Exodus: Gods and Kings (2014)

Heb je ergens gelezen/gehoord dat er een extended cut komt? Ik hoop heel hard met je mee, 2,5 uur was ook voor mij niet lang genoeg.

Update: De extended cut lijkt helaas niet te worden uitgebracht, ook al bestaat hij.

Christian Bale and Ridley Scott Talk Exodus: Gods and Kings - collider.com

Toch denk ik dat de kans groot is dat hij een pak langer gaat duren voor de Blu-ray versie. 1. De lange versie bestaat al. 2. Ridley Scott houdt van lange films en van andere cuts van zijn films. 3. Ridley Scott houdt van Blu-ray.

Een korte film is gewoon lucratiever omdat een film dan meer vertoond kan worden.

Mozes ook niet. Rookie?

Oké, verder discussiëren lijkt me zinloos met iemand die nog nooit van de Tien Geboden gehoord heeft, die nog steeds als basis dienen voor elk modern strafwetsysteem en die voor het eerst door niemand minder dan Mozes werden gepresenteerd en wat te denken van iemand die stelt dat Mozes geen volgelingen had? De honderden miljoenen christenen en joden zullen net zoals jij hun profeten op MTV gevonden hebben zeker? En jij bent degene die jezelf de new guy noemt, ergo rookie..? Mij werd al snel duidelijk dat je niet enkel nieuw bent hier, maar ook in andere materie. Een aanrader, leer iets over de Mozaïsche Wet, niet enkel een geheel nieuw moraalstelsel wordt daarin gepresenteerd, ook volstrekt nieuwe hygiënewetten die er overigens voor gezorgd hebben dat Joden tijdens de middeleeuwen amper onder de pest te lijden hadden.

Dat een moraalstelsel is gebaseerd op een verhaal dat overduidelijk nooit heeft plaatsgevonden, met een hoofdpersoon die zeer waarschijnlijk niet eens bestaat heeft, zegt best veel. De inhoud van die moraal vind ik zeker een vooruitgang, maar daar had Mozes niet veel mee te maken.

Als je gelovig bent snap ik je frustratie met de meest waarschijnlijke waarheid, maar om mij nou meteen persoonlijk aan te vallen en me een mtvpuber te noemen, nou, is daar niet 1 van die 10 voor de hand liggende regels voor op steen gezet?

Je kan best geloven dat Mozes hier niets mee te maken had, de wetenschap heeft itt het scheppingsverhaal, geen enkel alternatief gepresenteerd. De wetten kunnen best vanzelfsprekend zijn voor iemand uit de moderne tijd die in een land opgroeit dat al 2000 jaar baadt in de wetten die door Mozes of door iemand anders waarover we niks weten en waarover niks geschreven is, werden op steen gesteld, ze waren allerminst vanzelfsprekend in de tijd dat ze werden opgesteld. En helaas zegt geen van de tien wetten iets over omgaan met halsstarrige onwetendheid. Voor mij is althans de meest waarschijnlijke waarheid niet dat nieuwe ideeën zomaar uit het niets verschijnen en déze wetten worden nu eenmaal toegeschreven aan Mozes wat de vergelijking met Gandalf of andere schertsfiguren totaal ondergraaft. Vergeet niet dat ook Socrates nooit zelf iets op schrift heeft gesteld. Betekent dit dat Socrates ook nooit bestaan heeft en een fantasyfiguur is? En dat alle hem toegeschreven ideeën pure fictie zijn?

Man man man, maak je niet zo druk. Halsstarrige onwetendheid, prachtig, eindelijk een mooie vertaling voor ignorence die iedereen begrijpt. Die vertaling gebruik ik overigens voor religieuze mensen die vreselijk hard werken om bewijs te negeren. Nogmaals, mijn punt gaat niet over die wetten, regels of gebruiken. Daar kwam jij mee. Het gaat me om die man, die is gewoon verzonnen, een samenstelling van andere mooie mythische verhalen. Andere baby's in mandjes die aanspoelen bij royalty, alsof het jaarlijks gebeurde.

Dan nog die eeuwig durende drogreden, de wetenschap heeft geen alternatief. Dat maakt het niet waar! Jij vindt mij dom op basis van drie regels commentaar op je lofzang voor een sprookjesfiguur, dat zou op die tien geboden moeten komen. Gij zult geen drogredenen aanzwengelen om Gods bestaan te verdedigen, noch zijn tegenstanders te bejegenen. Als dat de elfde zou zijn, zou het een stuk rustiger geweest zijn in de wereld.

Het bestaan van Moses wordt niet ontkend, zijn tovenarij dient wel te worden geïnterpreteerd. En hoezo de wetenschap heeft geen verklaring voor het ontstaan van de wereld?! Nog nooit gehoord van 'The BIg Bang' theorie?

Het bestaan van Mozes wordt wel ontkend, het enige bewijs van leven is een boek waarin sommige mensen 900 jaar oud werden. Overigens is die analogie met Socrates van Corcicus wederom zo'n drogreden. Als Mozes volgens jou niet bestond, dan Socrates ook niet? Ik weet niet of Socrates echt heeft bestaan, ik denk van wel. Ik zou me er een stuk drukker om maken als er gezegd werd dat hij regels voor een samenleving in steen beitelde omdat dat van God moest en dan claimen dat dat echt zo was.

Ik weet eerlijk gezegd niet waar het ontstaan van de wereld vandaan komt AC1. Ben het uiteraard met je eens maar wie heeft dat ontkend?

Neen inderdaad. Ik bedoelde dat wetenschap wel voor het ontstaan vd wereld een verklaring heeft maar niet voor de komst vd mozaische wet. Dat heeft de new kid dan weer wel goed begrepen. Ik heb het ook opzettelijk niet over de plagen of andere magie gehad omdat dat zoals gesteld niet de enige criteria zijn om van een profeet te spreken.

Misschien ter relativering van mijnheer Mozes: de eerste 5 van de tien geboden vind ik nogal onzinnige geboden.

Exodus: Gods and Kings

In kader van mijn opleiding moest ik een recent historisch werk aanschouwen en recenseren. Aangezien ik deze toch al wilde zien deed ik deze. Minimaal aantal worden was 700, hij is dus wat aan de lange kant maar ja: kwaliteit telt. Zo hoef ik niet twee keer wat te schrijven. Eventueel kritiek en tips zijn ook welkom

Al duizenden jaren leiden de verhalen uit de Bijbel en de Tora tot inspiraties in de Kerk, het toneel en meerdere laagdrempelige filmproducties. Nog niet eerder werd door de filmmagnaten van Hollywood zo’n grootse Bijbelse productie omarmd. Met een schamel budget van 140 miljoen Amerikaanse dollar kon Exodus: Gods and Kings door Ridley Scott tot werkelijkheid gebracht worden. Deze film werd in Nederland voor het eerst vertoond op 18 december, hopende dat het niet tot een exodus de bioscoopzaal uit zou leiden.

Het genre van de film beslaat zowel actie, als avontuur en drama. Toch volgt Scott het oudtestamentische boek nauwgezet. Uiteraard zijn er aan het verhaal een paar epische en dramatische toevoegingen gedaan. Het verhaal wordt wat groter gebracht dan de Bijbelse vertelling. In het begin ligt het tempo laag. Er wordt een duidelijke rustige situatie van het klassieke Egypte geschetst. De broederband die is opgebouwd tussen Mozes en Ramses is er eentje die onbreekbaar lijkt. De ontwikkelingen volgen zich in logisch tempo op. Toch weet Scott in het begin niet over een paar valkuilen heen te stappen. De confrontatie tussen Mozes en zijn daadwerkelijke afkomst zijn vrij direct en snel in beeld gebracht. Hiermee valt een klein stukje geloofwaardigheid weg. Het gaat hier allemaal net te snel.

Na Mozes’ verbanning volgt de verhaallijn het Bijbelboek Exodus niet geheel tot op de letter, maar er is geen haan die daar naar kraait. De ontmoeting tussen God en Mozes is een memorabele. De keuze van Scott om God als kind weer te geven is een goed gevonden, originele oplossing om de grootsheid van de Heer tot je binnenste te laten doordringen; een kind die Ramses de Grote zal dwingen zijn volk vrij te laten. De verwoestende plagen die na vergeefse pogingen van Mozes om Ramses zijn volk te laten gaan volgen elkaar in rap tempo op. De finale die op de rampen volgt is goed uitgewerkt in een groots slot. Een kat-en-muis-spel tussen de arme Hebreeuwen en de machtige farao eindigen zoals we het allen kennen: met een zwerftocht van 40 jaar door de woestijn, op naar de vrijheid.

Met een groots budget komen natuurlijk ook grote namen in een productie. Christian Bale, bekend van onder andere American Psycho en Batman, vertolkt hier een zeer sterke Mozes. De overtuiging straalt niet altijd van zijn gelaat af, maar het merendeel van de film speelt hij op een hoog niveau. Zijn grote tegenstander Joel Edgerton, die Ramses vertolkt, laat echter te wensen over. De overtuiging en het inlevingsvermogen ontbreekt volledig in zijn spel. Pas als de tiende plaag zich voltrekt lijkt hij wat los te komen in zijn spel. Tot die tijd is het echter opdreunen van een ingestudeerde tekst dan het spelen van een rol.

Cinematografisch gezien kan je duidelijk merken dat er 140 miljoen de film in is gepompt. De decors lijken nagenoeg authentiek, al valt voor de historische leek geen onderscheid tussen kunst en kitsch te maken. Tevens is er een nodige dot CGI (Computer Generated Image) aan een paar scènes toegevoegd, zoals het knallende einde en de majestueuze plagen. De Rode Zee die zich op wonderlijke wijze splijt heeft een lichte computer gestuurde afwijking. Met de audio zit het meer dan snor. Alberto Iglesias heeft prachtige muziek onder de epische stukken van de film gecomponeerd. Muziek die je af en toe een rilling over je rug doen lopen.

Historisch gezien houdt Scott een vrij veilige lijn aan. Hij baseert zich bijna volledig op de Bijbelse vertelling. Hij laat alle gebeurtenissen chronologisch opvolgen en haalt geen historische controverses aan. Ook ideologisch en religieus gezien kiest hij voor het veilige pad. Hij laat de religie niet de boventoon voeren, waardoor het voor de atheïst en anders gelovige ook heel aantrekkelijk is om te zien. Tevens stelt hij de conservatieve christen tevreden door geen vreemde afwijkingen van het origineel in te voeren. Het gat wat het ontbreken van de zware religieuze lading in de stuk achter laat wordt goed opgevuld door een toevoeging van extra dramatiek en epiek. Dit geeft een mix die een gulden middenweg is voor zowel gelovige kijkers als niet gelovige kijkers. Hiermee spreekt de film een grote doelgroep aan.

Exodus: Gods and Kings is dus verhaaltechnisch en acteertechnisch een kronkelpad tussen goed en matig, de ene keer naar de ene kant nijgen, de andere keer naar de andere kant. Visueel gezien ziet het er goed uit. Een vermakelijke film voor jong en oud.

3.0*

Even ter relatievering van jou: dat is heel makkelijk gezegd als je geen christen of jood bent. Mozes valt dus niet te relatieveren door een niet-christen of niet-jood maar slechts door een mede gelovige.

Nou ja, historisch.



Niet mee eens. De Bijbel blijft nu eenmaal inherent aan geloof, dan mag je dat in een film best naar voren brengen. Ga maar uit van die grote God die alles kan, dan hoeft het splijten van de Rode Zee geen leeglopend riviertje te zijn maar gaat echt opzij voor de profeet. Want nu krijg je een vrij natuurlijke leegloop, en vervolgens die woeste golven als die weer terugloopt met tornado's en al. Dat rijmt niet. Ook de tien plagen, waarbij men probeert dit op een natuurlijke manier te verklaren kent ook de laatste plaag waar alle eerstgeborenen sterven (en dat is simpelweg de kracht van God en niet te verklaren). Buiten dat komt God er nu eenmaal in voor, waarom zijn krachten niet? Ga of volledig de éne kant uit, of volledig de andere of kies een heel eigen interpretatie (iets als: God bestaat, maar kan niet zoveel), maar dit halfslachtig werk maakt de film niet sterker.

Goeie film met geweldige beelden, maar minder episch als zijn klassieke voorganger. De cast van toen kun je ook niet zomaar vervangen. De film volgt niet dezelfde lijn waarbij dus sommige scènes heel kort worden gehouden of gewoon niet getoond worden. Op zich kun je die aanpak wel appreciëren (anders was het natuurlijk hetzelfde ) , maar toch voel je een gemis. Eerlijk gezegd was ik al in het begin geen voorstander van deze film, maar ik heb hem toch een eerlijke kans gegeven. En voor mij kan de film natuurlijk niet wedijveren met de klassieker, maar ik begrijp wel de modernisering van het verhaaltje en de wervelende beelden die het geheel op fleuren. En daar slaagt de film ook in. Zo worden de plagen en de uittocht mooi in beeld gebracht. De confrontatie op het einde tussen Mozes en de farao vond ik minder, zo ook de verschillende onderlinge relaties die eigenlijk heel oppervlakkig worden uitgewerkt. Ook de 10 geboden is maar een snelle slappe afwerking. De stem van God door een kind daarentegen is een originele toevoeging. Zo ook de prachtige veldslag in het begin van de film. Het tempo van de film lag vrij hoog (mede door bepaalde dingen weg te laten) kreeg je toch midden van de film de indruk dat het allemaal wat verslapte. Conclusie : goeie film met een moderne uitwerking van het bekende verhaal dat versterkt wordt door mooie beelden die uiteindelijk geen maat is voor het klassieke epos. 8/10

Dat vind ik nogal een fundamentalistische opmerking. Gelukkig ken ik gelovige mensen die dat wel kunnen. Dat is: relativeren.

Je gaat er overigens zo maar vanuit dat ik geen christen of jood ben. Nu is dat bij toeval het geval, maar je had natuurlijk ook een gelovige kunnen treffen die zijn eigen profeten wat beter kan relativeren dan jij.

Doe een ander niet aan wat je ook niet wilt dat een ander jou aan doet staat voor mij wel als een huis. In tegenstelling tot de eerste 5 geboden.

De Bijbel is een van de meest invloedrijke werken geweest in de gehele geschiedenis. Ik denk dat dat niet veel discussie teweeg zal brengen. Deze film gaat over een deel van dat historische werk:)

Voor de rationele verklaring die de Egyptenaren proberen te geven kan je echter meerdere kanten uit. De eerste is een poging van Scott om, zoals jij zegt, geen kant te kiezen. Zwak of veilig, t is maar hoe je het noemt. Ten tweede kan je echter ook aandragen dat de Egyptenaren rationele oplossingen voor hun problematiek proberen te geven. Zij geloven immers niet in de God van de joden. En omdat het niet de toorn van hun eigen goden is, die zij immers met offergaven bevriend houden, moet er wel een rationele verklaring achter schuilen. Dit moet echter blijken uit de intenties van Scott, die ik niet geheel ken.



Heel fundamentalistisch vind ik het zelf niet. Gewoon een vorm van logica die ik aanhoud. Hoe kun je immers iets goed relatieveren wat niet je zelf aanhangt? Als je zelf geen aanhanger bent van het christelijk geloof, en dat schemerde wel door, vandaar dat ik dat aannam, liggen scepsis en relatievering heel dicht bij elkaar. Ik kan het verkeerd gelezen hebben maar een zekere vorm van scepsis zat toch wel in je bericht. Of sla ik dan de plank volledig mis? Ik heb mijn persoonlijke gedachtes over de eerste vijf geboden, maar die theologische discussie hoort hier niet thuis.
Gelukkig voeren de geboden in Exodus niet de boventoon en gaat het met name om de uittocht. Of dat kleine aspect van die tien geboden in de film hadden gezeten of niet maakt mij dan ook niet heel veel uit. Het had voor mij ook mooi geweest als ze met een sluitende Rode Zee achter zich de woestijn te gemoed liepen of iets dergelijks.

Op zich een interessante invalshoek, maar gezien hetgeen Scott doet met het leeglopen van de Rode Zee is dit ook een beetje wat hijzelf kwijt wil lijkt me zo.

Een van de mindere van Ridley Scott maar altijd nog een stuk beter dan de gemiddelde blockbuster. De discussie of het waarheidsgetrouw is zinloos want de interpretatie van de bijbel levert al een paar duizend jaar lang ellende op. Bekeken als spektakelfilm is het prima vermaak. Scott geeft nog enigszins een plausibele verklaring voor de plagen maar gaat tijdens de finale compleet over top en je beseft dan dat je het absoluut niet meer serieus kunt nemen. Overigens gefilmd in 'native' 3d en dat is te zien. Prima popcorn film. Niet minder maar vooral niet meer dan dat

net gezien vanavond in 3D.... SUPER !!!!!

Deze film is lastig te beoordelen als je niet religieus bent. Moet ik het classificeren als fantasy of als een sandalen film? Beide zijn geen optie want dan zit de film vol met onwaarschijnlijkheden dat het verhaaltechnisch lachwekkend wordt. Hoe ik het wendt of keer de link met het oude testament en dus ook met het christelijk geloof is te groot om het te negeren. Dus nogmaals, hoe ga ik in hemelsnaam een bijbelsverhaal als non gelovige beoordelen?

Een theologische discussie is onherroepelijk verbonden aan het verhaal van Mozes. Was hij een fictief persoon en moet ik zijn belevenissen als dusdanig interpreteren zoals bij King Arthur of Beowulf het geval is of heeft hij echt bestaan en is er geen ruimte voor interpretatie en relativering. Nou is de keuze snel gemaakt. Mozes is een fictief persoon zoals Batman dat ook is. Met dat in mijn achterhoofd brokkelt de geloofwaardigheid van de bijbel beetje bij beetje af totdat er alleen gebakken lucht overblijft.

'Als je niet doe wat ik zeg, dan krijg je een time-out.' Miljoenen ouders zeggen dit dagelijks tegen hun kind en dat is precies wat god tegen de Egyptenaren zegt. Ter interruptie, het is toch gods geklaagd dat Ridley Scott in deze film god als een mannelijk persoon neerzet. Als hij ballen had gehad dan had hij een meisje gecast als de almachtige. Vrouwen worden nog steeds als tweederangsburgers behandeld en dat is dankzij het geloof, de kerk en de bijbel. Ik snap zijn keuze wel want fundamentalisten vind je ook onder christenen en om nou voor de rest van je leven achterom te moeten kijken voor een 'statement' dat is het niet waard. Of toch wel?

Ridley Scott is een regisseur die ik respecteer en in zekere mate bewonder. Voor die reden en de paradox waarin ik mij bevind houd ik de rating voor mezelf.

Scott is zelf ook niet religieus, dus ik denk dat dat wel te doen is. Maar ik weet er ook niet zoveel van want zelf ben ik christen .

Wat een vreemde opmerking. Het is een verhaal. Net als Batman of Lord of the rings. Of vind je die ook lastig te beoordelen omdat je niet in Gandalf of Batman gelooft?

Het is wel te doen alleen reageer ik heel terughoudend ten aanzien van het christelijk geloof. Dat komt deels door respect voor gelovige mensen maar het grootste deel komt door mijn oma. Zij was een vrome diep religieuze vrouw ( katholiek, erger kan niet ) maar ook de liefste oma in de hele wereld. Ik vind dat ik in mijn stukje al te ver ben doorgeschoten en als je goed tussen de regels leest dan krijg je wel een idee van wat ik van de film, en vooral de boodschap, vind. Nu maar hopen dat m'n oma niet terugkeert op aarde als geest en mijn recensie leest want dan breekt de pleuris uit! Zou een schietgebedje helpen denk je?

Ik denk dat je met gelovigen echt wel een discussie aan mag gaan en niet bang moet zijn dat je ze op de lange vingers tikt hoor.

Ik vind dat Scott in deze film voor een middenweg kiest (of je dat goed vindt of niet is een ander verhaal), en daarmee zowel christenen als niet-christenen aanspreekt. Het o zo bekende verhaal van Mozes kent iedereen wel, zij het uit opvoeding, zij het uit geloof of school. Ik vind wel dat je een goede afweging in het kader van je beoordeling maakt, maar met alle kennis die in onze samenleving verankerd is kan iedereen de film goed beoordelen. Helemaal als je het als niet-gelovige te religieus vindt, dan zegt ook wat over de prestatie van Scott.

Helemaal mee eens Vincent, alleen is mijn ervaring dat discussie voeren met gelovigen hetzelfde is als dat ik aan mijn vriendin de buitenspel regel probeer uit teleggen. Hopeloze zaak ! Praten is altijd goed maar als beide partijen bij hun standpunt blijven, hun opvattingen blijven herhalen en niet elkaars inzichten delen laat staan respecteren dan heeft het niet zo veel zin.

Om een film te beoordelen hanteer ik enkele criteria's. Spel van de acteurs, dialogen, regie, verhaal, boodschap/moraal. Al het andere zoals CGI, special effects, score is voor mij niet relevant of belangrijk omdat het tijdgebonden is. Wat nu state of the art is is misschien over 3 jaar alweer gedateerd. Empire strikes back is in mijn ogen nog een van de beste sci-fi films ondanks de gebrekkige special effects. Bij Exodus: Gods and Kings zijn de acteurs, dialogen en regie top. geen kritiek aan mij kant daarover. Bij verhaal, boodschap en moraal heb ik meer moeite en bij moraal is het zelfs dat het weerzinwekkend is. Essentie van film is dat de beelden die de netvliezen binnenkomen je, intrigeert, ontroert, vermaakt, verbluft, verbaasd etc. Als ik die emoties niet heb dan wordt het verdomd lastig.

Misschien dat ik later een goddelijke ingeving krijg en een 'objectieve' beoordeling kan geven.

Prachtige film over God die voor altijd van het Israëlische volk houdt en weer eens laat zien, dat een beschaving zonder God, hoe machtig dan ook, niets is zonder God! IJzersterke film, wordt een nieuwe in mijn top 10

De soundtrack is in ieder geval van de lange versie. Hoorde meerdere passages die niet in de film zaten. Daarnaast is die ook redelijk lang.

Geen mislukking deze blockbuster genaamd Exodus: Gods and Kings. De film is gebaseerd op het Bijbelse verhaal van Mozes. Zoals je waarschijnlijk al voor dat je de film iet al doorhebt: het is geen bijzonder accurate vertelling van het verhaal. Het is een film met duidelijke Hollywood invloeden en de regisseur is Ridley Scott, dit moet al genoeg zeggen. Maar alles terzijde: het is geen mislukt project. Exodus: Gods and Kings weet goed te vermaken. Dit komt onder andere door het aanzienlijke budget van 140 miljoen (geschat). Dit zorgt ervoor dat alles er groots/episch uitziet, vrij belangrijk bij een verhaal als deze naar mijn mening. Er is veel aandacht gegaan naar details en de gehele film ziet er gelikt uit, zo ben vergeet je al vrij snel dat het verhaal niet bijzonder historisch accuraat is.

Christian Bale is weer eens heerlijk in vorm. Hij mag de rol van Mozes op zich nemen. Zoals altijd speelt hij weer voortreffelijk en weet hij zijn personage de nodige diepgang te geven. Uit deze film blijkt maar weer dat Bale elk rol kan spelen, indrukwekkend. Het fijne is wel dat Bale er een beetje zijn eigen draai aan geeft: hij lijkt niet al te veel op Mozes uit de Bijbel. Gelovigen mogen dit storend vinden, maar ik als atheïst vind dit eigenlijk wel verfrissend. Om een groot publiek te trekken moet je het zo "mainstream" mogelijk houden. Gelukkig zijn er naast Bale ook nog een aantal acteurs van hoog niveau. Paul Edgerton weet overtuigend Ramses neer te zetten en is een goede tegenpool voor Bale. John Turturro heeft een aanzienlijk kleinere rol maar doet het daar niet minder goed om. Hij speelt zijn rol als farao Seti op een gedegen manier. Verder komen er genoeg bekende gezichten in voor om het interessant te houden.

Exodus: Gods and Kings voelt niet te overdreven aan, en dat was iets waar ik vooraf bang voor was. Religieuze verhalen in films worden vaak verdraaid en overdreven om zo een groter publiek aan te trekken. Exodus lijkt zich daar minder op te focussen maar geeft er wel zijn eigen draai aan. En met Ridley Scott aan het roer weet je dat je bijna altijd naar een gedegen productie kijkt. Als je gewoon zin hebt om naar een grote productie te kijken zonder al te veel op de werkelijkheid te letten, dan word je beloond. Het is altijd interessant om een interpretatie te zien van het oude Egypte en het is altijd indrukwekkend om die projecten, zoals de piramides, te zien van de farao's. Leuk tussendoortje maar verwacht geen schokkende of nieuwe dingen te zien.

3*

Men neme ; 1 prachtig bijbelverhaal, een paar grote namen voor de rolverdeling, een groot regisseur en een enorm budget en ziedaar een topfilm! Dat is wat de makers volgens mij dachten, maar man man wat een flop is dit zeg. Die Ramses heeft t charisma van een bodybuilder, Christian Bale en John Turturro zijn totaal miscast en wat Sigourney Weaver eraan toevoegt is mij n raadsel. De enige die voldoet is Ben Kingsley. En al die discussies hier over het wel of niet bestaan van Mozes boeien mij niet! Het is hier geen theologie klasje zeg. Geef je mening over de film , en die was in mijn ogen zwaar ondermaats. Kijk dan veel liever "de 10 geboden".