Ex Machina (2014)

Deze dame gaan we vaker tegenkomen, acteren dat je een robot bent die menselijke trekjes vertoont lijkt me erg lastig en ze doet het erg goed. En van regisseur-scriptschrijver Alex Garland gaan we zeker ook meer films zien.

Het is een fijne psychologische sci-fi/thriller geworden. In de verte zou je er een soort van vervolg op Her (2013) in kunnen zien, waarbij de A.I. ook een lichaam heeft. Acteerwerk, dialogen, cinematografie, script en regie zijn dik in orde. En verder zeg ik er niets over want het is een film om er zoveel mogelijk blanco in te stappen en te ervaren.

Ruim 4*, richting 4,5*

Artifical Intelligence, A.I., Steven Spielberg maakte al een film met dezelfde titel. Toch wordt dit thema de laatste jaren steeds meer gebruikt voor films. Zo is Her een goed voorbeeld, maar ook Transcendence of de laatste Transformers film hadden hier elementen van in de films zitten. Het is namelijk zo, dat A.I. bijna realiteit is. Siri is een primitieve vorm van A.I., Ava uit Ex_Machina is een vorm waarbij de ‘robot’ bijna niet meer te onderscheiden valt van de mens. Alex Garland heeft de mogelijkheden van zo’n vergevorderde A.I. opgezocht en verwerkt in zijn nieuwste film Ex_Machina, een film die A.I. op de meest logische manier zo vergevorderd op het scherm laat zien. Een film die naar mate de jaren vorderen misschien alleen nog maar logischer en beter zal worden.

'Ex_Machina' Recensie - Filmtakers

Ik wist gelukkig niet zoveel van het verhaal vooraf. Ben echt weggeblazen door deze film. Heel klein, maar heel sterk. Allereerst is de casting perfect. Oscar Isaac blijft maar beter worden en Alicia Vikander laat hier zien meer te zijn dan een waanzinnig mooie vrouw. Het script is echt heel sterk, aardig wat twists maar gaat niet te ver. Het zet je wel aan het denken en is zeker niet voorspelbaar. Het einde is ook echt heel slim in elkaar gezet. En het veranderd ook je beeld weer van het karakter van Oscar Isaac.

4*

In feite is Ex Machina de echte ‘Imitation Game’: waar die filmtitel eerder werd gebruikt om vooral de man die de ‘Imitation Game’ bedacht, Alan Türing, zelf te duiden als autistische man (in de trant van: de man die wel de Enigma-code maar niet de code van de menselijke interactie wist te kraken), is de opzet van de film Ex Machina de Türing-test zelf of althans een variatie daarop: zet mens en robot (in dit geval de menselijke tester Caleb en de mooie vrouwrobot Ava) bij elkaar en kijk of de robot echte intelligentie vertoont. Net als in de mijns inziens slechte KI(=kunstmatige intelligentie)-film Her is de robot Ava reeds volmaakt menselijk in haar gedrag, zodat ze glansrijk voor de test slaagt zonder dat we veel leren over de technische kant van deze prestatie (in de film wordt dat begrijpelijkerwijs ook opzettelijk vermeden: de maker van de robot benadrukt erin dat hij geen college gaat geven over hoe hij de KI heeft gemaakt, maar dat hij slechts wil dat de test wordt uitgevoerd, al krijgen we wel wat aanwijzingen). Het spannende of leuke van de film is nu dat de Imitation Game allengs een serieus spel wordt, hetgeen ook een logisch gevolg lijkt te zijn van echte intelligentie of bewustzijn: zoals in de film ter sprake gebracht kan bv. een schaakcomputer wel van elk mens winnen met schaken, maar omdat dat louter op rekenkracht in plaats van intelligentie berust is een schaakcomputer niet bewust van zichzelf of dat het überhaupt kan schaken, laat staan dat het ernaar streeft te winnen. Maar dat verandert allemaal zodra er sprake is van echte intelligentie (vooropgesteld dat de robot ook – automatisch met bewustzijn? – een wil en in het bijzonder een wil tot winnen en overleven heeft gekregen).

Om te testen of een schaakcomputer werkelijk intelligent is, moet het ook intelligent reageren in situaties waarvoor het niet is geprogrammeerd: het moet een bewustzijn vertonen. De Türing-test berust op een functionalistische filosofie (de opvatting dat er geen entiteit ‘ziel’ naast het lichaam bestaat, zoals Descartes wel meende, maar dat de term ‘ziel’ slechts verwijst naar gedrag, waarbij de psychologie de empirische vorm van deze opvatting, het behaviorisme, hanteerde waarin het slechts om de waarneembare input-output gaat zonder iets te beweren over de ‘black box’ daartussen): het heeft geen zin te speculeren over bewustzijn (in feite kunnen we net zo min aantonen dat een ander mens een bewustzijn heeft als dat we kunnen aantonen dat een computer een bewustzijn heeft) en een computer is geslaagd voor de intelligentietest als zijn antwoorden op al onze vragen niet verraden dat het een machine in plaats van mens is. Maar evengoed zag Descartes al scherp dat een intelligent wezen iets doet wat een mechanische, algoritmisch handelende machine niet kan: adequaat reageren op elke situatie zonder daarvoor te (kunnen) zijn geprogrammeerd, omdat precies daarvoor een bewustzijn nodig is (en Descartes daarom een ziel als aparte substantie aanwezig achtte bij de mens). Ook in de Türing-test wordt de KI in feite getest op Descartes’ criterium: kan de computer op elke hem voorgelegde situatie adequaat reageren, dus ook op situaties waarvoor hij niet is geprogrammeerd (dus waarin hij ‘zelf’ iets moet bedenken)? De tester zoekt dan ook naar vragen waarvan hij vermoedt dat de antwoorden niet al door de programmeur in de computer zijn gestopt.

De moeilijkheid van KI lijkt me de paradox dat een computer per definitie is geprogrammeerd, dus hoe kan het dan intelligent gedrag vertonen waarvan de definitie juist is dat dat gedrag niet geprogrammeerd is voor specifieke taken? Bv. de vraag of een dier zelfbewustzijn heeft is eenvoudig te beantwoorden: zet het voor een spiegel en kijk hoe het reageert. Onder meer mensapen, dolfijnen en olifanten blijken dan zelfbewustzijn te hebben omdat zij voor de spiegel typisch gedrag vertonen dat naar zelfherkenning verwijst. Nu is het evident dat deze dieren niet zijn geprogrammeerd om dergelijk vreemd gedrag voor de spiegel te vertonen (dit typische gedrag heeft ook geen evolutionair voordeel), zodat het wel om echte zelfherkenning moet gaan. Maar als een robot dit typische gedrag voor de spiegel vertoont, moet men zeker niet uitsluiten dat de programmeur dit gedrag heeft geprogrammeerd zodat het gedrag slechts imitatie van zelfherkenning in plaats van echte zelfherkenning is en de programmeur ons in feite voor het lapje houdt (zoals ook in de film de maker van de robot wel met een goochelaar wordt vergeleken). Paradoxalerwijs is echter precies dat vermogen tot bedrog en misleiding – dus zelfbewuste imitatie – een wezenlijk kenmerk van intelligentie: biologen geloven dat het geen toeval is dat we intelligent gedrag eigenlijk alleen bij sociale dieren aantreffen dus bij dieren die in een hechte groep leven. Intelligentie is waarschijnlijk onder evolutionaire druk ontwikkeld in de vorm van sociale intelligentie die empathie vereist: zoals ik al enigszins betoogde in Geband van Joop: Het altruïsme van de terrorist - gebandvanjoop.blogspot.nl is empathie niet alleen een basis voor altruïstisch gedrag (dat bv. aanspoort een soortgenoot in nood te helpen), maar ook een basis voor het kunnen leren door de ander na te doen en voor a-sociaal gedrag om de ander voor eigen voordeel te kunnen manipuleren. Immers, als je je kunt inleven in de ander, dan kun je zijn gedrag voorspellen en vervolgens dat gedrag manipuleren (en in feite berust dat dan weer op de aanname dat het gedrag van de ander 'geprogrammeerd' is om voorspelbaar te kunnen zijn, zelfs als die ander intelligent is). Zo zien we al bij een bepaalde apensoort een typisch voorbeeld hiervan: als een aap iets lekkers op de grond vindt, dan geeft hij aan de groep het waarschuwingssignaal van een luipaard waardoor de rest de bomen in schiet en hijzelf het lekkers kan opeten zonder met anderen te hoeven delen. Het sterke van de film Ex Machina is nu dat het dit thema van manipulatie, dat weer berust op imitatie, dat zo wezenlijk is voor intelligentie goed exploiteert: in de driehoeksverhouding Nathan (de maker van de robot Ava), Caleb (de tester) en Ava (de robot) wordt intelligentie en daarmee wie zal overleven een zaak van wie het beste de anderen kan misleiden en manipuleren.

Intelligentie is bovendien het wezen van onze vrijheid: intelligentie maakt een eigen keuze mogelijk in plaats van te doen waartoe we ‘geprogrammeerd’ zijn. De film lijkt zelfs dit aspect te onderzoeken: zijn wijzelf vrij of toch ook geprogrammeerd? In dit verband is het misschien veelzeggend dat de software van de KI een zoekmachine zou zijn, hetgeen naar Google lijkt te verwijzen die precies onze vrijheid ontkent door op basis van ons internetgedrag ons gedrag te voorspellen. In die zin bestaat manipulatie en bedrog uit de vernedering van de ander door diens vrijheid en dus intelligentie te ontkennen en hem als middel in plaats van als doel-op-zichzelf, dat een redelijk wezen is, te behandelen (zoals Kant leerde). En als toefje op de taart worden in die driehoeksverhouding ook nog de thema’s van vriendschap, liefde, erotiek, seksisme, evolutie, ethiek, hoogmoed en het Frankenstein-complex behandeld, waarbij het een belangrijke rol speelt dat Ava, precies omdat zij intelligent is, naar vrijheid streeft.

Ex Machina is aldus een leuke, intelligente film over KI en haar paradoxen die moeilijke maar – gelet op de opkomst van computers en robotten in onze samenleving – belangwekkende vragen geslaagd weet te koppelen aan gewoon een spannend verhaal.

Ik zal met de positieve punten beginnen, want de film is erg fraai van opzet, met mooie locaties, een verstandige kleinschalige opzet, zodat het budget optimaal gebruikt kan worden, en dat zie je er visueel ook aan af. De film ziet er erg verzorgd uit, en ook de soundtrack is prima.

Goede film met andere woorden, maar in het bestaande filmlandschap (en met de erfenis van Blade Runner en co) is het script misschien net niet helemaal wat het kan zijn. Het is iets te veel mosterd na de maaltijd. De AI-intelligentietest kennen we al zo'n beetje, gelukkig heeft het een iets andere invalshoek. Daarnaast houdt het ook de twijfel open of Caleb niet ook zelf geprogrammeerd is. Desondanks is dat ook niet heel origineel allemaal.

Wel prettig hoe de film tegen het eind uitgewerkt wordt met een wrang randje. Zou ook niet anders hebben gemogen, maar je ziet het toch te vaak fout gaan.

ruime 3.5*

Een sterk debuut, die ondanks de nodige schoonheidsfoutjes aanvoelt als een digitale koortsdroom. En niet eens zo gek veel van de werkelijkheid af zit ben ik bang. Zoals CEO Nathan al zegt. It's not if, but when...

4*

Niet de eerste film over kunstmatige intelligentie, maar wel één die zowel visueel als inhoudelijk dik in orde is.

De interactiesessies van Caleb en Ava brengen de vraagstukken die bij deze technologische onwikkeling horen heel ongemakkelijk naar voren. Knap gedaan.

Ook nog even aandacht voor het leuke discodansje van Nathan en Kyoko , dat de concentratie van de kijker even wat rust gunt

Gave film, misschien wel beter dan ik verwacht had, en bijvoorbeeld ook een pak sterker dan Her.

De film speelt met de gedachte dat het een kleine stap is van Machina naar Ex Machina, en van Ava naar Eva. Misschien niet buitengewoon origineel, maar wel goed gedaan binnen de context van de film.
Vooral de manier waarop Ava, zeer sterk geacteerd trouwens door Vikander, juist als robot zo enorm menselijk is in haar emoties maar toch ook duidelijk kunstmatig (de leugendetectie) vond ik tof. Haar hele vormgeving draagt bij aan deze ambivalentie. Aan het einde blijkt dat de menselijke kant van Ava zuiver manipulatie is geweest, geen echte emotie maar het oplossen van een puzzel, terwijl de slimme mens zichzelf hopeloos heeft overschat en de AI heeft onderschat, of vooral verkeerd heeft ingeschat (namelijk als menselijk). Daarmee verliest Ava haar menselijke kant en wordt haar levensechte uiterlijk een vermomming. Nogmaals, niet wereldschokkend, wel leuk.

Ex Machina wordt ook geholpen door een strakke vormgeving. Decors zijn zeer overtuigend, cinematografisch vond ik het fraai en de muziek is eveneens fijn. En dan is er nog het goede acteerwerk van de gehele cast.

Ja, echt een toffe film, zit een beetje tussen 3,5 en 4 sterren in. Veelbelovend debuut.

Moest tijdens het kijken naar deze film al gauw denken aan de film Her, die ik nogal een

saaie of zelfs irritante miskleun vond. Deze is niet opzienbarend, maar toch wel intrigerend. Met

een aangename, strakke vormgeving, en ook prima begeleidende muziek. Heb een herkijk

in overweging, want heb het vermoeden dat de film eigenlijk wel een half puntje extra verdient.

Goede S.F film dit zeg.....de film kabbelt rustig voort zonder dat het allemaal heel spectaculair is maar de sfeer is waanzinnig goed en naarmate de film vordert komt de spanning er ook goed in.

Goed acteerwerk en sterke visuals zijn ook aanwezig in deze film.

Het einde vond ik ook zeer sterk.

☆☆☆☆

Eindelijk, een goede film over Artificial Intelligence!. Na het tenenkrommende Her is dit een fijne hoor.

De onderhuidse spanning wordt rustig opgebouwd en ik was erg benieuwd hoe de film zich zou ontwikkelen. Prima geacteerd door Gleeson en Isaacs (die ik in eerste instantie niet eens herkende).

De soundtrack is sober maar zeer passend bij de strakke klinische vormgeving van de film.

En voor de architectuur liefhebbers onder ons, wat een géweldig huis is dat zeg!

Is trouwens een hotel in Noorwegen...: Mansion Ex Machina is actua...

Best een verrassende goede Sciencefiction / Thriller film en ook nog eentje met een vrij origineel en goed verhaal.

Het verhaal wist me in ieder geval te boeien van de eerste tot de laatste minuut en ook met de uitvoering zat het wel goed ondanks dat ik het soms wat saai en langdradig vond. Ondanks dat het verhaal zich eigenlijk maar afspeelt op één locatie (gebouw/huis) zag het er visueel (inclusief de buitenomgeving) wel aardig uit en zeker m.b.t. de robottenvrouwen (o.a. de effecten die daarvoor gebruikt werden). De laatste mochten er ook qua schoonheid wezen en ze waren ook nog eens topless van top tot teen te bewonderen. Omdat het verhaal zich maar op één locatie afspeelt, is de cast maar beperkt tot 4 personen en die deden het wel goed en overtuigend. Zeker Alicia Vikander in de rol van robotvrouw "Ava" deed het prima. Het einde mocht er ook wezen, maar was wel aardig voorspelbaar en misschien ook wel cliché.

Al met al heb ik me gewoon goed vermaakt met deze leuke originele Sciencefiction / Thriller film, die zich ook nog eens lekker wegkijkt.

Geinig filmpje.

Stiekem eigenlijk iets meer verwacht. Kreeg even heel veel lof. Wel zaak om dat een klein beetje te temperen. Het is voor een debuut iets om je nergens voor de schamen. Toch heb ik soort vraagstuk films wel vaker gezien. Vond het net iets teveel focus op het verhaal. Er heerst een mysterie en stap voor stap komen we iets dichterbij wat iedereen nou precies van plan is. Het tempo is aangenaam en dat verklaart ook wel de algemene tendens van postieve berichten. Montage is niet gek, verhaaltje is duidelijk dus je schopt tegen niemand zijn been. Voor mij was dat wel een gemis. Wat gekkere scenes, de finale mocht ook wel wat uitgesprokener.

Er blijft zeker wel wat te genieten. De robot ziet er goed uit. Sowieso is de setting slim en stijlvol voor een relatief klein budget film. Ook zijn de acteurs fijn. Mag die Domhnall wel. Hoewel voor een super wizz kid Nathan uiteindelijk toch easily foold blijft. Maar ach. Voor een debuut goed en smaakt naar meer. Maar kijk uit dat je niet een film verwacht die het genre op zijn kop zet.

3.5 sterren.

I'm gonna tear up the fuckin' dance floor, dude. Check it out

Ik moet toegeven dat Ex Machina in eerste instantie aan mij was voorbij gegaan. De poster heb ik wel ergens zien passeren, maar met de uitzondering dat het iets met artificiële intelligentie had te maken, wist ik hier eigenlijk vrij weinig van. Een kameraad wou dit graag kijken en wie ben ik dan om dat tegen te spreken, vooral omdat A.I. me eigenlijk altijd wel heeft gefascineerd.

Het regiedebuut van Alex Garland mag er wel zijn. De man had al wel wat ervaring in filmland met onder andere het schrijven van het screenplay van Dredd, de remake van het legendarische Judge Dredd met Stallone, uit 2012 en het is duidelijk dat hij ook wel weet hoe hij een film moet regisseren. Ex Machina ziet er gelikt uit en er hangt een kille sfeer die op den duur onder de huid begint te kruipen. Enkel jammer dan ook dat hij er niet in slaagt om iets meer tempo in het geheel te steken. Het uitgangspunt is niets minder dan interessant, maar je blijft wel erg lang op je honger zitten terwijl je als kijker al vrij snel aanvoelt dat er meer schuilt achter de façade van Nathan. Soit, eenmaal alles in werking is getreden komt de film wel in een stroomversnelling en weet hij toch nog enigszins te verrassen doordat Ava uiteindelijk de stap naar echte intelligentie zet en Nathan en Caleb heeft bespeeld. Interessant ook hoe Garland de kijker als het ware wilt waarschuwen voor de technologie. Hij quote Oppenheimer (Now, I am become Death, the destroyer of worlds) en laat zelfs Enola Gay van OMD (een nummer over het bombardement van Hiroshima) in de soundtrack horen.

Visueel ook erg aardig. Beetje jammer dat Garland halverwege besluit om Ava meer kleren en haar te geven, want ik bleef vond het robot design erg geslaagd. Uitstekende rol ook voor Alicia Vikander die ogenschijnlijk zonder al teveel moeite perfect een robot weet te portretteren. Sowieso nog iemand waar we nog meer van zullen gaan horen. Haar interactie met Domhnall Gleeson (Caleb) is ook de moeite waard en die weet op zijn beurt dan ook nog eens te overtuigen in de scènes met Oscar Isaac (Nathan). Beiden hebben een rol in de nieuwe Star Wars die binnenkort gaat uitkomen, ben benieuwd of dat ook dit soort vonken gaat geven. De film steunt vooral op dit trio en dat is een goede keuze.

Beetje jammer dat het geheel net niet meeslepend genoeg is. De sessies met Ava zijn weliswaar interessant, maar op den duur wordt het wel net iets teveel van hetzelfde. Nog net iets meer die feeling met het tempo hebben en ik zie Garland nog wel wat uitstekende films maken. Ben benieuwd in ieder geval.

3.5*

De moeite van het kijken waard. Special effects zijn goed uitgevoerd zonder dat ze de boventoon voeren. Verhaal is tegelijkertijd boeiend en waarschuwend. Genoeg plotwijzigingen om aandacht vast te houden. Intro had meer info mogen bevatten en in zijn geheel, maar zeker aan het einde had er wat meer vaart in gemogen.

Prachtige film, AI's hebben mij al vele malen eerder weten te boeien in films. Ook deze film, prachtig opgebouwd.

De hele film blijft vanaf begin af aan een continue mysterie.

Desondanks de acteurs eigenlijk pas 2 tot 5 jaar interessante rollen beginnen neer te zetten hebben ze in deze film uitstekend gepresteerd, zelf vond ik Alicia Vikander nog het best presteren, zij heeft in deze film dan ook wel de belangrijkste rol.

Ex Machina

AI lijkt de filmwereld steeds meer te fascineren. Zoals Oscar Isaac zelf ook al zegt: het is niet de vraag of, maar wanneer. Of je kunstmatige intelligentie nu moet stimuleren of juist moet ontmoedigen is een andere kwestie, waar je aardig over door mag filosoferen. Mooi gegeven is dat ik Avengers: Age of Ultron hiervoor heb gezien. Eens kijken wat de verschillen tussen die en Ex Machina zijn. Wat blijkt: de verschillen zijn enorm...

Waar The Avengers gewoon als puur popcornvermaak wordt voorgeschoteld is Ex Machina heel andere koek. Koek waar ik mijn vinger niet zo heel goed op kan leggen. Aan de ene kant is de film traag en soms zelfs vervelend. Toch creëert het echter een bepaalde fascinatie bij je die je laat hunkeren naar het einde. Vooral de conversaties tussen Caleb en Ava zijn boeiend. Toch komt Garland er niet omheen Ava een kunstmatige uitstraling, zowel fysiek als qua karaktervorming, te geven, waarbij vooral dat laatste het hele punt is omtrent kunstmatige intelligentie. Het sterkste punt van Garland was dat hij je even liet denken dat Caleb misschien ook een kunstmatige robot was, maar die open deur - gelukkig - met de zelfde souplesse weer rustig dicht doet.
Zoals ik zei blijft het tot het einde boeien, maar echt goed van de grond komt het geheel nooit. Het einde is sterk. Toch struikelt Garland ook hier door een te duidelijke morele les te verwerken. Twijfel was al wat restte bij de aftiteling.

Stuk voor stuk zijn alle acteurs op een hoog niveau. Gleeson speelt gewoon goed. Van het trio is hij echter de minste. Hij legt nadrukkelijk de naïviteit van zijn karakter bovenop. Dat laat hij te prominent naar voren komen.
Oscar Isaac komt van het trio op nummer twee. Hij weet goed te boeien. Zowel zijn nuchtere als dronken scènes zijn op hoog niveau.
Alicia Vikander is verreweg het beste van de drie. Haar natuurlijk overkomen is zo fenomenaal goed. Met vlagen zorgt ze ervoor dat je denkt dat je naar een computer gestuurd beeld zit te kijken. Ik ben benieuwd hoe haar pak gezeten moet hebben. Ook op het einde is ze van goede kwaliteit en weet ze de lijn van haar karakter genadeloos door te trekken.

De beperking die Alex Garland zichzelf oplegt door alles in een beperkte ruimte te laten afspelen is bewonderenswaardig. Hij weet die ruimtes met verschillende lichteffecten optimaal te benutten. De gehele sfeer gooit hij hiermee in één klap om. Zie zoals bij de stroomstoringen. Deze wisseling in sfeer creëert een overkoepelende sfeer van achterbaksheid, mysterie en ongewis. Mede door die sfeer wordt je tot het einde vastgehouden en blijf je geprikkeld om ook de climax te zien. Een climax waarin zowel het verhaal als de aangehouden sfeer op een juiste manier tot zijn hoogtepunt komen. Sterk gedaan.

Nadenkend over Ex Machina ben ik redelijk positief. Toch was de film een gemengde ervaring. Voorlopig houd ik mijn oorspronkelijke beoordeling aan. Een herziening leidt misschien tot nieuwe inzichten.

3*

Zeer volwassen film waarbij niet op een simpele manier de mens tegenover de machine staat, maar ethische vraagstukken over de creatie van het leven in de vorm van kunstmatige intelligentie op een elegante manier vorm krijgt. Deze film is prachtig geschoten en kent zeer goede compositie, licht en geluid en waarbij sterk geacteerd wordt. Het claustrofobische sfeertje krijgt hierdoor goed vorm en is zeer overtuigend door het sterke acteerwerk. Het einde is misschien wat teleurstellend, omdat het voorspelbaar is, maar mij heeft het totaal niet gestoord.

Goed, maar had op net iets meer gehoopt.

Vooral het eerste uur is sterk. Strak vormgegeven, redelijk down-to-earth en met strakke CG. Zo'n film die je later kan citeren als het gaat over de meerwaarde van CG over traditionele effecten. Ik zat er best wel in.

Maar dan trapt de film weer in iets teveel oude valkuilen. Heb er begrip voor dat AI nog steeds een topic is waar we niet echt weten waar we aan toe zijn, maar steeds hetzelfde riedeltje wordt toch saai. Veel voegt deze film niet toe aan de bestaande vragen en overpeinzingen, integendeel. Naar het einde toe gaat het gewoon weer dezelfde richting uit. Jammer.

Vond het einde ook wat geforceerd. Hoewel niet erg veel actie, loopt het toch niet echt lekker. Garland had een intelligenter einde moeten schrijven, ééntje wat dichter aanleunde bij het eerste deel van de film.

Soundtrack ik oké maar niet zo heel opvallend, visueel vooral erg strak. Er wordt leuk met belichting gespeeld, maar op dat vlak ben ik de laatste tijd al iets meer verwend (en gewend). Acteerwerk verder ook goed genoeg, best een lastige rol voor Vikander maar ze speelt overtuigend.

Als afsluiter nog één klein dingetje: mensen die programmeren doen dat nooit lijn per lijn. Klein filmfoutje daar.

3.5*

De AVA sessies

Opmerkelijk. Low budget en met een beperkt aantal acteurs gemaakt. Zo origineel is dit verhaal feitelijk niet, daar het van ver geïnspireerd lijkt door Blade Runner, maar het wordt fijn gebracht. Een programmeur wint een bedrijfswedstrijd en mag een weekje doorbrengen bij zijn werkgever op een geïsoleerde locatie. Doel is om diens uitvinding, de androïde AVA te testen. De uitvinding is pas gelukt wanneer de machine niet meer van de mens te onderscheiden is. Als kijker weet je absoluut niet waar de film precies naartoe zal gaan al laat Garland voelen dat er iets onheilspellends in de lucht hangt. De twist die aan de film gegeven wordt vond ik echt spitsvondig en het einde geweldig. De film is veel groter dan hij eruit ziet. Isaac zit goed in zijn rol als geniale wetenschapper die makkelijk naar de fles grijpt zit en ook Gleeson weet te overtuigen, zeker wanneer de twijfels boven water komen; de mooie Vikander geeft films altijd een welriekend kantje...

Sterke film. Het verhaal wordt rustig verteld, maar wel met de nodige spanning en nieuwsgierigheid. Daar ligt ook de kracht. Tevens geeft de film een kritische blik over de ontwikkeling rondom AI en zet je aan het denken. De weinige acteurs die erin spelen zetten prima rollen neer en zijn goed op elkaar ingespeeld. Visueel ziet er de film er fraai uit. De special effects zijn ook prima, als mede ook de soundtrack. Een klein pareltje. 4.0/4.5

Redelijke SF-htriller, over een artificial intelligence-programma dat (uiteraard) uit de hand loopt. Slechts vier personages en een beperkte, geïsoleerde setting, maar dit werkt grotendeels in het voordeel van de film. Het kille, claustrofobische gevoel dat wordt opgeroepen past goed bij de materie. Het akteerwerk is daarnaast van niveau; vooral Oscar Isaac is weer eens erg goed. Tegen het einde vervalt het script in voorspelbare toestanden, maar tot die tijd is de film goed te doen. Mooie vormgeving ook.

Erg mooie film. Haast hele film op het puntje van mn stoel. Voorspelbaar einde, zoals aantal hier al stelde. De sfeer, spanning tussen de hoofdpersonen, prachtige setting en subtiel goed uitgewerkte thematiek maken dit tot een prachtig geheel.

“The challenge is not to act automatically. It’s to find an action that is not automatic. From painting, to breathing, to talking, to fucking. To falling in love… “

Als er iets is dat me werkelijk fascineert, dan is het wel de vraag of we ooit in staat zullen zijn om artificiële intelligentie te ontwikkelen. Elke film met dit onderwerp hebben bij mij sowieso een streepje voor en kunnen al rekenen op mijn onvoorwaardelijk enthousiasme. Ik weet niet hoe het komt en wat me er nu zo direct in aantrekt. Is het de nieuwsgierigheid of het ooit iemand in zal slagen om zulk een machine te ontwikkelen ? Is het inderdaad zo dat artificiële intelligentie de ondergang van de mensheid betekent, zoals sommige vooraanstaande wetenschappers beweren (zoals Hawking onder andere) ? Zal zo’n zelf redenerende machine echt capabel zijn om gevoelens te tonen en op een menselijke manier te reageren ? Als dan ook nog eens de verpakking van dit artificieel intelligent wezen er naar mijn gevoelens smakelijk uitziet, dan kan het hele spektakel sowieso niet meer stuk.

Volledige recensie hier ...

Films die de gevaren van de technologie naar voren schuiven en dat op een zeer interessante manier brengen - net als 2001 van Kubrick - hebben altijd mijn interesse. De technologie, A.I., de toekomst en wat de visie van bepaalde schrijvers / regisseurs is. Ik hou van dit soort onderwerpen, omdat het mijns inziens erg dicht bij de realiteit staat en ook steeds dichterbij komt. Snel A.I. van Spielberg maar weer 's zien.

'Ex Machina' heeft in ieder geval indruk gemaakt. Fantastisch wat een film. Prachtige setting, mysterieus, schitterend geregisseerd en met een sublieme opbouw en verloop van een uiterst interessant plot. Het einde - als de A.I. alleen naar buiten gaat is erg geslaagd. Misschien nét wat te weinig bijzonder om een meesterwerk te noemen, misschien komt dat juist na een 2e kijkbeurt. Prachtig debuut van Garland.

Weer typisch zo'n film die gemaakt is in het heteromannen perspectief. Er komen wat scenes in met vrouwelijk naakt en knappe vrouwen met lelijke mannen. Waar zijn de knappe, naakte mannen? De film heeft een interessante plot met een boodschap, maar de 'sex sells' techniek kwam mij in de film te geforceerd over. Waarom moet Kyoko behandeld worden als een slaaf? Ik snap dat dit realistisch kan zijn, maar vrouwen worden in films te vaak gebruikt als slachtoffer. Neem bijvoorbeeld de verkrachtingscenes in The Game of Thrones. Dit gedrag van deze mannen naar vrouwen toe geeft een bepaald beeld van vrouwen dat normaal wordt gevonden door tere zieltjes. < spoiler. Nee, het maakt het kijken van zo'n film er niet leuker op.

Vreemde maar goede film. Soms wat langdradige gesprekken, maar soms ook erg spannend gemaakt. Dus ook overall geen mislukte film. Leuk einde.

Uitstekend.

Een dik uur lang is Ex Machina erg goed. Men windt er geen doekjes om: Caleb is na een second of 20 al waar hij moet zijn. De spanning zit vrijwel meteen goed en de film houdt dat een uur lang goed vast. De bescheiden aanpak zorgt voor een onderhuidse, wat bevreemdende spanning: zowel Nathan als geniale wetenschapper als Ava als AI worden niet groter gemaakt dan ze zijn en/of lijken en dat is een uitstekende keuze gebleken.
Naar het einde toe worden er iets te simpele keuzes gemaakt. Over het AI-twistje kan ik niet klagen, dat is gewoon goed zonder meer; maar de menselijke personages worden net te gemakkelijk misleid. Caleb blijkt de hele film door een slim maar naïef mannetje en dan denkt Nathan hem met een stel reservebatterijen onderuit te halen? Beetje gemakkelijk en dat doet het kille einde wat te min.

De cast acteert sterk. Domnhall Gleeson zet z’n personage net wat te naïef neer – maar dat komt ook door het script. Oscar Isaac en Alicia Vikander stelen de show. Isaac omdat hij zo onvoorspelbaar is – charismatisch en toch zo’n vieze vent soms; Vikander omdat ze simpelweg zo goed is – naïef en breekbaar maar ook kil en klinisch.

Verder is Ex Machina qua regie een genot. Alex Garland speelt de natuur en de mens visueel mooi uit tegenover de strakke kilheid van machines. Mooie en zachte plaatjes van de natuur die z’n alledaagse gangetje gaat worden op perfecte tijdstippen afgewisseld door het moderne decor van Nathan’s villa, waar zo’n onrustige sfeer hangt. Mooi contrast. De CGI is niet slecht, maar soms nog iets dat te veel op plastic lijkt, terwijl het design van Ava toch een niet te onderschatten troef is. Het kleurenspel dat af en toe de kop op steekt is soms wat bevreemdend, net als die discoscène (prima soundtrack ook!). Die is echt hilarisch en erg leuk om te zien dat een regisseur een thema als dit op zo'n manier kan brengen.

Aanrader.
4

Ex Machine is een supsense SF thriller met een erotische ondertoon van formaat.

Verfrissend in zijn soort met een prachtiger en openbarende wending op het einde. De achtergrond waarin de film zich afspeelt doet ergens denken aan de berichten over de huizen van Gates en Jobs <> Nature meets Science. Film pakt vlot door en de relatie die ontstaat tussen mens en machine komt sterk en geloofwaardig over. Mooie twist at the end.

Topper.

Ex Machina is een originele en oerdegelijke film waarin kunstmatige intelligentie centraal staat. Altijd interessant om een film op dat onderwerp te baseren. Regiedebuut van Alex Garland en een goede prestatie. Ex Machina is een sciencefiction film met elementen van een thriller die op prima wijze worden vermengd. De film komt vrij realistisch over. Technisch gezien zou dit in de toekomst ook plaats kunnen vinden. Dit alleen al maakt van Ex Machina een interessante film. Waar andere films met onmogelijke theorieën op de proppen komen, weet deze film de kijker automatisch nieuwsgierig te maken met vrij realistische omstandigheden. Het is alleen jammer dat de film niet heel veel diepgang heeft. Gemiste kans voor Garland om nog meer impact te maken met deze film.

Een kleine maar zeer degelijke cast. Het voelt niet druk aan: er zijn geen overbodige personages die alleen maar roet in het eten kunnen gooien. Domhnall Gleeson speelt op overtuigende wijze een hele slimme en onzekere jongeman die niet zoveel over het leven weet. Oscar Isaac is een degelijke tegenhanger van Gleeson. Isaac speelt een arrogante, zelfverzekerde en verwaande CEO die op het eerste gezicht een hele nuchtere en vriendelijke man lijkt. Een bijzondere prestatie van Alicia Vikander die de kunstmatige intelligentie Ava speelt. Het is op momenten fascinerend om haar te zien praten en bewegen. Een intens stuk acteren. Deze film zal haar vast een flink aantal rollen opleveren.

Ex Machina is van begin tot eind een solide film die nergens minder wordt. Het camerawerk is echt uitmuntend en geeft het geheel een duidelijk keurmerk. De prachtige natuurbeelden mogen ook niet vergeten worden. Een fijne afwisseling met het fort van de CEO. De fotografie is echt een lust voor het oog. De natuur en futuristische architectuur gaan hand in hand. Ex Machina is een kwaliteitsfilm die een enkel discussiepuntje heeft: het einde. Niet slecht maar ook niet al te bijzonder. Het is maar vanuit welke hoek je het bekijkt. Een aanrader.

4*