Rear Window (1954)

Had het geluk dat ik deze prachtige film mocht herzien op het grote doek in ons plaatselijke filmhuis. Heerlijk, de volle 5 sterren blijven met gemak overeind. De spanning is soms te snijden. Geweldig dat je zo'n spannende film kunt maken met een aan een rolstoel gekluisterde Stewart die z'n buren bespiedt. Dat biedt weinig ruimte zou je denken maar het tegendeel is waar. En dat technicolor blijf ik toch ook geweldig vinden!

Vreemd dat ik Rear Window, pas na 6 Hitchcock's achter de rug, heb gezien. Maar ik mag nu wel terecht blij zijn, absolute topper dit en mag zich samen met North by Northwest bij de beste Hitchcock's voegen.

Wat een geweldig verhaal. Hoe Stewart de hele buurt bespioneerd vanuit zijn appartement, het briljante camerawerk eromheen, en die setting is een lust voor het oog. En wat straalt de film toch ook een heerlijke realistisch zomers sfeertje uit, alsof je 't zelf allemaal meemaakt. Behoorlijk knap script, vooral de dialogen lopen als een trein en Hitchcock is naast 'the master of suspense', ook een meester in het neerzetten van cynische karakters (in dreigende situaties). Ook de verschillende zijverhaaltjes (én personen) mogen geprezen worden, alleen al het feit dat ik mij daar in interesseer zegt al genoeg. Een Goddelijke Grace Kelly (de chemie tussen haar en Stewart ) maakt het helemaal compleet. Hulde voor de Hitch.

Ik kan niet anders dan 5 sterren uitdelen, een favoriet erbij. Maar ik blijf het wel jammer vinden dat ik slappe aftreksels en kopieën als Disturbia, Sliver etc. eerder heb gezien, want de vergelijking met deze film mag in de verste verte niet aan bod komen. Rear Window was de grondlegger van dit soort films en is sindsdien nooit meer overtroffen.

Niet mijn genre eigenlijk. En voor mij ook niet echt spannend, maar dat komt voor een groot stuk omdat het een oude film is, wat niet echt mijn interesse geniet..

Geef mij dan maar de disturbia-versie;)

Voor zijn tijd wel goede film, maar gewoon niet mijn genre...

Wat een topfilm! Nooit gedacht dat zo'n oude film mij zo zou kunnen bekoren. Enige minpuntje vond ik het einde. Daarom net geen 5 sterren

geen slechte film maar had er toch net iets meer van verwacht vind psycho momenteel nog alijd zijn meesterwerk

Zag de film niet voor de eerste keer.

Hitchcock bewijst ook op de kleine ruimte de master of suspense te zijn mede ondersteund door de flegme van een James Stewart en de ontwapenende charme van Grace.

Mijn eerste Hitchcock film gezien. En hij gaf me een zeer goede indruk! Wat een film zeg, voor die tijd zeker. Ik heb me geen moment verveeld en erg spannend. Het acteerwerk was erg goed, vooral van de hoofdrol speler, James Stewart.

Het decor was ook fantastisch. Het zorgt voor de topsfeer, samen met de muziek. Knap trouwens dat het zo gemaakt is: Zoveel sfeer in zo weinig ruimte en praktisch alles is gefilmd vanuit de kamer waar Jefferies verblijft.

Ik heb Psycho ook nog liggen, en ik denk dat ik die ook maar eens zal gaan kijken, want ik heb een goede indruk gekregen van het werk van Alfred Hitchcock.

Beter kan een opbouw in een film niet zijn denk ik. Deze Rear Window heeft het allemaal:

Boeiend: Ook al is het maar vanuit 1 kamer gefilmd het blijft boeien omwille van een uitmuntend plot. Tussen de plottwists door krijg je een hele boel leuke dialogen door de sterkacterende Kelly & Stewart (Veel beter dan in Vertigo imo)

Spannend: De finale scene waarin Grace Kelly inbreekt bjij de verdachte zal me vanaf nu altijd bijblijven. Enorm goed gefilmd ook, sterk staaltje cinema! En zo gaat het de hele film door met mooie shots.

4,5*

Een geniaal meesterwerk. Dat vond ik niet toen ik de film voor het eerst zag. De "twist in the tail" waar ik op gehoopt had, een onverwachte wending in de plot, bleef uit. Maar hoe vaker ik Rear Window zie, hoe beter ik hem vind worden. Dit is een film die je eigenlijk in een warme nacht in augustus moet bekijken, want de broeierigheid van de hittegolf bepaalt de meeslepende sfeer. Magistrale rollen van zowel Stewart, Kelly als Thelma Ritter. En prachtig oog voor detail van Hitchcock. Hij laat je van begin tot eind meeleven met alle hartstochten en drama's achter alle vensters in het oververhitte appartementscomplex.

Beetje teleurstellend eerlijk gezegd. Van de Master of Suspense had ik in elk geval een pak meer spanning verwacht. Behoudens één scène is hiervan nergens sprake, en dan heb ik het over de scène waar Grace Kelly een bezoekje brengt aan het appartement van de moordenaar. Voor het overige veel aandacht voor de romance tussen Jefferies en Lisa. Op zich niet verkeerd, want dit gedeelte werd niet eens zo oninteressant gebracht waardoor de film op een leuke manier opgevuld werd.

Maar met name de basis van de film wordt erg matig uitgewerkt. Zoals ik al zei weinig tot geen spanning, maar ik vond het ook allemaal vergezocht en onlogisch. Dat gedoe met die trouwring als clou van het verhaal vond ik bijvoorbeeld erg pover en ook het feit dat de moordenaar zo onachtzaam is om constant zijn verdachte handelingen uit te voeren voor een open raam waar tientallen mensen op uitkijken vind ik echt een zwakte in het scenario. Als klap op de vuurpijl is er nog een knullig in beeld gebrachte confrontatie tussen Jefferies en de moordenaar, waarin Jefferies met behulp van een flitslamp zijn belager weet te overmeesteren.

Desondanks genoemde minpunten vliegt de film voorbij en kon ik best genieten van het leuke sfeertje. De typische architectuur, de achtergrondgeluiden, de bezigheden van de verschillende buren, de mooie Grace Kelly, ...
Maar uiteindelijk verkies ik toch een film als Rope, die veel ingenieuzer, cynischer en gewoonweg een pak spannender is; of anders gezegd een film die wél eer doet aan Hitchkock's alias Master of Suspense.

Ik vind de film overwegend traag. Natuurlijk, de film gezien in december waardoor de hittegolf een ver van het bed show is.

Nee, ik ervoer Rear Window vooral als een oefening van geduld, welke uiteindelijk niet beloond wordt.

Uiteraard is het allesbehalve een slechte film, Stewart maakt veel goed. De interactie tussen Stewart/Kelly en Stewart/Ritter doet verrassend hedendaags aan.
Kelly speelt gelukkig een veel sympathiekere rol dan in bijvoorbeeld Dial M.
Hoogtepunt is voor mij toch de climax, o.a. door het karakteristieke kleurgebruik van Hitch bij het flitsen van de camera.

Al met al iets teleurstellend.

Fantastisch mooie film met een script waar je u tegen zegt. Dat zie je niet vaak meer.

Qua concept is het vrij simpel samen te vatten. James Stewart zit in een rolstoel en heeft tijd om de buren te begluren. En als hij iets verdachts denk te zien kan hij dat niet verifiëren omdat hij in die rolstoel vast zit. De grote troef van de film is dan ook hoe de spanning opgebouwd wordt. Net als Stewart willen we weten wat er halvelings te zien is. Je zit als het ware in de zelfde kamer van Stewart en stelt je constant de vragen wie wat waarom hoe en vooral de vraag welke conclusies je moet trekken uit hetgeen je gezien hebt. Hierdoor zijn de getuigen zoals Grace Kelly ook dicht betrokken met het publiek, omdat je in de zelfde schuit zit als Stewart en afhangt van hen voor meer informatie. Alle handelingen, personages, voorvallen, zijn dan ook in de eerste plaats verdacht. Prachtig hoe dat in beeld gebracht wordt door Hitchcok die hier één van z'n beste films aflevert. En zowel Stewart als Grace Kelly spelen magnifieke rollen. Een ware klassieker in het genre en zeker een aanrader.

Goede film, de spanning word goed opgebouwd je ziet gewoon wat Stewart ziet en kan zelf gokken wat er daar precies gebeurt is, waardoor je als kijker betrokken raakt met het verhaal.
en het einde is gewoon grappig met zijn 2 benen in het gips.
4,0*

Na het kijken van Disturbia en lezen van de recensies van die film, hier op moviemeter werd er verwezen naar deze film.

Is deze film nog te kijken, aangezien hij al behoorlijk oud is? Is hij nu saai of heeft hij de tand des tijds doorstaan?

Wat mij betreft prima de tand des tijds doorstaan, als je even door het verschil in kleding en de ietwat formele omgang van mensen onderling kunt heenkijken.. al valt dat wel mee, beide hoofdrolspelers benaderen elkaar op flink humoristische wijze. Het zijn, itt Disturbia, echter wel volwassenen en geen kinderen. Dat is ook het grote verschil tussen beide films.

Een veel besproken en geprezen meesterwerk. Zelden wordt de kunst van het 'weg laten' tot op zo'n eenzame hoogte gebracht ... Hitchcock verbindt op geniale wijze de menselijke nieuwsgierigheid met het oog van de camera, waardoor de kijker in een wereld van louter 'suggestie' terecht komt. Indrukwekkend.

Een meesterwerk. Ik zag de film decennia geleden, ik wist nog hoe hij afliep maar toch bleef hij spannend. Ik lees dat sommige mensen hem traag vinden. Komt het omdat wij niet meer zo geconcentreerd naar kijken als vroeger? Meestal zien we zo'n film in onze huiskamer, de telefoon binnen handbereik, chips en nootjes op tafel. We zijn gewend aan flitsende montages, lawaaierige scores, razende achtervolgingen en bloed dat over het scherm spat. In Rear Window is geen bloed. Integendeel,heel de moord speelt zich af in ons hoofd. We zien een zaag en een mes, en de rest is pure speculatie. Alleen: de onzekerheid wordt met elk shot sterker. De spanning wordt subtiel opgebouwd, met groot meesterschap (bijvoorbeeld de rol van het hondje), maar je moet er je hoofd bij houden, want elk detail staat in functie van het verhaal.
Dat mis ik hier soms in de commentaren. Ik zie bijvoorbeeld dat sommige mensen zich afvragen wat Thelma Ritter in de film komt doen. Dat snap ik niet. In het begin van de film zegt zij letterlijk dat zij verpleegster is.
Traag? Om spanning op te bouwen heb je tijd nodig. Maar intussen valt er heel veel te beleven: het briljante camerawerk, de nevenplots in de appartementjes, de relatie tussen James Stewart en Grace Kelly. Maar je moet wel opletten.

Erg teleurstellend, ik vind het namelijk nogal saai omdat het zich eigenlijk maar in 1 plek afspeelt en dat is de kamer van die Jefferies
En toen de actie kwam was de film ineens afgelopen

Geweldige film! Na vorige week het enigzins teleurstellende The Birds gezien te hebben, had ik voor deze film wat meer hoop. Ik werd niet teleurgesteld, alhoewel er natuurlijk weinig spanning in voor komt. Maar dat was voor mij niet nodig, want er blijft genoeg over om de film boeiend te laten. Gewoon de manier waarop alles verteld wordt met één simpel shot. Bijvoorbeeld de beginscene waarin de camera rond draait in het appartement van Jefferies, je weet meteen wie hij is en wat er aan de hand is. Verder ben je ook gewoon nieuwsgierig naar alle mensen die Hitchcock laat zien, de film neemt je als het ware mee in het leven van Jefferies.

De vaak subtiele humor die in de film voorkomt is ook geweldig gedaan. Wat er bijvoorbeeld geschreven staat op zijn been in de beginscene, ik kan daar erg om lachen. Verder is Jefferies zelf ook erg droog in zijn praten en lekker sarcastisch.

Deze film is misschien niet een typische Hitchcock film qua spanning, maar qua manier van filmen en humor zeker wel. En op het einde krijgen we uiteindelijk nog de spanning wat we nog verdienden.

4*

Mijn vijfde Hitchcock, wederom onder de druk van de beste man. De film ziet er adembenemend uit, alle shots zijn zeer verzorgd. De acteerprestaties van Grace Kelly (prachtige vrouw trouwens) en vooral James Stewart zijn subliem, lang geleden dat ik zo'n goede acteerprestatie heb gezien als die van Stewart. Het plot is zeer boeiend en spannend. Niet alleen het verhaal rond de moord, maar ook alle zijverhalen van de verschillende bewoners zijn zeer intrigerend. Ik wacht dus met smart op wat Hitchcock me in de toekomst gaat brengen.

4.5*

Thriller????????? Ik viel zowat in slaap!! Leuk om Grace Kelly weer eens in een film te zien, verder GEEN spanning, waarom die hoge waardering????

Voor boven de 16 jaar??

Ik zou zeggen AL.

Beelden en regie zijn inderdaad mooi en goed, maar niet genoeg om een spannende film te maken.

Het eindresultaat is een schattige film uit de oude doos.

Fijne Hitchcock die het vooral moet hebben van de sfeer.

In het begin neemt Hitchcock ruim de tijd voor het creëren van sfeer door je bekend te laten raken met de setting. Je ziet hier de buren in hun dagelijks leventje wat afgewisseld wordt met dialogen. Jammer dat de dialogen dan weer niet zo sterk waren. Toen waren ze misschien scherp, nu vooral duf. Camerawerk voegt ook veel toe aan de sfeer en kleuren komen er goed uit.

Knap ook hoe Hitchcock de kijker de hele tijd misleid, al duurt het ietsje te lang voordat het echt spannend wordt. Vond de ontknoping dan wel weer sterk waarbij de film toch even in de hogere versnelling ging. Acteerwerk was redelijk sterk, waarbij Grace kelly er toch wel bovenuit stak.

Al met al een sterke Hitchcock, hoewel het de volgende keer nog wel ietsje spannender mag.

4*

Ik had laatst die making of gezien op de dvd en dan besef je pas echt hoe geniaal Hitchcock was. Die hele set op zich is al ongelooflijk indrukwekkend, maar de manier hoe gedtailleerd Hitch te werk gaat is misschien zelfs indrukwekkender.

inderdaad! heb die making of ook gezien. het meest geweldige vond ik dat ze de vloer van de set, die in de studio werd gebouwd, eruit hebben gehaald zodat de begane grond van het gebouw de kelder van de set was. normale regisseurs krijgen dat nooit gedaan bij zo'n maatschappij, maar hitchcock is hitchcock!

Mijn eerste Hitchcock. Wat mij vooral is opgevallen dat hij hier gebruik maakt van een eenvoudig concept, maar toch een fantastische spanning weet te creëren (al was die er niet van in het begin). Leuk in beeld gebracht. De karakters worden goed uitgewerkt en de conversaties zijn boeiend en vaak ook grappig.

Nu maar eens North by Northwest kijken.

4,0* voor deze.

Nadat Psycho er gisteren voor zorgde dat ik haast geen oog dicht deed, leek het me vandaag tijd om maar gelijk aan mijn tweede Hitchcock te beginnen.

"Rear Window" is van een totaal andere orde dan "psycho" behalve een verschil in genre, zijn het ook verschillen in tempo en spanning die voor heel wat anders zorgden. Rear Window vond ik technisch zeer goed. Camerawerk etc. waren allemaal heel mooi, maar een chronisch gebrek aan spanning gedurende de film, in combinatie met een slap einde, maakte deze film toch echt een stuk minder. Ik vond de confrontatie op het eind welliswaar mooi, maar dat we niets te zien krijgen van de moord, geen echte bekentenis of niks vind ik dat toch matig uitgewerkt.

Rear Window vond ik een redelijk filmpje. Weinig spanning, wel knap gemaakt. In mijn beleving stukken minder dan "Psycho", maar ik ben van plan zijn andere 4 grootste films op korte termijn te gaan kijken.

Meesterlijke film.Rear Window heeft een voortreffelijke sfeer, boeiend plot, goeie dialogen, prima acteerwerk (vooral Stewart en Kelly gaan helemaal los.)

Top film 4.5*