menu

De Groeten van Mike! (2012)

mijn stem
3,34 (109)
109 stemmen

Nederland
Familie / Drama
95 minuten

geregisseerd door Maria Peters
met Maas Bronkhuyzen, Bracha van Doesburgh en Hadewych Minis

Mike ligt al maanden in het ziekenhuis en wil dolgraag naar huis. Maar als hij eindelijk beter is, komt zijn moeder hem niet ophalen. Een verpleegkundige schakelt daarop uit bezorgdheid Jeugdzorg in zodat Mike wordt ondergebracht in een pleeggezin. Belachelijk, vindt Mike. Hij weet ook wel dat zijn moeder soms wat teveel drinkt, maar hij kan toch ook voor zichzelf zorgen? Samen met zijn kamergenootje Vincent die in een rolstoel zit, bedenkt hij allerlei manieren om de plannen van Jeugdzorg te dwarsbomen. Maar de dag voor kerst moet Mike toch naar een jeugdinstelling. Lukt het hem om kerst thuis bij zijn moeder te vieren?

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=D7_93s81XV0

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
3,5
starbright boy schreef:
Berichten verplaatst naar Spijt! (2013)
Nu staat dat bericht twee keer bij Spijt! ...

Gotti plaatste het ook bij deze film omdat ook De Groeten van Mike! op dat festival bekroond is:
'Spijt!' en 'De Groeten van Mike!' winnen in Italië | NLfilmdoek.nl

Eerlijk gezegt was het kijken van deze film net een soort reclame voor Amsterdam. De referenties over Noord en blijdorp etc
Ik kon het ook niet uitstaan dat Mike wel overkomt als een "troublemaker" maar wel te onzettend hecht naar zijn moeder (Ik weet niet of een jongen van 10 wel echt zo gehecht kan zijn?)
Natuurlijk snap ik het wel, iedereen die een goede band had met één van hun ouders zou graag liefst bij diegene blijven.
Maar hij doet wel erg zn best?
Ik weet niet of het aan mij ligt, of het wel vaker is bij kinderfilms. Het stoorde me nogal erg
2,0*

avatar van Askikker
2,0
Wat een schandalig wanproduct is dit!
Oppervlakkig gezien is het een leuke feel good movie, maar in werkelijkheid is het een gedrocht waar het schaamrood je van op de kaken komt.

Nog niet eens zo zeer door wat al te oppervlakkige clichee karakters (kom nou; zó ziet een alcoholist dr echt nooit uit!), of de ontzettende voorspelbaarheid; binnen een half uur kan je het einde meteen wel raden, of het stompzinnige feit dat iemand die ''ontslagen'' is maar steeds weer terug in een ziekenhuisbed mag komen.

Nee, het is de manier waarop hier maar gedaan wordt of het allemaal zo leuk is in een ziekenhuis, en hoe tof kankerpatientjes het daar wel niet hebben. Heeft die Peters ooit wel eens gezien wat de trieste werkelijkheid is?
Triest dieptepunt is het lachen om Parkinsonpatienten, werkelijk een schandalige scene, en ook nog eens ongelofelijk slecht gespeeld (Bob Fosko; hoe haal je dit in je hoofd?).

Ik schat de Nederlandse film doorgaans best hoog in, maar waar ''Achtste groepers" een prachtige, ontroerende en eerlijke film (óók met humor) was, is het bij deze film op een goedkope manier scoren over de ruggen van kanker- en Parkinson patienten.

Bah! Waar is de filmkeuring?

Askikker schreef:
Wat een schandalig wanproduct is dit!
Oppervlakkig gezien is het een leuke feel good movie, maar in werkelijkheid is het een gedrocht waar het schaamrood je van op de kaken komt.

Nog niet eens zo zeer door wat al te oppervlakkige clichee karakters (kom nou; zó ziet een alcoholist dr echt nooit uit!), of de ontzettende voorspelbaarheid; binnen een half uur kan je het einde meteen wel raden, of het stompzinnige feit dat iemand die ''ontslagen'' is maar steeds weer terug in een ziekenhuisbed mag komen.

Nee, het is de manier waarop hier maar gedaan wordt of het allemaal zo leuk is in een ziekenhuis, en hoe tof kankerpatientjes het daar wel niet hebben. Heeft die Peters ooit wel eens gezien wat de trieste werkelijkheid is?
Triest dieptepunt is het lachen om Parkinsonpatienten, werkelijk een schandalige scene, en ook nog eens ongelofelijk slecht gespeeld (Bob Fosko; hoe haal je dit in je hoofd?).

Ik schat de Nederlandse film doorgaans best hoog in, maar waar ''Achtste groepers" een prachtige, ontroerende en eerlijke film (óók met humor) was, is het bij deze film op een goedkope manier scoren over de ruggen van kanker- en Parkinson patienten.

Bah! Waar is de filmkeuring?


Filmkeuring? Kom zeg, dit is geen Nazi-Duitsland...

avatar van Askikker
2,0
Ga je nu een heel bericht quoten om op één woord te reageren.
Nou ja; ''reageren'' is in dit geval wel een groot woord.....

avatar van boemboem27
3,0
film voor klein en groot.
wat een ander ook zegt een hele realistische film
ontroerend vooral het einde.
we weten niet wat er allemaal in die hoofden draait van kinderen die dit
meemaken.
vond het een sterke ontroerende film.
en heb met bewondering naar deze film gekeken.

avatar van Marvinleeaday
4,0
Hele leuke luchtige film die slechts zijdelings werkelijk met kanker te maken heeft. Mike zou ook voor een andere ziekte in het ziekenhuis kunnen zijn geweest. Jammer van het einde, hoe feelgood dit ook was, zo gaat het echt niet met al onze regels en wetjes.


masterton
Askikker schreef:
Wat een schandalig wanproduct is dit!
Oppervlakkig gezien is het een leuke feel good movie, maar in werkelijkheid is het een gedrocht waar het schaamrood je van op de kaken komt.

Nog niet eens zo zeer door wat al te oppervlakkige clichee karakters (kom nou; zó ziet een alcoholist dr echt nooit uit!), of de ontzettende voorspelbaarheid; binnen een half uur kan je het einde meteen wel raden, of het stompzinnige feit dat iemand die ''ontslagen'' is maar steeds weer terug in een ziekenhuisbed mag komen.

Nee, het is de manier waarop hier maar gedaan wordt of het allemaal zo leuk is in een ziekenhuis, en hoe tof kankerpatientjes het daar wel niet hebben. Heeft die Peters ooit wel eens gezien wat de trieste werkelijkheid is?
Triest dieptepunt is het lachen om Parkinsonpatienten, werkelijk een schandalige scene, en ook nog eens ongelofelijk slecht gespeeld (Bob Fosko; hoe haal je dit in je hoofd?).

Ik schat de Nederlandse film doorgaans best hoog in, maar waar ''Achtste groepers" een prachtige, ontroerende en eerlijke film (óók met humor) was, is het bij deze film op een goedkope manier scoren over de ruggen van kanker- en Parkinson patienten.

Bah! Waar is de filmkeuring?

Ik vind dat jij gelijk hebt, al moet ik wel eerlijk toegeven, dat ik het pas door had, toen ik jou quote las, behalve dan van die scène van die Parkisison , vond ik de film wel redelijk, maar wat mij ook stoorde is dat je helemaal niet weet, wat er eigenlijk met zijn vader is gebeurd, alsof het helemaal niet belangrijk is dat een jongen vertelt over de gevoelens van zijn vader!!

masterton
boemboem27 schreef:
film voor klein en groot.
wat een ander ook zegt een hele realistische film
ontroerend vooral het einde.
we weten niet wat er allemaal in die hoofden draait van kinderen die dit
meemaken.
vond het een sterke ontroerende film.
en heb met bewondering naar deze film gekeken.


Wat een onzin zeg, leef jij in een mooie droom ofzo, een realistische film, dacht jij nou werkelijk dat de kinderen met leukemie het daar ontzettend naar hun zin hebben, en dat je mag wegrennen wanneer je wilt, je ziekenhuisbedje wacht gewoon op jou, net zoals iedereen daar in het ziekenhuis, je weer met open armen ontvangt, en dat je ook kinderen op hun gezicht mag meppen, leef jij in een sprookje of zo, wanneer jij jonger bent dan 8 jaar, dan zou ik je deze tekst nog kunnen vergeven!!

avatar van BlueJudaskiss
4,0
En weer een prachtige kinderfilm van Nederlandse makelij - je kan veel zeggen over Nederlandse films, maar de kinderfilms staan nog altijd als een huis. Realistisch of niet (voor mijn gevoel wel, maar ik kom godzijdank weinig in ziekenhuizen), het was aangrijpend zonder al te dramatisch te worden, gespeeld door een handjevol fijne acteurs - tot de kinderen aan toe. Tranen in m'n ogen gehad.

4,0*

avatar van tattoobob
2,0
Weinig aan......zelfs de kinderen vonden het te saai!!!
Acteerwerk was best oke,maar ja de rest wil ook wat natuurlijk.

3,5
gewoon goed voor de kerstdagen toen het uitkwam dat jaar

avatar van Miszmi
4,0
Mijn zoon vertelde enige tijd geleden dat hij deze film had gekeken en was erg lovend. Ik was nu wel eens benieuwd waarom het hem zo trok en ben het zelf gaan kijken. Ik was in eerste instantie bang voor een film op kinderlijk niveau, gelukkig is dat allemaal meegevallen. Natuurlijk is de film grotendeels op kinderen gericht, maar ook volwassenen kunnen zich hier goed mee vermaken.

De acteerprestaties zijn vrij sterk, zeker voor Nederlandse begrippen. De kinderen acteren soms wel beter dan de volwassenen, maar hier had ik niet zoveel moeite mee. Maas Bronkhuyzen zet de rol van Mike zeer goed neer en hij sleept je echt mee in het verhaal en zijn leed.

Ik ben blij dat er niet teveel is gekozen voor clichématigheid. Bracha van Doesburgh als alcoholist bijvoorbeeld. Ik denk best dat er andere actrices gevonden konden worden die wel als een ‘standaard alcoholist’ door konden gaan, maar alcoholisme komt in alle vormen en maten. Ook bij een type vrouw als Van Doesburgh kan alcoholisme een probleem vormen. Wat ik dan wel weer jammer vind is dat Jeugdzorg zo ontiegelijk slecht in beeld is gebracht. De dame die Mike ergens moet plaatsen is, op zijn zachtst gezegd, heel onaardig. Er zullen vast onaardige types rondlopen daar, maar over het algemeen zijn ze goed voor de kinderen en zullen ze niet zo met hen omgaan.

De film wordt tussendoor luchtig gehouden en dat is voor kinderen heel belangrijk. Alleen maar drama en gedoe werkt dan niet. De psychiatrie is natuurlijk allemaal wat over-de-top, ze hebben de extremere gevallen allemaal in één kamer gezet, wat in werkelijkheid volgens mij niet gebeurt. Toch is dit voor de kinderen, denk ik, een belangrijke scene: tussen alle drama en hectiek door even op adem komen.

Het brengt allemaal heel mooi in beeld hoe een relatie tussen moeder en kind werkt. Geen enkele moeder is perfect, maar hier draait het om een moeder die zo haar imperfecties heeft dat ze niet meer voor haar kind kan zorgen. Mike brengt de hechting goed in beeld, vrijwel geen enkel kind wil uit huis en bij zijn ouder(s) blijven, ondanks alle omstandigheden. Natuurlijk is alles gedramatiseerd en zijn er dingen die in het echte leven niet op die manier gebeuren.

Ik heb met een goed gevoel naar deze film gekeken, met een lach, maar met een nog veel grotere traan. Het einde kan twee kanten op, maar gezien de film toch vooral gericht is op kinderen, hebben ze voor een juist einde gekozen. Ik ben, net als mijn zoon, lovend over deze film en kom niet op minder dan 4*. Een topper van eigen bodem.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:14 uur

geplaatst: vandaag om 16:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.