The 39 Steps (1935)

Gewoon een solide thriller van Hitchcock. Niet z'n beste, niet z'n slechtste. 4*

Ik kon de film de eerste keer niet zo waarderen, maar bij nader herzien vind ik het een goede vroege Hitchcock.

Robert Donat speelt zijn rol met veel overtuiging. Het samenspel met Madeleine Carroll heeft iets Bond achtigs, hoewel die vergelijking natuurlijk vele malen meer opgaat voor North by Northwest.

De film heeft een grappige ontknoping.

Zeer prettige Hitch. die mij bij herziening weer wist te bekoren. Zoals ergens eerder vermeldt experimenteerde hij er met allerlei filmvormen er lustig op los. De prettige prestatie van Robert Donat en Madeleine Carroll geven de film een fijne flow.

Erg sterke 3.5*

De samenvatting van het verhaal hierboven klopt volgens mij niet helemaal!?

1: er wordt niemand vermoord in het theater en

2: Annabella is niet een vriendin van Hannay maar een onbekende.

overigens erg sterke film, 4*

Briljante thriller, één van Hitchcock's beste. Heerlijk samenspel tussen de hoofdrolspelers. De ontknoping in het theater is echt vreselijk spannend... What are the 39 steps!?!

4,5*.

Erg goede Hitchcock thriller met een lekkere dosis humor. Niet echt spannend te noemen, maar zeker intrigerend en met een paar onverwachte twists. Robert Donat is geweldig. 4*

erg goede, vroege hitchcock film.

Mooi gefilmd en een erg sterk verhaal.

Erg goed begin, het einde vond ik wel nogal rap gedaan, maar voor de rest een prima film.

Er goed geacteerd.

In deze film zaten echt wel vele dingen die ik in vele hedendaagse films al gezien heb, dus hitchcock is dus zonder twijfel een bron van inspiratie voor vele andere regisseurs. Er zat een erg goede verrassing in de film die welliswaar nogal vroeg verklapt werd en ook de ontknopping is een echte verassing.

Mysterie en suspense, hitchcock zoals we em kennen.

Ik twijfel tussen 3.5 en 4, ik ga nu voor 4 gaan, omdat ik toch wel onder de indruk ben van deze erg vroege hitchcock.

Nog eens bekijken dus om te zien of ik die 4 mag behouden.

4 sterren.

Goed voor een zaterdagmiddagfilm. 3*

Daar ben je fout: de man met de 'korte pink' schiet in het theater vanop het balkon de man het het fenomenale geheugen dood. Hij sterft pas wanneer hij het geheim dat hij moest onthouden vertelt heeft.

ik stoorde me nogal aan het hoge clichegehalte van de film, maar ja ... in die tijd bestonden er nog geen cliches en zal dit wel grensverleggend geweest zijn... leuk tussendoortje ....... 3

Goede film, zeker voor 1935. Vond het er niet zo heel gedateerd uitzien en het verhaal was ook wel redelijk spannend.

3,5*

Heerlijke film, om ontelbaar keer achter elkaar weg te kijken. Prachtige britse landschap

4.5*

Persoonlijk had ik toch wat problemen met de verpakking van de film. 'The 39 Steps' zag er gewoon oud uit. Helikopters en doorgespoelde beelden, het zijn slechts 2 voorbeelden (van de archaïsch aandoende beelden) uit de tientallen andere illustraties die we in de film te zien kregen...

Jammer dus dat Hitchcock me alweer niet weet te verbazen, al levert hij inderdaad een onvoorspelbaar suspenseverhaal af, zonder dat het te vergezocht is... Toch zijn bijvoorbeeld de karaktertekeningen heel clichématig voor die tijd, waardoor 'The 39 Steps' helemaal niet als rolpatroon doorbrekend bestempeld mag worden. Qua acteerprestaties zit het wel goed, waarschijnlijk omdat James Stewart er eens niet in meespeelt...

Interessante, doch moeizame en niet zo esthetische film (al komt Schotland zo nu en dan toch wonderschoon naar voren)... Maar desondanks geen Hitchcock-verrassing, na 'Rear Window' en 'Vertigo' dus nog een teleurstelling...

2,35*

Als je al een paar van zijn beste films hebt gezien, kan de rest tegenvallen. Tenzij je niet steeds hoge verwachtingen schept bij iedere Hitch die je kijkt.

Tjah, 'Rear Window' en 'Vertigo' zijn zeker hoogtepunten uit zijn carrière, naar het schijnt... En deze werd ook tot zijn meest kwaliteitsvolle films gerekend. Als 'North by Northwest' me niet bevalt, dan geef ik het hoogstwaarschijnlijk op.

Ja natuurlijk, een goeie 50% van de cinefielen noemt hem "de meester", dus zou hij altijd goed werk moeten geleverd hebben, lijkt me...

Het is toch een oude film? Het speelt zich toch af in een periode waarbij ze geamuseerd worden door wandelende encyclopediën in music halls? En roken terwijl ze een boterham snijden. De helicopters waren ook echt niet veel nieuwer dan het model wat je in de film zag. Bovendien, als het wel zo was: wat maakt dat nou uit?

We weten van de personen wat we moeten weten.
Dit is film en Hitchcock is zich er als regisseur van zulk vertelling duidelijk bewust van.
We kunnen ons meteen identificeren met de hoofdpersoon. De chemie tussen Hannay en Pamela behoeft geen overbodige voorgeschiedenis. Een ongevraagde kus is voldoende. En als je deze niet opviel:
Het theatergordijn dat het verhaal inluidt en afsluit. Nog één: We weten wat The 39 Steps inhouden, maar dit is een overbodige epiloog voor de zeikerds onder ons. De gordijnen [dus de vertelling] zijn al dichtgetrokken.

En wat blijkt? Zoals met vele Hitchcock's ging het niet om het verhaal, maar om de vertelling. Over de escapades van de hoofdfiguren. Het segment waarin Hannay verblijft bij het Schotse echtpaar zou al een volwaarde film kunnen opleveren.

En niet esthetisch? Alleen de scene al in de auto die vloeit in een totaalshot waarin de auto in de horizon verdwijnt.

Er zijn voldoende Hitchcock's die meestelijker zijn dan deze, maar The 39 Steps is zeker geslaagd en bevat vele memorabele en originele scenes.

Damn, was bezig met een soort gelijk betoog, maar beter verwoorden dan hierboven kan ik het niet. Helemaal mee eens, dus.

Daarom mag hij de kijker toch nog niet als 'oud, gedateerd' aandoen?

Ik had het veel moeilijker met het inleven in de personages. De 'chemie' is er plots, zonder enige aanleiding, en als ik mezelf in Hannay's positie plaats, dan zou ik die vreemde agente meteen afstoten; en er geen gezellig praatje mee maken, terwijl er mannen op wacht voor de deur staan... Steeds weer bij Hitch z'n films denk ik zo van: "Jongens, dit gebeurt toch niet..." Een gegeven dat ook afwezig blijkt te zijn bij andere oude films...

En wat houdt dat verschil dan precies in tussen "de escapdes van de hoofdfiguren" en "het verhaal"?

Dat was het shot waarop ik doelde toen ik zei dat Schotland soms wonderschoon naar voren komt. Maar verder vind je niet al teveel voorbeelden, vrees ik...

Daar ben ik ook niet mee akkoord. Een helikopter bijvoorbeeld was in die tijd een supermodern ding dat slecht weinige mensen gezien hadden. Roken stond echt stoer voor een man en was revolutionair en gedurfd voor een vrouw. Ze konden de film toch niet moderner maken? Het was immers 1935.

Misschien komt hij voor jou gedateerd over, maar voor mij zeer zeker niet. Ik tracht mij altijd een beetje in de tijd te verplaatsen (figuurlijk natuurlijk).

Ben het ook niet eens met de beelden die zgn. filmisch niet mooi zouden zijn. Prachtige shots van het landschap waardoorheen Hannay aan het lopen of rennen is! Getuigen juist van prima camerawerk en gevoel voor sfeer. In zoveel Hitchcock films heb je dat soort shots niet trouwens.

Boven alle argumenten uit steekt vooral dat dit een uiterst vermakelijke film is, meer dan veel andere Hitchcocks.

Oud aandoen is een kwestie van perceptie. Je beperkt jezelf hiermee behoorlijk, want de charmes van oude klassiekers is nou net dat ze niet uitzien als het hedendaagse aanbod.

Dit heet het kunst van het weglaten.

Het weglaten van loze opvulling die niets bijdraagt aan wat werkelijk belangrijk is.

Het verhaal is het waarom mbt. de moord op de spion, de inhoud van het geheim en de personen verantwoordelijk. Waar het werkelijk om gaat [wat Hitchcock belangrijker vindt om ons te vertellen/laten zien] is hoe zijn figuren zich uit de situaties redden.

Het 'verhaal' is ondergeschikt daaraan.

Alleen de montage al.

En wat als mijn inleving eraan moet geloven, daardoor? Dan kan ik de film daar toch over bekritiseren?

Dat bedoel ik nou net, ik wil in de film "gezogen" worden. De film met mij meenemen naar een ander tijdsvak, ik moet geen inspanningen doen om me eerst even in een moraal van een halve eeuw terug in te leven... Soms lukt dat bij oude films, hier dus niet echt.

Niet als het iets niet poogt te doen.

Dan zou je naar oorzaak-gevolg drama moeten kijken waar ze niet aan achtervolgingen toekomen.

Maar bij sommige films gaat dat vanzelf, daarom vind ik zulke films beter... Ik heb uiteindelijk de moeite genomen om me in te leven, maar dat kost de film sowieso punten.

Dat is mijn manier van het beoordelen van een film. En 'The 39 Steps' was geen slechte film, hoor...

Weer een remake

http://www.imdb.com/title/tt0393017/

... en dan nog van een nobele onbekende!

Zo onbekend is Robert Towne niet hoor. Wordt geroemd om zijn geweldige screenplays (waaronder die van Chinatown).

Is het mij alsnog, zonder een van zijn films gezien te hebben, toegestaan om aan zijn regisseurscapaciteiten te twijfelen? (cfr. infra)

Er staan 4 films van deze regisseur op MovieMeter. Er is in totaal 167 keer op deze films gestemd, met een gemiddelde van 2,64 sterren.

Om een goed gemiddeld idee te hebben zou ik niet teveel afgaan op 167 stemmen. Kun je beter kijken op IMDB.

En tuurlijk is het je toegestaan. Maar het is geloofwaardiger als je wel een van zijn films gezien hebt...