Jupiter Ascending (2015)

Jupiter Ascending is op de eerste plaats een saaie film en een verhaal dat complexer wil zijn dan goed is voor dit genre. Ik denk dat de acteurs zelf niet goed wisten waar ze mee bezig waren. Het is allemaal zeer afstandelijk en de effecten zijn te nadrukkelijk aanwezig. Een echt slechte film dit.

Toch altijd mooi zoiets. Dan heb je Alien, Once upon a time in the West, El Laberinto del Fauno en The Godfather in je top 10 (voor mij respectievelijk (5* / 4,5* / 4,5* / 5*) en dan wijken we bij deze Jupiter Ascending zo ontzettend af. Da's gewoon leuk.

Ik blijf graag verrassen.

Mooie sf-film. Je moet je aandacht wel bij het verhaal houden. Maar de CGI vind ik echt meevallen, geen idee waarom sommigen die niet mooi vinden.

Au, dit was echt niet best.

Met natuurlijk The Matrix in het achterhoofd en het toch wel lollige Cloud Atlas had ik vaag de hoop dat dit niet de flop zou worden die ik beschreven had zien staan in de recensies. Toen ik de film op pauze zette en bleek dat ik nog anderhalf uur te gaan had terwijl ik me toch al verveelde, begreep ik dat de slechte verhalen wel degelijk juist waren. Belachelijke, pompeuze edelkitsch die echt de anti is in alles van The Matrix.

Aan het plot valt niet zo heel veel te begrijpen: het is de standaard drie act structuur met de in dit geval heldin die op een missie wordt gestuurd en daar hulp krijgt van allerlei bijfiguren, met een geblondeerde Channing Tatum als meest opvallende verschijnsel. Een hoop mondelinge uitleg via een van de 150 (!) vragen die het personage van Mila Kunis in de film stelt, heel veel technische termen en een aantal bloedserieuze figuren die de bemanning van het schip spelen. Maar dan wel nog zo'n komisch bedoelde Kafka-achtige situatie met de Terry Gilliam-cameo, met een zekere vorm van humor (of zoiets) die voor de rest nergens in de film te vinden is. Regiekeuzes maken, het is toch lastig.

Mooie sets - of moet ik zeggen animaties? - en lekker bombastische muziek, dat wel, maar heel veel meer te bieden heeft het niet. Ik zat me vooral continu af te vragen wie of wat dit heeft goedgekeurd. Het geblondeerde haar van Channing Tatum. De aliens die onzichtbaar zijn maar voor het gemak toch even zichtbaar. Die idiote dialogen ('ik heb meer gemeen met een hond dan met jou', woef). Die niet te volgen actie scenes. De regie en vooral het spel van Eddie Redmayne. Het was lelijk en zo plat als een dubbeltje.

1,5*

Ik ben best wel een liefhebber van Wachowski films. Zo vind ik deze ook geweldig. Smaken verschillen gelukkig.....

Mijn broertje had al aangegeven dat ik de film niet hoefde te zien in de bioscoop omdat hij zo slecht was dat hij eigenlijk weg had willen lopen. Dat leek me wat overdreven, maar maakte mij wel extra nieuwsgierig naar de film. Deze maand keek ik de film dan eindelijk en inderdaad, de film is niet echt goed. Het enige dat goed was waren de special effects (voor het grootste deel in elk geval). Ik miste voornamelijk de connectie tussen de twee hoofdpersonen (Kunis en Tatum), er was totaal geen chemie. Daarnaast liet ook het verhaal te wensen over en voelde het aan als één grote mislukking. Jammer, want ik had meer verwacht van een cast waar ook Eddie Redmayne onderdeel van uit maakt (hier vond ik hem helaas maar irritant).

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Jupiter Jones [Mila Kunis] wordt inzet van een mythologische machtsstrijd tussen Lord Balem Abrasax [Eddie Redmayne] en zijn jongere broer Titus [Douglas Booth] met de heroïsche Caine Wise [Channing Tatum] als pion. De Wachwoski’s laten hun fantasie de vrije loop en dus is er een vage mythologie die (tevergeefs) uitgebreid wordt uitgelegd en wordt onderbroken door zonderlinge actiescènes. Het ziet er spectaculair uit, maar Redmayne is onbedoeld hilarisch, Jupiter is een slappe heldin en de chemie tussen Kunis en Tatum is ver te zoeken. Over gebakken lucht gesproken.