Spring Breakers (2012)

Zonder Spring Breakers geen collectie, dus dat lijkt me niet helemaal fair. Niet dat me dat verder iets kan schelen; ik sta vooral te kijken van deze 'combi'.

Wow, ontzettend genoten van deze originele en sfeervolle film, welke uiterst bekwaam buiten de lijntjes kleurt met neon verf. Spring Breakers heft een dikke middelvinger naar alle clichés en vooral Franco speelt weer een grandioze rol. Ontzettend vette sounds ook, zowel qua muziek als effecten. Echt een parel voor de audiovisuele freaks.

4.5* voor nu. Zeker snel nog eens herzien!

de eerste dag dat ik in New york was even naar Opening Ceremony gehold, sorry, kon het niet laten. De sweatpants zitten wel goed.

meeslepende film met prachtig camerawerk van Benoi Debie. Jammer van de filmposter!

Geweldig film! Het begin was alleen niet geweldig ik had toen echt zoiets van 'nee waar ben ik!' maar daarna werd het heel geweldig. De muziek paste heel goed bij de film erg mooi camera werk en geweldige acteer prestaties van James Franco en tot mijn verbazing van Vanessa Hudgens

(ik vind haar echt afschuwelijk maar ze was erg overtuigend, niet op het zelfde niveau als james Franco maar wel goed)

wat van mij niet had gevoeven was al dat bloot (echt heeeel veeeel bloot)

dus omdat het begin wat minder was en omdat het bloot niet had gehoeven een 4 maar echt geweldig!

Met deze thematiek lijkt me het bloot nou juist wel functioneel.

Je geeft dus basically een hele ster minder om de intro? oke

Had er zoveel van verwacht door al deze extreem lovende berichten hier, maar vond het al bij een leeg, stompzinnig doch (bij momenten) mooi geschoten genrefilmpje. Snap the big fuss echt niet. En ik ben mij bewust van het feit dat "leeg" als kritiek een beetje logisch is gezien de opzet, maar ook als maatschappijkritiek vond ik het belachelijk beperkt.

Ook de oeverloze herhalingen van "Spring Break, bitches" en het vreemde gebruik van flashbacks werkten danig op mijn zenuwen.

2.5* voor aantal goede scenes.

"I got Escape! Calvin Klein Escape! Mix it up with Calvin Klein Be. Smell nice? I SMELL NICE!"

Je snapt het prima als ik het zo lees .

Mee eens. Qua 'kritiek' is het allemaal wat vlak en makkelijk.

Volgens mij is dit een wijziging ten opzichte van jouw eerdere standpunt, nietwaar? En heeft jouw waardering van de film door deze conclusie een deukje opgelopen, of zal het je verder worst wezen?

Voor zover ik weet heb ik mij nooit echt lyrisch geweest over de kritiek, heb wel erkent dat ie er in zit. Al zou het kunnen dat ik mij in enthousiasme wel eens er erg positief over ben geweest (zo ja zie ik dat citaat graag tegemoet) maar naar mijn herinnering is mijn standpunt nergens veranderd. Spring Breakers waardeer ik puur om haar vorm, sterker heb ik het nooit gezien in cinema en belichaamd tot i nde uiterste perfectie wat voor mij cinema is. Inhoud is voor mij vrij inwisselbaar. Dus het kan mij verder een worst wezen .

Lyrisch heb ik je er nooit over gehoord, al zegt de uitdrukking "Een naargeestig satirisch zeitgeist portret die enorm treffend is" iets zeer positiefs over de filosofische/inhoudelijke betekenis van de film, wat volgens mij nog los staat van het louter esthetische. Terecht, mijns inziens.

Daarnaast lijkt me een opmerking in de trant van "Opmerkelijk dat je nu net gedrag vertoont waar de film o.a. haar aanklacht op gericht heeft.", weinig zinvol op het moment dat je die kritiek zelf ook "vlak en makkelijk" vindt, aangezien het in het laatste geval helemaal niet opmerkelijk is dat iemand anders die kritiek totaal veronachtzaamd en vanwege het hoog opgetrokken "babegehalte" van de film, Rachel Korine als een vervelende stoorzender gaat beschouwen, wanneer hij haar geen "babe" vind.

Ben zelf van mening dat het meest in het oog springende 'kritiekpunt' van de film (de relatie tussen spring break en geweld) helemaal geen kritiek is (en als zodanig dus ook geen makkelijke kritiek), maar dat dit een enerzijds een esthetisch doel dient en anderzijds bij de psychopathische karakters van Brit en Candy hoort, maar dat er op de achtergrond van de film wel degelijk een sterke kritiek schuil gaat, b.v. het sarcastische contrast tussen de spring break 'authenticiteit' in de telefoongesprekjes en de tegenovergestelde werkelijkheid die in beeld word gebracht. Dat is misschien wel duidelijk aanwijsbaar aanwezig, maar vlak en makkelijk vindt ik het geenszins.

Wel ben ik het met je eens dat de audiovisuele vorm van de film veruit het belangrijkste en meest geslaagde aspect van de film is.

Het zegt voor mij vooral meer over hoe de desbetreffende zeitgeist neergezet wordt. Een waardeoordeel wat betreft de 'kritiek' vel ik niet.

Gewoon een constatering dat ik het opmerkelijk vond, geef verder ook geen waardeoordeel op dit gebied.

De esthetische functie binnen het narratief waardeer ik, heb het alleen over de 'kritiek' buiten de narratie. Die oogt vlak en makkelijk, en dus ook een terechte waarneming voor de kijker. Ik vind de contradictie vooral erg geestig, maar sterk onderbouwde kritiek vind ik het niet. Al moet de zogenaamde kritiek ook met een korreltje zout genomen worden natuurlijk.

Al maakt het mij niet zo veel uit wat de inhoudelijke strekking is. I couldn't care less.

Ok, dan heb ik jouw uitspraken gewoon verkeerd geïnterpreteerd.

HILARISCH

Het bloot aan het begin was niet echt nodig, mensen die zichzelf dronken zuipen en samen raar doen was volgensmij wel genoeg geweest. Ook toen die gucci man later sex had met die vrouw zag ik niet eht nut ervan in om haar billen te laten zien. Ik snapte wel waarom het soms in de film zat, bv bij de strip club maar ik vond het alleen niet altijd nodig. Verder was dit geen groot kritiek punt of zo, ik kon er mee leven. Mag ik btw ff vragen welke thematie jij bij deze film vindt passen? (ik kan het zelf namelijk niet goed omschrijven)

niet alleen daarom maar zelf als het wel alleen daarom was wat dan nog? Ik had echt in het begin van de film zoiets van waar ben ik aan begonnen als ik niets van de film had afgeweten en hem gewoon een keer op tv had zien langs komen was ik weg gezapt dat lijkt mij niet goed. Het begin had beter gekund naar mijn mening. Verder vond ik het wel echt een geweldige film...

Voor het vaststellen van de spring break cultuur wel. Zuipen en raar doen dekt de lading wat betreft Spring Break niet. Dat is echt verbazingwekkend wat je dan ziet. Vind het juist zeer toonaangevend voor de echte Spring Break cultuur. Begrijp dat je het persoonlijk misschien iets teveel van het goedevindt, maar een esthetische functie heeft het wel degelijk. Al mag je het gewoon te overdadig vinden hoor .

Begrijp ik hieruit dat het zeitgeist portret door jou enkel wordt geprezen vanwege de esthetische functie (in de enge zin van "mooi", los van iedere maatschappelijke relevantie), en dus niet vanwege de maatschappelijke relevantie ervan?

Het lijkt me dat er een verschil bestaat tussen een zeitgeist portret die enorm "treffend", d.w.z. accuraat is, en in die zin dus ook maatschappelijk relevant is, en een zeitgeist portret dat geslaagd is vanwege z'n esthetische functie (in de enge zin). Het lijkt me tevens dat als je een accuraat portret van de spring break lifestyle schetst, dat hierin een kritisch potentieel is verwezenlijkt: de film houdt de spring breakers en aanverwante feestgangers, een spiegel voor, waarin zij allerlei ranzige dingen zien die zij liever niet zien. En het lijkt me goed dat ze eens een keertje in die spiegel kijken, ook al doen ze dat misschien liever niet. Daarom kun je de film inderdaad "naargeestig" noemen. En daarom denk ik dat je wanneer je het zeitgeist portret "treffend" of "toonaangevend" noemt, je niet aan de conclusie ontkomt dat Spring Breakers in ieder geval in dat opzicht als kritiek is geslaagd, dat het die spiegel succesvol voorhoudt, of je die kritiek nu met een korrel zout neemt of niet, en of je dat nu worst kan wezen of niet. Het één volgt gewoon uit het ander, lijkt me.

Ik vind de Spring Break jeugd gewoon treffend weer gegeven, en de functie die het dus heeft voor de film zelf. Dat is ook het enige wat telt, met aangekoppelde maatschappijkritiek, die eigenlijk niet zoveel me tde film te maken heb ik dan niets. Kritiek leveren is altijd makkelijk. Geloof er sinds mijn laatste kijkbeurt ook echt niet meer in dat de film kritiek levert, ook onmogelijk bij Korine, aangezien compassie juist heel dichtbij hem staat. Ik vind het juist een loveletter naar de hele Spring Break cultuur. Ik vind alleen het universum van de film relevant, raakvlakken met de realistische maatschappij vind ik niet relevant.

Met je spiegelmetafoor hou je het wel bijzonder cryptisch en vaag. Snap je laatste conclusie ook niet, die twee staan volledig los van elkaar.

Wat later dan gehoopt, maar nog net op tijd:

Cult Movies Reviewed: Spring Breakers (2012, Harmony Korine) - bioscoop - cultmoviesreviewed.com

Ik dacht al waar blijft ie. Ook roerend eens met je opgesomde pros en cons.

Op de cons ben ik niet zo diep ingegaan, want zo heb ik de film ook gewoon ervaren. Ja er zijn cons, maar die worden flink naar achter geschoven. Spring Breakers is vooral een erg fijne beleving.

Met mijn spiegelmetafoor bedoel ik het volgende:

Stel je bijvoorbeeld eens voor dat je een spring breaker bent en dat je naar de film kijkt. Dan kan het zijn dat bepaalde ranzige elementen van de film je tegen gaan staan en dat je dan liever wilt wegkijken. Maar dan is het net het accurate van die weergave, die je er toe uitdaagt om te realiseren dat je zelf af en toe net zo ranzig bezig bent (dat je jouw eigen soortgelijke gedrag dus weerspiegeld ziet in de film), en dat wegkijken in dat geval te gemakkelijk is, en dat het goed is om kritisch naar die lifestyle te kijken. Niet zo cryptisch toch? "Iemand een spiegel voorhouden" is een veelgebruikte metafoor.

Maar inderdaad, wanneer het vorm-aspect 100% het enige is dat telt, dan telt kritiek totaal niet. Echter, omdat je de band met de realistische maatschappij 100% wilt doorsnijden, zoals je beweerd, vindt ik het apart dat je de "treffende" weergave van de spring break jeugd als positief punt noemt in jouw beoordeling. In dat geval maakt het toch niks uit of het qua weergave van die cultuur nu een draak is, of dat deze accuraat is? Dan zou het ook niet uit moeten maken of de film nu gaat over vliegende olifantjes met roze bivakmutsen op een vliegend tapijtje van gifgroene pijlstaartroggen, of over mensen van vlees en bloed, zolang de esthetische waarde maar hetzelfde blijft. Maar is het feit dat de film over mensen van vlees en bloed gaat, niet deel van jouw waardering van de film, deel van de emotionele band die je met de film hebt? Is het in dat geval niet te sterk geformuleerd dat je de band met de realistische maatschappij bij jouw filmbeleving 100% hebt doorgesneden? En zo ja, wordt dan de mate waarin die band met de realistische maatschappij een rol speelt voor jouw beoordeling niet eerder een kwestie van gradatie dan van absolute ontkenning of bevestiging?

Ik ben het er mee eens dat er soms sprake is van een love-letter, vooral door de warme sfeer die er wordt neergezet, maar ik denk dat dit hoogstens één kant van de zaak is. Immers, is het met bier overgieten van Cotty, terwijl die jongen "take it like a stripper" zegt, onderdeel van een love-letter aan de spring break cultuur? Wordt die cultuur in deze scène niet veeleer te kakken gezet?

De reden dat ik zei dat het één uit het ander volgt, is omdat we premisse 1 met elkaar delen, premisse 2 moeilijk te ontkennen valt, en premisse 3 en 4 slechts gebaseerd zijn op de betekenis van een veelgebruikte metafoor:

1. Spring Breakers toont een accurate weergave van de spring break lifestyle. (premisse)

2. Een onderdeel van die spring break lifestyle is ranzigheid. (zoals het met bier overgieten van meisjes die hun tieten laten zien, om ze vervolgens als hoeren te behandelen) (premisse)

3. Iemand een accurate weergave tonen van zijn eigen lifestyle betekent iemand een spiegel voorhouden waarin die lifestyle accuraat wordt getoond. (premisse)

4. Iemand een spiegel voorhouden, waarin ranzige dingen getoond worden, betekent iemand uitdagen om kritisch naar zichzelf te kijken. (premisse)

5. Spring Breakers toont o.a. de ranzigheid die bij de spring break lifestyle hoort. (volgt uit 1 en 2)

6. Spring Breakers houdt de spring breaker een spiegel voor waarin een accurate weergave van zijn lifestyle wordt getoont. (volgt uit 1 en 3)

7. Spring Breakers houdt de spring breaker een spiegel voor waarin o.a. de ranzigheid van zijn lifestyle wordt getoont. (volgt uit 5 en 6)

8. Doordat Spring Breakers de ranzigheid van zijn eigen lifestyle in een spiegel voorhoudt aan de spring breaker, wordt deze uitgedaagd om kritisch naar zichzelf te kijken (volgt uit 4, en 7).

In zoverre de conclusie in 8 onvoldoende sterk is om te kunnen spreken van een kritiek die deels geslaagd is, wil ik mijn eerdere conclusie nog wel inslikken. Echter, toch ik denk dat de conclusie in stap 8 daar al heel dicht bij in de buurt komt.

http://www.rechtenforum.nl/ ?

http://www.filosofieforum.nl/

Nee, sorry ben beetje een filosoof-freakje. Zit in de aard van het beestje vrees ik.

@Naomi Watts: als ik ergens van hou is het wel discussiëren/redeneren, maar voel je vrij om mijn vorige berichtje te negeren als je dat liever hebt.

Spring Breakers weten bewust wat ze doen. Ze feesten, zuipen, hebben overvloedig veel seks etc. Ranzig? Verre van. Lekker? reken maar van yes. Allemaal bewuste keuzes van de Spring Breakers in hun cool down periode voordat het meest essentiele deel van hun schooljaar zich aandoet.

De Spring Break jeugd is treffend weergegeven, waardoor de transitie naar film erg echt aan voelt. Tuurlijk is het belangrijk hier in te slagen als je even kijkt hoe het zich aandient in de realiteit, alleen een waardeoordeel wat betreft de 'realiteit' is voor mij niet nodig. Al is dat voor mij ook nie taanwezig wat betreft Korine omdat compassie en mensen in hun waarde laten hoog in het vaandel staan bij 'm. Ik geloof het niet zo die zogenaamde stevige kritiek.

Wel heel erg kort door de bocht naar mijn mening. Zoals ik al zei, waardeer ik het feit enorm dat een zeitgeist een zeer treffende transitie doormaakt van realiteit naar het witte doek maar dan zonder waardeoordeel.

Ik zeg ook niet dat er niet gespot wordt met de Spring Breakers, ik weet alleen dat het niet serieus bedoeld is. Geen veroordeling van Korine, slechts constateringen. De Spring Breakers zijn platvloers, ook in de door jou genoemde scene is het a two way street, niemand doet iets wat hij/zij niet wil. Een tijd van ontspanning is meer dan fundementeel als er een tijd van prestige op het programma staat.

De rest van je post laat ik blank. Hier kan ik niet zinnig op inhaken. Je kan van filosoferen houden, maar je kan er ook wel iets te veel in zien natuurlijk.

Ja, sorry ik draaf soms wat door op dat gebied. Ik zal me voortaan wat inhouden.

Zo bedoel ik het niet hoor . Ik kan er alleen niet meer in zien dus hier houdt het voor mij op maar lees dergelijke gedreven en gepassioneerde filosofieën graag, alleen discussiërende inbreng heb ik niet op dit gebied. Maar gewoon blijven doen, toch leuk om te lezen dat Spring Breakers dit bij je oproept. Ik hoop voor je dat user Narcissusbladsp. de film ook snel ziet, ook zo'n filosofie koning . En als er iemand niks moet zeggen over doordraven in dit Spring Breakers topic ben ik het wel .