menu

The 39 Steps (1935)

Alternatieve titel: De 39 Voetstappen

mijn stem
3,53 (511)
511 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Thriller / Misdaad
86 minuten

geregisseerd door Alfred Hitchcock
met Madeleine Carroll, Robert Donat en Lucie Mannheim

Tijdens een theatervoorstelling worden schoten gelost, waarna een paniektoestand ontstaat. Richard Hannay wordt buiten het theater aangesproken door een vreemde dame, die hem vertelt dat ze een Britse spion is. Niet veel later wordt ze vermoord en is Hannay hoofdverdachte. Hij vlucht de Schotse Hooglanden in, achterna gezeten door zowel de politie als de trawanten van een internationaal spionagenetwerk. Zijn bewegingen worden ernstig beperkt doordat hij is vastgeketend aan de knappe blonde Pamela, die denkt dat hij de moordenaar is.

zoeken in:
avatar van HarmJanStegenga
3,0
Fijne film van Hitchcock weer, maar ik ben dan ook niet anders van die ouwe gewend. 'The 39 Steps' zit vol met scenes die tig keer zijn overgedaan - wederom is te zien dat Hitchcock grondlegger is geweest van een boel dingen in films. Erg leuk. Veder is deze prent gewoon zeer vermakelijk en ziet-ie er heel mooi uit voor een film uit de jaren 30. Mooie zwart-wit opnames van de Schotse hooglanden, leuk sfeertje en een fijne opbouw naar het einde toe. Robert Donat heeft een leuke rol. Heb me prima vermaakt.

avatar van BBarbie
3,0
Deze film was aan herziening toe, maar ik ben nog steeds niet onder de indruk. Vergeleken met andere films uit die tijd zien de films van Hitchcock uit zijn pre-Hollywood periode er naar mijn mening over algemeen nogal knullig uit. Dit is daar zo’n voorbeeld van. Robert Donat en Madeleine Carroll (prachtige vrouw trouwens) doen hun best, maar het spionageverhaal en de filmische uitwerking ervan overstijgen amper de middelmaat, waardoor zij in feite bij voorbaat al kansloos zijn. Eigenlijk zijn de beste momenten uit de film de humoristische scènes die redelijk gedoseerd voorbijkomen, zoals met de vertegenwoordigers in de trein, het commentaar op het psalmenboek en met de melkboer.
Hoewel ik in de loop van de jaren zeker een dertigtal films van Hitchcock heb gezien, ben ik nooit een groot bewonderaar geweest van de ‘Master of Suspence’, hooguit een handvol films uitgezonderd. Daar brengt deze film geen verandering in.

avatar van Woland
3,0
Ik heb me hier best wel mee vermaakt, en toch was dit een beetje een net-niet film. Er zit wel een lekker tempo in en ook is het wel prima op de plaat vastgelegd, maar het is een spionageverhaaltje van niets dat ondanks de actie nergens echt spannend wordt. Het hoofdgevoel dat ik bij deze film krijg is dat dit een mindere versie is van het soort films dat Hitchcock later veel beter heeft neergezet. A poor man's North by Northwest. Alsnog wel een voldoende, maar toch een lichte teleurstelling voor mij.

avatar van mjk87
3,5
Fijne Hitchcock, op momenten wat verouderd maar toch ook erg fris en vooral vermakelijk met een vrijwel perfect tempo. Dat maakt ook dat de film nergens diepgravend wordt of echt een indruk achterlaat, maar soms hoeft dat ook niet en boeit het gewoon. En dan mag de film uit de jaren 30 komen, soms oogt de film door camerawerk of montage veel jonger. Denk aan de soms wat vreemde kadreringen of die knappe cut vanuit de auto naar een wegrijdende auto alsof er niet was gemonteerd, nog nooit eerder gezien in zo'n oude film. Verhaal van de onterecht beschuldigde man is verder typisch Hitch (maar dit was schijnbaar de eerste keer?) en de omgevingen zijn fraai. 3,5*.

avatar van knusse stoel
4,0
Wederom niet teleurgesteld in de keuze van een film van Hitchcock! Werkelijk, het is een juweeltje zoals je dat weinig voorbij ziet komen in alle films die we de laatste tijd hebben gezien. De film is dan wel op leeftijd en in zwart-wit maar dat doet deze film geen kwaad, integendeel, als je zit te kijken merk je het niet eens meer op. Qua tv heb ik een van de modernste en qua beeld een van de grotere in huis maar deze film kwam er goed op over. Met Hitchcock zit je volgens mij altijd wel goed, ondanks de leeftijd (deze film) van 81 jaar!!!

5,0
Eerste echt geslaagde Hitchcock kent al het prototype-verhaal van veel latere films van de meester. Onschuldige raakt betrokken bij een ingewikkeld complot en moet ook nog een vervelend vrouwtje op sleeptouw nemen.

4,0
Typisch vooroorlogs Hitchcock-werk.
Een goed uiteengezet verhaal met verrassende wendingen en een knappe thriller-ontknoping.
Goed camerawerk met enkele pittige vondsten
Uitstekende acteurs, daar zorgde Hitch altiid voor zoals nu met Robert Donat en blonde Madeleine Carroll.

avatar van baspls
3,5
"Beautiful, mysterious woman pursued by gunmen. Sounds like a spy story."
- "That's exactly what it is."

Richard Hannay, een Canadese tourist, ontmoet een Britse spion in het theater die beweerd dat andere spionnen het op haar leven hebben gemunt en ze een afspraak in Schotland heeft. Als ze wordt vermoord is Hannay verdacht. Hij probeert naar Schotland te komen om de zaak op te lossen maar zowel de politie als een spionnenbede zit achter hem aan.

Robert Donat speelt een prima hoofdrol en brengt ook een leuke vorm van humor in de film. De film moet even opgang komen, maar daarna is het een spannend avontuur dat van begin tot het einde weet te boeien. De locaties in Schotland waren best sfeervol en het verhaal was goed gebracht. Mister Memory vond ik ook een erg leuke toevoeging in het verhaal en ook het akkefietje met het Schotse echtpaar (dat op een scène uit Wagner's Opera Die Walküre is gebaseerd) was geestig. Voor de scènes waar Donat en Madeleine Carroll aan elkaar vast zitten geketend, heeft Hitchcock de twee acteurs echt aan elkaar vast geketend en gedaan alsof de sleutels kwijt waren. Hetgeen de acteerprestaties alleen maar realistischer laat overkomen.

The 39 Steps is weer een erg degelijk gefilmde Hitchcock met een prettige beeldtaal. Voor die tijd zitten er een aantal erg innovatieve shots in, zoals bijvoorbeeld als we in een shot zien hoe mensen op de achterbank van een auto zitten en de auto wegrijd.

Hitchcock heeft een cameo aan het begin van de film in de muziekzaal. De MacGuffin is hier 'de 39 stappen' zelf, zonder dat de betekenis er echt toe doet stuurt het het verhaal aan. Daarnaast is het motief van de onterecht beschuldigde ook weer een typisch voorbeeld van het door Hitchcock zo geliefde Wrong-Man thema.

The 39 Steps zal ongetwijfeld een voorbeeld zijn geweest voor Hergë bij het tekenen van het Kuifje-album De Zwarte Rotsen, dat slechts een jaar na de film verscheen en zich ook afspeelt in het mistige Schotland met spionage intriges.

Een erg leuke vooroorlogse Hitchcock, die bijzonder vermakelijk is en anno 2016 nog prima mee kan.

avatar van royals
3,5
Niet Hitcock's beste maar hij weet er op zijn typische wijze wel iets moois van te maken. Met avontuurlijke achtervolgingen en plotwendingen.

2,5
TMP
Geen slechte film, maar Hitchcock heeft toch beduidend betere films op z'n naam staan. Het begint op zich allemaal wel best aardig, maar als men eenmaal in de Highlands is aangekomen wordt het toch wat minder boeiend en de uitwerking van het plot valt uiteindelijk een beetje tegen. Echt spannend wil het niet worden. Wel zijn er enkele fraaie zwart-witbeelden van de Schotse Highlands.

avatar van Gerlof1378
Niet echt mijn ding maar hij was te doen, ik vond vooral het verhaal erg verwarrend, maar vond hem wel goed gemaakt qua sfeer. Leuk om 1 van de eerdere films van Hitchcock te zien, maar zijn latere werk blijft voor mij toch de beste.

avatar van mrklm
5,0
Hitchcock was een liefhebber van het werk van John Buchan en het respect was wederzijds: Hitchcock kreeg alle ruimte om “The 39 Steps” te bewerken voor zijn verfilming. Het boek speelt zich af rond de eeuwwisseling, Hitchcock maakte er een moderne film van met één directe verwijzing naar het Nazi-regime. In het boek komen geen vrouwen voor, in de film zijn twee belangrijke vrouwenrollen waarvan er ééntje volledig is verzonnen. Eén van die rollen is voor Lucie Mannheim als de geheimzinnige Miss Smith, die nadat er schoten zijn gelost tijdens een voorstelling in een Music Hall de Canadese toerist Richard Hannay [Robert Donat] aanklampt en vraagt om onderdak. De wat overdonderde Hannay neemt haar mee naar zijn appartement, waar ze uitlegt dat zij de schoten heeft gelost omdat ze daardoor in de chaos kon ontsnappen aan een criminele organisatie die haar het zwijgen op willen leggen.

Wanneer Miss Smith ’s nachts met een mes in haar rug Hannay waarschuwt dat hij hun volgende doelwit is, rest Hannay niets anders dan te vluchten. Niet alleen voor de criminelen, maar ook voor de politie die aanneemt dat Hannay de moord heeft gepleegd. Hij kan zichzelf alleen vrijpleiten als hij de criminele organisatie weet te ontmaskeren en erachter weet te komen wat “The 39 Steps” zijn. Met de beperkte informatie die Miss Smith hem voor haar dood heeft gegeven, reist hij af naar Schotland om op zoek te gaan naar een persoon die ze van plan was op te zoeken. Tijdens zijn reis zoekt hij noodgedwongen hulp bij Pamela [Madeleine Carroll], die geheel tegen haar zin een sleutelrol komt te spelen in Hannay zoektocht naar “The 39 Steps”.

Hitchcock is hier in absolute topvorm in een verhaal dat zich in een razend tempo voltrekt. Slechts op enkele momenten laat Hitchcock de teugels vieren, bijvoorbeeld in de scènes in Richards appartement en wanneer Hannay onderdak krijgt bij een Schotse boer [John Laurie] en zijn vrouw [Peggy Ashcroft], één van de meest gedenkwaardige momenten uit de film waarin Hitchcocks kwaliteiten als regisseur duidelijk zichtbaar zijn. Maar verder voltrekt deze film zich in sneltreinvaart, soms zelfs haast letterlijk wanneer Hitchcock versnelde beelden gebruikt wanneer Hannay ontsnapt op het treinstation en in een achtervolging door Schots heidelandschap.

Iedere kleine rol maakt indruk: Frederick Piper als de melkboer die Hannay helpt ontsnappen uit diens appartement, Gus McNaughton en Jerry Verno als twee handelaars die een coupé delen met Hannay, maar ook Helen Haye en Elizabeth Inglis als respectievelijk de echtgenote en de dochter van Professor Jordan [Godfrey Tearle]. Andere memorabele momenten zijn de achtervolging in de trein en Hannays geïmproviseerde speech wanneer hij per ongeluk wordt aangezien voor een vooraanstaand politicus. Maar het meest opvallend (en het leukst) is de sequentie waarin Hannay en Pamela aan elkaar zijn geboeid en ontsnappen aan hun ontvoerders, waarbij ze zich noodgedwongen moeten voordoen als een pas getrouwd stel in een herberg. Hitchcock heeft ongetwijfeld veel plezier gehad bij het bedenken van de vele grappen die hij vanuit dit gegeven bedacht.

Robert Donat (die in 1939 een Academy Award zou winnen voor de titelrol in “Goodbye Mr Chips” en Madeleine Carroll (die ook in Hitchcocks volgende film “The Secret Agent” een hoofdrol speelde) zijn perfect op elkaar ingespeeld en de combinatie van hun onderlinge chemie, het inventieve scenario en de uitstekende ondersteunende cast maken dit tot een film die ruim 80 jaar later nog steeds zeer de moeite van het bekijken waard is.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:16 uur

geplaatst: vandaag om 17:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.