Gravity (2013)

Ik zie vaak genoeg films die ik de volgende dag alweer vergeten ben. Deze film heb ik gisteren gezien en toch blijf ik denken aan de sfeer, de spanning en de prachtige beelden van de film. Aan de ene kant een simpele film, gespeeld op één locatie en een flinterdun verhaaltje. Aan de andere kant heeft het alsnog een positieve indruk op mij achtergelaten. Sandra Bullock en George Clooney ben ik wel een liefhebber van, dus dat draagt ook wel bij aan het goede gevoel die ik aan deze film heb overgehouden.

Uitstekende film waarin de bemanning van een ruimtereis wordt opgeschrikt door rondvliegend puin. Op zich een redelijk simpel overlevingsverhaal ditmaal in de ruimte. Technisch gezien is de film indrukwekkend met een aantal prachtige shots waarbij je wordt meegenomen in de ruimte. De spanning wordt goed vastgehouden en Sandra Bullock weet de film met gemak te dragen hier.

Het verhaaltje is qua actie en spanning erg clichématig (maar wel goed uitgevoerd) maar het beeld is prachtig en de 3D-ervaring lijkt de film echt te verrijken. De film zou van het genre zijn dat de toekomst van de cinema zou zijn: een ‘moviecoaster’ (movie + rollercoaster), dus een film die de kijker vooral een ervaring geeft zoals een kind die in de Efteling beleeft. En dat doet de film wel: ook al staan de gebruikte technieken nog wat in de kinderschoenen (inclusief het 3D dat nog altijd wat nep oogt, vergelijkbaar met een monsterfilm als King Kong uit de jaren ’30), je zweeft heerlijk weg in de film samen met de hoofdrolspeelster die door de ruimte zweeft. De film geeft echter niets om over na te denken (al lijkt de film toch wel een boodschap te hebben: de ruimte is zo kil, eenzaam en zonder enig houvast dat we ons gelukkig mogen prijzen dat we met onze voeten op de Aarde staan). Conclusie: ‘Gravity’ is vermaak in optima forma als 3D-bioscoopervaring maar niets meer dan dat. Of zoals criticus LaSalle concludeert: “See "Gravity" in theaters, because on television something will be lost. Alfonso Cuarón has made a rare film whose mood, soul and profundity are bound up with its images. To see such images diminished would be to see a lesser film, perhaps even a pointless one.”

http://www.sfgate.com/entertainment/article/Gravity-review-powerful-images-and-drama-4866080.php

Het begon best erg goed, maar halverwege schiet het toch een beetje alle kanten op Nee, naarmate de film vorderde vond ik hem steeds irritanter worden.... Maar goed, geen hele slechte film hoor, maar niet echt mijn film.

Kanniewaarzijn. Het meest cruciale moment in de film doet de eerste wet van Newton enorm veel geweld aan. Wel ben ik van mening dat de makers van deze film dit heel bewust gedaan hebben, waarmee het hele verhaal niet letterlijk maar als een allegorie gezien moet worden. Een doorgevoerde stijloefening over het levensverhaal van Dr. Ryan Stone. Mooie plaatjes levert het in ieder geval wel op.

aardige film leuke beelden,maar Clooney speelt alsof hij Nespresso verkoopt

Mooie beelden. De rest is matig.

Wat ik verwachte kwam ook uit. Dun verhaal maar prachtige beelden. Maar waarom alles opeens neerstortte en alles onbemand was op het rampschip na, was me een volkomen onduidelijk.

En dat eeuwige gesjans als er een man en vrouw samen zijn zelfs in de meest dodelijke situaties.

Dit is een fantastische film die geweldige cgi en speciale effecten heeft.

Het verhaal is niets om over naar huis te schrijven maar de film is van het begin tot het einde een achtbaanrit. Steeds als je denkt dat het niet erger kan worden, wordt het weer wat erger.

Sandra Bullock acteert hier heel goed. Ze is een rookie die op eigen kracht haar leven moet redden en ze laat de emoties die daarbij komen kijken goed zien.

George Clooney is George Clooney. Meer kan ik er niet van zeggen. Gelukkig verdwijnt hij al snel uit beeld en wordt de film een one woman show.

Ik heb de film in 3D gezien en dit is de beste film die gebruikt maakt van deze techniek. Het was alsof ik er zelf bij was!! De soundtrack is aardig maar ik had liever gehad dat er helemaal geen muziek bij zou zitten. Dan zou de ruimte nog veel beter tot zijn recht komen.

Gravity laat 2001 A Space Oddysey zien hoe je een vlotte sci-fi film maakt ipv 3 uur lang slaapverwekkend geneuzel met een debiel lsd einde.

2001: A Space Odyssey wilde dan ook geen vlotte sci-fi film zijn. Gelukkig

Terecht Oscar-geprijsd, voor cinematografie, visuele effecten....

Sandra Bullock in de spectaculairste rol van haar leven en van George moeten we het voornamelijk doen met zijn innemende stem.

Beangstigend boeiend, deze knappe, fantasierijke, maar mogelijks niet zo ondenkbeeldige SF-film van Alfonso Cuarón.

Amerikanen kennen de kunst om wanneer het echt dramatisch wordt er wat menselijke sentimenten aan toe te voegen wat het wat lichter maakt zonder aan het avontuurlijke te schaden.

Wedden dat Sandra voor de rest van haar leven met beide voeten op de grond blijft...

Iemand zou die film moeten knippen naar 90 minuten, misschien zit er een aardige film in. 2010 is veel beter en vlotter dan dit gedrocht.

Visueel een pareltje met prachtige beelden en camerashots.Het verhaal was misschien wat mager maar kwam daardoor wel erg realistisch over.Ook de 3D werd uitstekend benut.Verder een sterke rol van Bullock en mooie soundtrack,alleen de rol van Clooney vond ik hierbij wat achter blijven.Al met al een zeer boeiende en bij vlagen ook spannende kijkervaring.

Het was duidelijk niet het dagje van astronauten Clooney en Bullock. Het ruimteduo had meer dan 1 probleem te melden aan Houston. Eigenlijk veranderde alles wat ze aanraakten in ellende en chaos.

Misschien had Cuarón het net iets rustiger aan mogen doen. Toen Clooneys personage aan Bullock vroeg wat haar aansprak in de ruimte was het antwoord 'de stilte'. En net dat ontbrak er een beetje aan. Het geïsoleerde gevoel kwam vooral in het begin goed uit de verf, daarna moest de sfeer plaatsruimen voor actie. De film zou pas echt een topper zijn als Cuarón wat meer 'zen' in de chaos wist te creëren.

Gravity is hoe dan ook een uniek pareltje dankzij indrukwekkende, haarscherpe beelden. Gelukkig komt er niet te veel context of verhaal aan te pas. Geen saaie aanloop, je wordt onmiddellijk in het avontuur gedropt.

Dit is voorts niet het type film dat nood heeft aan een cast met profileringsdrang. Ik hield mijn hart dus een beetje vast als ik de namen Bullock en Clooney op de affiche zag pronken. Gelukkig lieten de twee hun Hollywood-maniertjes achter op aarde. Best aardig acteerwerk dus.

Pure, originele cinema, zeker in het openingskwartier. 3.5*

Ben geen groot liefhebber van SF en al helemaal niet van Laura Bullock en onze Nespresso casanova Clooney. Clooney is namelijk altijd hetzelfde. Zelfs in deze film. Het hebben over de kleur ogen vreemd gaan en nog wat van dat prietpraat. Laura overtuigt gelukkig veel meer en komt gelukkig niet te chaotisch over al moest ik wel weer lachen om de eeny meeny miny moe. Ja ja. En als je zuurstof te kort komt of te weinig hebt ga je geen gesprekken voeren. Komt ongeloofwaardig over. Wat me ook opviel was dat het wel erg makkelijk liften was in de ruimte naar het volgende station. Zo druk zal het daar vast niet zijn.

Okay dat gezegd hebbende was de rest zeer geslaagd. De beelden zijn fascinerend en het is schitterend om zo ons planeetje zo te zien. Kan niet anders zeggen dat ik genoten heb van dit spektakel. Er zat ondanks het flinterdun verhaaltje toch nog een behoorlijke spanning in. De "reddende engel" vond ik grappig en goed gebracht. Merkte wel dat de bijgeluiden wat zwak waren. Kan aan mijn oren liggen, maar dezen kwamen wat zwak over. De volgende uitdaging wordt de 3D versie. Kan ik de kikker waarschijnlijk zien aankomen

Sandra Bullock bdoel je...

Uiteraard Sandra !

Een interessant idee, maar deze film mocht nooit 91 minuten duren. Het werd saaier en saaier.

Visueel komt Gravity - in dit genre - in de buurt van perfectie.

Het verhaal, dat is dan weer net wat anders. De portie onwaarschijnlijkheden, de overdosis ongeloofwaardigheden maken er gewoon onzin van.
Het personage van Clooney springt daarbij twee keer over alle grenzen; een eerste keer door het enthousiasme waarmee hij de dood instapt - zelden gezien bij 100-plussers. Een tweede keer wanneer zijn droomgeest Bullock eventjes tips komt geven; de gebroeders Grimm kunnen er een puntje aan zuigen.

En oké, het is sciencefiction; fictie, zoals trouwens àlle niet-documentaires. En het is ook een thriller. Maar er wordt in een film die zich toch de realiteit baseert, met bv bestaande ruimtestations, veel meer spanning gecreëerd, wanneer het verhaal dichter bij de werkelijkheid aanleunt - dàt, in plaats van een update van Pigs In Space.
Met daarbovenop de voortdurende emo-core: best indrukwekkend, maar er wordt aangekondigd in de openingsscene dat er geen geluid is in outer space; misschien wordt het wel veel intenser als de geluiden zouden beperkt worden tot wat er effectief te horen valt - muisstil dus, in plaats van een bombastisch orkest.

Realisme, échte spanning, dat zou er pas zijn als Bullock halverwege toch echt wel naar het toilet moet.
En Clooney heeft de laatste rol wc-papier meegenomen.

Bij de extra's op de dvd zit ook Aningaaq (2013) - IMDb , het gesprek van Bullock met de Eskimo, vanuit het standpunt van de eskimo. Een stuk beter dan Gravity...

Deze zin doet vermoeden dat je vervolgens met enkele voor zichzelf sprekende voorbeelden komt, wat echt duidelijk maakt dat het volkomen ongeloofwaardig is.
De teleurstelling is dan ook groot als je met het volgende aan komt zetten :Twee voorbeelden die daar eigenlijk niets van bevestigen. Ik zag niets van enthousiasme, veel meer berusting. Het tweede voorbeeld vind ik zelfs een non-argument. Het gaat immers over een hallucinatie van Bullock en dat kan eigenlijk in alle vormen en maten zonder de geloofwaardigheid te verliezen.

Ze hebben ruimtepakken aan, daar kun je ongestoord je behoefte in doen. Sommige volwassen mensen kunnen bovendien best lang hun plas ophouden.
Of het getoonde meer neigt naar de werkelijkheid of naar Pigs in space lijkt mij duidelijk. Waarom jij vindt dat het niet realistisch oogt zeg je verder niet. Daar kan ik me ook geen voorstelling van maken en dus ook niet verder op reageren.
Wel of geen muziek na de aankondiging dat er geen geluid is te horen in de ruimte is voor iedereen anders. Voor mij liever wel geluid, beter dan complete stilte.

Als je ongeloofwaardigheden wil hoef je niet verder kijken dan het reizen tussen de twee ruimtetuigen met een brandblussertje.

Dat was allicht een beter voorbeeld geweest.

@ nakada & Onderhond:
* op elk van 29 pagina's met commentaar vind je wel een lijstje met onwaarschijnlijkheden. Ik wil niet al te veel in herhaling vallen, en beperk me tot wat mij het meest irriteerde.
Wat die twee voorbeelden betreft:
1/ Clooney's personage: op zo'n moment zo snel berusten, dat is echt wel onzin. De overlevingsdrang is bij mensen kleiner dan bij zowat alle andere diersoorten, maar dit is echt wel een grap. Zo snel in zo'n situatie beslissen om er een einde aan te maken, wil dat dan zeggen dat hij nuchter genoeg heeft nagedacht over het feit dat Bullocks personage het wel zal redden zonder hem?
2/ Hallucinaties: geen probleem. Maar dat die zomaar met een kant en klare oplossing langskomen... Ik had bij m'n examens aan de unief ook stress tot ik stond te trillen op m'n benen. Helaas geen hallucinaties die me de juiste antwoorden kwamen brengen.
Toch maar liever 'Pigs In Space' dus.

* Muziek of geen muziek: kwestie van smaak, gevoel, interpretatie. Ik geef gewoon weer wat MIJN gevoel daar bij is. Het stoort me.

* Ik hou van Star Wars. Vooral The Empire Strikes Back: fantastische film, staat net niet in m'n top 10. De over the top-fictie geeft me daar een heel ander gevoel dan hier. Ik denk dat de waarom daarvan toch heel duidelijk is.

* Waarom staat pakweg Monty Python and the Holy Grail (1975) op nr 2 in mijn top 10, en gaan de mondhoeken van m'n vriendin gans die film niet 1 millimeter omhoog ? Ze ergert zich aan de onnozele humor. 'Smaak' is dat dan zeker ?
Gravity is zo Amerikaans als een film maar kan zijn. Niet mijn smaak, wel veel ergernis.

* Van dat naar het toilet moeten gaan: het zou best wel eens in een film mogen gepresenteerd worden, maar in elk geval: hier bedoelde ik het maar als grapje, hoor...

Ik zie mogelijkheden....... er zijn dus nog meer weldenkende zoals mij op de aardbol te vinden.

Nog maar een paar ongeloofwaardige momenten dan. Ik quote mijn bericht van anderhalf jaar geleden:

Voor mijn part is hij van de eerste tot de laatste seconde in Mozambique gemaakt. Maar het is zo Amerikaans als 't maar kan zijn.

Mooie beelden, dat zeker... en soms tenenkrommend spannend. Het enige wat me stoorde was de eeuwige onhandigheid van vrouwen in films.

Ik vind het geweldig dat je met zo weinig acteurs zo'n beklemmende sfeer neer kunt zetten..