Django Unchained (2012)

Ondanks dat deze film 2 uur en 45 minuten duurt, kijkt de film lekker weg. De film gaat net als Kill Bill over wraak nemen. Volgens Tarantino zelf is het zijn meest geweldadigste film ooit en dit kan ik beamen. Iedereen en alles wordt neergeschoten, aan stukken gereten of wordt mishandeld.

Opvallend detail in de film is dat ‘nigger’ maar liefst 109x gezegd wordt. Tarantino-liefhebbers zullen zeer blij met deze film zijn. Als je niet van veel actie en schockerende beelden houdt zou ik deze film niet kijken.

Helemaal mee eens!

Het is een Meesterwerk!

Ik denk eerder dat de naam Tarantino nogal gesacraliseerd wordt door de fans. Een dergelijk hoog gemiddelde voor deze film is in mijn ogen zwaar overdreven.

zit franco nero er ook nog eventjes in dan?

Nou ik denk dat dit - uiteindelijk en simpelweg - voortkomt uit de algemene voorliefde voor veel bloed en brute moordpartijen in slomo ... als deze onderdelen gedetailleerd in beeld zijn gebracht, dan is het al gauw 'geweldig'. Dát is waar het op neerkomt... dat is waar men van houdt. En daar beantwoordt Tarantino gewoon meesterlijk aan. Hij weet wat mensen willen zien... en...het moet ook geld in het laadje brengen natuurlijk. Toch... dit alles spoelt niet weg dat het een goede film is.

Dat is absoluut niet de rede waarom Tarantino zo'n goede schrijver is. Dat brute moorden en veel bloed populair is, daar valt niet over te twisten en die brute moorden horen ook bij zijn stijl. Waarom Tarantino (in mijn ogen en in die van vele anderen) beschouwd wordt als een goed, heeft vooral te danken aan zijn dialogen, de sfeer die hij altijd weer neer weet te zetten en een dosis (naar mijn mening) goede humor.

Daarom vond ik deze film echt geweldig, Tarantino stelt niet teleur.

Geniale film, ben zelf niet zo'n fan van Quentin Tarantino, maar dit is toch wel een meesterwerkje.
Heerlijke combinatie van veel over de top actie en humor, ook wat over de top gruwelijke momenten wat zelfs voor tarentino nogal hard is, zoals die man die door honden verscheurd werd maar dat was nou eenmaal zo gruwelijk in die tijd, maar de film is echt brilliant, 3 uur lang genoten in de bios ook het acteerwerk was zeer goed, Foxx, DiCaprio Waltz en L jackson zetten sterk acteerwerk neer, dikke 4

Django Unchained is een verdomd goede film, jeminee!

Wat heb ik 2 en een half uur genoten van deze gore smerige beelden, de fantastische humor en de prachtige rollen voor leonardo di caprio, samual jackson, Christoph Waltz en natuurlijk Meneer Fox.

Ga hem kijken mensen! Weer een meesterwerk van Tarantino!

Dat de hoogtijdagen van Tarentino inmiddels alweer een tijdje achter ons liggen wordt ook met Django Unchained bevestigd. Niet dat het een enorm slechte film is, maar hij lijkt 'het' wel echt kwijt te zijn.

Na twee al beduidend mindere films is Django Unchained nog een stuk minder. Algemeen genomen vond ik er wederom leuke tot erg leuke momenten in zitten. Zo begon het allemaal wel leuk toen dat hele dorp uitliep omdat er een neger op een paard zat enzo, maar door de bank genomen zijn de humor, de dialogen etc weer minder scherp, en zijn de personages wat wisselvallig. Zo vond ik bijvoorbeeld de KKK-scene behoorlijk flauw. Het eerste stuk van de film vond ik zelfs behoorlijk kolderiek, ben ik ook niet echt van Tarentino gewend. Later werd het wat serieuzer.

Ik verbaas me er bijvoorbeeld over dat ze Waltz een Golden Globe hebben gegeven. Dat is hem belonen voor een rol hetzelfde invullen als je bekendste rol, niet toevallig ook een film van Tarentino. Waltz doet eigenlijk niet veel anders dan toen hij Hans Landa speelde. Daar beklijfde het personage alleen veel meer. Dat valt hier redelijk tegen moet ik zeggen. Ja, het is soms weer leuk, maar je hebt continu het idee naar een herhalingsoefening te kijken, hij spreekt zelfs wéér vloeiend Frans. Het ligt overigens erg voor de hand te denken dat Waltz niet gecast is voor de rol van Duitse premiejager, maar dat de rol en het verhaal is aangepast om hem er in te laten meedoen. Ik weet niet of ik dat zo'n goed idee vind. Ook DiCaprio vond ik maar flauw overkomen, ik weet niet maar kwam geen moment over als slavendrijver.
Nee dan vond ik Foxx toch -onverwachts- een stuk beter, die transformeert zich in een soort 21e-eeuwse Fred Williamson, zeker tegen het einde met dat brilletje enzo kwam hij als zwarte revolverheld erg goed over! Maar het hoogtepunt vond ik Samuel L. Jackson, de absolute smaakmaker in de Tarentino-traditie als je het mij vraagt.

Maar het grootste probleem mag duidelijk zijn. Wat een script. Ongelofelijk hoe Tarentino hier mee denkt weg te komen. Main plot is het bevrijden van de vrouw van Django. Daarvoor wordt in allerlei rare bochten gewrongen. In plaats van een paar honderd dollar uit te trekken om Broomhilda vrij te kopen, volgt er een erg vergezocht rollenspel waarbij het plan is zogenaamd een vecht-neger te kopen van de eigenaar van (o.a.) Broomhilda, en haar dan (blijkbaar) ook gelijk mee te kopen. Om dan vervolgens die 12.000 dollar en die vecht-neger te laten voor wat het is. Het wordt niet duidelijk verteld, maar de heren premiejagers willen blijkbaar het geld én Broomhilda. In lijn met de personages ligt in de veronderstelling dat ze op Broomhilda een enorm bod doen, pakweg 2000 dollar. En de rest van die 10.0000 in hun zak steken. Zonder risico. Dat had DiCaprio toch gewoon geaccepteerd?! Nee in plaats daarvan krijgen we een heel omslachtig verhaal omdat het plot anders natuurlijk niet leuk genoeg is voor een fim. Maar dat was natuurlijk niet het ergste, want de deal is beklonken, en zijn Django en zijn vrouw vrij, en dan schiet de slimme, doordachte en bovenal betrokken Waltz DiCaprio neer? Wat had dit te betekenen?

De film was toen ook gewoon een beetje klaar, maar gaat daarna nog zeker een half uur door. Het zakte toen helemaal als een pudding in elkaar. Tarentino moest zichzelf ook nog even laten opdraven, dat was behoorlijk genant om te zien, om te langdradig naar een einde toe te kunnen hobbelen.

Verder vond ik de muziekkeuze -zeker voor Tarentino, die had daar ooit gevoel voor-, erg matig! Die rapnummers bijvoorbeeld, hoe bedenk je het. Dat vond ik het andere duidelijke minpunt. Leek wel alsof er een studio was die hem daarbij overruled heeft, om wat meer tieners te trekken ofzo, begreep er heel weinig van.

Al met al... ik denk dat Tarentino zijn goeie ideeen verbruikt heeft, toch wel zonde.

2.5*

Maar blind iedere scheet van Tarantino briljant vinden, mag wel?

Zit ik nou spoilers te lezen?

Uiterst interessant interview met Louis Farrakhan over Django Unchained...

Stelt de film ter discussie tegen de achtergrond van het huidige politieke klimaat in Amerika en wat

de gevolgen kunnen zijn...

Min. Louis Farrakhan to Dr. Boyce Watkins: 'Django Unchained': ?It?s Preparation For A Race War? - Hip Hop Enquirer Magazine, LLC - YOUR ONE STOP FOR EVERYTHING HIP HOP - hiphopenquirer.com

Tarantino flikt het alweer.

Nigger's dont walk, they run

Django Unchained is ondanks de gigantische lengte toch een extreem vermakelijke film. Je moet wel tegen de politiek incorrectheid kunnen, een gegeven dat een boel mensen (waaronder Spike Lee) tegen de borst stuit. Echter vergeten dit soort mensen dat Tarantino zo'n film natuurlijk niet serieus bedoeld. Net zoals Inglourious Basterds druipt Django Unchained door van de humor. Misschien niet zo perfect als eerder genoemde film, maar toch erg vermakelijk.

De humor maakt het toch weer onweerstaanbaar, van af en toe scherpe grappen tot erg politiek incorrect en erg flauw. Tarantino weet het goed in balans te houden, waardoor de grappen aankomen. Het hoogtepunt is toch het gedoe om die kleine kijkgaatjes in de maskers.

Gecombineerd met een flinke portie bloed, af en toe weer erg scherpe dialogen en een cast om te smullen blijft Django Unchained vermakelijk.

Foxx en Waltz zijn super, maar toch weet DiCaprio een meesterrol neer te zetten. De dynamiek tussen hem, L. Jackson, Waltz en Foxx is briljant en weet je op het puntje van je stoel te brengen.

Het is jammer dat de climax na de confrontatie tussen hen uitgesteld wordt, waardoor de film nog een half uur onnodig doorgaat. Het is zeker geen slecht half uur, maar dit half uur zorgt er wel voor dat de film niet perfect is . Toch wel erg jammer, het is een beetje te langdradig geschreven, waardoor je even het idee hebt dat Tarantino het op het einde ook niet meer wist.Het is Tarantino vergeven, want hij is één van de weinige regisseurs die memorabele scènes weet te creëren. Als ik denk aan het stuk in het landhuis dan kan ik niet anders zeggen dan dat dit perfectie is.

4,5*

Opgedirkte pulp.

Zo goed als 'Reservoir Dogs', 'Pulp Fiction' en 'Jackie Brown' zal het helaas nooit meer worden vrees ik. 'Kill Bill' was een gewaagd en deels geslaagd uitstapje richting de Oosterse cinema en 'Death Proof' een zeer vermakelijke ode aan de B-film. 'Inglourious Basterds' voelde behoorlijk geforceerd aan en deze 'Django Unchained' lijdt daar nog net iets meer aan.

Het verhaal is flinterdun (waar overigens niets mis mee is), maar wordt op zo'n onlogische en omslachtige manier opgedirkt, dat je als kijker het idee hebt dat je onderschat wordt. Daarnaast beginnen de "Tarantino kenmerken" als trucjes aan te voelen en komt een en ander - zoals gezegd - nogal geforceerd over. Zelfs de muziek, die normaal gesproken dik in orde is bij een QT film, is hier en daar zeer ongelukkig gekozen.

Jamie Foxx, Christoph Waltz, Samuel L Jackson en Leonardo DiCaprio doen het overigens allemaal prima. Vooral Foxx en Waltz zijn een prima duo en zorgen ervoor dat de 165 minuten nergens gaan vervelen. Verder zien we leuke bijrollen van oude veteranen als Bruce Dern, Franco Nero, Michael Parks en Don Johnson.

Tarantino is een merk geworden en heeft zichzelf overbodig gemaakt. Jammer. Pang! Pang!

Django. The D is silent.

Op zich volgde ik de ontwikkeling van Django Unchained wel, maar ik keek er niet echt gigantisch naar uit. Ik ben niet zo'n western fan, maar omdat het een Tarantino film is blijf je toch geïnteresseerd de boel volgen. Ik kijk zijn films over het algemeen graag. Zijn vorige film Inglourious Basterds was echt geweldig. Django probeert eigenlijk hetzelfde te zijn, maar dan in het Amerika in de tijd van de slavernij.

Eerlijk gezegd ben ik niet zo kapot van de film. Ik heb me er op zich goed mee vermaakt, maar na een erg leuk eerste uur kakt de film toch wel gigantisch in. Maar het begon wel fantastisch met de bevrijding van Django en de scene in het dorpje met de sheriff. Typische Tarantino momenten die ik heerlijk vind. Prachtige dialogen, onverwacht geweld en lekker absurd. Maar zodra ze bij Candyland aankomen en DiCaprio ontmoeten, vond ik de film echt een stuk minder interessant. Helemaal toen DiCaprio en Waltz uit de film verdwenen en er nog een ruim half uur speeltijd aanwezig was. Emotioneel voelde ik me ook niet echt betrokken bij de personages, iets wat ik bij de meeste Tarantino's wel heb. Het zal zijn stijl wel zijn.

Wat Tarantino wel weer erg goed doet is de film volproppen met een hoop grappige dialogen (de 'KKK' scene was echt heerlijk bijvoorbeeld) en overdadig veel geweld (de afranselingvan Bruumhilda, de scene met Django die de 3 mannen afknalt die hij zocht, de moordpartij met de honden, de grote shoot-out in het landhuis). Lekker over de top en deels shockerend, daar hou ik wel van. Wat dat betreft is Tarantino geen lafaard die de waarheid minder pijnlijk probeert te maken, aangezien men vroeger bepaald niet zachtzinnig tegen zwarten was.

Verder was het genieten van sterk acteerwerk van Foxx, Waltz, DiCaprio en zeker ook Samuel L. Jackson. Hij wordt wat minder in recensies genoemd, maar zijn rol was echt briljant. Waltz speelde weer net als in Inglourious Basterds een beetje hetzelfde typetje, iets wat hij erg goed kan. DiCaprio was even wennen in zijn rol, maar dat was al snel vertrouwd. Opvallend hoe hij als acteur is gegroeid de laatste 10 jaar. Foxx deed het ook uitstekend als Django.

Gezien de hoge gemiddelden op IMDB en MovieMeter krijg ik een beetje het idee dat de film zo enorm hoog scoort omdat het een Tarantino is. Want er valt best het nodige aan te merken op de film, zoals een vrij traag en wat saai middenstuk. Of nog iets ergers, een scenario dat behoorlijk rammelt. Er zitten toch vrij veel onlogische momenten in het verhaal. Anders users hebben dit al uitgelegd las ik, dus ik doe dat maar niet. Een vrij vermakelijke film, maar Tarantino heeft ze echt in het verleden beter gemaakt.

Voorlopig geef ik 3*, misschien komt er nog eens een halfje bij.

Dat werkt langs 2 kanten denk ik. Genoeg users die de film strenger beoordelen omdat het een Tarantino is.

Dat houdt elkaar wel in evenwicht denk ik ja.

Dat zou inderdaad ook kunnen, zo heb ik het nog niet bekeken

Zelf ben ik een fan van zijn werk. Het kan best zijn dat je dan wat hogere eisen stelt aan wat hij uit brengt.

En dat was niet zo geweest als ze dat voor die dame boden?

Veel mensen die problemen hebben dat ze niet meteen op die dame boden terwijl ze dat ook gewoon uitleggen. Candie had het niet tof gevonden als hij die twee niggers had verenigd omdat hij die uiteraard ziet als het mindere ras dat alleen gediend is om de blanken te bedienen.
Dus 2000 bieden voor een verminkte slaaf zou verdacht geweest zijn waardoor ze het gehele gebeuren kunnen verpesten. Heel die hossel zit toch redelijk logisch in elkaar.

Dat het de bedoeling was ze bij elkaar te brengen, dat zou Schultz er dan natuurlijk niet bij hebben verteld. Voor een Duits sprekende slaaf veel over hebben (2000 was maar een willekeurig bedrag), lijkt me in het geschapen verhaal helemaal niet zo onwaarschijnlijk. Niet veel onwaarschijnlijker dan zeggen dat je een vecht-neger wilt kopen "omdat je je verveelt" als je het mij vraagt. En bovendien, uiteindelijk is Candie ook niet meer zo principieel als hij 12.000 dollar krijgt voor Broomhilda, terwijl hij weet waarom Schultz en Django haar willen kopen.

Heel interessant

Voor mij werken die weirde period premissen die Tarantino tegenwoordig uit zijn hoed tovert prima. Er zijn veel geluiden hier dat hij 'het' kwijt zou zijn, maar wie zou er anders op het concept van een western/blaxploitation/slavernij setting komen? Ongeacht de inhoudelijke kritiek die ik hier op de film hoor, doet Tarantino mij in ieder geval een groot plezier met deze originele invalshoeken.

Nu is kritiek op scripts altijd voor een belangrijk deel een kwestie van gevoel. Op het moment dat ik een beetje in een film zit, ben ik al snel bereid om wat kleine onbenulligheden met de mantel der liefde te bedekken. Hier was dat zeker het geval. Ik heb me eigenlijk geen moment geërgerd aan de benauwde bochten waar het verhaal zich in wringt. Ik was veel te druk met het naar mijn zin hebben. De setting, de combinatie van Schultz en Django, de bekende dialogen en zelfs de geweldsexplosie aan het eind deden het allemaal wel voor mij.

Sta mij toe om wat tegenwicht te bieden tegen de main kritiekpunten die ik tot nu toe heb gehoord. Ten eerste, het hele gedoe omtrent Broomhilda. Waarom kochten ze haar niet gewoon direct voor een redelijke prijs vrij? In het script wordt kort aangehaald dat het lastig is om Candie's 'curiousity,' laat staan zijn 'attention' te krijgen, en dat dit een slap excuus is kan ik me ook wel voorstellen. Wat ik alleen even wil benadrukken is dat de slavetrade niet een kwestie was van bij iemand aankloppen en een slaaf kopen. Wilde je een slaaf kopen, dan moest je naar een slave auction. De enige manier om binnen de wereld van Django Unchained particulier een slaaf te kopen, was via de weg van die gevechtsslaven. Voor de mensen bij wie dit idee niet werkt, wordt de spanningsboog en aannemelijkheid van de ontwikkelingen inderdaad redelijk beperkt.

Zeker op het moment dat Schultz Candie ook nog neerknalt, schiet het geheel wel erg uit de bocht. Daar is het echter een blaxploitation film voor. De extravagantie van het laatste deel is onderdeel van het soort film dat Tarantino wil maken. De revenge van African-America moet er immers wel komen, dat is het hele blaxploitation-aspect dat wordt geambieerd.

Met dit in mijn achterhoofd, heb ik totaal geen last gehad van de kritiekpunten die worden genoemd. Ik heb zelfs enorm genoten van Django Unchained. Het is een beetje een herhalingsoefening in relatie tot IB, maar soit. De originele setting gecombineerd met een bekend verhaal zorgen ervoor dat het eindresultaat minstens zo goed is.