Boyhood (2014)

mijn stem
3,62
1527 stemmen

Verenigde Staten
Drama
165 minuten

geregisseerd door Richard Linklater
met Ellar Coltrane, Patricia Arquette en Ethan Hawke

Boyhood vertelt het verhaal van twee gescheiden mensen (Patricia Arquette en Ethan Hawke) die hun kind opvoeden. Centraal staat het leven van de 6-jarige Mason en de emotionele reis die hij aflegt vanaf zijn kindertijd tot aan volwassenheid.

545 BERICHTEN 98 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Kronos
2,0
0
starbright boy schreef:
Het is feitelijk een vormexperiment, al associëren mensen dat meteen met heel experimentele films. Maar het is ook een vorm waarin de film voor mij oneindig veel meer impact had.

Het feit dat er twaalf jaar gefilmd is heeft op zich niks met de vorm te maken. Met de technische mogelijkheden die er zijn kan je in principe vormelijk dezelfde film ook in twaalf maanden draaien.

De aanpak zal Linklater ongetwijfeld geholpen hebben dicht bij het leven van een opgroeiende jongen te blijven waardoor het medebepalend geweest is voor de inhoud, maar strikt genomen is het niet meer dan een achterliggend technisch gegeven. Maar wel een dat volgens mij (te) zwaar mee doorweegt in de waardering die de film algemeen krijgt.

Ik vind het wel meer dan een gimmick, maar ook niet veel meer.

Maar ik wil de film eigenlijk nog eens opnieuw zien. In de bioscoop werd ik wat gestoord door een fanatiek nagelbijtende achttienjarige die naast me was komen zitten, waardoor ik niet geheel ontspannen met Mason tot zijn achttiende verjaardag kon meereizen.

avatar van Pim1993
4,5
0
Kunstwerkje. Prachtig en realistisch in beeld gebracht. De vele herkenbare situaties maakt het voor een groot publiek interessant. Ik vond het indrukwekkend om de personages te zien opgroeien, dit maakt de film echt stukken beter.

4,5*

2,5
0
Hoge verwachtingen, maar erg tegengevallen, zo erg dat ik het laatste uurtje niet meer heb gekeken.
Eerste half uur best wel leuk om te zien hoe iedereen opgroeit, maar verder gebeurt er eigenlijk niets wat interessant is.

 
0
Nightfalls
geplaatst:
Waarom heeft iedereen het over deze film en de hoge verwachtingen? Houden ze bij de golden globes en de Oscars van nietszeggende films?
Zelfs Noah (om maar even een film te noemen) was beter dan deze nietszeggende en opsommende film. Er gebeurt 3 uur niets anders dan wat iedere Amerikaan in zijn leven doet (op een paar dingen na),
Misschien dat de Jury's van al die filmprijzen terug verlangen naar hun kindertijd en daarom zo hoog stemmen.

Ik vond het een te lange draak van een film.

avatar van Basto
1,0
0
Zou weleens de slechtste Oscarwinnaar in jaren kunnen worden... Maar kijk naar het verleden en zie dat Kramer vs Kramer van Apocalypse Now won, Shakespeare in Love van Saving Private Ryan en The Thin Red Line en a Beautiful Mind won van Lord of the Rings.

Dan weet je dat het er best in zit. De Academy is dol op zoetsappig drama en geeft weinig om echt bijzondere films.

avatar van sweetlover100
4,5
0
Deed lichtelijk denken aan What maisie knew in het begin van de film. Maar het is gewoon heftig om die jongen (en medespelers) te zien groeien. Moet je voorstellen dat je je hele jeugd elke keer weer opnames moet doen. En daarbij lijkt hij erg op mijn jongere broer. Dus over all zeer goed maar zoals al meer gezegd word.. Moet dit perse en oscarwinnaar worden? (gezien de films van dit jaar)

avatar van gauke
4,0
0
Een beeld van kinderen en tieners in de Amerikaanse samenleving in de vorm van een bijna toverachtig en zeker intiem en naturel overkomend coming-of-age verhaal van een gevoelige jongen en een (fictief) autobiografisch drama, opgenomen in een tijdsbestek van 12 jaar. Het filmproject, in letterlijke zin over het leven zelf (de behoeftes, beslommeringen, angst en zorgen van alledag en de hoogte- en dieptepunten van volwassenen en het volwassen worden), waarbij je als kijker de ontwikkelingen van een aantal personages kon meebeleven, was lichtere kost dan ik vooraf gedacht had. Een zorgvuldig drama over een veranderende wereld, over kleine en grote problematiek, over geluk en tegenslag.

avatar van Nosje
3,0
0
Knap gemaakt, geweldig geacteerd maar toch..... er gebeurd gewoon te weinig. Het kabbelt maar wat voort. Had ook een half uur minder gekunnen. Toch wat tegenvallend.

avatar van Zeriel
4,0
0
Bijzonder project vooral. En een unieke filmervaring.
Ja hoeveel moet er gebeuren in een speelfilm, als het opgroeien zelf centraal staat? Gezien de toch wel ontwrichtende gezinssituatie(s) van de hoofdpersoon, zou je verwachten dat de protagonist daar wat meer mee te stellen zou hebben. Misschien moet dat nog komen in de volgende film,want waarom niet het project voortzetten....
Ik vond het iig jammer dat hij afgelopen was, het laatste deel vond ik juist wel goed, het scheelt misschien dat ik hem in 2 x gekeken heb.

4,0
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Boyhood is een film die niet iedere kijker aan zal spreken.
Het opgroeien van de hoofdpersoon Mason staat centraal.
Lees: de emotionele achtbaan waarin Mason zich bevindt. Scheiden, stiefvaders die te diep in het glaasje kijken en hormonen. Ik begrijp waarom de meningen verdeelt zijn. Daarom raad ik iedereen aan om op zijnt minst de eerste helft van deze film te kijken.

 
0
Net 2 uur en 3 kwartier naar deze film zitten kijken en naar mijn idee een beetje waste of time als ik heel eerlijk ben. Aan het begin van de film, het eerste halfuur a drie kwartier kan je nog denken waar zal dit heen gaan, dan tast je nog in het duister maar uiteindelijk gaat het nergens heen vinden wij. Ik dommelde na 1,5 uur zelfs even "weg". Toen we zagen dat de film nog 8 minuten zou duren vroegen we ons echt af wat het einde zou zijn.. nou dat is ook echt nietszeggend vind ik. Niet echt een clue ofzo. Al met al zonde van mijn tijd. Jammer!

avatar van Gish
4,0
0
Was ik op voorhand bang dat dit 12 jarige project een wat saaie film zou worden, nu weet ik beter. Juist het ontbreken van grote gebaren en erg dramatische wendingen, doen deze film ver uitsteken boven ALLES wat het afgelopen jaar in Hollywood is geproduceerd. Linklater ontroert en kan terecht zijn welverdiende Oscar gaan ophalen, nog een paar weken.
Prachtige film met een coole en passende slotscene.

2,5
0
Niet mijn ding.saai en langdradig!pluspunten: goede acteerprestaties en leuk om de personages te zien opgroeien.Verhaal realistisch maar zwak en saai.

2,5
0
Wat een enorm lastige film is dit om te beoordelen. Ik ging met een vooroordeel kijken naar deze film, immers in de media is deze film veelvuldig de hemel in geprezen. Kortom met toenhoge verwachtingen ging ik naar deze 2 1/2 uur durende film kijken. En toen ik de film gezien had overheerste bij mij het gevoel 'was dit alles?'. De film en dan vooral de opzet van de film, het jarenlang volgen van een jonge en daarbij alles wat om hem heen veranderd, is bijzonder en uniek. De acteerprestaties zijn, op enkele bijrollen na, ook erg goed te noemen. Wat maakt dan dat deze film toch maar 2,5 ster van mij krijgt? De film kabbelt 2 1/2 uur lang door en laat veel zaken uit het leven van de hoofdpersoon zien, maar stapt vaak ook veel te gemakkelijk over zaken heen. De hoofdpersoon veranderd enorm maar ik wil dan weten wat maakt dat hij veranderd. M.a.w. de film is en blijft in mijn ogen te oppervlakkig. Daarnaast is er 12 jaar voor deze film gefilmd, maar is goed te zien dat de kwaliteit van filmen niet constant is. Van strakke cameravoering wordt er ineens overgeschakeld naar rommelige chaotische cameravoering hetgeen de filmervaring er niet beter op maakt. Al met al is deze film vooral een uniek filmproject maar inhoudelijk gezien verre van overtuigend hetgeen jammer is voor zo'n groot project.

avatar van Vinokourov
4,0
0
Poehee wat een gewaagd project van Richard Linklater om 12 jaar lang zo'n epos te schieten! Het eerste deel van Boyhood vond ik zeer goed, maar de tweede helft gewoon okee. Een dromerige jongen wordt gevolgd die naar het einde van de film nog niet helemaal duidelijk weet welke richting hij zijn leven moet geven. Op zich vrij logisch en natuurlijk, maar het maakt de film wel steeds minder interessant als je zelf als kijker ook niet echt een gevoel krijgt waar de film naar toe wil. De zus van hem (Lorelei Linklater, de dochter van...) was in het eerste gedeelte ook stukken sterker in haar acteren dan verderop. Anyway, toch wel een geslaagd en uniek concept om zo een film te maken.

5,0
0
Het is een ‘rare’ film omdat het simpelweg scenes uit het leven van een opgroeiende jongen, Mason jr., toont zonder een duidelijke verhaallijn of zelfs maar bijzondere gebeurtenissen, waartoe de regisseur zelfs de acteurs gedurende 12 jaar heeft gefilmd (en de productie van de film heeft dus ook 12 jaar gekost). Het is wat dat betreft een filmische versie van ‘Portrait of Lotte’ (http://www.youtube.com/watch?v=UH1x5aRtjSQ). Maar daarin ligt niet de echte kracht van de film: de kracht is dat de film zo realistisch en eerlijk is dat we ons erin herkennen en verliezen (de drie uur vlogen voorbij) alsof we naar ons eigen leven kijken.

Ook al zijn de scenes wel gespeeld, de regisseur heeft bewust elk melodrama vermeden: hij laat het verhaal van het leven zich zelf vertellen en daarbij kan het zomaar gebeuren dat we ‘grote’ gebeurtenissen zo weer vergeten en dat ogenschijnlijk onbelangrijke details onze identiteit vormen (of zoals het meisje aan het slot van de film zegt: ‘we don’t seize the moments: the moments seize us’). De regisseur moest ook wel een zekere regie uit handen geven, omdat hij afhankelijk was van hoe de acteurs en de wereld gedurende die 12 jaar zouden ontwikkelen. Het resultaat is dat deze film de voortschrijdende tijd waarin een jongen opgroeit en zijn identiteit vindt, laat zien als een zich natuurlijk ontplooiend leven en zo als een ondeelbare eenheid van ervaring (zoals Bergsons la durée).

Recensenten hebben de film wel een filmische versie van de documentaire-serie Up genoemd. Beide delen in hetzelfde wonder, namelijk dat van het echte leven: ofschoon de opzet van zo’n film of documentaire niet iets boeiends lijkt te kunnen opleveren (reflecterend in de lage bezoekersaantallen waardoor ik bijna in mijn eentje in de bioscoopzaal zat, want wat kan er boeiend zijn aan gewone mensen die over hun leven vertellen of een film die het leven schetst van een gewone, opgroeiende jongen?), maar zoals de Up-makers op een of andere manier de juiste vragen stellen en het resultaat iets magisch heeft, zo weet Linklater de juiste beelden en woorden te vinden om het ordinaire iets magisch te geven (zoals Mason als kind in de film de vraag stelt: "There's no such thing as real magic in the world, right?" waarop de vader het juiste antwoord geeft: “Technically not.” (maar dat het leven evengoed vol magie zit als je het wilt zien): net als de Up-serie laat de film ons het wonder of fascinerende van het leven zelf – het leven zoals we dat zelf kennen zodat we onszelf in de ander herkennen - aanschouwen en dat is een diep ontroerende ervaring. Wat dat betreft lijkt de film c.q. filmervaring ook wel wat op Malick’s The Tree Of Life dat ook erin slaagt de kleine en ogenschijnlijk onbeduidende elementen van het leven (en de wereld) zo te tonen dat de mystiek erachter wordt ervaren. Maar zo pretentieus als The Tree Of Life is, zo prententieloos lijkt Boyhood te zijn (in deze film geen beelden van het heelal en als Mason jr naar de zin van het geheel vraagt aan zijn vader, zegt deze simpelweg: “What's the point? I sure as shit don’t know”). Al is die pretentieloosheid misschien schijn want als een docent aan Mason vraagt wat hij wil worden, Mason zegt dat hij fotograaf wil worden en kunst wil maken en de docent antwoordt dat "Any dipshit can take pictures. It takes a real genius to make art.", dan rijst de vraag of Linklater daarmee zichzelf bedoelt met het maken van deze film die immers lijkt op slechts een willekeurige fotoboek maar een meesterwerk is die alleen een genie heeft kunnen maken.

avatar van HarmJanStegenga
3,0
0
Natuurlijk is 'Boyhood' een bijzondere film. Het gegeven dat Linklater 12 jaar met dit project bezig is geweest en de acteurs dus echt opgroeien en ouder worden geeft de film een extra dimensie. Erg mooi. Het verhaal zelf kent een aantal mooie momenten, vooral de eindscene pakte me en liet me hopen dat de film nog niet ten einde was. Linklater werkt mooi naar deze scene toe. Verder is tussendoor echt niet altijd geweldig. De film duurt best lang, het is niet altijd boeiend wat er gebeurd - vaak clichématig - en hoofdrolspeler Coltrane is maar een slome. Met hem kon ik erg weinig, helaas. Clichés hoeven niet altijd erg te zijn, het is ook best knap dat je een film kan maken over gewone dingen in het leven, maar het deed me niet altijd evenveel, op een aantal momenten na. Maar ik heb me prima vermaakt met deze prent.

avatar van Bla
3,5
0
De eerste helft van de film keek ik uit naar de tweede helft van de film, en de tweede helft viel tegen. Een erg lange zit, waarin veel gebeurt maar niet datgene waar je op wacht. Het geeft meer het gevoel dat je naar een documentaire zit te kijken dan een film. Toch denk ik dat de film al die opgeblazen waardering geniet vanwege het feit dat de hoofdrolspelers over langere tijd zijn gefilmd. 3,5*

P.S.: Als die hoofdrolspeler een andere stem had of niet zo vreselijk sloom over kwam had ik wellicht 0,5* meer gegeven. Trok het vrij slecht.

avatar van Koerok
4,0
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Lange zit, maar ik heb niet op de klok zitten kijken. Ik vond 'm voldoende boeien.
De kracht van de film (dat je Mason ziet opgroeien) is deels ook een zwakte. Zit je net helemaal in een scene met bepaalde personages, maken ze weer een sprong van een aantal maanden of een jaar. In die zin was het een beetje van de hak op de tak.
Ik voelde trouwens de melancholie van de moeder op het laatst ("Is dit het nou?"). Het is een cliché, maar het leven is inderdaad zo voorbij.


Van de genomineerden voor de Oscar heeft deze op mij toch de meeste indruk gemaakt. Met The Imitation Game (2014) en The Grand Budapest Hotel (2014) op resp. de tweede en derde plaats. Ik moet overigens American Sniper (2014), Selma (2014) en The Theory of Everything (2014) nog zien (al heb ik op voorhand minder zin in deze films).

avatar van Koerok
4,0
0
Bla schreef:
P.S.: Als die hoofdrolspeler een andere stem had of niet zo vreselijk sloom over kwam had ik wellicht 0,5* meer gegeven. Trok het vrij slecht.
Dat heet bedachtzaam.
Ik herkende er wel wat in. Ik heb zelf zo'n zoon van 15, al is die minder met 'het leven' bezig en meer met gamen. Gaat hoop ik nog veranderen.

HarmJanStegenga schreef:
en hoofdrolspeler Coltrane is maar een slome.
Maar hij was is niet onaardig of onverschillig, integendeel. En dat vond ik goed, want een opstandige vervelende puber is zo'n cliché. Nee, ik vond 'm eigenlijk wel sympathiek en kon best met hem meevoelen.

avatar van Bla
3,5
0
Bla
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Koerok schreef:
Ik voelde trouwens de melancholie van de moeder op het laatst ("Is dit het nou?"). Het is een cliché, maar het leven is inderdaad zo voorbij.


Dit vond ik ook erg goed, net als de laatste scene waarin ze in de bergen lopen. Uiteindelijk worden heel subtiel (en soms kort) een aantal hele grote thema's behandeld. Religie, (kijk op) homoseksualiteit, politieke voorkeur, mishandeling, ze komen allemaal voorbij zonder dat het in je gezicht gedrukt wordt. Dat is ook de reden dat ik de film alsnog een redelijk hoog cijfer heb gegeven.

avatar van ikkegoemikke
3,5
0
“You don’t like me much, do you Mason?
That’s okay, neither do I.”


Als concept film is “Boyhood” zeker en vast een geslaagd experiment te noemen. Richard Linklater heeft er maar liefst 12 jaar over gedaan om deze film te realiseren. Het is dus een registratie van een doorsnee Amerikaanse familie waarbij de personages niet worden vertolkt door telkens andere acteurs en actrices in verschillende levensperiodes. Het zijn dezelfde individuen die je ziet ouder worden in één en dezelfde film. Uniek ? Niet helemaal. Spijtig genoeg begon men in 2001 aan de Harry Potter saga, waarin je de hoofdpersonages ook ziet volwassen worden naarmate het verhaal voortschrijdt. Die gimmick is dus eigenlijk al eens gebruikt. Ik heb ook een hele verzameling thuisopnames die ik jaren onafgebroken heb gemaakt met mijn Sony handycam. Als ik die verzameling nostalgische filmfragmenten nu eens achter elkaar zou monteren in een gekke bui, is het resultaat dan vergelijkbaar met “Boyhood” ? Nee natuurlijk niet, want bij mij zou het gehele plaatje niet kloppen. De synchronisatie tussen de verschillende periodes zou spaak lopen. Het thema zou niet volledig kloppen. De continuïteit zou niet gegarandeerd zijn, zeker wat de algehele sfeer betreft. Inhoudelijk zijn er misschien wel overeenkomsten, maar uiteindelijk is het gewoonweg een banale familiedocumentaire, waarbij trivialiteit en platitude overheersen. Wat ik hiermee wil zeggen is dat er hoogstwaarschijnlijk sommigen “Boyhood” zullen afschilderen als een extra lange homevideo, terwijl het in mijn ogen niet zo evident is om tot dit eindresultaat te komen. Geniaal en fenomenaal tegelijkertijd.

Lees de volledige recensie ...

avatar van Mochizuki Rokuro
4,5
0
Toch een BAFTA voor zowel film als regie (en Arquette). Dan ligt Birdman toch weer wat achter in de Oscar-race denk ik.

avatar van olbo
2,5
0
Niet mijn film, was ik al bang voor. Gewoon een gezin dat je ziet opgroeien met alle ups en downs. Niks bijzonders, voor mij dan.

avatar van Flavio
4,5
0
Prachtige film over opgroeien, een film die misschien meer aanspreekt als je zelf kinderen hebt- al is dat wellicht een vooroordeel, hoe dan ook geen film voor iedereen. Wat er zo goed aan is naast de unieke haast experimentele vorm, is het supernaturel acteren, het lijkt wel of Linklater zonder script werkt en het leven van Mason volgt, zonder te weten waar dat nou heen gaat. Uiteindelijk is dat geen opzienbarend leven, een typische adolescent met alle kleine en grote zorgen die daarbij horen, maar het is juist daardoor zo herkenbaar. Naast het naturelle spel van Mason valt ook het acteren van Arquette en Hawke op, staan bij mij niet echt bekend als geweldige acteurs maar bewijzen hier mijn ongelijk.

Naast het kleine verhaal van het gezin heeft Boyhood een realistisch en uitvoerig beeld van opgroeien in de VS in het eerste decennium van deze eeuw, waarbij veel details die de tijdsgeest weergeven zijn verwerkt: de strijd tussen Bush en Kerry en McCain vs Obama, Irak, de Harry Potter gekte, baseball etc.

Zal ongetwijfeld met de nodige Oscars naar huis gaan, en terecht.

avatar van KKOPPI
4,0
0
Die vader lijkt vanaf een bepaald punt verbazingwekkend veel op Kees van Kooten in zijn jongere jaren.


2,5
0
Dit weekend zag ik toevallig de nogal erg "goedkope" semi-Indische feel-good film Slumdog Millionaire. Ik heb me in deze film bij wijze van spreken aan zowat alles geërgerd, behalve... aan het feit dat de "boyhood" van het hoofdpersonage (en trouwens ook die van diens broer en vriendin!) door 3 verschillende acteurs werd vertolkt! Integendeel, het goede en overtuigende acteerwerk van de elkaar opvolgende acteur(tje)s was voor mij het enige lichtpunt...

1,0
0
Ophef groot, film waardeloos. Sorry maar heb deze alleen gekeken omdat ik nieuwsgierig werd adh alle nieuwsberichten. Eerste uur was prima, trok me ook aan, maar daarna werd hoofdpersoon langharig en vooral irritant omdat hij gigantisch lui was.

avatar van DjFrankie
4,0
0
Ophef prima, maar dat boeit me niet, wel dat de film me blijft boeien 2 1/2 uur ondanks dat er niet zo heel veel gekke dingen gebeuren. Dat vind ik al heel goed. Jongen speelt geweldig.