Dracula Has Risen from the Grave (1968)

Vind deze poster eigenlijk geweldig, maar niet voor deze film. Tweede Dracula die ik zie met Lee en deze vind ik een kleine verbetering op de eerste Hammer-Dracula. Vooral de personages vind ik geweldig vormgegeven en is de sfeer erg goed te pruimen. Het duurt allemaal echter best lang, vooral de opbouw, wat de aandacht soms doet verslappen. Erg benieuwd naar Taste the Bloof of Dracula!

3*

Deze gisteren ontvangen en meteen bekeken.

Film begint erg goed met de twee geestelijken, die door de bergen trekken naar het slot van Dracula om er voor te zorgen dat hij dit nooit meer kan betreden.

Helaas wordt de film hierna erg doorsnee en mist het de nodige spanning en wat is dat, dat wanneer Dracula in een scene zit het beeld rood/geel omkadert wordt? Gaat dit door voor kunstzinnig?

Gelukkig maakt de finale nog het een en ander goed.

Toch teleurstellend om te moeten concluderen dat eigenlijk na de twee eerste Dracula films van Hammer, alle vervolgen bijna het louter en alleen moeten hebben van sfeer en de aanwezigheid van Lee (en soms ook Cushing, die hier helaas ontbreekt). Je mag toch verwachten dat rond een bekend fictional karakter als Dracula betere scripts en films te maken zijn.

Een vier, ofwel twee sterren.

"Now my revenge is complete."

Goede film! Een verademing Dracula praat weer (wat hem veel dreigender maakt) na 3 min is er al spanning! Wel vind ik de titel slecht gekozen; Dracula lag in het water en niet in een graf. Ook is het voor Hammers doen soms wel een beetje schunnig. Christopher Lee zij in zijn interview dat hij alleen de eerste twee films met plezier heeft gedaan en de andere met tegenzin. Wel is de mooie Gotische horror stijl hier ook weer te zien.

Christopher Lee doet het weer formidabel! Rupert Davies vond ik ook zeer sterk en de andere acteurs deden het ook niet slecht. De emotie van Ewan Hooper vond ik ook zeer goed.

De muziek van James Bernard is ook weer goed als altijd maar heeft toch weer een aantal kleine wijzigingen ondergaan.

Ik moet zeggen dat ik me eraan begin te ergeren dat in iedere film Dracula tot leven komt en weer moet sterven, dit gebeurd dan ook telkens op de meest vreemde manieren. Dat het bloed van de priester toevallig op het ijs loopt is een beetje onrealistisch. Om nog niet over het eind te spreken over de wel heel knullige dood, hij wurgt een beunhaas en valt ineens over de reling boven op een kruis. Ik vind het beter als er moeite word gedaan om hem terug het graf in te krijgen zoals in Dracula (1958). Wel levert die dood een erg mooi plaatje op aan het einde wat je letterlijk Gotic Horror kunt noemen!

Goede film met veel sfeer en ook wat bloed!

In de opening fiets er iemand naar de kerk en legt zijn fiets voor de deur. Het volgende shot is de fiets weg. Een foutje, vermoed ik zo. Kon er in ieder geval best om lachen.
De film komt snel op gang, al vroeg is er een eerste dode te bespeuren in de kerkklok . Er volgt nog een trip naar het kasteel van Dracula, waar de dikke mist voor een extra sfeertje zorgt. Door een samenloop van omstandigheden komt Dracula weer tot leven en wilt wraak. Het zorgt voor voldoende spanning en een dosis bloed. De vervolgfilms zijn een stuk gewelddadiger dan Dracula uit 1958 en het bloed vloeit dan ook met regelmaat. Het tempo ligt ook een stuk hoger. Het einde is goed, mede dankzij het grote kruis.

De derde film van de reeks van zeven Hammer Dracula-films waarin Christopher Lee de titelrol vertolkt. Lee is dit keer goed op dreef en straalt als Dracula intense slechtheid en meedogenloosheid uit. Daarnaast komt Dracula’s hypnotische invloed op zijn slachtoffers ook duidelijker naar voren. De speciale effecten zijn ook vaker, explicieter en bloederiger in beeld dan in de voorgaande Hammer-vampiersfilms, hoewel ik al een paar toekomstige gezien heb waar dit nog verder was op gerekt. Ook wandelen er al meer wulpse rondborstige dames rond, iets dat later ook alleen maar meer werd. In het eerste gedeelte van de film komen de ontwikkelingen tussen het liefdespaar Paul en Maria ruimschoots aan bod en houdt Dracula zich meer op de achtergrond. In het tweede gedeelte van de film compenseert Dracula dit door lekker veelvuldige aanwezig te zijn. De vampier is hierdoor ook des te bedreigender geworden. Als liefhebber van Hammer House films kon ik me hiermee goed vermaken. Zeker omdat alle bekende elementen wel aanwezig waren: mooie sets, goede cinematografie, een prima sfeertje, de nekken van bereidwillige mooie dames en als klap op de vuurpijl Dracula-vertolker Christopher Lee. Leuke weetje: Het quasi-vervolg Taste the Blood of Dracula (1970) begint met de eindscène van Dracula Has Risen from the Grave.

Die Christopher Lee Dracula films behoren toch wel de hoogtepunten van productiehuis Hammer. Deze is ook weer erg fijn. Met dat prachtige dieprode bloed. Graaf Dracula is weer uit zijn graf gerezen en wil nu wraak nemen op de bisschop die zijn kasteel eens even gewijd heeft. Tegenstander is ditmaal van atheïstische huize. Fijn deel weer uit de Dracula-serie.