Vrouwelijke Regisseurs Challenge - maart 2020

Kristen was ik vergeten dus nog vier. Inderdaad Anna and the Apocalypse. Verder Exte: Hair Extensions en Chopping Mall

Leuk initiatief! Ik sta er eigenlijk nooit bij stil van welk geslacht de regisseur van een film is, maar het is leuk om een keer de focus te leggen op vrouwelijke regisseurs. Ik zit op dit moment in een filmdip, dus hopelijk kom ik daar uit door hier een watchlist voor te maken!

Amsterdamned is wel leuk.... De mening over Intensive Care deel ik, die ga ik ook niet kijken daar is de cijfer en alles echt te laag voor.

Nog een week te gaan. Gisteren nog een film gezien van een vrouwelijke regisseur: Leave No Trace van Debra Granik. Had ik het geweten, had ik een week gewacht. Best wel de moeite, aangename tip voor mensen die nog een film zoeken voor volgende maand.

Ik heb alvast een lijstje samengesteld met films die ik kan zien. En misschien doe ik ook nog wel tips op als mensen hier hun films plaatsen.

Leave no Trace

Als iedereen hier die nu eens gaat kijken in Maart is de challenge in ieder geval geslaagd

Met plezier beveel ik ook het volledige oeuvre van Alice Rohrwacher aan.

Ik heb het debuut van Arnold en de eerste twee films van Lynne Ramsay al heel lang staan als usual suspects om nog te kijken.

Nog 4 nachtjes slapen, en die avond mag gestart worden met kijken

Wie nog op zoek is naar enkele hooggewaardeerde kandidaten, kan ook een blik werpen op deze lijst:

BBC's 100 Greatest Films Directed by Women (of de uitgebreide variant ervan)

Wil je meer recent werk zien of films uit een bepaald genre of van een bepaalde lengte, dan kun je joolsteins tip volgen door in deze lijst bovenaan de filters aan te passen:

Films Directed by Women, a list of films by Vanessa - Letterboxd

Intensive Care is echt slappe hap en terecht een dikke turkey. Belgische zanger, Nederlandse actrice en de slechterik is dacht ik een Amerikaan of Brit van middelbare leeftijd met een 13 in een dozijn slasher verhaaltje al twijfel ik of er ook meer dan 1 dode viel?

Amsterdamned vond ik veel poeha om weinig tot niets zoals de meeste films van Dick Maas. Ik begrijp dat hij wordt gewaardeerd omdat hij als een van de weinige Nederlandse regisseurs die horror maakt. Natuurlijk als je op nationaal vlak geen of nauwelijks concurrentie hebt heb je ook geen vergelijkingsmateriaal en ben je automatisch de beste daar en is een zekere fanbase nooit ver weg. Maar in feite brengt hij niets bijzonder daar, sterker nog moest hij een Amerikaan zijn geweest dan werd hij naar mijn mening gepasseerd als de zoveelste die een standaard braaf horrorwerkje met weing durf of verrassing maakt. Moordende duiker, moordende lift, moordende Sint klinkt op papier goed maar als je die zo braaf als de pest maakt en veel tijd steekt in nevenplotjes en Huub huppeldepup altijd centraal moet staan, dan ga je mij of joolstein of andere Nederlandssprekende niet mee op de spreekwoordelijke nationale filmpromotie bandwagon mee krijgen. Sterker nog je gaat eerder met erg kritische ogen en met vooroordelen gaan beginnen kijken en zoiets hebben van die Nederlanders (en Belgen) kunnen er niks van. Moest hij zoiets als Yummy hebben gemaakt, niets vernieuwend maar alle remmen los, then we are talking business naar mijn mening. Zo een project heb ik met vele plezier gesteund, hopelijk snel op DVD zodat ik die op een of andere manier kan delen met de Nederlandse vrienden die er om een of andere reden geen toegang tot hebben.

Atlantique van Mati Diop draait nog in de bios. Gisteren gezien, aanrader.

T.a.t. in de bios zien indien mogelijk. Film draaft op sfeer en de visuele toets is veel sterker dan de vertelling.

Tit for tat ken ik, maar t.a.t. kan ik even niet deduceren.

Ik doe ook mee John Milton.

Films die sowieso op de watchlist staan:

Point Break

Monster

Charlie's Angels (2019)

Always Shine

Wendy and Lucy

Whip It

Take This Waltz

Frida

Aeon Flux

Little Woods

Wine Country

Dumplin'

Persepolis

Thirteen (rewatch van heel lang geleden)

Honey Boy

Capernaum

Fish Tank

Selma

For Sama

Little Women (2019)

Big

The Piano

Cléo de 5 á 7

An Education

Ik heb mijn lijstje ook klaar liggen:

The 33

Winter's Bone

Private Life

The Miseducation of Cameron Post

Leave No Trace

The Kindergarten Teacher

The Virgin Suicides

Lost in Translation

Zero Dark Thirty

Austenland

Hustlers

Harriet

Little Women

Toni Erdmann

You Were Never Really Here

Miss You Already

Late Night

AfterDeath

A Girl Walks Home Alone At Night

Endless Love

The Sisterhood of Night

Cidade de Deus

Destroyer

The Tale

Red Road

Across the Universe

The Spy Who Dumped Me

The Farewell

Selma

Charlie's Angels

Birds of Prey

I Feel Pretty

A Dog's Journey

Eens kijken hoe veel zin ik heb om films te kijken en hoe ver ik kom

Aangezien ik de laatste tijd weinig films zie, doe ik voor spek en bonen mee. Maar dit is wel de trigger om een aantal films te zien die ik anders om welke reden dan ook zou hebben uitgesteld. Kom er alleen net achter dat ik For Sama in kader van de challange beter een week had kunnen uitstellen

Triumph des Willens (1935, herziening)

Olympia 1. Teil - Fest der Völker (1938)

Olympia 2. Teil - Fest der Schönheit (1938)

Mädchen in Uniform (1931)

Das Blaue Licht (1932)

The Ascent (1977)

Awakenings (1990)

Brødre (2004)

Little Miss Sunshine (2006, co-regisseur)

Capharnaüm (2018)

Portrait de la Jeune Fille en Feu (2019)

En als dat op een of andere manier gelukt is, zal ik allicht Lost in Translation (2001) een herkansing geven, aangezien ik die de vorige keer een 2 heb gegeven. Maar aangezien ik zulke films nu meer kan waarderen, wil ik 'm toch nog een kans geven.

Dit klinkt een fijn idee, heb al wat door de lijstjes lopen scrollen, vele interessante dingen ontdekt. Ik doe ook mee. Goed initiatief John Milton!

John Milton

The 50 Greatest Horror Films Directed by Women

Voor de aadigheid toch eens bekeken hoeveel ik er darvan heb gezien

Kennelijk 16/50 al hou ik mijn bekeken films veel beter bij op letterboxd dan op icm.

Zit nu niet meteen veel tussen dat ik echt uit mezelf zou willen bekijken. Ga er toch wel enkele uitpikken. Heb ik eens een excuus om oa Jennifer's Body en ABCs of Death te kijken en misschien ook die Boxing Helena. Van die laatste heb ik destijds het een en ander over gehoord maar nooit bekeken.

Baise-moi ja uiteraard werd daar ook over gesproken maar is dit een horrorfilm?

"Greatest" moet natuurlijk met een korreltje zout worden genomen als er een titel als "NIght to Dismember" tussen staat van notoire very low budget sexploitation regisseur Doris Wishman Al vond ik die film niet eens zo slecht. In elk geval beter dan American Mary maar dat is niet moeilijk.

Ik mis toch een film als deze:

Humanoids from the Deep (1980) - MovieMeter.nl

Hoe kan die er nu niet instaan

https://www.moviemeter.nl/images/cover/15000/15012.jpg?cb=1426357451

Dan zal ik Anna and the Apocalypse en 'Kristen' gezien de vrouwelijke hoofdrollen toch wachten tot maart om te kijken.

Ik meende dat jij Anna al lang gezien had? of doe je een herkijk?

Baise-Moi is geen horrorfilm, meer (wannabe) arthouse-misdaad met een pornovleugje, als je het mij vraagt. Ik vond het niet bepaald indrukwekkend.

Anna alsook Kristen zijn genomineerd voor de draft maar zitten beide in de laatste reeks daarmee dat ik heb gewacht om die te kijken. We zitten momenteel aan reeks 13 van de 15 dus ik heb nog wel even tijd. Ik verwacht een moeilijke zit maar ik heb er al ergere doorzwommen denk ik. Ik ben ook doorheen Midsommar en Hereditary geraakt dus

Morgen beginnen we er dan aan John Milton?

Ik heb ook maar een lijstje opgesteld die ik wel niet allemaal ga bekijken en moet er nog behoorlijk wat bij elkaar gaan zoeken.

‎Female directors movie challenge, a list of films by Johan_Wow • Letterboxd

Jep, vanaf vanavond mag er gekeken worden en vanaf 00:00 uur vannacht mag er worden geregistreerd!

Ik heb er 7 van jouw lijst gezien. Ben benieuwd naar je bevindingen

Collins

Kondoro0614

scorsese

Hollywood007

Film Pegasus

Onderhond

joolstein

Baggerman

alexspyforever

Woland

wendyvortex

dualcia

kaketoe

IH88

stephan-0115

misterwhite

En uiteraard ook de eerder getagde mensen die niet hebben gereageerd of users die ik compleet vergeten ben: vanaf nu mag er gekeken worden en vanaf 00:00 uur vannacht mag er worden geregistreerd. Je mag te allen tijde later nog aansluiten als gebruiker, je eerste registratie telt als inschrijving.

Lees als je vragen hebt de eerste post op de vorige pagina nog eens door. Sowieso zal ik gelijk een registratie doen als voorbeeld, als het klokje twaalf slaat. De eerste film ging er stipt 18 uur direct in

Nog iemand die het leuk/niet erg vindt om wat te helpen met de registraties/puntentelling te controleren?

John Milton

Ik help je wel met controleren!

Ik zal het spits afbijten. Voel je niet verplicht om het zo uitgebreid te doen. Mag, moet niet.

01. Fogo (2012)

FTV - 2 punten - Totaal 2 punten

61 minuten

Regisseur: Yulene Olaizola

https://cdn1.thr.com/sites/default/files/imagecache/landscape_928x523/2012/05/fogo.jpg

Een Mexicaanse regisseur die een slow-cinema film maakt over enkele mensen binnen een kleine gemeenschap op het Canadese eiland Fogo, dat bij Newfoundland hoort. Je verwacht het niet direct, maar het pakt erg mooi uit. We leren aan de hand van een gesprek tussen twee eilanders, dat de laatste veerboot morgen vertrekt. Ze kunnen het niet geloven, maar wanneer we het desolate landschap zien waarin de 2 figuren moeten overleven, verbaast het niet. In hoeverre Fogo documentaire of fictie is, moet de kijker zelf bepalen.

Yulene Olaizola’s Fogo is een soort filmische Hoe God Verdween uit Jorwerd, maar dan van het soort waarbij de zorgvuldig gekaderde beelden minstens even belangrijk zijn als de persoonlijke getuigenissen van deze minimalistische, (fictieve) microhistorie.

4*

02. Tempestad (2016)

FTV - 2 punten - Totaal 4 punten

105 minuten

Regisseur: Tatiana Huezo

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMmM4ZmRjYTYtODUwMy00MjViLTgxMjgtNGExMTIyNzRiYWJiXkEyXkFqcGdeQXVyNjk1Njg5NTA@._V1_SX1777_CR0,0,1777,938_AL_.jpg

Omdat Fogo (2012) zo goed beviel eerder op de avond, heb ik er gelijk nóg maar een Mexicaanse documentaire van een vrouwelijke regisseur achteraan geprogrammeerd. Net als Fogo is dit er een van de Cinema Tropical-lijst, en tevens de Mexicaanse inzending voor de Oscars twee jaar geleden. Die nominatieronde kwam Tempestad niet door, maar Tatiana Huezo werd in eigen land wel met een Ariel Award beloond voor beste regisseur.

Beeld en geluid in Tempestad horen niet bij elkaar, maar ergens toch ook weer wel. De Salvadoriaans-Mexicaanse filmmaker laat ons kennis maken met 2 vrouwen, wiens naam we nooit leren kennen, maar wiens levens onomkeerbaar geraakt zijn door de grootschalige problemen die de strijd tegen de Kartels met zich mee bracht; herinneringen gekenmerkt door geweld, gevangenschap, corruptie en bovenal angst.

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BZTVhODlhOWItYzRmMS00Njc4LTliZDgtY2JhNDVkN2UxN2MyXkEyXkFqcGdeQXVyNjk1Njg5NTA@._V1_.jpg

Tempestad is pas Huezo’s tweede lange film, na El Lugar Mas Pequeño (2011). Ook haar debuut is schijnbaar de moeite, en net als deze film een document waarin herinnering en geweld een belangrijke rol spelen, als ik The Hollywood Reporter zo lees. In 2020 moet haar eerste fictieve film Noche de fuego uitkomen, waarbij ze de regel ‘blijf bij wat je kent’ niet vergeten lijkt te zijn.

3,5*

03. Les Hirondelles de Kaboul (2018)

FTV - 2 punten - Totaal 6 punten

81 minuten

Regisseurs: Zabou Breitman & Eléa Gobbé-Mévelle

https://pmcvariety.files.wordpress.com/2014/06/the-swallows-of-kabul.jpg

The Swallows of Kabul was zo’n film die ik erg graag in de bioscoop had gezien, maar die er voor ik er erg in had alweer uit was verdwenen. Gelukkig is hij inmiddels op VOD te zien, onder andere op Mubi (kijk een maand gratis).

Het is de eerste film van Zabou Breitman die ik zie en haar eerste animatie, maar co-regisseur Eléa Gobbé-Mévellec had reeds haar strepen op dat vlak verdiend als animator voor Ernest et Célestine (2012) en Le Chat du Rabbin (2011). De makers kozen ervoor eerst de stemmen op te nemen met de cast in vol kostuum tijdens live performance, voor net dat beetje extra. Vervolgens is dit verhaal over enkele mensen in het Kabul van 1998 waar de Taliban de macht heeft gegrepen en een ijzeren shariabewind voert, in prachtige waterkleuren vorm gegeven. Het ziet er schitterend uit.

https://www.iamag.co/wp-content/uploads/2019/05/The-Swallows-Of-Kabul-1.jpg

Helaas is het dat verhaal waar dan toch net de schoen enigszins wringt. Een historisch, schrijnend verhaal als dit moet het rationele ‘goh, wat een vreselijke manier van leven’ en ‘ja, dat zat eraan te komen’ overstijgen, maar de film weet niet helemaal voldoende te overtuigen, alsof de manier waarop het loopt je verhindert om er écht in op te gaan. The Breadwinner (2017) van Nora Twomey (op Netflix) dat zich eveneens in het Afghanistan onder de Taliban afspeelt, had daar ook wat last van; het niveau van een Persepolis wordt niet gehaald, en evenmin leef je mee zoals je dat met Seita en Setsuko in Hotaru no Haka (1988) deed. Een goede film dus en zeker de moeite, maar dat beetje extra waar je op hoopt, bleef voor mij net uit.

3,7*

Gisterenavond bekeken maar te moe om nog te registreren.

1. The Velvet Vampire (1971)

FTV - 2 punten - Totaal: 2 punten

77 minuten

Regisseur: Stephanie Rothman

https://filmfreedonia.files.wordpress.com/2017/10/velvetvampire09-1.jpg?w=696

Van Rothman had ik eerder Blood Bath (1966) gezien. Die film regisseerde ze samen met Jack Hill en was ook de eerste waar ze als dusdanig wordt gecrediteerd. Blood Bath is verre van perfect maar wel een stuk vermakelijker dan deze vampierfilm. Het wordt naar voren geschoven als horrorfilm maar dat gevoel kreeg ik nauwelijks bij het kijken. Ze probeert het vampierthema te combineren met drama en erotiek en er wat visuele standjes in te steken door middel van droomsequenties. Het resultaat is dat af en toe wel sfeervol is, maar het verhaal en de personages zijn vlak, het is niet erotisch. De woestijnachtige setting helpt niet echt mee. Ik zou het een Martin avant la lettre noemen, nog zo een draak van een film.

Ik hoop dat die andere Rothman films die nog op mijn lijst staan beter zijn

1*

01. I Feel Pretty (2018)

FTV - 2 punten - Totaal: 2 punten

110 minuten

Co-regisseur: Abby Kohn

https://cine.nl/wp-content/uploads/2018/05/i-feel-pretty.jpg

Ik ben de challenge begonnen met deze luchtige komedie met Amy Schumer en dat was helaas geen succes. Het is een goede boodschap die de film hier de wereld in probeert te helpen, maar het gaat allemaal op een erg overdreven manier en de film loopt daardoor ook niet altijd even lekker. Voor een dergelijke komedie duurt het daarnaast te lang en vallen praktisch alle grappen niet goed.

*1.5

1. The Last Thing He Wanted (2020)

FTV - 2 punten - Totaal: 2 punten

115 min

regisseur: Dee Rees

Matige film waarin een journaliste het handeltje van haar vader overneemt als deze ziek wordt. Zeker wel een paar aardige scenes en een leuke bijrol van Willem Dafoe. Echter is het verhaal te onsamenhangend en ingewikkeld neergezet en zijn sommige zaken ondermaats onderbouwd waardoor de spanning en drama in zijn geheel niet werken. Het ziet er verder wel allemaal goed uit.

2,5*

Ik zag het topic voorbijkomen John Milton, vooruit; ik sluit aan. Het zal niet heel actief zijn, maar wanneer ik een film van een regisseuse zie, zal ik deze hier registreren .

1. Kapsalon Romy (2019)

FTV - 2 punten - Totaal: 2 punten

90 minuten

Regisseuse: Mischa Kamp

https://media.newsmonkey.be/20191109180459/Kapsalon-Romy-3.jpg

Mweh... matige film die zeker in het begin wat onlogisch is. De opbouw is wat vaag en het springt wat van de hak op de tak. Van te voren wist ik niet dat deze film zich op de jeugd richtte, waardoor ik met een heel ander verwachtingspatroon instapte. Al met al een magere voldoende.

3*

Waar blijft onze joolstein toch. Of komt de stortvloed ná het weekend pas?

04. El Despertar de las Hormigas (2019)

FTV - 2 punten - Totaal 8 punten

94 minuten

Regisseur: Antonella Sudassasi Furnis

https://pics.filmaffinity.com/The_Awakening_of_the_Ants-850660447-large.jpg

Mijn eerste film van de vrouwelijke regisseurs challenge die we feministisch zouden kunnen noemen, en hoe dan ook een duidelijke gender component heeft. The Awakening of the Ants gaat over de 28 jaar oude Costa-Ricaanse naaister Isabel, die steeds meer vraagtekens begint te zetten bij wie ze is, en in hoeverre de zaken die andere van haar verwachten, leidend zijn voor de keuzes die ze in het leven maakt. Wil ze nog een extra kind? Volgt ze eenvoudigweg traditie, en is het uitspreken en opkomen van haar eigen onzekerheden en wensen op dat vlak wel een goed idee?

Antonella Sudasassi heeft er duidelijk een mening over, maar El despertar de las hormigas is geen schreeuwerig manifest, en evenmin wordt het patriarchaat iedere akte ter dood veroordeeld. Er ontstaat een revolutie in Antonella Sudasassi’s debuutfilm, maar het is een stille, zoals op Mubi te lezen valt. Vaak heb ik het gevoel dat veel mannen behoorlijk negatieve associaties hebben bij het woord feminisme; en deze mieren laten wat mij betreft zien dat dit zeker niet altijd nodig is. Een genuanceerd portret, wat mij betreft.

Te zien op MUBI.

3,2*

05. Atlantique (2019)

FTV - 2 punten - Totaal 10 punten

104 minuten

Regisseur: Mati Diop

https://pbs.twimg.com/media/EORK3WKXkAE4KGt.jpg

Inmiddels heb ik meer dan 10 films gezien uit Senegal (ik sta er zelf ook van te kijken), maar de meeste van die titels zijn wat ouder; Ousmane Sembene’s Moolaadé (2004) was met bouwjaar 2004 de meest recente. Erg leuk dus om een titel te zien die iets meer van deze tijd is. Atlantique won vorig jaar in Cannes de grote Juryprijs en ook kritisch werd de film erg goed ontvangen .

Regisseur Mati Diop kun je als actrice kennen van Claire Denis’ 35 Rhums (2008). In haar succesvolle regiedebuut mengt Diop realisme en fantasie in een verhaal over een verboden liefde. Om het sciencefiction te noemen gaat misschien wat ver (al verschijnen er wel degelijk films uit dat genre vanuit Afrika), maar de term Afro-futurisme kom je online hier en daar tegen. Atlantique heeft absoluut iets magisch-realistisch, en de sfeervolle score van Fatima Al Qadiri versterkt dat alleen maar. Cinematografisch ten slotte is het dik in orde, en ook dat is met Claire Mathon overigens óók te danken aan een vrouw.

https://img.over-blog-kiwi.com/3/87/80/78/20191110/ob_af775c_sopmsxmsgglp3pndwao5nluukeo.jpg

Atlantique draait nu in de bioscopen en is thuis te zien via Picl.

4*

06. The Sun Against My Eyes (2013)

FTV - 2 punten - Totaal 12 punten

65 minuten

Co-Regisseur: Flora Dias

http://www.ldbarbi.com/wp-content/uploads/vlcsnap-2015-10-09-11h26m01s273.png

Ik had nog nooit van Flora Dias gehoord, wat kan komen doordat ze naast The Sun Against My Eyes (2013) alleen enkele korte films heeft geregisseerd. Als er bij het samenstellen van de Cinema Tropical 2010-2019 Lijst niet iemand was die op deze relatief korte film gestemd had, was dat nog steeds het geval geweest. Dias’ film is een ingetogen, slow-cinema variant op een road movie, over een man die zijn vrouw dood op de vloer vindt en met haar lichaam in een koffer op reis gaat richting Rio.

Een interessant gegeven, en het is geen slecht debuut. Maar gezien de materie blijft het wel erg afstandelijk. Aanzwellende violen zijn zeker niet altijd een meerwaarde, maar het is hier wel wat lastig om met de naamloze karakters mee te leven. Zo te zien met weinig budget gemaakt, maar dat gold ook voor Fogo (2012), de eerst film van deze challenge, en die maakte toch meer indruk.

3,2*

1. Taylor Swift: Miss Americana (2020) - MovieMeter.nl

Regisseur: Lana Wilson

FTV - 2 punten

Totaal - 2 punten

https://www.dutchcowboys.nl/uploads/headers/miss-americana-taylor-swift.jpg

3.5*

2. Little Woods (2018) - MovieMeter.nl

Regisseur: Nia DaCosta

FTV -2 punten

Totaal - 4 punten

https://www.indiewire.com/wp-content/uploads/2019/01/Screen-Shot-2019-01-14-at-11.42.59-AM.png?w=780

3*