Ex Machina (2014)

teleurstellend en oppervlakkig. Komt toch op de tweede plaats van de top 10

Bijzondere film met geweldige opkomende muziek! Ook filmisch is alles geweldig in beeld gebracht. Wellicht dat alles snel wordt vertoond het houdt de vaart er wel in. Het eind vond ik prachtig en wellicht zit er nog een sequel aan vast. Deze film zal misschien niet iedereen boeien maar ik vond de gesprekken zeker interessant en met de beelden en geluid een ruime voldoende!

Goed gelukte film met enkele acteurs die toch interessant blijft.

Met nadruk op het einde

Dit was de enige film uit de Moviemeter top 10 van 2015 die ik nog niet had gezien, dus bij deze dan. Ex Machina heeft op een of andere manier een status verkregen die ik niet begrijp. Het is niet de eerste film over kunstmatige intelligentie en de gevolgen en gevaren daarvan. Op zich wordt er een vrij aardig plot uitgewerkt, inclusief twist en vrij aardig einde, maar het weet ook nergens echt bijzonder te worden. Wel vrij goed gemonteerd en ook prima geacteerd, maar meer dan een normale voldoende vind ik het allemaal niet waard.

3*

Een integrerend werkje dat je aan het denken zet. Vooral ook de spanningsboog doorheen de hele film zit erg goed. Je voelt dat er iets niet helemaal in orde is, maar je kunt niet precies plaatsen wat het is. Erg knap gedaan en het zorgt dan ook wel dat het einde goed binnenkomt.

Ex Machina is een drama/sciencefiction film uit 2015. Het gaat over een man die uitgekozen word mee te doen aan een experiment. In het experiment moet hij praten met een robot om te testen of deze robot wel goed functioneert. Hoe langer hij met de robot praat hoe eigenaardiger de gesprekken worden.

Ex Machina is een hele aparte film. Het verhaal is origineel en vooral de rustige, stapsgewijze manier hoe het in beeld word gebracht maakt het een meeslepende film. De gesprekken tussen de man en robot zijn sterk geschreven en weten op subtiele wijze spanning op te bouwen. De film heeft ook een verrassend hoog artistiek gehalte door subtiele gebruik van symboliek, metaforen of door de rol die kunst speelt in deze film. Of je daar van houd of niet is persoonlijk. Ikzelf ben geen groot liefhebber van kunst en ik was bang dat de film iets te ver zou gaan met zijn symboliek waardoor het de focus van het verhaal verliest, maar het leid nooit af van het verhaal. Iets anders wat ik opmerkte tijdens Ex Machina is dat de effecten dondersgoed zijn. Ik geloofde volledig naar een personage te kijken en zag niet een CGI figuur. De acteerprestaties zijn, voor het grootste gedeelte, van hoog niveau. Met name Alicia Vikander als de robot Ava steelt de show. Het hoofdpersonage daarentegen heb ik wisselvallige meningen over. Hij is niet slecht geacteerd maar ik vond dat de richtingen die ze voor het personage kozen niet altijd de beste waren. Hij is meestal rustig en praat monotoon, zelfs wanneer je emotie van hem verwacht. Ik geloof dat de makers voor deze richting kozen omdat het hoofdpersonage zijn emoties probeert te beheersen, maar persoonlijk vond ik hem soms houterig en wou dat hij wat losser was.

In de eerste helft was ik erg onder de indruk van Ex Machina maar bij de 2e helft merkte ik dat mijn interesse aanzienlijk minder werd. De toon en focus van het verhaal veranderde en ik merkte de focus uit de 2e helft minder grijpend te vinden dan de eerste. Het is nog steeds spannend maar op een andere manier dan de eerste helft, en mij pakte het minder dat de spanning die werd gecreëerd in de eerste helft. In het laatste kwartier begon ik me zelfs te vervelen en af te vragen waarom de makers bepaalde keuzes maakte, evenals dat de keuzes die de personages maakte niet helemaal logisch voelde. Het tempo is sfeervol rustig in de eerste helft maar in de laatste 15 minuten is het behoorlijk traag op een negatieve manier. Ik wist niet hoe ik me bij het einde moest voelen, wat meestal een slecht teken is bij films en bij Ex Machine is het geen uitzondering. Het was niet duidelijk met welk gevoel je aan het einde moet overblijven. Persoonlijk vond ik ook de muziek aan de wisselvallige kant. De muziek bestaat uit abstracte geluiden die zich soms mooi aansluiten bij het sciencefiction thema, maar op andere momenten worden de muziek onprettig luid en lijkt geen duidelijke sfeer vast te houden waardoor het naar mijn idee niet mooi aansluit op de scenes waarin het gebruikt word, dit geld al helemaal voor de aftiteling muziek.

Ex Machina is een origineel drama/sciencefiction verhaal dat met vakmanschap tot leven is gewekt. Als je liefhebber van films bent en in deze film geïnteresseerd bent is het de moeite waard om te zien, al is het vanwege de apartheid van de film. Hoe sterk het ook begint, mij interesseerde de 2e helft minder en in de laatste 15 minuten sloeg het over in verveling. Het is de moeite waard om gezien te hebben maar voor mij was het niet de “film van het jaar” waar ik op hoopte.

3,5*

Nou, dit was toch wel een fikse tegenvaller.

Vooropgesteld is de film prachtig gemaakt, en heeft het een heerlijke soundtrack.

Maar het verhaal is oppervlakkig en er zit een zekere mate van voorspelbaarheid in.

Wat mij betreft zijn ze te voorzichtig geweest, en hadden ze of de kant van een thriller op moeten gaan, of de kant van een drama. En nu is het een smaakloze mix geworden.

Een hele krappe voldoende: *3.0

Topfilm met een verrassend einde. Je moet er, net als bij iedere film, natuurlijk wel van houden.

Dit kan twee dingen betekenen voor mij. Ik vind de film formidabel geschikt als proloog. Kortom, komen hier meerderde delen van??

Zo ja, dan is dit een supervette kick-off.

Zo nee, ben ik het eens met de mensen die hem wat oppervlakkig vinden.

Voor nu een heel dik cijfer.

Dit is zo'n film waarvan ik echt zo ontzettend hoop dat dit de opmars is naar meer films. Want het open einde smaakt echt naar meer. Al met al vond ik 't een prima film die opnieuw, zoals velen hiervoor, naast de geneugten ook de gevaren van een A.I. aan de kaak stelt. Die invalshoek blijf ik interessant vinden, ook omdat het in mijn ogen in de (zeer) nabije toekomst wel is werkelijkheid kan gaan worden.

4*
8/10 (IMDB)

Visueel strakke,Science-fiction film met een origineel verhaal dat een voorspelbare ontwikkeling kent.Ondanks dat laatste (wat ik overigens niet echt een probleem vond) is Ex Machina meer dan de moeite waard en voor genre liefhebbers een 'must'.Wel begon ik me naarmate het verhaal vorderde (in tegenstelling tot de meeste hier) steeds meer aan de muziek te irriteren.Verder een uitstekende rol van Oscar Isaac die zeer overtuigend overkwam als CEO.

De derde film in korte tijd die ik zie met Domhnall Gleeson. Ook in deze film is hij weer het wat onhandige en schattige personage dat vrijwel direct sympathie weet op te roepen.

Ik heb normaal gesproken niks met het hele science fiction genre, maar deze film leek me door het eenvoudige uitgangspunt wel een kijkbeurt waard. Het is ook fijn voor het oog, ik hou wel van die gelikte en moderne omgevingen. Geen druk gedoe, maar een film die zich heel rustig ontvouwt, kleinschalig is van opzet, en zeker de eerste helft echt nog interessant en soms creepy is.

Ik vond Alicia Vikander overigens echt een knappe prestatie neerzetten. Acteren dat je een robot bent (vooral te merken aan haar hoofdbewegingen), maar toch ook weer niet echt van menselijk te onderscheiden. Petje af.

Naarmate de film vordert blijkt toch maar weer dat ik nooit een echte liefhebber zal worden van het genre. Vanaf het moment dat Caleb zich verwondt vloog de film voor mij een beetje uit de bocht. Alle twists die daarna nog volgden wisten me niet meer echt te pakken, en vond het eigenlijk nog redelijk traag en langdradig eindigen.

Het thema en de achterliggende gedachte is wel oke, hoewel ik me kan voorstellen dat het eigenlijk best wel een uitgekauwd concept is. In die zin eigenlijk nergens echt origineel, behalve dan dat de vormgeving en uitvoering er wel uitspringen.

3,5*

Fraai geschoten sci-fi film die zich lekker rustig afspeelt in mooie, moderne sets.
Ava is een prachtige verschijning (wat mij betreft een terechte Oscar voor Visual Effects) en overtuigend neergezet door Alicia Vikander. Ook de andere rollen (van Gleeson en Isaac) zijn prima gespeeld.

De ontmoetingen (of zoals de film ze noemt: sessies) met Ava zijn de spil van de film. Het is dan ook tijdens deze gesprekken dat het plot zich langzaam ontvouwt en de sinistere kant naar boven komt. Niet alleen omdat we de AI van de mysterieuze Ava leren kennen (wat al fascinerend is op zich) maar ook de beweegredenen en plannen van Nathan.
De power cuts die soms plaatsvinden geven de film een soort onderhuidse spanning mee die ik ergens wel fijn vond.

Hoewel de ontknoping van de film op zich wel mooi was (de ontsnapping van Ava dankzij Caleb en de daarop volgende fatale confrontatie met Nathan), haalde het ook een beetje de vaart uit de film.
Desalniettemin een indrukwekkende film die ik misschien nog een keer wil herkijken.

Alle eer aan Alicia Vikander. Wat een rol. Origineel verhaal, maar het einde zag ik wel aankomen.

Het karakter van de ontwerper stemt niet echt tot een diep vertrouwen in de menselijke soort.

Een donkere variant van Her (ook erg mooi trouwens)

Redelijke film, goed gemaakt en goeie sfeer, maar voegt inhoudelijk te weinig toe aan het gegeven van de Artificial Intelligence. Beter had het geworden als er meer aandacht geschonken was aan de principes waarop de ontwerper zich had gebaseerd voor het programmeren van een kunstmatige 'persoonlijkheid' die zoveel mogelijk op die van een levend mens lijkt. Dan zou er ook meer inkijk geweest zijn in de reden waarom Ava doet wat ze doet en zou er een interessante paradox gecreëerd kunnen worden over waarom de maker zelf niet in staat was het gedrag en 'denkwijze' van zijn robot te voorspellen. Nu komt Ava eigenlijk een beetje uit de lucht vallen. Ze is er plots, je weet niet hoe ze gemaakt/geprogrammeerd werd en de twee andere protagonisten lijken er ook niet veel van te snappen.

Je ziet de hele film door Ava praten en handelen, maar je moet je fantasie gebruiken om te raden wat er in haar brein omgaat, maar dat ga je automatisch doen zoals een menselijk brein zou denken en voelen, dus je gaat onvermijdelijk verkeerd projecteren als kijker. Een prestatie zou het geweest zijn om voor de kijker die kloof te overbruggen en een inkijk te geven hoe een artificieel brein (mogelijk) zou kunnen denken en reageren op mensen en situaties.

De film gaat eigenlijk meer over de verwaandheid van de mens en de zelfmisleiding waar zelfs de intelligentste mensen aan ten prooi blijven vallen. Niet zozeer over wat Artificial Intelligence nu eigenlijk is en hoe die verschilt van een menselijk brein. Zou, denk ik, boeiender geweest zijn, want precies door de verschillen zouden we wellicht meer inzicht kunnen krijgen in ons eigen denken en doen.

Waarom noodzaak en waanzin? Het is toch een gegeven dat al jaren volop wordt geëxperimenteerd met a.i.? Dat behoeft wat mij betreft geen toelichting in de film.

Voor de feitelijke achtergrond niet nee, maar wel om diepgang te creëren die ik graag zie in een film. Maar soms zijn we het met elkaar eens, en soms wat minder

Haha, gelukkig maar. Zou anders een saaie boel worden.

Ik denk dat een eventueel verhaal achter dit verhaal ook niet zo spannend zou zijn. Miljardair met technische kennis experimenteert er uit verveling op los, zoiets.

Ja, ik denk dat we (op het soms griezelige af) steeds dichter bij dit soort dingen komen. Deze film komt dus voor mij helemaal niet uit de lucht vallen. En stelt ook de juiste vragen vind ik.

In dat opzicht (dat eng-realistische) werkt het ook juist versterkend dat die achtergrond niet wordt geschetst. Juist dat die waarom-vraag (grotendeels) wordt geskipt laat inderdaad zien hoe normaal dit is/gaat worden.

En het waarom is ook wel duidelijk, denk ik: erotische slavernij… Maar door het bewustzijn en de 'vermenselijking' is er natuurlijk ook de drang naar emancipatie. Sterke film.

Wat ik wel creepy vind, is dat het Amerikaanse leger met Terminators experimenteert, robotsoldaten die de mens nabootsen en programmeerbaar zijn.

Het enge vind ik vooral dat we dit soort vragen (wat is mogelijk) niet echt kunnen beantwoorden. Ik hoor van Arno dat dit schier onmogelijk is en hij heeft het weer uit een documentaire, maar dat zegt me maar weinig. Wie weet zijn anderen stiekem al veel verder, je hebt er geen zicht op met die razendsnelle technologische ontwikkelingen. Nu doen we ook al dingen die we jaren geleden onmogelijk achtten.

En creëren 'we' iets wat een klein beetje in die richting gaat, hebben we het ook gelijk niet meer in de hand. Dat vind ik zo eng. Kijk naar dat maffe onschuldige Twitter-AI'tje van Microsoft dat direct na lancering de holocaust ontkent en reclame maakt voor de concurrent.

Zo'n ding stelt natuurlijk nog maar weinig voor en spreekt vooral informatie na, maar het geeft wel aan dat er wordt geëxperimenteerd met dingen waar we eigenlijk geen verstand van hebben.

De scifi-serie Äkta Människor - Real Humans - IMDb is wel een aanrader wat dit thema betreft.

Zeer waarschijnlijk.

Nu 2 voor 13 euro via zavvi (Bluray)

Haha, zo zie je dat het Griekse thema 'hubris' nog immer actueel is. Mensen die de goden willen nabootsen (ook met cloning en dna-ingrepen en zo) en op die manier in gevaarlijk vaarwater komen. Zullen 'de goden' ons daarvoor straffen? Of zal ik het anders zeggen: zullen we zo onze eigen ondergang inluiden? Boeiende thema's waarover ik graag films als deze bekijk (die ook nog eens strak geregisseerd en vormgegeven plus retespannend is).