Boyhood (2014)

mijn stem
3,62
1534 stemmen

Verenigde Staten
Drama
165 minuten

geregisseerd door Richard Linklater
met Ellar Coltrane, Patricia Arquette en Ethan Hawke

Boyhood vertelt het verhaal van twee gescheiden mensen (Patricia Arquette en Ethan Hawke) die hun kind opvoeden. Centraal staat het leven van de 6-jarige Mason en de emotionele reis die hij aflegt vanaf zijn kindertijd tot aan volwassenheid.

546 BERICHTEN 99 MENINGEN
zoeken in:
avatar van voskat
3,5
0
Ik kan prima leven met een film zonder spanningsboog.

Fascinerend om later de kinderfoto's op de achtergrond te zien, wetend dat dat gewoon dezelfde mensen zijn in dezelfde film.

En Lorelei Linklater is heel lekker. Doei.

avatar van 93.9
2,5
0
Zou dat jochie later in de film door een andere acteur in puberleeftijd worden vervangen dan zou de film niet slechter of beter zijn geweest.
Met andere woorden In plaats van 12 jaar zou deze film ook in hooguit 12 maanden geschoten kunnen worden.
Verder erg Amerikaans, dus met alle clichées er gratis bij.
Deze film heeft niets te maken met mijn leven.

avatar van BlueJudaskiss
4,5
0
Eindelijk gezien.

Hoe komt het toch dat zoveel mensen het hebben over clichés? Ik vond het juist een verademing om een keer een film te zien zonder clichés, zonder de nadrukkelijk gezochte conflictsituaties, zonder de spanningsbogen. Gewoon observeren en kijken wat er gebeurt met wat lijkt op een minimum aan script. Zelden een film gezien die zo het echte leven benadert als deze.

En ik vind de film absoluut uniek. Aankleding en mode die op het jaar van draaien nog modern is, is later ouderwets maar dat weten ze op het moment van draaien nog niet - een authentieker tijdsbeeld dan dit is er niet. Herkenbare elementen als Britney Spears, de Ipod, Star Wars: een Amerikaans beeld klopt, maar ook voor mij als niet-Amerikaan zaten er genoeg andere dingen in om het ook voor mij herkenbaar te maken.

Ik kan hier nog heel veel over zeggen maar het moet volgens mij nog een beetje bezinken. Oh ja, dat einde... schitterend.

4,5*

avatar van Naomi Watts
4,5
0
Nou, best veel cliché's hoor, neem alleen al dat tenenkrommende segment met die Mexicaanse arbeider. Verder eens hoor, ik vind vooral dat de film het universele en omvangrijke 'tijd' in al haar facetten zo enorm goed naar beeld vertaald.

avatar van mjk87
3,0
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
BlueJudaskiss schreef:

zonder de nadrukkelijk gezochte conflictsituaties,


Gescheiden ouders, moeder met geldzorgen, vader die niet wil opgroeien, twee stiefvaders met alcoholproblemen, moet ik doorgaan?

avatar van NYSe
2,5
0
BlueJudaskiss schreef:
Herkenbare elementen als Britney Spears, de Ipod, Star Wars: een Amerikaans beeld klopt, maar ook voor mij als niet-Amerikaan zaten er genoeg andere dingen in om het ook voor mij herkenbaar te maken.


Juist iets dat bij mij irritatie opwekte: het leek een soort slide-show van iconen, om maar onder je neus te duwen in welke periode de film zich bevindt.

avatar van Naomi Watts
4,5
0
Dat was toch ook de bedoeling? Werkt ook gewoon veel beter (en bovendien origineler) dan jaartallen ondertitelen. Als dat soort dingen storen wordt het een hele lastige filmervaring ja.

avatar van BlueJudaskiss
4,5
0
Dat met die Mexicaanse arbeider was ik verder allang weer vergeten. Valt inderdaad uit de toon, maar stoorde me verder niet.

NYSe, ook die iconen stoorden me echt niet. Ik ben het inderdaad eens met Naomi Watts dat dat veel beter werkt dan plompverloren jaartallen benoemen: het was voor mij juist even nadenken in welk jaar we ons bevonden en of we al een jaar verder waren, en dat vond ik prima.

En wat betreft die zgn 'clichés' die jij noemt, mjk87, voor MIJ waren het geen clichés maar gewoon zaken die in elk leven wel een keer voorkomen en toevallig ook in dat van Mason. Het werd verder heel naturel behandeld en niet al te veel nadruk op gelegd en daarom voelde het voor mij niet als zodanig cliché. De grote gebaren bleven in elk geval goddank weg.

avatar van BlueJudaskiss
4,5
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Trouwens, dat met die vader die niet op zou willen groeien vond ik ook wel meevallen. Naar mijn gevoel werd hij juist erg volwassen tegen het einde van de film. Het bleef een jonge hond, dat wel, maar onvolwassen? Sorry jongens, ook hier zie ik geen cliché in.

avatar van Naomi Watts
4,5
0
Sterk punt BJK . Cliche is zowat een synoniem voor iets wat doodnormaal is / allerdaags is. Ik herkende ook enorm veel zaken als kind uit een broken home. Ik vond veel spot on, jammer van dat lijntje van die Mexicaan.

avatar van BlueJudaskiss
4,5
0
Top 10 Comedy Movie Clichés - YouTube

Dit zijn clichés.

Maar in Boyhood? In ieder leven gebeuren dingen die vergelijkbaar zijn met dat uit andermans levens. Iets dat we vaker hebben gezien is voor mij geen cliché. Het gaat niet om de gebeurtenis, het gaat om behandeling, hoe het in beeld gebracht is.

avatar van mjk87
3,0
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
BlueJudaskiss schreef:

En wat betreft die zgn 'clichés' die jij noemt, mjk87, voor MIJ waren het geen clichés maar gewoon zaken die in elk leven wel een keer voorkomen en toevallig ook in dat van Mason. Het werd verder heel naturel behandeld en niet al te veel nadruk op gelegd en daarom voelde het voor mij niet als zodanig cliché. De grote gebaren bleven in elk geval goddank weg.


Ik had expres het woord clichés niet gequote, maar enkel 'conflictsituaties'. Dat van die gescheiden ouder: daar kon ik nog in meegaan - het is weliswaar nog altijd een ruime minderheid die scheidt, maar wel een substantiële, dus vooruit. Maar dan al met die eerste stiefpapa, en vervolgens die tweede die ook een zak is (al hadden beide wel gelijk ten opzichte van onze lamlul hoofdpersoon, maar dat terzijde) en dat allemaal samen, dat werd me echt te veel. Duidelijk geschreven voor de film, waarvan dat alles uiteraard weleens voorkomt in iemands leven (dus niet in ieders leven zoals jij stelt, bij lange na niet zelfs) en bij een heel enkeling zelfs allemaal wel, maar in deze film vond ik het absoluut niet passen. Ik hoef echt niet een gelukkig EO-gezinnetje te zien dat met hun prodentsmile elkaar aankijkt, maar iets minder van dat soort situaties had ik graag gezien. Eigenlijk miste ik juist één conflict, dat van de opgroeiende puber. Dat gebeurt nu juist wel bijna in ieders leven, behalve in dat van passieve Mason.

En papa die eerst niet wil opgroeien en langzaamaan volwassen wordt, dat was dan wel een cliché. Het is dat Hawke een enorm charisma heeft dat ik ermee kon leven, maar anders.

avatar van BlueJudaskiss
4,5
0
Ik ben gewoon nog altijd erg blij met een film van bijna 3 uur die voorbij vloog

avatar van Lothian
4,5
0
+1 Prachtige film.

avatar van FinkPloyd
4,5
0
mjk87 schreef:

Eigenlijk miste ik juist één conflict, dat van de opgroeiende puber. Dat gebeurt nu juist wel bijna in ieders leven, behalve in dat van passieve Mason.


In de meeste films wordt er een of ander (overdreven) conflict opgezet om de plot wat drive te geven, ik ben net heel blij dat dit in deze film dus niet gebeurt voor de verandering. Ik zou durven zeggen dat de meeste pubers (en bij uitbreiding mensen) zowat van de ene situatie in de andere rollen ipv het leven actief bij de lurven te vatten. Hoeveel procent van de bevolking is feitelijk even passief als Mason denk je? 70%? 80%? zoiets?
Zo'n passieve hoofdpersoon die niet constant van die 'life changing moments' kent en een film zonder artificieel en dik aangezet drama vond ik echt wel ns een verademing.

avatar van mjk87
3,0
0
FinkPloyd schreef:
In de meeste films wordt er een of ander (overdreven) conflict opgezet om de plot wat drive te geven,


Misschien dat je het woord conflict wat zwaar oppakt. Maar wat ik in dezen bedoel met conflict is wat iedereen krijgt rond zijn pubertijd, waarin mensen zich ontwikkelen. Mason lijkt iets van fotografie leuk te gaan vinden, maar verder miste ik dat nu volledig, die ontwikkeling. En laten we wel wezen: Linklater stopt er nu juist wel conflicten in.
En misschien vind ik zo een iemand als Mason dan wel niet geschikt voor een film, allicht ja, maar het kan maar ook zo aan de acteur liggen die weinig nuance in zijn rol aanbrengt. Overigens lopen er inderdaad wel Masons rond op deze wereld, maar ik krijg daar dan ook echt de kriebels van als ik ze tegenkom.

avatar van Kronos
2,0
0
mjk87 schreef:
En laten we wel wezen: Linklater stopt er nu juist wel conflicten in.

Inderdaad. En het hoofdpersonage lijkt daarbij een soort van Tefalpan te zijn waar niets aan blijft kleven.

5,0
0
Prachtig gefilmd in 12 jaar de tijd en nogal knap dat hetzelfde acteurs nog lang kunnen volhouden om deze mooie film waar te maken.Verhaallijn is goed en de film is sterk,een aanrader om te gaan kijken!

avatar van 93.9
2,5
0
Reg29 schreef:
Prachtig gefilmd in 12 jaar de tijd en nogal knap dat hetzelfde acteurs nog lang kunnen volhouden om deze mooie film waar te maken.Verhaallijn is goed en de film is sterk,een aanrader om te gaan kijken!


Alsof ze 12 jaar in een caravan op de filmset zaten

3,5
0
Leuk gegeven om de personen allemaal echt ouder te zien worden. Ondanks de lange speelduur werden de nieuwe mannen van de moeder me wat te snel geïntroduceerd. De film had wat mij betreft 'childhood' kunnen heten want de dochter speelde ook een belangrijke rol. Verhaal kabbelde een beetje voort, net als het echte leven. Dat verhaal werd in het laatste uur een beetje beter.

3,5
0
Ik had veel verwacht van deze film, zeker na de lovende recensie in Humo, maar dat is toch niet allemaal uitgekomen. Het grote pijnpunt was dat de film me te lang duurde, er mocht zeker een uur af en na de eerste zatlapvader zakt het verhaal wat in. In het begin was het een leuke melancholische, nostalgische en onschuldige kijk op het leven van een kind, dat daarna dooreen wordt geschud door de eerste alcoholverslaafde vader. Nadien verzandt de film, vooral omdat Coltrane steeds minder goed begint te acteren en zijn nodeloze pseudo-filosofische gedoe me om den duur de strot uitkwam.

Over het algemeen een redelijke film, maar ik vermoed niet dat ik hem ooit nog eens zal herbekijken.

avatar van Dutchmeister
4,0
0
Leuke en vermakelijke film. Heb me wel enorm gestoord aan de karaktereigenschappen van de hoofdrolspeler (zo enorm flegmatisch), maar het feit dat de film drie uur duurde heb ik bijvoorbeeld totaal niet door gehad.

2,5
0
Wat het procédé betreft van het werken met één en dezelfde acteur in een coming of age film, ik ben net de Yusuf-trilogie van Kaplanoglu aan het bekijken (Egg, Milk, Honey), en dan zie je pas dat een film dit niet nodig heeft om bloedmooi, sterk en ontroerend te zijn... Misschien integendeel...

avatar van Bélon
3,5
0
Begon goed tot zeer goed en werd later minder. Vooral het laatste uur is slap. En ook cliché: hoofdpersoon wordt fotografie-hipster. Als de regisseur ballen had gehad had hij 'm gewoon verkeersregelaar, accountant of jurist laten worden. Maar nee er moest een arthouse-saus overheen dus kijken we tegen een een arthouse-cliché-hoofdpersoon aan: de "troublesome" fotograaf. Toen haakte ik af. Vrindelijke vent maar de uitstraling van een 12 pack WC rollen en zo voorspelbaar ook.

avatar van Ajax&Litmanen1
4,0
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Boyhood is toch wel vrij indrukwekkend te noemen, zeker ook door het idee dat dezelfde hoofdrolspelers gewoon 12 jaar zijn gevolgd. Het levert een indringend en mooi beeld op van een opgroeiende jongen, samen met zijn zus, moeder en andere verwanten. Zo'n omvangrijk project kom je niet vaak tegen en als ik dan ook nog eens zie dat het van Richard Linklater af is gekomen, de man achter de prachtige Before-trilogie, dan weet ik genoeg. Helemaal als de geweldige Before-acteur Ethan Hawke ook hier een hoofdrol vertolkt. Zou het een klassieker worden?

Helaas is Boyhood voor mij erg goed geworden, maar geen klassieker. Daarvoor heb ik me toch wel aan een paar zaken gestoord. Misschien is het project een tikje te ambitieus? Je krijgt een lange film van bijna 3 uur, maar nog voelt het soms gehaast aan in bepaalde levensfases omdat het fragmentarisch wordt getoond. Op zich niet gek, aangezien er 12 jaar materiaal in verwerkt moest worden, maar soms hadden zaken beter en dieper uitgewerkt mogen worden. Daarbij had ik ook moeite met het feit dat enkele (Amerikaanse) clichés er toch ingestopt zijn. We treffen 2 vervelende, alcoholistische stiefvaders (die eerste stiefvader zette overigens een hele sterke rol neer want als kijker kreeg ik echt een hekel aan die man), moeder heeft geldzorgen, vader is lange tijd iemand die de echte verantwoording niet neemt en de 2 kinderen groeien op tot 2 ietwat clichématige tieners, waar Facebook en emo-gedrag de boventoon voert. En natuurlijk komt het belangrijke Amerikaanse ''going to college'' verhaal er ook bij. In Amerika slaan ze in mijn ogen altijd wat door met dat, maar ok. Echt sympathiek werden Mason en zijn zus niet door de jaren heen. Ze zijn wat lui en niet altijd even sociaal, volgen hun eigen koers en een echte band bouwde ik niet helemaal met ze op. Ik vond beiden leuker in de fase toen ze nog kinderen waren. In die periode vond ik het acteerwerk ook wat echter overkomen. Mason was een lief, vrolijk kind en eindigt een beetje als een hipster.

Het neemt niet weg dat ik hun reis naar volwassenheid mooi vond om te volgen. Sowieso zie je iedereen veranderen. Hun moeder wordt ook langzaamaan burgerlijker, leert van fouten en merkt dat haar leven niet zo geweldig is. En Ethan Hawke zet als vader een dijk van een rol neer. Van een levensgenieter die niet graag verantwoordelijkheid neemt wordt hij ook een brave vader. Realistisch? Ongetwijfeld. Leuk? Mhow.

De stijl van Linklater zijn oudere films die je wel in Boyhood terug. Visueel is de film dik in orde en de soundtrack klinkt ook erg lekker. Het nummer Hero van Family of the year past er ook goed bij. De film is geen klassieker geworden, maar wel een sterke coming-of-age film, vooral ook dankzij het bijzondere feit dat we constant dezelfde acteurs hebben gezien. Als kijker groei je daardoor toch ook met deze mensen op, net als in de Before-trilogie, die ik nog wel een tikje beter vind.

4*

avatar van Justinvdk
4,0
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Vanmiddag eindelijk Boyhood gezien. Het is ook pas nu de film helemaal af is dat ik eigenlijk pas besef waar ik naar gekeken heb. Vanaf een kleine kleuter tot een volwassen student, alle fases tijdens het opgroeien komen voorbij. Het is echt heel bijzonder om te ervaren. De cast doet het allemaal prima, met Hawke als uitschieter in de rol als de vader. Ook mooi zijn de herkenbare momenten die Mason (en ook zijn zusje) meemaken.

Er waren wel wat kleine minpuntjes voor mij. Hoewel de lange speelduur voelde sommige dingen nog steeds een tikkeltje overhaast aan. Zo kwamen de relaties met de stiefvaders op mij wel wat out of the blue over. Ook mistte ik toch een echte band met Mason en Samantha. Ze deden hun eigen ding, zonder echt sociaal te zijn en hun best te doen. Dat werd naarmate de film vorderde alleen maar erger eigenlijk. Maar tegelijkertijd vond ik de fase waarin zij verkeerden wel weer erg interessant en het was leuk om te zien hoe ze daar op reageerde. Het zijn eigenlijk ook maar kleine minpuntjes, want echt storen deed het me niet en er was nou eenmaal simpelweg te veel om wel van te genieten. Visueel was het prachtig, de soundtrack was goed en bijpassend en het was gewoon erg fijn om het leven van Mason en de mensen om hem heen te volgen. Zeker een van de beste films van het jaar en eigenlijk voor iedereen wel een must-see. Een ruime 4*

3,5
0
Ik begrijp de hoge ratings niet zo, ik vond Mason maar een saai leven hebben. Er gebeurde eigenlijk helemaal niks en ik weet niet waar ik nou naar heb zitten kijken. Ik vond de film ook vrij slap en emotieloos en ook clichématig op sommige punten.

Ik heb het idee dat de hoge rating vooral wordt gegeven door de 12 jaar tijd die het in beslag nam om de film te maken. Als je dat weghaalt blijft er weinig over en is zelfs dat nog bijzonder? Sommige series lopen ook al zolang en daar zie je ook kinderen opgroeien, mensen ouder worden en technieken veranderen.

De film is zeker niet saai, sterker nog de 3 uur vlogen voorbij en ik ben het dus wel eens met de kritiek dat de film vaak gehaast voelt. Wellicht had dit een (mini)serie moeten worden.

avatar van Valii
3,0
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Uniek project en dat het werkt is niks minder dan lovenswaardig.

Als geheel dan welteverstaan, want de individuele scenes en plotjes zijn zeker niet allemaal even sterk. Dat het doordrongen is van Amerikaanse sentimenten viel gezien de opzet haast niet te voorkomen, maar het clichématige stond ook mij soms wat tegen. Drinkende stiefvaders, de vrijbuitende biologische vader, de vriendin die vreemdgaat met een lacrosse speler. Tja, dat hebben we dus allemaal al vaker gezien.

3,5
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Het zwakste moment in deze film is toch wel wanneer de Spaanse bouwvakker terugkomt als succesvolle student en manager van een restaurant en de moeder bedankt dat ze gezegd heeft dat hij meer in zich had. Over cliche's gesproken.

avatar van VincentL
2,5
0
Boyhood

Het verhaal achter de film is behoorlijk interessant. Een unieke prestatie kun je het haast noemen. Iemand zo lang volgen met een camera vergt ontzettend veel van iedereen. Of naast het verhaal achter de film het verhaal in de film ook interessant is is een tweede. Ik kan je nu al vast vertellen dat voor dit levensverhaal behoorlijk te veel tijd is uitgetrokken.

Mijn lage cijfer zal puur een persoonlijke kwestie zijn denk ik. Ik vond het leven van Mason gewoon totaal niet interessant. De kreet dat de film zijn kracht ontleent aan de herkenning van mensen is voor mij waardeloos. Op een enkel dingetje na herken ik mij er totaal niet in. Zijn jongste jaren zijn eigenlijk nog de beste. Het eerste uur is de film zeker vermakelijk. Als je echter de pubertijd bereikt gaat het bergafwaarts. De ontwikkelingen in Masons persoonlijkheid zijn tot ergerlijk aan toe. Ik ben blij dat ik op een andere manier gepuberd heb. Tegen het einde zit je er ook wel door. De diepgang die zijn persoonlijkheid met de jaren ontwikkeld heeft is aardig uitgewerkt. Het is alleen jammer dat het zich in een antisociaal persoon en een tergend saaie context heeft ontwikkeld.

Het acteren kan je hier natuurlijk op twee manieren beoordelen. De duur van de opnames laat een fantastische prestatie zien. Uniek uithoudingsvermogen. Toch refereert dat geheel naar het verhaal rondom de film. De acteurs in de doen het redelijk. Nogmaals vind ik Masons uitwerking niet heel goed. Zijn moeder presteert goed, al kakt zij in het einde wat in. Samantha is met vlagen niet uit te staan, dus als dat zo bedoeld is: chapeau.
De best presterende mensen zijn in mijn optiek de mensen om de drie familieleden heen. Masons vader doet het goed en ook Perella vond ik echt goed.

De typisch Amerikaanse setting is natuurlijk logisch. Dit draagt echter bij aan de overweldigende cliché-sfeer die gecreëerd is en gehandhaafd blijft. Nu vind ik dit begrijpelijk en was het niet echt een stoorfactor. Het algemene beeld van het Amerikaans leven wordt hier wel fiks aangedikt. Positief of negatief? Bepaal zelf maar.

Boyhood was voor mij een saaie teleurstelling. Masons persoon is gewoon niet interessant uitgewerkt. Qua innerlijke persoonlijkheid zit er diepgang in, maar de sociale beperkingen die hij in zijn leven met zich meedraagt breken hem op.

2.5*