Noah (2014)

Ik quote jou voor het gemak even, maar check ook Aronofsky zelf even bij the BBC Film Programme: Aronofsky BBC

Zou je het niet kunnen zien als twee versies van hetzelfde verhaal? Er is voor zover ik weet geen reden om aan te nemen de Bijbel Noach op een waarheidsgetrouwere manier weergeeft dan dat de film van Aranofsky dat doet.

Mijn Bijbelkennis is wat roestig royals, maar God vaagt zowat al het leven op aarde weg, en je maakt je druk om het feit dat Noach 'onaardig' geportretteerd wordt? Daar moet je toch behoorlijk wat voor doen, om dat recht te denken. En je hebt vast een goede argumentatie daarvoor, anders zou de portrettering van Noach je koud laten. Maar ik kan daar geen positieve morele boodschap uit destilleren.

Discussie over dat specifieke onderwerp zou wel eens een gebed zonder eind kunnen zijn (no pun intended) en als je in de letterlijke interpretatie van de bijbel gelooft kunnen we daar beter niet aan beginnen want dan staan we echt onverenigbaar ver van elkaar af en is het makkelijker 'to agree to disagree'. hoort bovendien niet écht bij de film.

Ik ben wél benieuwd wat je dan van een film als God is not Dead vindt, of althans, van de trailer. Ik heb hem (ook) nog niet gezien, maar voor mij lijkt het aan de hand van de trailer een volslagen walgelijk propaganda product waarin Atheïsten als eenzijdige, nare, afvallige Christenen worden afgeschilderd. En een slecht staaltje filmmaken. Tragisch dat dat het beeld is dat de vele gelovigen te zien krijgen die die film bekijken. Maar zelfs dan, terwijl het tegen alles ingaat wat ik lief heb (rationaliteit, kritische houding, vragen stellen, bewijs zoeken, dat bewijs in twijfel laten trekken door anderen etc), zou ik nooit zeggen 'ik ga dit niet kijken want het gaat tegen mijn denkbeelden in'. Ik ben echt niet bang dat ik opeens van mijn geloof (in de wetenschap) val omdat ik met andere ideeën in aanmerking kom.

Je kunt toch best iets kijken en denken 'daar ben ik het niet mee eens'? Dat versterkt dan toch eerder je denkbeelden? Maar jezelf afsluiten voor alle andere ideeën vind ik een kwalijke zaak en zal niet snel leiden tot een beter begrip, tenzij je gelooft in de onfeilbaarheid van je eigen interpretatie van de informatie die je jezelf wél geeft. Ik heb het in mijn leven zo vaak bij het verkeerde eind gehad, en in de meeste gevallen kwam ik daarachter door in aanraking te komen met nieuwe informatie. Ík zeg niet dat je het bij het verkeerde eind hebt wat dit betreft, maar sluit jezelf niet af.

Ze proberen het verhaal van de bijbel overigens niet te veranderen, het is een interpretatie. De bijbel veranderen heeft de kerk in de loop van de geschiedenis zelf al vaak genoeg gedaan, bewust of tijdens het kopiëren . Het hoeft niet gelijk een aanval te zijn. But even if it were, so what? Ik krijg maandelijks te horen dat vegetarisme onzinnig is en af en toe dat evolutie 'maar een theorie' is. Maar zonder goede argumenten, dus ik blijf bij mijn standpunt. En af en toe komt het voor dat iemand met zaken komt die iets in een geheel nieuw daglicht zetten. En dan bestaat de kans dat je je initiële denkbeelden (weloverwogen) aanpast. Wat is er nou mooier dan dat?

Ik vind die discussie erg interessant, zo hebben mijn vriendin (wel gelovig) en ik (niet gelovig) laatst samen dit debat van de BBC gekeken met waarin de relevantie van de bijbel besproken wordt. Daar kun je toch alleen van leren? Of je het nou als morele leidraad beschouwt of een boek vol verderfelijkheden dat gebruikt wordt als excuus voor misstanden. We hebben daarna (en tijdens) besproken wat er voor de verschillende argumenten te zeggen viel en hoe we er zelf over dachten. De (ex?)bisschop in dat debat is ook niet bang om Dawkins te horen kritiseren.

Ik wil de bijbel graag nog eens helemaal lezen (voor zijn historische en culturele waarde en invloed) maar het is er nooit van gekomen.

Opmerkelijke stemverdeling bij Imdb. Bijna evenveel 10'en als 1'en. Ik veronderstel dat die haat en negativiteit vooral komt van sterk religieuze mensen die zich hier beledigd voelen? Ik kan me dat wel voorstellen als je wetenschap mengt met religie.

Verder lees ik vaak dat het de 'minste' Aronofsky is samen met The Fountain. Nu The Fountain is toevallig wel één van mijn lievelingsfilms.

Had hier eerst weinig interesse in, maar de polariteit geeft me wel zin om hem te gaan zien.

Een mooie epische film, dat is wat Aronofsky afleverd. met Russel Crowe die heel goed acteerd, meestal zoals altijd! je ziet meteen aan de film dat er een groot budget inzit, wat ik zeker niet erg vind, er zitten 2 heel mooie scenes in waarvan je ziet, wow Aronofsky, zo vind ik de scene hoe de wereld word gemaakt heel mooi gefilmd en uitgebeeld en zo heb je ook nog de scene van als de bomen uit de grond komen en het water blijft stromen. dit is op een heel speciale manier gemaakt en vind ik subliem gemaakt! de film zelf breekt wel geen potten of pannen voor mij.

Voor mij een goede reden om hem te gaan kijken

Fantastisch dit soort opmerkingen. Krijg er ook steeds meer zin in.

Veel mensen geven aan dat ze het jammer vinden dat Darren Aronofsky zich met dit project heeft bezig gehouden, hij mag zich blijkbaar alleen met experimentele cinema bezig houden. Maar laten we het eens omdraaien. Noah wordt in een klap een stuk interessanter juist omdat Aronofsky hem heeft gemaakt. Als de bevooroordeelde moraalridders, zoals bijvoorbeeld hierboven gequoted, dan ook nog eens beginnen te piepen, wordt de voorpret alleen maar groter. Lijkt me heerlijk; een blockbuster maar dan met de eigenzinnige stijl (laten we het althans hopen) van Aronofsky.

Vanavond ga ik deze film zien in een pittoreske 'oude' bioscoop. Lijkt me de perfecte setting voor deze film. Ik ben erg benieuwd hoe verhaalgetrouw deze film gaat worden, ik durf de bovenstaande reacties nog niet te lezen om spoilers te voorkomen.

Ik ga uit van een meer dan middelmatige uitwerking en een visuele traktatie, ik ben benieuwd!

Vanmiddag besloot ik weer eens een 3D ervaring op te gaan doen. Regisseur en cast beloven veel goeds. Jammer genoeg werd het geen mooi drama maar een verhaal vol plichtplegingen en plechtige momenten. Dat hoort wellicht wel bij het bijbelse verhaal. Toch vond ik het vooral bombastisch en hoogdravend. De 3D-effecten kwamen overigens op mij wat kijkdoosachtig over. De 3D-effecten maakten bij mijn laatste 3D-ervaring (Gravity) bevielen me beter. Achteraf wel vermakelijk om te lezen dat mensen menen dat "God Noach rechtvaardig noemt". Prachtige comments overigens van zowel bijbelkenners als niet bijbelkenners!

Uiteindelijk viel de film me tegen. Een Bijbelverhaal als basis, maar ze hebben een erg brede interpretatie en invulling aan gegeven. Ik weet niet of de film daar meteen beter van werd.

De tweede helft veranderde de film in een onvervalste drama, dit had van mij wat minder breed uitgemeten hoeven worden. 3D voegde inderdaad niks toe. Al met al een keurige film, geen hoogvlieger maar kijkt lekker weg. *3.0

Trouwens... als overtuigd Christen was het wel bijzonder om naar deze interpretatie te kijken. Soms had ik wel gewild dat de Bijbel wat gedetailleerder was geweest. Sommige beelden spraken me echt aan, in de zin van dat het zomaar zo geweest had kunnen zijn. En sommige beelden waren duidelijk niet bijbelgetrouw. Moet dat dan? Nee... het zette mij in ieder geval aan het denken en zo te lezen een hoop anderen ook. Daar ligt toch zeker de kracht van deze film.

Noah bekeken in IMax 3D. Visueel was het erg indrukwekkend maar de film wist me niet helemaal te grijpen. Misschien komt het omdat de bijbel me helemaal niets interesseert, maar dan nog vond ik het op momenten wat mak. De film doet dan verder ook niets met me en heeft me niet aan het denken kunnen zetten.

Begrijp sowieso niet waarom een fictief figuur niet op een andere manier weergegeven mag worden dan het origineel. Genoeg mythische personen verschillend verfilmd

Eigenlijk verwacht ik nu zo een bericht op De Speld dat Grieken het niet eens zijn hoe Achilles wordt getoond in Troy (blond haar!) of boze Noren met hún Thor in Marvel-films.

Nu je het zo zegt, daar had ik nog niets eens aan gedacht, leuke analogie!

Beetje vreemd om iets van een waarheidsgehalte aan het verhaal van Noach toe te kennen. Dit ongeveer hetzelfde als roepen dat de boeken van Harry Potter meer waarheidgetrouw zijn dan de films.

Een mooi filmpje die de dis...

Werd er opgewezen, vond hem wel mooi.

Hiermee meng ik me overigens verder niet in de discussie, mocht ie al eerder voorbij zijn gekomen: excuses.

En nee de film moet nog gezien gaan worden en daar verheug ik me nog steeds op (:

Tja, je hebt het standaard verhaal die (summier) beschreven staat in de Bijbel, je hebt de eigen interpretatie die het verhaal meer body geven, en je hebt uitwerkingen die afwijken van het verhaal door de regisseur. In dat licht kun je zeggen dat de film het verhaal niet helemaal volgt. Of dat positief of negatief is, dat is weer een hele andere discussie

Je zegt wat ik dacht, maar vanwege politiek correcte overwegingen niet wilde plaatsen

Even nog een ander invalshoek: ten tijde van Noach was de aarde niet geheel bevolkt. Het was dus niet nodig dat de hele aarde onder water heeft gestaan. Een overstroming op lokaal vlak was in die zin voldoende geweest...

De mens heeft zich meer dan 12.000 jaar terug al over de hele wereld verspreid, tot in Australië en Patagonië aan toe. Noah speelt later.

Dat is jonge aarde creationisme wat in geen enkel opzicht wetenschappelijk ondersteund wordt.

Is het iemand opgevallen dat Crowe op deze poster nagenoeg dezelfde pose aanneemt als op die van Gladiator, alleen zonder harnas en met een bijl in plaats van een zwaard? En meer haargroei op zijn gezicht, uiteraard?

Volgens mij heeft arno74 een einde proberen te maken aan de discussie, mijn complimenten voor de inhoud.

Ontopic:

Wat ik erg sterk vond is hoe de leefomgeving van Noah werd neergezet. Geen huisjes, geen dorpjes, maar woest onbewerkt landschap.

Lennert, je maakt je eigen versie van mijn verhaal en dit doe je op een manier zoals dit jouw goed uitkomt. Maar klopt het? Nee niet helemaal,... Ik zei: Jouw wetenschappelijke bronnen kunnen een illusie zijn net zoals de mijne dat kunnen zijn. Maar ik kies voor mijn versie van de waarheid en dit doe jij ook. Jij voelt je veilig met jouw wetenschappelijk bronnen omdat je denkt dat wanneer het officieel is, het dan ook automatisch de waarheid is. Maar wees niet lui en ga zelf eens aan de gang. Ik beloof je, je komt genoeg bewezen feiten tegen die achteraf geen bewezen feiten blijken te zijn. Dus start je eigen onderzoek i.p.v. dat ik je alles moet gaan zitten voorkauwen. En probeer sowieso eerst even goed te begrijpen wat ik nou duidelijk maak i.p.v. een aantal kernpunten uit mijn verhaal steeds achterwege te laten in je reactie waardoor we nu al in dat cirkeltje zitten. Ik geef bovendien meer toe dan jij.

Samengevat: Niemand kent de waarheid, iedereen heeft recht op zijn versie van de waarheid. Bewezen feiten... Ja, ze bestaan. Maar veel bewijzen feiten blijken achteraf geen bewezen feiten te zijn. Als je dat niet wil toegeven, ben je echt heel laf. In veel gevallen is het dus onmogelijk om het echt te bewijzen. Ooit weleens van anomalieën gehoord? Ja, ongetwijfeld. De wetenschap zit er helemaal vol mee. Ik geef je genoeg aanwijzingen en richtingen, dus start je eigen onderzoek. Maar ja, we zijn in principe allemaal bevooroordeeld. Ja, ik ook en meestal blijven we hangen in onze persoonlijke versie van de waarheid. Maar het is vooral de manier waarop we dit doen wat het verschil maakt.

De grote vloed is door vele wetenschappers bewezen, maar zoals je weet zijn wetenschappers het heel vaak niet met elkaar eens en zoals ik ook al zei, geld speelt een essentiële rol in wetenschap.

En volgens mij ligt onderzoek naar de grote vloed al heel wat jaartjes stil... Doe lekker je eigen onderzoek, want zitten nu in een cirkel.

Vandaag gezien op IMAX 3D. Werd er compleet ingezogen. Echt een TOP film….

Poeh poeh... matig matig matig. Misschien irriteerde ik me aan het Bijbelse verhaal? Nadat ze in de ark gestapt waren daalde het niveau helemaal als een zoutzak naar de zeebodem. "Wanneer komt het einde eens?" zat ik me heel lang af te vragen. Toen besefte ik me dat ik er echt helemaal niks aan vond.

Slechtste film die ik dit jaar in de bios gezien heb. En ik heb een Pathé unlimited, dus dat zegt misschien genoeg.

In – verder vrij weinig vruchtbare- discussies met christenen over hun God van goedheid en almacht wil ik nog wel eens ‘Auschwitz’ roepen. Ik geef toe, een wat flauw en zeker erg makkelijk argument, maar ineens is die liefde niet zo eenduidig meer en van de almacht blijft weinig over. Heerlijk, om dat gestamel dan uit een christen te horen.

Niettemin ben ik wel geïnteresseerd in religie in het algemeen, vooral als cultuur-historisch fenomeen maar ook doordat ik niet volledig wil uitsluiten dat er niets hierna is. Ik heb dus ooit het Nieuwe Testament gelezen en delen van het Oude, en wat vooral opvalt, ook toen ik het verhaal van Noach herlas, is de kinderlijkheid van de tekst. Enkel het Evangelie van Johannes en allicht het boek Job kan je literaire waarde toedichten, maar verder zijn het heel simpele tekstjes die zo bedoeld lijken voor kinderen jonger dan een jaar of twaalf. Wat dat betreft heb ik het principe van de Kinderbijbel nooit helemaal begrepen, behoudens dan dat daar ongetwijfeld plaatjes zijn bijgevoegd.

Wat ook opvalt is dus dat het allemaal zo kort is, ook het verhaal in Genesis over Noach. Dat is dan ook wel zo prettig voor een filmmaker. Je hebt immers een interessant verhaal dat vooral als uitgangspunt kan dienen, en verder kan je je eigen fantasie op die fantasy loslaten. Want het verhaal over zonde en boetedoening leent zich uitstekend en de regisseur voegt er nog een interessante dimensie van de innerlijke tweestrijd aan toe. Aronofsky maakt vooral een film over de mens: wij zijn het die zondig zijn, maar wij zijn het tevens die keuzes tot het goede kunnen maken. Typisch is wel dat Noah juist op het moment dat hij zijn Heer dient die keuze niet kan maken en alles precies uitlegt als het maar past in zijn dogma’s en overtuiging: religie in een notendop.

Maar goed, dit verhaal van Noach mag dat volstrekte quatsch zijn – al kennen heel veel culturen een verhaal met een zondvloed (Atlantis iemand?)- dat maakt nog niet dat je het als grap hoeft te zien. En Aronofsky doet dat gelukkig niet en behandelt de film met eerbied, alsof het echt is gebeurd, zoals Jackson ook deed met de trilogie van Tolkien. Hij neemt de serieuze kant en doet dat met zoveel overtuiging dat de film daar echt goed van wordt, zoals in hij ook al met Black Swan deed dat toch een relatief simpele psychologie kende met kinderlijke metaforen. Zo goed als die film wordt Noah overigens niet, maar op momenten komt het wel verdomd dicht in de buurt.

En die momenten heeft de film absoluut. Sowieso is de film schitterend geschoten (die blauw-gele lucht met zwarte schaduwen van Crowe en Connely!), met vooral prachtige omgevingen en enkele scènes die je echt vol op je kloten raken. De actie is ook sterk en overzichtelijk geschoten en met vooral een heerlijk sound design en een uitstekende score knalt de film echt. Een talentloos onbenul als Bay zou enkel BOEM BOEM willen en denken dat je daarmee iemand omver blaast, Aronofsky bewijst het ongelijk. Want echt, dit was soms echt Goddelijk om te zien en vooral te voelen. Die aanval op de Ark met de Engelen die terug naar de Hemel gaan, de geschiedenis van de Aarde, de scène in het kamp van de verdorven mensen, et cetera. Het zijn vooral momenten, maar het zijn er wel heel veel. Dit is hoe cinema moet zijn. Het moet je raken, betoveren, imponeren. Een religieuze ervaring dus.

Overigens is niet alles even perfect. De verstekeling op het schip is nogal overbodig, het tweede deel kent mindere spetterende momenten en vooral Cham is vervelend met zijn huiliehuilie-gedrag. Ook doet Crowe echt zijn best, en weet best wat neer te zetten, maar je ziet hem juist net iets te hard proberen om echt helemaal overtuigend te zijn. Buiten dat alles is het allemaal wat chaotisch soms, en je merkt dat Aronofsky veel wil vertellen maar dat allemaal niet kwijt kan. Is dit nu een karakterschets, een blockbuster, een epische film, een drama? Van alles wat, maar van alles net te weinig.

Overigens geeft de film onbewust wel nog een argument tegen de God van de Bijbel, want als hij echt in zes dagen de wereld scheppen kon, in al zijn almacht en vol oneindige liefde, dan had hij de mensheid absoluut kunnen behoeden voor het gebruik van 3D in film. Eerlijk is eerlijk, het 3D is in deze Noah niet lelijk, zoals helaas al te vaak, dus dat heeft Aronofsky goed voor elkaar en af en toe wordt er best iets geinigs mee gedaan, maar het blijft wel nep aandoen, onnodig en je zit dus dik twee uur met zo een donker en net iets te zwaar brilletje op je neus.

Al met al is het een film met een aantal mindere momenten, maar beduidend meer momenten die echt heel erg goed zijn. Beter dan het Boek zullen we maar zeggen. 4,0*.

"This is the end of everything!"

Vandaag in Imax 3D meegepakt om eens te zien wat Darren Aronofsky van dit epische Bijbelverhaal heeft gemaakt en het is me eerlijk gezegd iets tegengevallen.

Het is een half mislukte re-interpretatie geworden waarin enkele toegevoegde elementen misplaatst voelen. Al is het wel te prijzen dat Aronofsky zijn eigen draai eraan heeft gegeven en zich niet puur richt op het religieuze, hoewel er wel een aantal dingen zijn die kort de ronde doen, zoals: de schepping van de aarde, Adam & Eva enz. De geportretteerde wereld doet me denken aan een soort van steampunk, ondanks dat het - expres - vrij vaag wordt gehouden. Het zou me niet verbazen als dit een soort hedendaags alternatief universum is.

Op zich is de opbouw naar het hele gebeuren met de nodige spanning van tegenstanders prima te noemen. Alleen is het jammer dat Anthony Hopkins' personage zo onzinnig wordt neergezet; zijn obsessie met bessen. Naast de stenen monsters die letterlijk uit de lucht zijn gegrepen. Hierbij kon de CGI beter, daarentegen ziet de zondvloed er gelukkig wel goed uit.

Maar eenmaal aangekomen op de Ark wordt het niveau stukken minder, zelfs deprimerend wil ik zeggen. Dit komt mede door Noach die opeens in een naargeestige rotzak verandert. Daarbij voert het melodrama de boventoon. Het uit zich in gebeurtenissen die te geforceerd zijn, waardoor dit stuk op een gegeven moment erg langdradig wordt.

Al met al kan het er allemaal net mee door, maar een echt spektakel is het niet geworden. Wat ik afgaande op de trailer wel had verwacht. Overigens moet je als gelovige (wat ik zelf ook ben) 'Noah' met een korrel zout nemen, want het is uiteindelijk maar een film die ter vermaak dient. Het bronmateriaal wordt in ieder geval op een redelijk respectvolle manier behandelt.

3,0 Sterren.

Als fan van Aronofski vind ik dit toch zijn minste film uit zijn voorlopige carrière.