menu

Moonrise Kingdom (2012)

mijn stem
3,46 (1631)
1631 stemmen

Verenigde Staten
Komedie / Drama
94 minuten

geregisseerd door Wes Anderson
met Jared Gilman, Kara Hayward en Bruce Willis

Als in de zomer van 1965 de verliefde tieners Sam en Suzy van huis weglopen, is het anders zo rustige eiland aan de Amerikaanse oostkust in rep en roer. Iedereen wordt gemobiliseerd om de twee op te sporen: van de lokale padvinders waartoe Sam behoort onder leiding van hopman Ward (Edward Norton) tot aan de sullige sheriff Sharp (Bruce Willis) die een geheime affaire heeft met de moeder van Suzy (Frances McDormand). Een dreigende storm en de komst van de strenge medewerkster van jeugdzorg (Tilda Swinton) zetten de gebeurtenissen op scherp.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=47W9h_VUbs4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Brix
3,0
Een volslagen krankjorem verhaal dat wel een aantal momenten kent het doodschieten van het hondje is daar niet een van, en onnodig ook
De acteurs en actrices hebben wel iets weg van stripfiguren.
Bij die padvinders moest ik meerdere malen denken aan de "woudlopers" club met Kwik Kwek en Kwak in het Donald Duck weekblad.
Het meest spreekt mij de muziekkeuze nog aan.
Vooral die tijdens de aftiteling is erg leuk.

avatar van John Milton
4,0
dat is karig brix, ben je wel een Anderson fan normaliter?

avatar van Brix
3,0
John Milton

Dit was de eerste film die ik van hem gezien heb.
Ik wil er best nog een proberen, een tip misschien?
Welke om mee door te gaan?
The Grand Budapest Hotel staat wel sowieso nog op mijn "to see" lijstje.

avatar van scorsese
3,5
Brix

Grand Budapest Hotel is zijn beste. Twee films van hem die ik ook nog erg leuk vind zijn Fantastic Mr Fox en Rushmore.

avatar van John Milton
4,0
Ik zou inderdaad dan Grand Budapest doen.

avatar van Brix
3,0
scorsese & John Milton

Dank voor de tips.
Fantastic Mr Fox zat ik ook al aan te denken.
Beide films staan nu op mijn lijstje, en Rushmore eventueel ook.

avatar van stephan-0115
0,5
2e van Wes Anderson, 2e fiasco.

'The Grand Budapest Hotel' was al hemeltergend slecht, maar het plot van Moonrise Kingdom trok me wel. Toen wist ik echter nog niet dat de regisseur Wes Anderson was. Dit zag ik pas enkele minuten voordat ik begon te kijken, en toen begon ik sceptisch te worden. Het begin beloofde niet veel goeds, en het werd van kwaad tot erger. Helaas, want met een andere regisseur had het wel wat kunnen worden.

Dit was mijn 2e, en waarschijnlijk ook m'n laatste. Het ligt me gewoon niet.

avatar van Ted Kerkjes
3,5
stephan-0115 schreef:
Het ligt me gewoon niet.
Kun je ook duiden waarom Andersons stijl jou niet ligt? Ben wel benieuwd.

avatar van Zwolle84
4,0
'Poor Suzy. Why is everything so hard for you?'

Wes Anderson heeft zo'n typerende, unieke stijl dat je hem bijna zijn eigen genre kunt noemen. Ergens zijn zijn films stuk voor stuk heel verschillend, maar altijd is er dat haast ongrijpbare Wes-sausje overheen gegoten.

Haast ongrijpbaar zeg ik, want alle zes films die ik van hem heb gezien zijn lichtvoetig en moeilijk tegelijk. Altijd schuilt er achter die vrolijke, bont gekleurde beelden een diepere laag. Een clash van stijlen waarbij de bedoeling niet altijd duidelijk is.

Ook niet altijd levert dat goede films op. Vaak wordt Anderson om zijn oudere titels, zoals Rushmore en The Royal Tenenbaums, geprezen, maar daar ben ik het niet mee eens. Vooral vermoeiende films vind ik het. De humor doet me hier en daar glimlachen, ik herken wat emoties en geniet zelfs af en toe van de typische karakters, maar erg lekker lopen ze niet. Vaak zitten er enorm dode stukken in.

Naarmate de jaren verstrijken vindt hij echter steeds meer zijn draai. The Life Aquatic with Steve Zissou bevatte al meer scènes die je bijblijven, The Darjeeling Limited was zijn eerste film waarin de mix van komedie en drama goed uit de verf kwam, maar Moonrise Kingdom was zijn eerste écht goede film.

Eigenlijk combineert hij hier weer alles wat hem zo eigenzinnig en sterk maakt, maar vergeet hij ditmaal niet een film af te leveren die ook nog eens leuk is om naar te kijken. Het geforceerd raar doen is eraf, het is geen trucje meer.

Het begint al met dat lekker overzichtelijke wereldje. Een klein eiland met enkele rare karakters, zoals de kleine maar fijne rollen van niemand minder dan Bruce Willis als politieagent Sharp en Edward Norton als Scout Master Ward. Lekker kneuterig zoals we van Anderson gewend zijn doen ze op naturelle wijze hun ding. Als Ward bijvoorbeeld een van binnen dichtgeritste tent wil openmaken, heeft hij daar een speciaal haakje in zijn zakmes voor.

Kleine, onbenullige dingetjes, maar ze blijven je bij. Net als die heerlijke karakters van het jonge duo Sam en Suzy. Sam is een pijp rokende padvinder die geen moment voorbij laat gaan om zijn skills te tonen. Suzy, voortreffelijk neergezet door Kara Hayward die tot aan haar auditie nog nooit geacteerd had, is een wat nukkig meisje dat van huis wegloopt. Samen gaan ze op avontuur.

Uiterst onschuldig allemaal, wat nog eens aangedikt wordt door de bonte cinematografie die zelfs voor Wes-begrippen over the top is. Het shot van Suzy met verrekijker op de uitkijktoren is zo iconisch geworden dat het een vast onderdeel is van filmquizzen. Tenminste, zo stel ik me dat voor; ik doe ze zelf nooit. Over elk shot is nagedacht, alles oogt raar en symmetrisch. Maar bovenal vrolijk.

En daarom is het zo bijzonder dat Moonrise Kingdom eigenlijk helemaal geen vrolijke film is. Als je de film niet kent en iemand vertelt je over de achtergronden van het jonge duo, dan verwacht je een zwaarmoedig drama voorgeschoteld te krijgen. Sam is beide ouders verloren en zelfs zijn gastgezinnen stoten hem af. Suzy is op pak 'm beet 12-jarige leeftijd al depressief. Haar ouders hebben zelfs een boek in huis dat hen leert om te gaan met zwaarmoedige kinderen.

In Andersons eerdere films zouden deze ingrediënten met elkaar hebben gebotst. De humor zou doodslaan door de net te dominante serieuze ondertoon; de drama zou niet zijn aangekomen vanwege de humor. Moonrise Kingdom balanceert veel beter op dat dunne koord. De vaart zit er lekker in, alles krijgt net genoeg aandacht. Hier en daar sleept het misschien even, maar nooit duurt het meer dan een paar minuten voordat je weer wordt meegevoerd door Sam en Suzy's kleine grote avontuur.

Ondanks het positieve einde blijft de film je na afloop wel bezighouden. Want was die overwegend frisse wind niet één grote verdwijntruc? Is Sam en/of Lucy in werkelijkheid niet een doodongelukkig kind dat slechts in gedachten - en dus niet in werkelijkheid - het avontuur aangaat? Zijn daarom al die trucjes zo overdreven nep uitvergroot, zoals die met de bewust lelijkste CGI aller tijden opgeblazen hut?

Daarom is Moonrise Kingdom niet het luchtige niemendalletje dat het bijna zélf pretendeert te zijn. Daarom is het een film die je keer op keer kunt blijven kijken. Vakwerk van een echte kunstenaar in topvorm.

avatar van ILDIB
4,0
Leuke film mooi verhaal en prachtige beelden en stijlen.. goede acteurs ook.

avatar van Donkerwoud
3,5
Tussen mij en Wes Anderson zal het nooit helemaal boteren. Al dwingt hij ontzag af met zijn geheel eigen stijltje, met die sets die provisorisch aan elkaar lijken te zijn getaped met duct tape, papier-maché en karton, terwijl het in werkelijkheid een monnikenwerk was om elk shot te vullen met deze oogstrelende 'quirkiness'. Of ik heb ontzag naar hoe Anderson hier een pastiche maakte naar zoveel verschillende filmtradities (o.a. stomme film, western, West Side Story, Screwball Comedy) en het aan elkaar breit met die zo kenmerkende nostalgische, weemoedige hipsterfrisheid. Of ik heb ontzag naar hoe hij karakteracteurs, zoals Edward Norton en Bruce Willis, in rollen plaatst die zo ver afstaan van hun publieke imago als rouwdouwers en actiehelden, maar die verrassend gevoelig tot hun recht komen in deze prent. En Bill Murray die wederom Bill Murray is - en dat er nog veel Bill Murray mag verschijnen in films van deze markante cineast. Maar het neemt allemaal niet weg dat het voor mij zo artificieel en gekunsteld in elkaar steekt, dat ik nergens het idee heb dat ik meegesleept wordt in een overdonderend geheel. Liever een paar knipogen minder en een diepere uitwerking van personages en thematiek.

avatar van stefan dias
3,5
Aanvankelijk dreig ik af te haken door de té nadrukkelijke aanwezigheid van het stylisme. Maar geleidelijk weten de twee hoofdpersonages toch door het bordkarton heen te prikken met waarachtige en ook wel poëtische emoties. Ja, jammer dat ze gesnapt worden en daarna is de film terug wat kolderesker en dus ook terug wat minder, maar uiteindelijk toch mooier dan ik verwachtte. Fake vanbuiten, echt vanbinnen.

avatar van IH88
3,5
“We're in love. We just want to be together. What's wrong with that?”

Moonrise Kingdom is een aparte, absurde en kleurrijke film. Een echte Wes Anderson film, met het uitgangspunt van twee jonge tieners die zich outsiders voelen en besluiten er samen op uit trekken. Achtervolgd door allerlei vreemde eilandbewoners. De sterkste punten zijn de schitterende cinematografie, de sfeervolle muziek, de acteerprestaties en het verhaal rond Sam en Suzy. De focus had zelfs wat meer op deze twee tieners mogen liggen, want hier ligt de grootste kracht van Moonrise Kingdom. De jonge Gilman en Hayward zijn aandoenlijk samen.

Norton, Willis, Murray, McDormand, Schwartzman en later Swinton zijn perfect gecast, maar hun personages zijn gewoon een stuk minder interessant. De typische Anderson humor werkt wel, en vooral op het laatst wordt het weer een absurde janboel. Maar ook de melancholie straalt van de film af, en als coming of age film is Moonrise Kingdom dan ook meer dan geslaagd.

avatar van TornadoEF5
3,0
Niet slecht, maar ik denk niet dat Wes Anderson mijn regisseur zal worden. Ik vind zijn films erg gecompliceerd, misschien zelfs op het randje van fantasy, en ik vind het erg moeilijk om er een verhaal uit af te leiden, misschien ook omdat er weinig van a tot b gebeurtenissen zijn, en ik heb het wel moeilijk met films die vrij complex ogen, soms zelfs nodeloos, zoals bij veel klassiekers of mozaiekverhalen het geval is. Eenvoud werkt bij mij het beste, en ik vind dit niet eenvoudig, daarom dat ik een beetje moet lachen om de commentaren die zeggen dat dit een kinderfilm is. Mooi camerawerk en mooie muziek, daar niet van. De muziek werkt trouwens erg goed in deze film, en wordt vooral erg passend gebruikt, maakt de film iets luchtiger en sfeervoller. Wat wel niet werkt bij mij, is de humor, want die zie ik gewoon niet. Gelukkig dat deze film niet zo lang duurt, want op het einde had ik het echt wel gehad. Het middenstuk was het leukst. Had deze film 120 minuten geduurd, had die wellicht geen voldoende gehad. Morgen of in één van de komende dagen kijk ik nog The Grand Budapest Hotel, maar daar zal het ook bij blijven denk ik. Kleine 3,0* voorlopig.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:35 uur

geplaatst: vandaag om 21:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.