lag ergens tussen de 2,5 en de 7,5 miljoen. Terwijl de gebeurtenissen grotendeels werden verborgen door het Sovjetregime kwam informatie in het westen over de massale hongersnood naar buiten door verschillende personen. Waaronder; journalist Gareth Jones.

Zijn naam is de meesten niet bekend maar deze film handelt over zijn voetnoot in de journalistieke geschiedenis. De Welshman wordt afgebeeld als een buitengewoon sympathieke en moedige zoeker naar waarheid. Het oude beeld van de heroïsche journalist in een bedrieglijke wereld. Waarbij de film opent in 1933 met Jones in een kamer vol met sigarenrook en legt de premier uit waarom Hitler ( die hij in een vliegtuig interviewde) serieus moet worden genomen.

Hoewel het een Poolse productie is, heeft de film een Hollywood-vriendelijke cast om de hoofdpersonages te spelen; James Norton, als Mr. Jones, Vanessa Kirby (The Crown ) als verslaggever Ada Brooks en Peter Sarsgaard als Walter Duranty, de in Moskou geboren editor van de New York Times, die hongersnood ontkende.

Nu is de film een beetje onevenwichtig geworden. Zo is de toevoeging van George Orwell die tussendoor ' Animal Farm 'schrijft meer storend dan een echt goede toevoeging. Ook doordat de film wil in gaan op de rol van de buitenlandse pers, het Sovjet-regime en hun propaganda toont het soms wat onnodige dingen. Blijf als het ware daar iets te lang in hangen. Echter zodra de film overschakelt naar gruwelijkheden in een winterse Oekraïne, kom dit nog best flink aan!

Gek genoeg eindig deze film die handelt over de waarheid aan het daglicht brengen, zelf ook met een veronderstelling. Aangezien niemand precies weet hoe Gareth Jones die in Mongolië was gijzelt aan zijn einde is gekomen. Al met al moet ik wel zeggen dat de film ondanks zijn onevenwichtigheid wel uiterst boeiend stukje biografische geschiedenis was.

Vergeet ALICE GUY-BLACHÉ niet

(ik heb Be Natural (2017) destijds nog gebacked via crowdfunding)

En uiteraard mogen we Lois Weber niet vergeten, die zo succesvol was dat ze tegen 1916 meer verdiende dan welke collega dan ook, man of vrouw.

Misschien ga ik dan toch ook een filmpje van Ida Lupino meepikken dan joolstein. Ik had nochtans eerst die hitch-hiker op de lijst willen zetten maar dan zag ik dat er geen vrouw in de cast zat. Ok dat is geen vereiste voor deze challenge maar ik heb voor mezelf vooropgesteld dat als het dan toch door een vrouw geregisseerd is dan wil ik ook graag dat vrouwen centraal staan in het verhaal

Ik heb trouwens wel al eentje van haar gezien: The Trouble with Angels (1966) een comedy hoewel toch met een serieus thema.

2. Anti-Clock (1979)

FTV - 2 punten - Totaal: 4 punten

107 minuten

Regisseuse: Jane Arden

https://pbs.twimg.com/media/D3UoQl1W4AI5OcH.jpg

Zeker geen gemakkelijke film en ook best een zware zit wanneer je niets met experimentele films hebt. Het uitgangspunt is echter sterk en ook de wijze waarop we een kijkje krijgen in de gedachten van Sapha die hij zelf bijna wanhopig probeert op te halen (fabriceren?) is prima gedaan. Het geheel duurt echter te lang en daardoor wordt er soms te lang stilgestaan bij het geven van voorbeelden. Al met al aardig.

3*

07. Herutâ Sukerutâ (2012)

FTV - 2 punten - Totaal 14 punten

127 minuten

Regisseur: Mika Ninagawa

https://66.media.tumblr.com/7955c7b8e5655528ce0019c3dbf73bd8/tumblr_pc8nlbPMV51tdh1jbo1_540.gifv

Lilico heeft zichzelf met plastische chirugie compleet om laten bouwen tot een landelijk begeerde ster en ze baadt in luxe, tot de constructie van haar schoonheid letterlijk uit elkaar begint te vallen; blauwe plekken verschijnen en naast haar uiterlijk ontrafelt beetje bij beetje ook steeds meer haar psyche. Onderhond haalt Perfect Blue aan in zijn review, en ook ik moest daar tijdens het kijken direct aan denken. Een van mijn favoriete animatiefilms trouwens, en al is Helter Skelter live-action, het is een zeer geschikte companion piece voor fans van Satoshi Kon’s meesterwerkje.

Met plekje #11 valt Helter Skelter momenteel net buiten de top tien van onderhond, maar het is alsnog een enorm hoge notering die nieuwsgierig maakte. En de film stelt niet teleur. Ook al is hij inmiddels alweer een jaar of 8 oud, de thematiek over wat er achter de schone façade van de showbizz schuilgaat, is actueler dan ooit. In Ninagawa’s film (zelf ooit een pop fotograaf, dus uitermate geschikt om dit te belichten) draait het om J-pop in plaats van K-pop, maar of dit een wezenlijk verschil maakt, betwijfel ik.

https://i.pinimg.com/originals/01/e6/dd/01e6dd357bf4a601256db62bf9182db0.png

Visueel is Helter Skelter zeer de moeite, de film overweldigt in kleuren en Ninagawa weet door haar verleden als fotograaf zo te zien als geen ander hoe ze dit bizarre wereldje in beeld moet brengen. Wellicht had ik liever een andere score gehad dan de klassieke muziek waarvoor gekozen is, maar het werkt eigenlijk heel aardig.

4*

Het tempo van JM ligt hoog maar dat zie ik hem niet volhouden tot het eind

3. Embrace of the Vampire (1995)

FTV - 2 punten - Totaal: 6 punten

92 minuten

Regisseur: Anne Goursaud

https://cinematicdiversions.com/wp-content/uploads/2019/11/Embrace-of-the-Vampire-Cover-1-678x381.jpg

Het begin was eigenlijk nog wel veelbelovend met een jonge man die door enkele naakte vampiervrouwen wordt verleid. HIj verandert dan in een naamloze vampier en gaat om een of andere reden een studente (Alyssa Milano) stalken hoewel ze al een boyfriend heeft. Dit leidt tot behoorlijk wat erotische scènes met Milano die gewillig haar silliconenborsten toont (meestal vind ik dat een afknapper maar het viel nog mee). De erotische scènes zijn veelal droomsequenties. Er zijn genoeg andere mooie vrouwen, mooier dan Milano maar meer dan lingerie tonen ze niet, terwijl er wel redelijk wat ontblote mannentorso's zijn. De vrouwelijke regisseur wilde kennelijk zichzelf en de andere vrouwelijke kijkers ook een plezier doen. De vampier zorgt ook voor wat horrorscènes helaas te tam en te arty om indruk te maken. Deze had ik echt wel leuk willen vinden, maar het verhaal was te pover, de horror slap en de erotiek draaide enkel om het naakte lichaam van Milano terwijl er zoveel mooie andere dames waren die ik nog liever uit de kleren had zien gaan.

1,5*

1. The Love Witch (2016)

Regie: Anna Biller

Speelduur: 120 minuten

FTV: 2 punten

https://pbs.twimg.com/media/Da8DgonWAAAKznn.jpg

Deze film viel mij in het oog met het opzoeken naar horrorfilms die geregisseerd zijn door vrouwen. Het idee van een ode aan de jaren 70 pulp maakte mij al helemaal warm. En het lost zijn premisse helemaal in. Heerlijk speelse film met een luchtig verhaal, over een heks die mannen verleid tot ze obsessief verliefd worden.

De technicolor stijl, de typische acteerstijl en kleurrijke decors zijn om van te smullen. Alleen de speelduur van 120 minuten was net wat teveel van het goede.

https://film-grab.com/wp-content/uploads/2019/10/The-Love-Witch-041.jpg

3.5*

08. Girlfriends (1978)

FTV - 2 punten - Totaal 16 punten

86 minuten

Regisseur: Claudia Weill

https://video-images.vice.com/articles/5ae727179f34480006c1960a/lede/1525098330122-298370.jpeg?crop=0.7782xw%3A0.6775xh%3B0.0605xw%2C0.0413xh&resize=2000%3A*

Weills film zou onterecht vergeten zijn, vergeleken met de faam die Woody Allen geniet (of moet ik zeggen genoot?), en een lans hebben gebroken voor slice of life drama's, de huidige indie film en het mumblecore subgenre. Ik ben geen autoriteit op dat vlak, maar ik snap de vergelijking wel. Een favoriet van Kubrick dit, schijnbaar. Helaas deed het mij niet zo heel erg veel, al was het zeker niet slecht.

Karig toeven om van Helter Skelter hier naartoe te gaan.

3*

Ik moet toegeven IH88: ik heb me best vermaakt met Charlie's Angels in de bios. Unjustly maligned, wat mij betreft. Behoorlijk vermakelijke onzin BTW, Als je toch een review schrijft, kun je hem toch net zo goed hier ook posten? Of houd je het liever 'schoon'?

3. Charlie's Angels (2019) - MovieMeter.nl

Regisseur: Elizabeth Banks

FTV: 2 punten

Totaal: 6 punten

https://uproxx.com/wp-content/uploads/2019/11/charlies-angels-sony-feat.jpg?w=710

2.5*

Ik zat wel te twijfelen tussen een 2.5 en een 3, maar uiteindelijk zaten er toch te veel negatieve aspecten aan de film. Misschien ooit bij een rewatch. Ja, ik kan hier ook wel een review doen, het is toch maar twee keer copy/paste . Goed idee.

Volgens mij waren we het behoorlijk eens als ik je verhaal zo lees, alleen het cijfer verschilt iets; de argumentatie is haast identiek.

1. 3 Tage in Quiberon (2018)
FTV - 2 punten Totaal: 2 punten
115 minuten
Regisseur: Emily Atef

https://images2.persgroep.net/rcs/_hpCsZNDdX62I5kQe17VFyv-ETk/diocontent/148232503/_fitwidth/763?appId=93a17a8fd81db0de025c8abd1cca1279&quality=0.8

Heel mooi, in prachtig zwart/wit geschoten en met Marie Bäumer als overtuigende Romy Schneider. De actrice die allang andere paden op was gegaan, maar altijd Sissi zou blijven en voer voor de roddelbladen met een onstuimig liefdesleven en altijd met een spoor van ellende in haar leven. Haar laatste interview in Der Stern vanuit de detox-kliniek in Quiberon, kettingrokend en met drank en pillen in overvloed. En dan weten we als kijker al dat het later jaar helemaal mis gaat lopen.
4*

01. Mädchen in Uniform (1931)

Regie: Leontine Sagan

FTV: 2 punten

Totaal: 2 punten

Fijn filmpje om mee te beginnen. Heerlijk sfeertje en een niet alledaags onderwerp. Zeker niet voor 1931, dus kan me voorstellen dat deze film voor controverse zorgde. De film maakt eigenlijk een statement tegen hiërarchie, discipline en de onvrijheid van de mens, en houdt een pleidooi om mensen 'te laten zijn wie ze zijn'. Einde helaas wat abrupt. Maar toch een mooie 3,5*

09. Une Colonie (2018)

FTV - 2 punten - Totaal 18 punten

102 minuten

Regisseur: Geneviève Dulude-De Celles

https://d1nslcd7m2225b.cloudfront.net/Pictures/2000x2000fit/0/2/7/1297027_acolony_223898.jpg

Une Colonie stond na de goedkeuring van verhoeven en tbouwh (en toegegeven, de trailer) hoog op de kijklijst voor het filmfestival in Leiden; maar hij was óf uitverkocht of de tijden waren ruk, het zat er in ieder geval niet in. Inmiddels is de film met enige creativiteit gelukkig ook thuis te kijken.

Coming of age is een subgenre dat ontzettend raak en ontzettend gemakzuchtig en cliché kan zijn, alles valt of staat bij de uitvoering wat mij betreft. Gelukkig is Une Colonie er een van het eerste soort. Mijn stem is de 5e op MovieMeter en dat is zonde, dit is wel een film die een wat breder publiek verdient. Het is zo makkelijk nog niet om precies te duiden wat de film allemaal goed doet, maar je merkt het in iedere scène; het voelt raak. Emilie Bierre had moeilijk beter gecast kunnen worden (die gaat groot worden!), maar het zijn de blikken en momenten die Dulude-De Celles’ film zo de moeite waard maken. De betere versie van Eighth Grade (2018) wat mij betreft, al is het geen wereld van verschil.

4,1*

Joepie eindelijk een ruime voldoende na 3 miskleunen.

4. The Dark Side of Tomorrow (1970)

FTV - 2 punten - Totaal: 8 punten

74 minuten

Regisseur: Barbara Peeters (samen met Jack Deerson)

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMTQ5NDM3NjIwMV5BMl5BanBnXkFtZTcwODYzNjA1MQ@@._V1_UY1200_CR108,0,630,1200_AL_.jpg

Denk dat ik me ga aansluiten bij de opinie van Fransman. Denise vond ik best wel interessant vooral omdat zij wel overtuigend overkwam als lesbienne. Zij hield ook echt wel van Adria, voelde zich slecht toen haar vriendin begon aan te pappen met een vent enidem ditto als een andere vrouw avances begon te maken naar haar toe. Voor Denise was het duidelijk wie haar ware was, eigenlijk wel mooi. Leuk is ook de 70s sfeer, de hippies en zo. Ok de seks was terughoudend maar het verhaal was voor het lage budget toch redelijk goed uitgewerkt.

3*

Rustig beginnen met twee animatiefilms:

1. Frozen II (2019)

FTV - 2 punten - totaal: 2 punten

Regie: Chris Buck en Jennifer Lee

Score: 3*

Best wel leuke sequel en een verfrissing tussen de hele serie remakes, reboots en sequels van Disney. Het is al van Coco uit 2017 dat Disney nog eens iets origineels heeft gemaakt. Frozen II is wat licht van verhaal, maar volwassener dan je zou denken en mooi gemaakt.

https://image.dynamixse.com/s/crop/1200x500/https://static.whereyat.com/whereyatcom_813899304.jpg

2. Brave (2012)

RW - 1 punt - totaal 3 punten

Regie: Mark Andrews, Brenda Chapman en Steve Purcell

Score: 2,5*

Toch wat verouderd en voor een jonger publiek. De film is weer eens iets anders, maar tegelijk weer een hoop clichés. Een film die de charme mist van Disney (vroeger toch) en niet verwonderlijk dat dit wat in de vergeethoek geraakt is.

https://million-wallpapers.com/wallpapers/4/2/558697660024764/princess-merida-brave-2012.jpg

Okay, dus als een vrouw mee gewerkt heeft samen met 1 of meerdere andere (en ook mannelijke) regisseurs dan telt dat ook. Bijvoorbeeld met de film 'Turbo Kid', dat is wel fijn dan hoef ik daar in ieder geval niet op te letten.

4. Soulmate (2013)

FTV - 2 punten - Totaal: 8 punten

104 minuten

Regisseur: Axelle Carolyn

https://i.ytimg.com/vi/1Cp-beVIQ8A/maxresdefault.jpg

Belgische regisseur Axelle Carolyn begon haar carrière als freelance verslaggever voor enkele filmtijdschriften en websites. Na een korte periode voor de camera (ze speelde bv. in Centurion (2010) regisseerde eerst een paar korte films, waarna uiteindelijk deze eerste speelfilm volgde, met manlief Neil Marshall (inmiddels ex) als executive producer.

Het was een Brits spookverhaal of nee... wacht, ik verwachtte een horrorfilm maar kreeg eigenlijk een bovennatuurlijk drama met wat romantische handelingen. Heel in de verte deed het me wel een beetje denken aan The Ghost and Mrs. Muir (1947) Dit was niet noodzakelijk een slechte zaak (ik vind The Ghost and Mrs. Muir te gek!) maar het werkte gewoon niet.

Actrice Anna Walton deed het goed genoeg, de film ziet er degelijk uit en het script ontwikkelt de verdere personages ook aardig. Maar voor de rest was het allemaal een beetje traag en saai. Wat is er eng aan twee personages die gewoon in een stoel gingen zitten praten met elkaar over hun leven. Hoe dan ook, hoewel het helemaal geen vreselijke film is, het begint redelijk goed voordat het een romantische film wordt, maar in zijn geheel was het nogal saai en biedt het niet veel.

5. Hisss (2010)

FTV - 2 punten - Totaal: 10 punten

98 minuten

Regisseur: Jennifer Lynch

https://mafab.hu/static/2015t/59/01/34390_1425169887.0668.jpg

Aparte chaos, die niet goed is maar ...tja apart. Het gaat over de hindoeïstische legende van de Nagamani, een juweel dat bestaat in het lichaam van de Nagin. (slangengeesten die de vorm kunnen aannemen van menselijke mannen of vrouwen) Van dit juweel wordt gezegd dat het onsterfelijkheid geeft aan iedereen die het bezit.

De film is duidelijke een problematische productie en slaagt erin op bijna elk gebied net niet goed te overtuigen. Regisseur Jennifer Chambers Lynch (dochter van) kreeg financiële steun uit India en ging met een Indiase cast filmopnames maken in het Hindi, een taal die ze niet sprak. De film werd geconfronteerd met enorme problemen; lokale weersomstandigheden, stakingsacties en protesten van religieuze groeperingen. En tot overmaat van ramp waren de producenten niet tevreden en werd de film her-bewerkt met grote gevolgen.

En toch...Jennifer Lynch slaagt er niet in om een ​​oninteressante film te maken, zelfs als het duidelijk een werk is dat niet is ontstaan ​​zoals ze wilde. Ik ben geneigd te denken dat Hisss een gebrekkig werk van enig belang is. Zeker, de film voelt onevenwichtig aan (ongetwijfeld vanwege de inmenging van die producent) scènes stoppen of veranderen plots, lijken niet helemaal af. De digitale slangen zijn hm, zo-zo.

En dan is er nog de Indiase actrice Mallika Sherawat die een doordringende intensiteit en een heerlijk sensuele aanwezigheid bezit. Overal waar ze gaat voert ze ronduit rare slangachtige acties uit. Helemaal subliem gek is een scène waarin een naakte Mallika bij een lantaarnpaal omhoog glijdt, zich eromheen wikkelt en er bovenin gaat slapen.

Deze film probeert heel veel dingen te doen en schiet tekort, maar deze eigenzinnige Indiase bovennatuurlijke slangengodin horrorfilm, kon ik nog best waarderen. Inderdaad niet het beste werk wat er bestaat maar ik heb er op één of ander manier goed van genoten!

02. Herutâ Sukerutâ (2012)

Regie: Mika Ninagawa

FTV: 2 punten

Totaal: 4 punten

Zeer fijne film. Over het algemeen is de opinie mooi = goed, maar dat wordt hier bekritiseerd. Lilico is een dan wel mooi en de knuffelpop van het land, maar in werkelijkheid een onzeker persoon die bitcherig is tegen alles en iedereen. Film verveelde geen moment en was visueel een pareltje. 4*

02. The Kindergarten Teacher (2018)

FTV - 2 punten - Totaal: 4 punten

minuten

Regisseur: Sara Colangelo

https://www.netflix-nederland.nl/wp-content/uploads/2019/11/The-Kindergarten-Teacher-Netflix-810x456.jpg

Voor mij helaas te traag om echt indruk te kunnen maken. *2.5

6. Kiss of the Damned (2012)

FTV - 2 punten - Totaal: 12 punten

97 minuten

Regisseur: Xan Cassavetes

https://intheirownleaguehome.files.wordpress.com/2019/10/kiss-damn-e1571165313987.jpg?w=1352

Regisseur Xan Cassavetes, de dochter van regisseur John Cassavetes laat in deze film vampirisme "weer" sensueel en romantisch zijn. De film heeft meer verwantschap met vampierenfilms; zoals The Hunger(1983) en Daughters of Darkness (1971) In deze film is het de vampier-mythologie; die hen verandert in beschaafde maar toch wanhopige vampieren en niet in de gebruikelijke monsters die leven op menselijk bloed. Maar zoals men zeg; "'Het bloed kruipt waar het niet gaan kan' Alles lijkt goed te gaan, totdat (voor de kijker gelukkig) Djuna's (Joséphine de La Baume) zus Mimi (Roxane Mesquida) voor de deur staat. Helaas laat het verhaal wel steken vallen. Zo is de opening en introductie van de twee geliefde erg vluchtig, zijn sommige scenes best langdradig en het einde is gewoon te zwak. Daarnaast is de retroscore wel heerlijk (soms valt deze wel een beetje uit de toon) en leent van de Italiaanse giallo-films. En is er ook best veel te genieten. Zo was de scène waar Mimi, de jonge maagdelijke fan Ann (Riley Keough), aanbiedt aan Xenia (Anna Mouglalis) voortreffelijk. En ook de eerste erotische scène was best stomend en goed. Snobistische, aristocratische vampiers zijn huichelaars die weigeren te erkennen hoe geweldig het is om slecht te zijn. Regisseur Xan Cassavetes brengt dit via flitsen van naakt vlees, doordringende dreiging en donkerrood bloed dat langs de kin van een of andere chique dame sijpelt, op een rustig sensuele manier aan de kijker over. De film was goed, de kwaliteit was er soms maar ik denk dat het ook nog beter had gekund.

4. Take This Waltz (2011) - MovieMeter.nl

Regisseur: Sarah Polley

RW - 1 punt

Totaal - 7 punten

https://media2.fdncms.com/charleston/imager/michelle-williams-finds-herself-back-in-dawsons-creek-territory-as/u/magnum/4149354/waltzmag.jpg

Sfeervolle film van Sarah Polley. ‘Het gras is altijd groener aan de overkant’, zo leert Margot (Williams) op harde en confronterende wijze. De lange sequentie tegen het einde van de film, waarin we zien hoe Margot en Daniel (Kirby) elkaar leren kennen en de geschiedenis zich herhaald, is een fantastische regiekeuze van Polley. Seth Rogen laat zien meer te kunnen dan een schijtlollig personage spelen, en ook SIlverman is sterk. Het verhaal is best voorspelbaar, maar ik denk dat iedereen zich wel zal herkennen in de situaties waarin de personages zich bevinden.

7. Celia (1989)

FTV - 2 punten - Totaal: 14 punten

103 minuten

Regisseur: Ann Turner

http://sensesofcinema.com/assets/uploads/2016/12/CeliaHeader.jpg

Pffft, wat saai en braaf was dit dan? Het klopt inderdaad wat andere hier beweren dat dit geen horror-film is! Deze film is meer alsof je naar McLeod's Daughters of The Flying Doctors zit te kijken. Menig oudere film bezit een betere en moderne visuele stijl dan deze film. Nu kreeg ik al een vermoeden toen de opening, terwijl er simpele themamuziek speelt, er al truttig en oubollig uitzag. Dit werd nog meer bevestigt doordat de film zich afspeelt in het naoorlogse patriarchale conservatisme van Australië in de jaren vijftig. Ook het camerawerk was ongelooflijk saai, en blijf constant statisch op één plaats hangen. En dan Jonge kinderen die niet met elkaar kunnen opschieten, angst voor de communisten en de konijnenpest. Bleuh, en maar klagen over konijnen en communisten, de film bleef er maar over doorgaan, en doorgaan en doorgaan. De klein burgerlijkheid uit die tijd was er voldoende, eveneens de lijfstraffen voor kinderen. En tja, jeugdige fantasieën komen omdat je naar verkeerde films kijk en verkeerde verhalen (voor)lees. Nou voor mij is er dan ook geen hulp meer mogelijk want die Aussie-wezens genaamd Hobyahs waarover aan het begin werd voorgelezen en zodoende ook zagen. Waren met verdoemde ziel, het enige aan de film wat ik nog enigszins interessant vond. Zelfs de climax met uit het plot beloofde wraak was vooral te braaf voor woorden. Tja en als verder het enige leuke karakter een konijn was...?

2. The Polka King (2017)

FTV- 2 punten / Totaal: 4 punten

95 minuten

Regisseur: Maya Forbes en Wallace Wolodarsky

https://imgix.bustle.com/uploads/image/2018/1/8/e61e5212-ad99-4638-acfb-fd49bcdb86df-tpk-day5-1040_r2.jpg?w=970&h=546&fit=crop&crop=faces&auto=format&q=70

Best fijn filmpje met Jack Black als de polka-koning van Pennsylvania, die zijn bekendheid wat wil vergroten en z'n fans in hem laat investeren tegen zeer aantrekkelijke rendementen. Beetje humor, beetje drama, lekkere hoem-pa-pa-muziek en het is allemaal nog waar gebeurd ook.

3*

Zelf heb ik Stories We Tell (2012) voor deze challenge op de agenda staan (dan hebben we meteen al haar films gehad).