Django Unchained (2012)

WAt een gel*l hier zeg over wel of niet racime, wel of niet de woord niger zeggen.

Die dingen zijn gebeurt in de tijd en misschien wel ergere dingen waar wij helemaal niks van weten. En nog wordt het gebruikt.

IK ben een negerin en ik voel me niet beledigd als ik zulke film zie. Im proud to be... en niemand kan het van mij afnemen.

Goeie film trouwens, ook erg komisch.....

Goed verhaal over een tijd waar in deze periode nog steeds weinig over bekend is omdat er domweg op school niks over verteld wordt.

Mega goed acteerwerk van deze 3 acteurs. Vooral Christoph Waltz weer bijna net zo droog als Inglourious Basterds.

En Jamy Foxx even goed als altijd.

Hoezo 'foute' films? (heb jij dan veel films uit die tijd gezien?) Publiek was er destijds dol op! The Legend of Nigger Charley was 1 van Paramount's highest grossing films of 1972. Geschiedenis wijst uit dat negers zich wel konden indentificeren met de zwarte helden uit deze door blanken geregisseerde films. Er was behoefte aan. Nu nog schijnbaar.

En daar verandert 1 reviewtje van Ebert natuurlijk weinig aan.....

Volgens mij wil ie zeggen dat je een verschrikkelijke periode uit de geschiedenis niet als achtergrond mag gebruiken voor een film die enkel entertaint; het moet educatief zijn. En regisseurs mogen alleen films maken over hun eigen volk?

Ik ben 't er niet mee eens.

En waarom staat Inglourious Basterds dan op 4,0* bij jou? Daar dient de Holocaust toch ook als achtergrond voor een entertainende flick?

Als groot tarrantino fan moet ik toch zeggen dat ik dit zn minste vind. Waarbij ik meestal de discussies in zijn films het beste vindt, miste ik deze in deze film. Tuurlijk, de acteurs en het screenplay zijn top, daarbij waarschijnlijk een vette knipoog naar het spaghetti western genre, maar ja dat genre ligt me niet. Enige western die ik goed vond was tombstone, the good and the bad.. nooit aan toegekomen.

En volgens mij zocht tarrantino een excuus om nigger te zeggen, hoor meer keer nigger in deze film als het woord fuck in Casino.

Je hebt mijn mening deels goed samengevat Er mag wel entertainment inzitten als het over een menselijk drama gaat, maar dan wel svp enigzins in balans, zoals bijvoorbeeld War Horse, Schindlers list en Amistad.

IB vond ik beter gemaakt. Ik waardeerde in die film meer het kunstzinnige fantasieverhaaltje van Tarantino waarbij een groepje moordlustige Joden afrekende met een stel nazi's. Het had geen enkele serieuze overeenkomst met de 2e WO, eerder verwijzingen naar films als the Dirty dozen. Er is dus ook geen specifiek holocaust-decor naar mijn mening.

Ah, in die tijd zal het woord 'nigger' wel vaak gebruikt zijn?

Ik kom van het platteland, en hier wordt 'neger' ook nog gewoon gebruikt. (In dit dorp woont niemand van allochtone origine). Ik weet maar sinds een jaar of 3 (toen ik ging studeren in de stad) dat het woord 'neger' eigenlijk 'not done' is.

Regelrechte onzin vind ik. Meten met twee maten. Tarantino doet in beide films precies hetzelfde kunstje. Jodenvervolging als decor in de ene film, slavernij in de andere... In beide films nemen de onderdrukten wraak. En in beide films worden oude subgenres geremaked. En beide films hebben een luchtige ondertoon. Je gaat je gelijk hier echt niet halen.

Maak je je nou serieus zorgen over de wijze waarop sommige jongeren een beeld vormen van de geschiedenis op basis van deze film? De jongeren die het onderscheid tussen realiteit en fictie niet kunnen maken zijn sowieso al hopeloos verloren, ongeacht de aanwezigheid van films als Django Unchained. Maar vanuit jouw redenatie moet dus elke film op een verantwoorde wijze haar publiek benaderen, maatschappelijk verheffend (moreel gezien) en educatief functioneel zijn?

Wat me tegenvalt aan deze film is de overvloed aan scènes met een aanwezige nadruk op de muziek die als episch moeten worden ervaren. Tarantino wil een te grote mate aan verschillende nummers en muziekstijlen naar voren brengen, terwijl een consistente lijn van muziekstijlen en terugkerende nummers naar mijn mening de film meer ten goede waren gekomen. Ook past het rap/hiphop genre totaal niet bij het karakter van de film. Net als Robert Rodriguez lijkt Tarantino ondertussen ook te lijden aan het syndroom van overmatig 'overdreven' geweld en een overvloed aan scenes die geforceerd een cool of stoer imago willen poneren bij het regisseren van Django Unchained, iets waar Rodriguez al aan lijdt sinds Planet Terror en wat met name naar voren komt in Machete. (Once Upon A Time In Mexico was wat dat betreft al een grensgeval) Een gevoelsmatig correct balans tussen dit soort scenes en "normale" scenes van "rustige" aard ontbreekt daardoor en dat maakt de scenes ook minder memorabel. Desalniettemin is dit syndroom bij Tarantino bij verre na (gelukkig) nog niet zo sterk aanwezig als bij Rodriguez.

Ook de contradictorische acties van de karakters in het verloop van de film storen enigszins, met name omdat er juist zoveel tijd besteed wordt aan de karakterontwikkeling van de twee hoofdpersonages. De film had wat mij betreft best wat korter kunnen en mogen zijn.

Zowel de dialogen, het acteerwerk als de interactie tussen Dr. Schultz en Calvin Candie zijn zeer vermakelijk. Django doet het als karakter ook best aardig, maar moet zeker onder doen voor Schultz en Candie.

Sommige mensen denken dan: laat ik eens lekker critisch gaan doen over hoe moreel verwerpelijk het allemaal wel niet is en blabla.

Maar de onzin van die critiek is duidelijk, net als het weerleggen ervan, zoals hierboven. Ik zou het zelf niet mooier kunnen verwoorden, noch heb ik zin om me in deze discussie te mengen, dus laat ik het bij de film houden.

Ik heb zitten genieten. De film is extreem bruut, zelfs voor Tarantino begrippen. Het verschil is vooral dat het geweld en het sadisme je echt raken, en niet altijd van de vrij theatrale aard zijn als we die gewend zijn van de regisseur. Het voed dan ook ten zeerste de drang naar vergelding en de haat naar de daders. Ook benadrukt het volgens mij hoe verwerpelijk racisme en slavernij in het algemeen zijn op de meest ongenuanceerde, maar mijns inziens acceptabele manier. Het is bij vlagen dan ook een heerlijk bevredigende wraakfilm maar daarvoor laat hij je eerst door het stof kruipen tot die wraak welhaast als een oase in een woestijn aanvoelt.

Verder is het zoals altijd genieten van de bizarre dialogen en langgerekte scenes met een welhaast ondragelijke spanning als ondertoon.

Ik ben onder de indruk van deze nieuwe aanwinst door Tarantino.

Als gigantisch grote fan van Spaghetti Westerns én Tarantino, moet ik deze zien! Ticket voor vanavond is dus al geprint. Ben zeer benieuwd!

Spreken over hoe moreel verwerpelijk een film van quentin tarrantino is, tja dan kan je wel een tijdje een discussie voeren. NEXT!!

That means you big boy...

Samuel L. Jackson over The N-word.

YouTube - Samuel L. Jackson Forces Interviewer to Say N-word

brrrrrr dit was niet al te goed.

eerst en vooral het woord 'nigger' gebruik ..kijk naar de gemiddelde hip hop film en daar vloeit om 5 sec. 'nigga' uit de mond.dus snapk nie echt de heisa derond.

over de film.het begon allemaal sterk...maar naarmate de film vorderde ging alles bergaf

script dat cool wil zijn maar niet altijd was... sympathie die je hebt in zijn vorige (begin) films voor de personages heb je hier niet.

bepaalde scenes zijn echt nutteloos en zeker geen meerwaarde geven.

ook leek het erop dat tarantino eerder rodriguez wa nabootsen dan andersom (overmatig geweld)

ik voelde ook niet de 'tarantino' touch

en dan zelf tarantino bezig zien in zijn film had ik iets van 'nnnnnnnnnooooo' ... enja zijn eerste worden klonken echt onverstaanbaar,gelukkig was er ondertiteling

pluspunt is wel goede acteerprestaties van zowel fox als waltz (petje af) en dicrapio (had niets anders verwacht van deze man)

als fan hoop ik ooit nog tarantino te mogen aanschouwen die zich in rijtje van reservoir dogs,pulp fiction ,jacky brown kan zetten...waar die oh zo lekkere flow in zat

mss ben ik oldschool tarantino ... maar deze werden steevast cultfilms ... deze django zal na verloop van tijd meer in de vergeethoek terechtkomen vreesk

sorry quentin maar dit was het niet

je stoort je aan de cameo van Tarantino, zo erg dat je nnnnnnnnnnnoooooo zei. Wat dan met zijn rollen in Reservoir Dogs en Pulp Fiction, die je blijkbaar wel geweldig vind ?

Boss Nigger (1975)

ik bedoelde de hoofdpersonages fox ,waltz, dicaprio ik had er geen sympathie voor ... terwijl bij zijn andere films ik dit wel had ... (reseroir dogs is iedereen gangster maar hebben toch bepaalde sympathie ontwikkeld ) ... en als tarantino opduikt in z'n films speelt hij dan ook zichzelf want hij kan echt niet acteren ,in deze film speelde hij zichzelf niet vandaar de 'nooooooooo'

Hier snap ik niks van.

Ik ook niet, als er iets theatraal was in deze film was het wel het geweld!

Die scène met de twee vechtende negers was best schokkend en rauw, net als de scène met de honden die de slaaf verscheuren. Wel grof geweld, niet bepaald theatraal. In andere films was het toch altijd wat cooler, of nu iemand door z'n kop werd geschoten per ongeluk of dat een oor werd afgesneden met een leuk deuntje op de achtergrond.

Gister herkeken en blijf er bij dat dit een echte 3,5 ster-film is. Overall zeer vermakelijk, maar nergens echt briljant. Het gemiddelde vind ik dan ook aan de hoge kant.

Mjk87 geeft het antwoord al. Wat ik hier aan kan toevoegen is het verbale geweld en de pure minachting voor negers wat de film wat aangrijpender maakte dan wat ik van Tarantino gewend was. Ik snap echter de verwarring want de vuurgevechten ed zijn zoals gewoonlijk zwaar over the top.

Briljante Waltz, coole Foxx, prachtige muziek en lekker veel harde + bloederige vuurgevechten.

De gruwelijkheden van de slavernij zijn inderdaad schokkend om te zien, maar er zijn ook genoeg grappige momenten.

Tarantino is weer helemaal terug na die ongein van IB.

Een erg wrede, maar fantastische film

iedereen moet deze film gewoon zien!