Rear Window (1954)

Het werkte voor mij als een standaard detective tv aflevering, het begon allemaal leuk, maar het bleef in mijn ogen allemaal maar vlak

en de spanning was nergens voelbaar. En wat een prut einde, ik doel op die flitser uiteraard.

Gewoon jammer dat de film zo weinig suspense biedt, had ik totaal niet verwacht.

Wel fijn dat de gehele film mijn aandacht wist te houden, mede door

de nieuwsgierigheid van de andere bewoners.

Zijn alle films van Hitchcock zo spannend, kan ik nog echte nagelbijters verwachten? Waarschijnlijk allemaal superspannende

films voor als je niks gewent was. Prima voor "zijn tijd"

Gelukkig waardeer ik nu nog meer meer dat we nu in 2008 leven en

waardeer ik de techniek anno "nu" met volle teugen!

Overigens grappig dat mijn moeder deze film nog in haar bezit had op VHS, nog helemaal in perfecte conditie.

De sfeer was wel bepalend voor deze film. Het verhaal opzicht was vermakelijk, het acteer werk daarentegen beter alleen het einde een klein beetje jammer. Toch 4 sterren. Op naar de volgende Hitchcock..

North by Northwest - Vertigo - Rear Window!

Ik kan mijn enthousiasme voor Hitchcock nog maar moelijk verwoorden. Wat een films heeft die man gemaakt zeg! Eergisteravond was Rear Window aan de beurt, waar ik na Vertigo en door de aanwezigheid van James Stewart hoge verwachtingen van had. En ja, die kwamen uit, stuk voor stuk.

Stewart is hier fantastisch, als vanouds, zijn cynische en semi-lollige personage krijgt een ongebruikelijke warmte over zich heen en is dan ook fijn om naar te kijken, en bovenal makkelijk om mee mee te voelen. Zoals ik had verwacht. Maar wie me verraste, écht verraste, was Grace Kelly. Wauw! Wat een acteerprestatie laat ze hier zien zeg! Zelfs voor maatstaven van nu, waarin acteerwerk van vroeger snel als overdreven wordt gezien, was ze ontzettend overtuigend en bovenal beeldschoon. Heerlijke rol daar. Het samenspel tussen Stewart en Kelly was een uizonderlijk genot om te aanschouwen. Buitengewoon. Hoe Hitchcock de scène's maakt, en zijn stempel er toch echt wel op weet te drukken; uitmuntend. Net zoals de vorige 2 staat ook deze Hitchcock sterk in de startblokken.

Dan barst het feest vrolijk los, met alle fijne boeiende personages die Stewart uitgebreid observeert, en vooral de toch wel zeer intrigerende overbuurman en zijn vrouw. Geholpen door nog eens 2 rotsvaste personages, de verzorgvrouw en de detective, ontluikt zich een simpel moorddramamysterie met zenuwslopende eindscènes als gevolg.

Dit sterkste punt van de film, het loeispannende moordmysterie en de briljante manier waarop dat, allemaal vanuit min of meer dezelfde plaats, is opgenomen en de simpele interventies die het verhaal op gang houden, is voor toch een beetje het knelpunt. Ik zat vergeefs te wachten op een briljante plot die zich nog langzaam zou ontvouwen, maar die bleef min of meer uit. Niet dat het zo ontzettend veel uitmaakte uiteraard, maar desondanks voelde het een beetje alsof ik er bekaaid vanaf kwam. Ik weet niet wat het was! Het gevoel van spanning was misschien wel het sterkste van de 3 (ik zat weer echt met de handen in het haar, zeker aan dat einde), de humor was in-één-woord briljant (Here lie the broken bones of L.B. Jefferies ), de karakters waren minstens zo boeiend als die in de andere films en de enscenering was absoluut vlekkeloos. Ik heb me in tijden niet zo vermaakt bij een film. Slechts een doordachter plot had de film een meesterwerk gemaakt. Maar allicht zit hem dat nog in herzieningen.

Oh, en de frustratie voor mensen met vooroordelen! Oude films worden, tot een paar jaar geleden ook door mij nog, door man en macht meteen bestempeld als saai, en traag, en vooral niet boeiend. Alles nu is veel beter. Als ze het toch eens een kans gaven, denk je dan. Zo'n nagelbijtend boeiend en evenerend avontuur, compleet in huiselijke setting om het beklijvend te maken, zou het ooit beter gedaan worden? NOT. Is het verouderd, saai? NOT.

Dus mensen met vooroordelen: kijken die hap. Fantastische film.

4*

Coca-cola mag dan origineel zijn, zolang ik de Euroshopper van AH lekkerder vindt, houdt het een beetje op. Rear Window is zeker geen slechte film, maar Disturbia vond ik toch beter.

Camerawerk en de sfeer zijn fantastisch. Naar een film zitten kijken uit 1954 in kleur gaf me toch een beetje een raar gevoel. Alsof we ook echt in die tijd leefden. De mooie kleuren (het leek bijna een mix van teken- en realistische film) en de leuke details gaven het hoofdverhaal een steuntje in de rug.

Want dat had het verhaal ook nodig. Het verhaal ken je namelijk al van te voren, waardoor je zo ongeveer alles al ziet aankomen. Dat is nooit goed voor een film, maar toch knap dat deze film nog voor spanning wist te zorgen. Gelukkig zorgden de resterende buren een beetje voor afwisseling. De val van Jef tegen het einde was trouwens wel geinig gedaan.

Aan het acteerwerk, de cast en de dialogen wil ik eigenlijk geen woorden vuil maken. In één woord: geniaal! Stewart acteert fantastisch en vertolkt een onvergetelijke personage. Grace Kelly (voor het eerst "bewegend" gezien) is prachtig, schitterend. En de dialogen; romantisch, maar dan niet te zoetsappig films. Het cynisme en de half-discussierende toon zorgden er wel voor dat het irritante zoetsappige wegbleef.

3,5*

Prachtige Hitchcockfilm, vol spanning en mystery. Derde film die ik van Hitchcock (na The Birds en Dial M For a Murder) heb gezien. Heel goed geacteerd en de locatie straalde gezelligheid uit. Na The Birds (die ik echt geweldig vond) en Dial M For a Murder (minder dan The Birds, maar nog steeds spannend) heb ik weer zeer vol vertrouwen in Hitchcock.

Het voyeurisme in deze film is best netjes gehouden, waardoor er (gelukkig) niet te veel afleiding van de spanning en het mysterie in kwam.

De dialogen waren soms komisch, spannend en leuk. Vooral de dialogen tussen Grace Kelly en James Stewart vond ik goed. Soms leidde de romantische scènes een beetje af, maar gelukkig wist Hitchcock dat hij bezig was met een thriller.

4,5 sterren. Ik verheug me op de volgende films die ik van Hitchcock nog thuis heb liggen, oa.: Saboteur, Shadow of a Doubt en The Man Who Knew Too Much.

Wat een heerlijke film. De film verandert van een soort luchtig toneeldrama/comedie in een spannende thriller.

De film is in het begin erg traag, met soms erg korte scènes die steeds, zoals dat gewoonlijk was natuurlijk in 1954, onderbroken werden door vervagend zwart. Je merkt aan alles dat deze film al ruiim 50 jaar oud is, pure nostalgie.

Fijne dialogen, mooi gefilmd en een heerlijk verhaal.

4,5*.

Na Psycho en The Birds gezien te hebben vond ik dit ookweer een degelijke film van Hitchcock.. maar tot nu toe wel de minste die ik van Hitchcock zag..

Het acteer niveau was erg goed.. en de sfeer zeer zeker geslaagd.. alleen de spanning bleef telang uit.. alleen de laatste 10min zijn redelijk spannend.. rest van de film soms wat langdradig..

Vond het een degelijke film.. maar toch zeker wel minder dan Psycho & The Birds..

3,5 sterren voor het einde, de sfeer, en natuurlijk de acteurs die erg hun best deden!

Met deze korte scenes, onderbroken door zwart wordt aangegeven dat James Stewart steeds even in slaap valt en daardoor maar fragmenten meekrijgt van wat er buiten gebeurt. Leuk gedaan, vind ik.

"Rear Window" is een film die voor mij bij herziening niet beter wordt. Je weet hoe het verhaal afloopt als je deze film gaat herzien. En dan is de film naar het eind toe toch af en toe best wel saai. Achteraf gezien vond ik het plot ook niet zo bijster interessant. Ook als je deze film voor de eerste keer gaat zien is hij al behoorlijk voorspelbaar.

Over het acteren valt verder niets op aan te merken. Het samenspel tussen James Stewart en Grace Kelly vond ik zeer goed.

Wat deze film voor mij wel goed maakt Is niet het moordmysterie maar de Amerikaanse samenleving anno 1954 die wij hier in het klein kregen voorgeschoteld. De balletdanseres, de pianist, de eenzame vrouw, de zakenman en nog meer personages die wij te zien kregen. Verder vond ik dat de jaren vijftig sfeer goed werd weergegeven met de muziek van o.a. Perry Como, Nat "King" Cole en de filmscore van Franz Waxman. Oh ja, ook de party oogde zeer mooi.

Bij de eerste kijkbeurten heb ik nooit Hitchcock zelf kunnen ontdekken in deze film. Nu eindelijk wel. Ik meende hem eventjes gezien te hebben in het appartement van de pianist.

Volgen mij is het appartementencomplex - het leek wel een poppenhuis - uit een New Yorkse wijk geheel in de studio nagebouwd, wat mij doet denken aan een film als "Dogville", hoewel die film nog veel radicaler is, want daar zien we geen wanden, maar alleen strepen als afscheiding. Ook in "Dogville" ging het om een samenleving in het klein.

Kort samengevat; "Rear Window" is best wel een goede Hitchcock, maar hij kan mij bij herziening toch niet meer zo boeien als toen ik hem voor de eerste keer zag.

4,0*

Aha. Leuk bedacht dan.

alweer een geweldige hitchcock film een prachtig verhaal en prima acteerwerk.

alleen waarom is deze in kleur en psycho 1960 zwart / wit

5 sterren

Dat was oorspronkelijk niet zo, maar hij is gerestaureerd qua kleur, toen hebben ze er kleur aan gegeven...

hm dat is niet waar, rear window is gewoon in kleur geschoten

waarom psycho b/w is:

Shooting in black and white helped keep the film within the targeted budget, but the main reason that Hitchcock wanted to shoot Psycho in black and white was that he felt it would be too gory in Technicolor.

Right

Ik besef me dat het best vreemd klinkt, en dat ik ook over zaken praat waar ik geen weet van heb. Maar ik dacht dat ze dat gedaan hadden, in elk geval. Hoe dan ook, kleur of geen kleur, ik blijf Rear Window wel slecht vinden...

@ Wibro:

uiteraard is de jaren 50 sfeer te merken, hij is geschoten in die jaren, lijkt me dan niet zo moeilijk om een sfeer te creëren als je alles gebruikt wat op dat moment voor handen ligt

Het bovenste bericht klopt, ten opzichte van de tweede. Je praat inderdaad over zaken waat je geen weet van hebt

Heb ik daar iets negatiefs over gezegd dan?

Wederom een parel van een film. De spanning wordt prachtig opgebouwd en Stewart en Kelly spatten van het doek. Meesterwerk dat vele malen gebruikt zou worden als blauwdruk.

De hele film speelt zich maar in een kamer af en toch blijft hij boeiend.

Knap hoor.

Wat mij betreft lang niet zo goed als Psycho bijvoorbeeld, maar toch een film die ondanks de kleine set zelden verveelt. 3.5*

Rear Window is ook helaas niet het Hitchcock meesterwerk waar ik op gehoopt had.Ik had hoge verwachtingen van deze film maar heeft ze helaas(vooralsnog) niet helemaal waar kunnen maken.Herziening moet nog uitmaken of ik deze film op 4* laat staan of dat er nog een half puntje bij kan.

Toch vond ik Rear Window een hele sterke film en erg leuk om te kijken.Het verhaal wordt op een rustige manier tot stand gebracht en goed uitgewerkt al had ik op iets meer spanning gehoopt, en had ik iets meer van de moord plot verwacht.Daar gebeurde iets te weinig mee.Wel ontzettend spannend was als Lisa het huis van de buurman binnendringt en deze op het punt staat weer thuis te komen daarbij zat ik echt even op het puntje van m'n bank.maar van mij had er wel iets meer mogen gebeuren qua plot.

Acteer werk is van een zeer hoog niveau, Stewart doet wat we van hem gewend zijn en dat is een sterk maar vooral 'naturel' en leuk karakter neerzetten,Echt zo'n ''go with the flow'' acteur.Dit was tevens mijn eerste film ervaring met Grace Kelly, en naast erg mooie beeldvulling staat ze ook haar mannetje naast Stewart.En dan Thelma Ritter wat een geinig en lief vrouwtje was dat in deze film zeg, en die lines die ze dan erg droog brengt als ''Must've splattered a lot''.Geweldig.Ook Raymond Burr(Thurwald) en Wendell Corey(Doyle) zijn onvergetelijk.

Filmtechnisch kun je niets anders dan goeds verwachten van Hitchcock, en ook in deze film was het weer fenomenaal.Van het camera werk tot de edtiting zijn picobello verzorgd, maar het is de set die de show steelt, je waant je echt in het appartement van Jefferies die uitkijkt op de andere appartementen en een deel van de straat.De muziek vond ik weer wat minder geslaagd, misschien ook wel door de afwezigheid van Herrmann.

Rear Window heeft mij toch erg goed vermaakt en heeft mij op één moment figuurlijk doen nagelbijten van de spanning.

4*

ik heb maar 1 ding te zeggen, briljant

Een mooie, sfeervolle, maar bovenal ook een spannende Hitchcock. James Stewart en Grace Kelly ( ) spelen erg sterk.

De leuke dialogen, acteurs, decors en de prachtige film kleuren maken deze film een genot om naar te kijken!

Zeker 4,5* En wie weet nog eens de 5*

Eindelijk gezien, wat een briljante film. Ik ga nog niet stemmen omdat ik twijfel hoeveel sterren ik de film ga geven. Ik wil The One Ring quoten omdat hij eigenlijk perfect heeft beschreven waarom Rear Window behoort tot het allerbeste van Hitchock:

Heb deze film al een tijdje geleden gekocht en al enkele keren afgezet na een paar minuten.Ga het toch nog eens proberen de film af te zien wanneer ik de goede commentaar lees.Ben benieuwd!

Bekijk het gewoon af. Je hoeft niet beslist een meesterwerk inzien omdat velen dat vinden.....

Is deze nou in kleur of zwart-wit? Ik heb beide films (oko de remake dus' op dvd, maar het zou toch leuk zijn als ook deze film ´gewoon´ in kleur zou zijn.

In kleur.

Ýep, gewoon in kleur (Technicolor).