A Story of Children and Film (2013)

Enerzijds vrijblijvender dan zijn History of Film (onder andere het ophangen aan de beelden van zijn neefje en nichtje. Anderzijds ook een stuk avontuurlijker. Naast een paar usual suspects (ET, Kes, Le Quatre Cent Coups) veel mooie en soms ook obscure vondsten. Voer voor de to see lijst.

3.5*

En een prachtige toegift na de 900 minuten van "The Story of Film: An Odyssey".

Zelden (misschien nooit) zagen we in 101 minuten zoveel prachtige scenes voorbij komen en bovendien kunnen we zo ook nog even met een notitieblok aan de gang want er zitten ook flink wat titels bij die nog op de to-see-lijst moeten.

Van een Finse film uit de jaren twintig tot aan Wes Anderson's "Moonrise Kingdom", normaliter werken losse filmscenes niet zo buiten hun context, maar de wijze waarop Mark Cousins ze presenteert is perfect.

Ah, Mark Cousins. Hij hoefde maar te beginnen met praten en ik zat er al weer helemaal in. Net als bij The Story of Film vond ik zijn accent en zijn kalm-gepassioneerde manier van vertellen weer erg prettig.

Verder heeft Cousins toch ook echt wel een goed oog voor het vinden van de juiste scènes voor zijn docu's. Veel films komen slechts kort aan bod, maar zelfs als dit slechts een minuutje is wil ik ze steeds dolgraag helemaal zien. Ben nu vooral zeer benieuwd naar Moving, Long Live the Republik en Melody for a Street Organ. Daar zagen we echt schitterende segmenten van.

Het thema is leuk gekozen en nu vrij van historisch verantwoordelijkheden kan ik Cousins geregeld excentrieke associaties meer waarderen. Ik denk dat dit de vorm is waar hij naar zoch in The Story of Film: niet zo zeer feiten, maar een uitlaatklep voor de gedachtes die hij heeft bij het kijken naar films. Ik hoop dat hij meer thema's in cinema vindt die hem prikkelen, want van mij mag hij er zo nog wel een paar maken.

3,5*

Fraaie docu over films met kinderen in de hoofdrol. Middels ruim 50 films komt 90 jaar aan filmhistorie voorbij, de oudste die in de docu voor komt is The Kid (1921) en de nieuwste Moonrise Kingdom (2012). Van de 50 films heb ik een stuk of 10 gezien, maar de docu is duidelijk te kort om alle toppers in dit genre aan bod te laten komen.

Zo miste ik zeker een stuk of 20 films. Films zoals Turtles Can Fly (2004), Cría Cuervos (1976), Sonagi (1979), Marcelino Pan y Vino (1955), Birth Certificate (1961), The Children of Heaven (1997) hadden hier absoluut niet mogen ontbreken, en dit is maar een kleine greep uit films die ook in deze docu een plaats verdienden. Al met al is het wel een prima docu om goede films met sterke kinderhoofdrollen te ontdekken, al is het verre van compleet. 3,5*

Ik mis Mark Cousins op TV. Zijn baanbrekende serie "Scene by Scene", waarin Mark Cousins één op één ging zitten met de allergrootsten uit Hollywood om sleutelscènes uit hun filmcarrière te analyseren, is zonder twijfel het beste televisieprogramma over film dat ooit op televisie is verschenen. Net als in zijn epische serie 'The Story Of Film' richt Mark Cousins zich hier op cinema van over de hele wereld om te tonen hoe filmmakers door de decennia heen pogingen hebben gedaan om de belevingswereld van kinderen vast te leggen. Hij laat Hollywood uiteraard niet links liggen en zijn vergelijking tussen Shirley Temple in Curly Top (1935) en Margaret O'Brien in Meet Me in St. Louis (1944) laat je als kijker op een hele andere manier naar die vertolkingen kijken. Cousins zet je als kijker aan om een heel universum aan prachtige films over kinderen (niet te verwarren met kinderfilms) te kijken. Het is alleen jammer dat de meeste films - zoals Cousins zelf aan het begin aangeeft - zijn vergeten en dus niet of zeer moeilijk te vinden zullen zijn.