ad
  • 139.939 films
  • 6.683 series
  • 20.258 seizoenen
  • 435.263 acteurs
  • 281.969 gebruikers
  • 8.111.876 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Wolfpack (2015)

Documentaire | 90 minuten
3,20 179 stemmen

Genre: Documentaire

Speelduur: 90 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Crystal Moselle

Met onder meer: Bhagavan Angulo, Govinda Angulo en Jagadisa Angulo

IMDb beoordeling: 7,0 (12.175)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 12 juni 2015

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Over The Wolfpack

Zes intelligente broers, tieners nog, hebben hun hele leven binnenshuis doorgebracht in Manhattan, Amerika. Geïsoleerd dankzij een angstige vader en een passieve moeder. Alles wat ze weten van de buitenwereld hebben ze geleerd door het kijken van films. Duizenden films. Nu de adolescentie is toegetreden begint de buitenwereld steeds meer te lokken.

image

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van kos

kos

  • 44899 berichten
  • 7778 stemmen

Dit klinkt wel apart.


avatar van Fortune

Fortune

  • 3413 berichten
  • 2224 stemmen

Toffe trailer. Sowieso een boeiend gegeven.


avatar van Prudh

Prudh

  • 3124 berichten
  • 1874 stemmen

Release: 10 september (Submarine en FuWorks).

Meer info: http://periscoopfilm.nl/


avatar van Prudh

Prudh

  • 3124 berichten
  • 1874 stemmen

Even een bumpje op deze film, want zo'n project als deze verdient dat beetje extra aandacht wel. Alleen het uitgangspunt al is bijzonder. Ik vond zelf de tweede helft wat repetitief, maar simpelweg het feit dat die vader en moeder een cameraploeg bij hun zoons hebben binnen gelaten om hun veel te kleine leven te filmen is alleen al de moeite waard.


avatar van Respekked

Respekked

  • 6279 berichten
  • 1151 stemmen

Nagespeelde pulp fiction scène is goud! Redelijk sympathieke gasten nog wel, ondanks levenslange opsluiting. Het eindeloos gebruik van VHS beelden breekt deze docu uiteindelijk wel wat op.


avatar van MH040

MH040

  • 302 berichten
  • 981 stemmen

Interessant gegeven en er zaten mooie en ook grappige momenten in de film, maar het wist me niet echt te raken. Het deed niks met me. Desalniettemin interessant en leuk om gezien te hebben.


avatar van ohkino

ohkino

  • 184 berichten
  • 425 stemmen

Gezien op DOC/FEST. Kom dat zien!


avatar van IH88

IH88

  • 5737 berichten
  • 3013 stemmen

The Wolfpack

The Wolfpack is een documentaire van Crystal Moselle over zeven kinderen die opgeroeid zijn door hun vader en moeder zonder naar buiten te gaan. Ze werden thuisgeschoold door hun moeder. Wanneer één van de kinderen naar buiten gaat volgen de anderen ook en gaat er een nieuwe wereld voor hen open. Een intrigerend uitgangspunt maar de uitwerking is niet geheel vlekkeloos.

Het begin is goed met de broers en zusje die klassieke films (Pulp Fiction, The Dark Knight , Reservoir Dogs etc.) nadoen en ondanks hun geïsoleerde opvoeding toch opmerkelijk welbespraakt zijn en normaal gedrag vertonen. Ook de vader en moeder komen aan het woord wat wel belangrijk is omdat je hun beweegredenen wil weten en begrijpen. Toch blijf je al snel met veel vragen zitten waarvan je hoopt dat die later nog worden beantwoordt. Helaas blijft Mosselle met haar documentaire wel heel erg aan de oppervlakte en gaat niet echt de diepte in. Alleen bij één van de broers kom je erachter dat hij het zijn vader erg aanrekent en voel je het verdriet en machteloosheid. De andere zonen en zusje blijven wat oppervlakkig en die constante verkleedpartijen maken ze meer karikaturen dan mensen van vlees en bloed wat ze wel zijn. Op een gegeven moment wordt het wat langdradig. Je hoopt op een nieuwe invalshoek die niet komt. De constante VHS beelden van het gezin doen meer kwaad en goed. Erg irritante onderbrekingen die voor mij niet veel toevoegen.

Maar als de kinderen de wereld gaan ontdekken gaat het helemaal mis. In theorie zou zoiets erg interessant kijkvoer moeten opleveren maar in de praktijk is het ontzettend saai. Mosselle heeft moeite om de focus te bewaren en het feit dat de oudere kinderen redelijk veel op elkaar lijken maakt het ook niet makkelijker om ze te volgen. Opeens heeft één van de zonen een baan en internet uitgevonden maar hoe dat is gegaan weet je niet. Lijkt me wel interessant om zo iemand voor het eerst met internet om te zien gaan maar het wordt niet getoond. Je ziet een andere zoon met een meisje aan tafel zitten maar hoe hij contact heeft gemaakt met het meisje wordt niet getoond. Zo zitten er nog veel meer gebeurtenissen in die in theorie erg interessant zouden zijn maar wij als kijker gewoon niet te zien krijgen. Bonuspunt voor het gedeelte dat ze voor het eerst naar de bioscoop gaan en de scene als de moeder voor het eerst in zoveel jaar haar moeder opbelt. Geniaal! Jammer genoeg zitten er niet veel meer van zulke scènes in en blijft The Wolfpack uiteindelijk een oppervlakkig relaas over een intrigerend gezin.


avatar van benny the cop

benny the cop

  • 71 berichten
  • 259 stemmen

Vanavond (07/10/2015) in de lux Nijmegen gezien bij een avond die was georganiseerd door Radboud Reflects van de Radboud universiteit in Nijmegen. Na afloop van de film was er nog een disucssie met Femke Takes (filosoof en pedagoog) en Hellen Vossen (school of research in Amsterdam).

Wat ik op opgestoken van de film en de discussie met het publiek en de Femke en Hellen is dat die mensen heel veel angst hadden, maar dat die jongens toch niet zo wereld vreemd zijn geworden. Ze voelen zich erg vrij thuis en maken ze minder druk om wat andere mensen van hun vinden. Alleen sociaal hebben ze wel een achterstand. Er werd ook nog ingegaan op het dillema afsluiten en socialiseren. Ook zei Femke dat wat wij als normale opvoeding beschouwen niet perse goed is. En dat die jongens wel heel goed kunnen reflecteren. Bij mij en de zaal heeft de film ons laten nadenken over wat normaliteit is in de opvoeding.

Het ging ook nog over de titel the wolfpack. Er waren er een paar verklaringen voor gegeven. De meest interessante vond ik. Een groep vrienden die afwijkt en hecht zijn. Een groep die zichzelf ziet als bijzonder en vind dat ze bijzondere kwaliteiten hebben.

Verder vond ik de humor in de film en de filmscenes die ze naspeelde echt geweldig! Echt een aanrader voor filmliefhebbers!


avatar van yesplease

yesplease

  • 466 berichten
  • 969 stemmen

Sommige documentaires zijn aan te raden omdat ze je belangrijke zaken leren of onthullen. Hier gaat het meer om een bijzonder onderwerp. Bovendien is het knap van de makers dat ze dit uberhaupt hebben kunnen filmen, het is immers zo een gesloten familie.


avatar van scorsese

scorsese

  • 8854 berichten
  • 8755 stemmen

Matige documentaire over een zestal broers die hun jeugd hebben doorgebracht zonder uit hun woning te komen. Een bijzonder gezin dat ook een bijzondere interessante documentaire had kunnen opleveren. Echter kom je niet heel veel verder te weten over de hele situatie van het gezin. De opbouw is nogal rommelig en ook het camerawerk helpt hier niet bij. De scenes waarin de broers filmscènes naspelen zijn zeker wel leuk.


avatar van Thomas83

Thomas83

  • 3168 berichten
  • 2863 stemmen

Wat een verhaal zeg, aangenomen dat het echt is. Vooral die vader komt behoorlijk geflipt over. Eigenlijk had ik wel graag wat meer inzicht willen krijgen in de beweegredenen van de ouders. Een gemiste kans dat je niet verder kunt komen dan de conclusie dat die ouders gestoord zijn dat ze hun eigen kinderen zo willen isoleren. Al had Moselle dan nog dieper in het privéleven van het gezin moeten dringen (ze is nu al ongelofelijk ver gekomen) en is het het gegeven van hun afgeschermde leven en de rol die films voor hen hebben gespeeld al interessant genoeg. Maar het een en ander roept natuurlijk wel vragen op. Als documentairemaker heb je met zo'n onderwerp toch goud in handen. Gelukkig is alles wel heel respectvol uitgewerkt, met alle focus op de broers, vader en moeder zelf (de dochter komt niet echt in beeld).

Bij vlagen vond ik het ook best ontroerend allemaal. Ze als jonge kinderen in zo'n krap appartementje te zien steppen en rolschaatsen. Echt absurd. En dan zie je ze op latere leeftijd naar de bioscoop gaan voor het eerst en razend enthousiast naar buiten komen. Maar het is vooral het einde dat ik wel mooi vond. We zien de moeder langzaam uit haar schulp kruipen en blijkbaar gewoon met de camera erbij voor het eerst sinds decennia haar moeder spreken over de telefoon, en daarna wat beelden van hoe wat van de jongens op zichzelf gaan, een baantje krijgen in de filmindustrie en er, om het maar bot te zeggen, als normale mensen uit gaan zien. En ik zocht eens op Google naar een van de broers en zag hoe ze nu actief zijn op sociale media en op de foto gaan met allemaal bekende acteurs. Dat is wel echt heel gaaf. Uiteindelijk lijken ze zo slecht niet terechtgekomen te zijn. 3.5*.


avatar van kappeuter

kappeuter (crew)

  • 59775 berichten
  • 4979 stemmen

Bijzonder interessante documentaire over een aantal broers (en een zusje) die in volkomen isolement zijn opgegroeid, en nu langzaam ontwaken in de echte wereld.

Het kijken naar films en het naspelen van scènes is vrijwel hun enige uitlaatklep geweest, en het maken van muziek. Ze lopen erbij als de neven van de mannen van Reservoir Dogs, in hun nette pakken. Ze lijken allemaal ook nog eens erg op elkaar.

Het is diep triest dat het gezin door hun vader zo is geterroriseerd, want het is niet mis wat ze hebben meegemaakt. Wat de vader precies allemaal heeft gedaan wordt niet geheel uit de doeken gedaan, maar dat er bijvoorbeeld te veel drank in het spel was wordt wel duidelijk. De moeder komt erg fragiel en beschadigd over, maar je ziet wel dat ze haar kinderen probeert te beschermen.

Beschermen was een merkwaardig excuus van de vader om de boze buitenwereld buiten te laten, maar het wrange is dat hun binnenwereld al die tijd vele malen erger en beangstigender was dan de buitenwereld.

Mooi om te zien dat de jongens nu langzaam opbloeien en wel naar buiten kunnen. De angst regeert niet langer. Het is een bizar idee dat ze nu pas voor het eerst naar de film kunnen. Voor hen een overweldigende ervaring. Het zijn cinefielen en hun enthousiasme werkt aanstekelijk.

Het wordt wel duidelijk dat het gezin al even een hulpverleningstraject in is geweest. Ze zeggen ook eerlijk dat ze nog niet zo lang geleden niets hadden kunnen zeggen voor de camera, omdat ze niet gewend waren te praten.

Ik ben wel wat bang voor blijvende schade voor de kinderen. Het is niet te hopen dat ze ooit een verslaving ontwikkelen of een angststoornis. Voorlopig hebben ze elkaar nog, maar als ze ooit op eigen benen zullen moeten staan zullen ze het nog zwaar krijgen. Tegelijk zullen ze ook eeuwig dankbaar zijn voor de zee van vrijheid, als ze daar maar goed mee om weten te gaan. So far so good.

De oudste zoon heeft letterlijk de weg vrijgemaakt voor een leven buiten het appartement. Het is maar goed dat dit is gebeurd, want anders was het slecht met gezin afgelopen.

Op het einde zie je beelden van een door de jongens gemaakte film, met figuren die angst en woede uitbeelden, met inventief gemaakt decor en masker. Vader en moeder figureren er ook in. De cirkel is rond.


avatar van james_cameron

james_cameron

  • 4330 berichten
  • 8023 stemmen

Fascinerende documentaire over zes intelligente broers die vrijwel hun hele leven binnenshuis hebben doorgebracht, in een appartement in Manhattan. Om verveling tegen te gaan spelen ze hele films na, zoals Reservoir Dogs en Pulp Fiction, en dat doen ze lang niet slecht. Het onderwerp is zo bizar en opmerkelijk dat je gefascineerd blijft kijken, ook al wordt de documentaire gaandeweg steeds minder interessant. Het ontbreekt vaak aan focus en er wordt te weinig aandacht besteed aan de dieperliggende psychologische problematiek. In plaats daarvan trapt regisseuse Crystal Moselle open deuren in en wordt er gekozen voor een nogal oppervlakkige aanpak. Jammer, want het gegeven is natuurlijk zeer interessant.


avatar van benny the cop

benny the cop

  • 71 berichten
  • 259 stemmen

Is de film ook ergens op dvd te krijgen? Bij bol.com hebben ze alleen een import voor 30 euro en dat vind ik teveel.


avatar van Banjo

Banjo

  • 1635 berichten
  • 3559 stemmen

Dit is toch de droom van elke Moviemeter gebruiker..

Binnen zitten en alleen maar films kijken!.

Haha! deze ga ik zeker even zien...


avatar van des1

des1

  • 1222 berichten
  • 869 stemmen

Had er over gehoord... en ben nu aan het kijken. Heeft misschien nog (veel) meer waarde als een paar jaar later ze opnieuw worden gevolgd. Overigens, dat niemand aangifte van kindermishandeling heeft gedaan.


avatar van Banjo

Banjo

  • 1635 berichten
  • 3559 stemmen

Kindermishandeling ? ik zie het anders... deze jongens hebben zo verschrikkelijk weinig bewegings vrijheid gehad in hun jeugd, en toch zijn ze allemaal super slank...

Daar kunnen heel veel amerikanen nog van leren!.

Maar natuurlijk is het voor de rest heel slecht voor je persoonlijke ontwikkeling..

Maar ja ga dan ook niet in zo'n grote stad wonen..

Hun film obsessie die vind ik wel geweldig..


avatar van dutchcowboy

dutchcowboy

  • 46 berichten
  • 1135 stemmen

Hier had Crystal Moselle veel meer uit kunnen halen.

Het is een once in a lifetime opportunity om over zoiets bijzonders exclusief een docu te maken.

De kijker blijft m.i. na de film met veel vragen zitten.


avatar van mcdaktari

mcdaktari

  • 4598 berichten
  • 0 stemmen

Banjo schreef:

Dit is toch de droom van elke Moviemeter gebruiker..

Binnen zitten en alleen maar films kijken!.

Haha! deze ga ik zeker even zien...

Even voorop gesteld dat ik heel graag films zie, maar om daar altijd binnen voor te moeten zitten? Nee daar pas ik voor.


avatar van Banjo

Banjo

  • 1635 berichten
  • 3559 stemmen

dutchcowboy schreef:

Hier had Crystal Moselle veel meer uit kunnen halen.

Het is een once in a lifetime opportunity om over zoiets bijzonders exclusief een docu te maken.

De kijker blijft m.i. na de film met veel vragen zitten.

Dit klopt als eeen bus..

Ik zit nog met ontzettend veel vragen!


avatar van Banjo

Banjo

  • 1635 berichten
  • 3559 stemmen

mcdaktari schreef:

(quote)
Even voorop gesteld dat ik heel graag films zie, maar om daar altijd binnen voor te moeten zitten? Nee daar pas ik voor.

Dan had je wel al dik 5000 stemmen kunnen uit geven op Moviemeter Mcdaktari!


avatar van des1

des1

  • 1222 berichten
  • 869 stemmen

Ik kon er de aandacht niet bijhouden. Een unicum inderdaad, maar dan meer zeg maar als een unieke, uitgesponnen aflevering Van Man Bijt Hond of zo. Het werd meer rare mannetjes kijken, dan dat vragen beantwoord werden. Zal wel lekker fris hebben geroken in het appartment. Zoals gezegd, nog een keer poolshoogte nemen over zeg 3-5 jaar??...


avatar van mcdaktari

mcdaktari

  • 4598 berichten
  • 0 stemmen

Banjo schreef:

(quote)

Dan had je wel al dik 5000 stemmen kunnen uit geven op Moviemeter Mcdaktari!

Dat zou ik nu ook wel kunnen en ik heb toch niet m'n hele leven binnen gezeten


avatar van baspls

baspls

  • 4116 berichten
  • 1668 stemmen

Naar deze docu was ik wel nieuwsgierig geworden. Het is dan ook een uniek gegeven om vrijwel je hele leven in een appartement te hebben doorgebracht met enkel films.

Vond het fascinerend om te zien hoe grote rol de films in het leven van de jongens speelde. Hoe ze de films naspeelde met indrukwekkende zelf gemaakte props was ook gaaf. Ze kunnen ook best goed acteren eigenlijk.

Helaas haalt Crystal Moselle lang niet alles eruit wat erin zit. Er wordt naar mijn mening teveel op socialisatie gefocust en veel dingen worden onduidelijk gelaten. Daar komt nog bij dat de docu een beetje armoedig is opgenomen met een camera die regelmatig out-of-focus is. Het was veel leuker geweest als er wat knipoogjes in hadden gezeten naar de films die de jongens zo leuk vinden. Maar dat is helaas niet geval. De homevideo's waren dan wel leuk erin verwerkt.

Interessante documentaire, maar had beter kunnen zijn.



avatar van de grunt

de grunt

  • 4155 berichten
  • 2029 stemmen

Aasgieren.


avatar van Malick

Malick

  • 9014 berichten
  • 0 stemmen

Ken je het verhaal achter deze jongens?


avatar van Antonin

Antonin

  • 104 berichten
  • 360 stemmen

documentaire van het jaar! Vreemd hoe normaal die jongens er nog uitgekomen zijn, echt New York ook.


avatar van Tarkus

Tarkus

  • 6356 berichten
  • 5275 stemmen

Documentaire over jongens die hun ganse jeugd opgesloten zijn geweest in een appartement, en hun enige 'vermaak' was het kijken van films.

Nu, ik kijk ook ganse dagen films, maar ze hebben me er niet voor moeten opsluiten.

De beelden in deze docu zijn dan ook schokkend, want je kan je niet voorstellen wat het met een mens doet om nooit in de buitenwereld te komen.

OP zich is dit dus wel een interessante film, maar ik had er veel meer van verwacht.

Het was vooral langdradig naar mijn zin.


avatar van Robi

Robi

  • 1810 berichten
  • 2144 stemmen

Hele interessante documentaire. Het gegeven is mooi integer gefilmd en de documentaire bouwt ook mooi op. Ook geeft het aan het eind een goed gevoel dat er toch wel degelijk nog hoop blijkt voor de zes erg sympathiek overkomende broers.


avatar van mrklm

mrklm

  • 3177 berichten
  • 5501 stemmen

Oscar en Susanne Angulo vestigden zich na hun huwelijk in een appartement in Manhattan, New York City, waar ze leven als een familiecommune. Ze krijgen acht kinderen die ze besluiten thuis te scholen en uit angst voor de misdaad in hun buurt mogen die kinderen hooguit een paar keer per jaar het appartement verlaten. Daarom doden ze de tijd met het zien van duizenden films en met behulp van zelf geschreven transcripties spelen de zes broers hun favoriete films van begin tot einde na. Maar ondanks dat ze is aangeleerd om de buitenwereld te vrezen, willen de oudste broers nu eindelijk écht kennis maken met een buitenwereld die ze tot nog toe vrijwel uitsluitend kennen uit films.

Een intrigerend basisgegeven dat versterkt wordt door de welbespraaktheid, wijsheid en het charisma van de broers en hun vermakelijke reconstructies van scènes uit o.a. Reservoir Dogs. Maar de langverwachte grote stap in de buitenwereld levert amper interessante momenten op. Susannes telefoontje naar haar moeder, die ze al heel lang niet gesproken heeft, is dan het dramatische hoogtepunt en dat is behoorlijk karig.