Jagten (2012)

Dit IS 't gewoon voor mij (goed geformuleerd door ArnoldusK)! Vanaf het moment dat de onderzoeker/maatschappelijk werker op Ogliviaanse wijze dat vraaggesprek met dat meisje aangaat (het is eigenlijk geen gesprek of verhoor; 't neigt naar cold reading), en de onderzoeker plus een jarenlange collega daar bindende conclusies aan gaan verbinden, dan gaat 't al fout met de film (het is namelijk de katalysator van de plot). En ik kan dus geen moment ècht in de film geraken omdat die stigmatisering de hele film lang doorgaat zonder pauze voor relativering. Zelfs 't hoofdpersonage is wat te laks.

Die scène in de kerk is fantastisch, maar zo'n soort scène had al een uur eerder moeten plaatsvinden. En dan bestaat die gemeenschap ook nog uit jeugdvrienden! Dat overtuigt helemaal niet. Misschien had ik een heel klein beetje meer clementie gehad als het een outsider betrof, die daar pas 2 jaar woonde...

Dan kun je twee dingen doen:

1. Concluderen dat dit een tekortkoming van de film is en dit de film aanrekenen.

2. Je afvragen Waarom Vinterberg het zo gedaan heeft.

De kijker/forumbezoeker vindt zichzelf al snel slimmer dan de regisseur (en zéker op moviemeter) maar neem van me aan: kiezen voor 1 stagneert het denken, kiezen voor 2 prikkelt het denken... Men kiest te weinig voor 2.

Doe eens niet zo arrogant jongen; we hebben je theorie wel gelezen! Ik kan er niets mee. Vinterberg volgens mij ook niet, aangezien geen enkel interview met de man ook maar enigszins hint naar die theorie of 'bedoeling'. Leuk gevonden, maar je lijkt nu zelf te denken dat je slimmer bent dan de regisseur èn alle users hier.

klik

En al die interviews vertellen hetzelfde mbt inspiratie, bedoeling etc. Check 't maar na.

En mijn kritiek is dan terecht.

a. We begrijpen de film misschien niet goed.

b. We lezen interviews met de regisseur.

c. Die legt het allemaal piekfijn en uiteraard volledig uit.

d. We begrijpen de film.

e. We beoordelen de film.

Wat een simplisme... En wat jammer dat Shakespeare geen interviews deed. Kunnen we dat nooit meer beoordelen.

Jij bent simplistisch bezig, niet ik. Jij veroordeelt iedereen die niet de subtekst (h)erkent, die jij denkt te hebben waargenomen. JIJ presenteert die subtekst als een 'feit', dat wij allemaal maar mee moeten nemen in onze beoordeling want 'we moeten niet denken dat we slimmer zijn dan Vinterberg'. Vervolgens wordt er in geen enkel interview met Vinterberg ook maar een woord gerept over 'een diepere laag'. En dan begin jij te zeuren dat ik het allemaal 'hapklaar' uitgelegd moet hebben (terwijl ik toch echt het woordje 'hint' gebruikte)... Je doet net of ik hier een campagne voer tegen de interpretatievrijheid van kunst.

Oprecht fijn voor je dat jij een 'laag' lijkt waar te nemen die de film voor jou verrijkt (lang leve kunst) maar dring 't me niet op als een feit. Dan moet je met bronnen komen.

Het is ook geen helemaal geen feit, maar ik ageer tegen de grote passen snel thuis op naar de volgende film mentaliteit en vind dat veel kritiek op films vaak aspecten betreft die er bewust in zijn gestopt. Ik vind de ongeloofwaardigheid in Jagten daar een typisch voorbeeld van. Het is inderdaad geen feit maar mijn analyse (en die van Arnon Grunberg overigens) en die is op zijn minst een interessante gedachte die de boel wat verder krijgt. Overigens, dat de film ongeloofwaardig is is ook geen feit. Dat is toch logisch. Of moeten we steeds achter elke bewering die we hier doen zeggen "Dit is overigens geen feit maar mijn mening"?

En wat de regisseur er zelf over zegt: totaal irrelevant.

Je bent zo denigrerend bezig met je '1 en 2' en je 'abcde'..... Dat is geen mening geven maar op het arrogante af 'onderwijzen' (daarom had ik 't over meningen als feiten presenteren). Ik sta best open voor een nieuwe gedachte, maar niet als ie zo gepresenteerd wordt. That's all.

En ik verzeker je: ik probeer elke film een eerlijke kans te geven.

Ah, 1 en 2 gebruiken is onderwijzende arrogantie.. Houdoe, ik ga een film kijken.

Je beseft dondersgoed dat dat 't geval is. Veel plezier verder.

Film met een steen op m'n maag bekeken en deze zal ook nog wel even beklijven, geweldig!

Had van tevoren al wat gehoord en gezien over deze film dus wist dat het sturende ondervragen van Klara een aandachtspunt zou zijn. Dat twistpunt wat mensen hierboven daarover hadden heb ik dus niet. Vanuit mijn optiek heeft Vinterberg de deskundige en de directrice met opzet zo amateuristisch neergezet.

zo heb ik het ook geinterpreteerd...

De kracht van het gerucht

Na het sombere Submarino dat me wat minder beviel, komt Vinterberg af met een flink staaltje filmgenie. Prachtig en uiterst sterk. Hoe de leugens van een meisje Lucas leven voorgoed veranderen. In Denemarken hangt de kleine dorpsgemeenschap veel sterker aan elkaar waardoor uitsluiting ook aanzienlijke gevolgen heeft (eten weigeren in de winkel). Het is hoe dan ook schrijnend om te zien hoe de mensen die eens zijn vrienden waren hem wreedaardig verstoten op basis van een gerucht. De kerkscène is erg goed, want welke man kan nog zijn beste vriend in de ogen kijken na een kind te hebben misbruikt ? Het einde toont dan weer goed hoe hij terug opgenomen werd in hun midden, maar dat er nog steeds bewoners zijn die in zijn schuld geloven . Enige flaw vond ik dat Vinterberg net iets meer mocht vertellen over hoe de inwoners op het einde naar hem kijken, maar anderzijds is die stilzwijgende veroordeling eigen aan Jagten. Stuk voor stuk goed in elkaar gestoken scènes.

Niet alleen inhoudelijk is het sterk, de film speelt zich af in een herfstdecor waarin "jacht" wordt gemaakt op Lucas. De misverstanden in communicatie, en toch ook wel het gebrek aan inzicht in de complexe gedachtengang van een kind, worden zeer goed gebracht. Van een kind verwacht men toch al niet dat ze over sexuele zaken zullen liegen gezien dat nog onbekend terrein is? Gemiddelde zeer hoog maar ook terecht vind ik.

Het lijkt me sterk dat Vinterberg dat 'per ongeluk' doet. Dus naast een wat eenzijdige benadering op het onderwerp gaat ie ook nog makkelijke kritiek leveren op bepaalde sleutelfunctionarissen in een dergelijke situatie. Maakt het geheel alleen nog maar zwakker.

Ik vind dat je de zaken net iets te simpel bekijkt NW. Wat depri83 zegt, met opzet amateuristisch, vind ik juist gezegd. De deskundige legt het meisje de woorden in de mond door manipulatieve vragen te stellen en ook de directrice wil maar al te graag haar angsten bevestigd zien, omdat een kind van acht niet zomaar over stijve lullen begint te praten . De ondervraging is amateuristisch en is enkel gericht om bekentenissen af te dwingen en de schuld op Lucas te schuiven. Het heeft iets van een self-fulfilling prophecy.

In een ideale wereld is iedereen uiterst professioneel en bekwaam maar de setting (klein dorpje in Denemarken) en de situatie (kindermisbruik en de daarbij horende emoties), plus het feit dat de 'deskundige' en het hoofd van de school elkaar kennen (en elkaar misschien niet durven af te vallen, of iig hun objectiviteit kwijt zijn) rechtvaardigen in mijn ogen de keuze van Vinterberg.

Maar zo blijkt dat in de praktijk regelmatig voor te komen. De onderzoeker heeft voor zichzelf al een werkelijkheid geconstrueerd en zoekt daar de feitjes bij. Hij is niet bezig te horen of het gebeurd is, hij wil de feiten horen waar hij iets mee kan, namelijk zorgen dat Mikkelsen uit die samenleving getrokken kan worden. Ik vind het dan ook logisch dat Vinterberg bij de werkelijkheid blijft.

Eens met Montorsi, en daarbij; mensen geloven graag in een kloppend verhaal. Mads Mikkelsen als alleenstaande man, toch een beetje een rare is, verdacht goed met kinderen kan omgaan, en dan zo'n beschuldiging. Het plaatje klopt. Zie de Lucia de B. zaak.

Verder zie je volgens mij ook goed weergegeven dat de aanvankelijke twijfel omslaat als de beschuldiging herhaald wordt door andere mensen. Het is een zelfversterkend proces. Zodra één het gelooft wordt het steeds moeilijker om het niet te geloven, alsof je dan medeschuldig wordt.

Uiteraard, maar voor mij staat dat toch de uitwerking van dergelijke gevoelige materie in de weg. Oogt iets te veel als gemakkelijke kritiek van Vinterberg's kant. Vooral enorm eenzijdig ook. Het is ook allemaal vrij logisch dat Klara het voordeel van de twijfel krijgt, vind het dus niet zo sterk om ze bewust onbekwaam neer te zetten.

Dat vind ik dan weer iets te makkelijk. De materie is ook erg gevoelig en de vraagstelling naar het slachtoffer en is een dergelijke vraagstelling vrij normaal in het systeem. De pionnen in het systeem zouden niet de aanklacht moeten ontvangen maar het systeem zelf. Afgeven op de directrice en de ondervrager vind ik wat makkelijk, zoals je zegt begint ze niet zomaar over stijve lullen te praten. Dat Lucas de schijn enorm tegen heeft is niet meer dan logisch.

Wow, echt een hele superknappe film van Vinterberg over een lastig onderwerp: het onterecht aangezien worden als iemand die kinderen misbruikt. Het is echt een film die nazindert en waarover je lang kunt nadenken. Het kon niet anders, maar Mads Mikkelsen schittert in dit beklemmende drama. De rest van de cast met onder andere een klein meisje van 6 die Mikkelsen beschuldigt, is ook erg goed. Hoe flikken die Denen dat telkens met al die goede acteerprestaties?

Ik vond die vraagstelling niet normaal. De ondervrager blijft niet objectief, hij gelooft op het moment van de ondervraging zelf al in de schuld van Lucas en probeert de aanklacht van het kind te ontfutselen. Het kind zegt in eerste instantie dat ze het allemaal verzonnen heeft (iets dat ze daarna zal blijven herhalen) maar toch stelt hij dan opnieuw dezelfde vragen.

Wat een krachtoer van Mikkelsen en een sublieme opbouw van Vinterberg. Onderhuidse spanning is immer aanwezig en de kracht der suggestie is ook positief aan deze film. Het meeste over deze film is al wel benoemd en daar zal ik mij dan ook maar niet aan wagen.

Vind ik niet. Mikkelsen ligt goed in de groep, heeft net een huwelijk achter de rug, en ten tijde van de ontwikkelingen begint ie een nieuwe relatie. Wordt helemaal niet afgeschilderd als een 'rare man'. Hij is toevallig leerkracht. Hoezo past ie in een profiel?

De realiteit is ooit absurder dan cinema. Daar moet je als filmmaker ook rekening mee houden; werkt het wel in mijn film? Het vraaggesprek is te absurd en te dik aangezet. Het is bijna cold reading en komt op mij als ongeloofwaardig over. Daar had Vinterberg wat nuance of subtiliteit aan toe moeten voegen. En het is een katalysator voor de rest van de film....

Wat viel deze film me tegen zeg. Een continue emotie van het zal je maar gebeuren. Verder niets. Hollywood einde, misschien het echte einde niet. Maar dan nog, het zal je maar gebeuren. Pfffff.

Even inhakend op de discussie hier: er zijn inderdaad momenten dat je jezelf afvraagt waarom Lucas zelf niet meer onderneemt om het tegendeel te bewijzen of soms zou je naar het scherm wil schreeuwen: "EIS DAN TOCH EEN ONDERVRAGING MET EEN LEUGENDETECTOR".

Maar zo simpel zal het allemaal wel niet gaan. Lucas schijnt zelf te beseffen dat hoe harder je je onschuld uitschreeuwt, hoe minder de mensen je geloven. Zo gaat het zelfs met die nieuwe vriendin van hem.

Maar wat ik wou zeggen: ik denk dat het Vinterberg vooral ging om het doorslaan van de slinger. Er is een (begrijpelijke) collectieve hysterie aan de hand van zodra de eerbaarheid van onze kinderen in het gedrang komt. Niets is nog onschuldig. Alles is verdacht. We denken al gauw aan netwerken en het toedekken daarvan. Soms ontdekken we zelf met scha en schande dat we het mis hadden (cfr. Humo & Notaris X)
Kinderen zijn heilig (teercht hoor) en we durven ze niet in vraag stellen. We kruipen dadelijk in onze schulp. Dat vind ik trouwens heel normaal bij die ouders. De pa zou het niet willen geloven, maar hij durft niet. Hoe kan je zeker zijn? Dit soort gruwels gebeuren idd vaker met bekenden dan met wildvreemden.

Dat niets nog onschuldig is, voel je pijnlijk in de scene met KLara op het eind. Hoe hard Lucas ook zijn best doet, hij (met ons) weet dat dat nooit meer terug komt. Misschien vandaar dat schot op het einde...

Wat een adembenemend goeie film met acteerwerk van Mads Mikkelsen om u tegen te zeggen. Door zijn meeslepende manier van acteren zat ik echt volledig in de film en leefde ik echt mee met de hoofdpersoon. Kan er verder vrij kort over zijn, deze film is een must-see!

4,5*

Sterk deens drama over massahysterie en de vernietigende kracht van suggestie. Mads Mikkelsen is perfect gecast als de gemoedelijke leerkracht op een kleuterschool die het slachtoffer wordt van beschuldigingen van seksueel misbruik van een leerling. Regisseur Thomas Vinterberg zorgt voor veel sfeer en het script ontwijkt slim bepaalde valkuilen, waardoor één en ander onvoorspelbaar en geloofwaardig blijft. Fraai einde ook, met een toepasselijk laatste shot (letterlijk) waaruit blijkt dat niets meer terug te draaien is, eenmaal in gang gezet.

Had veel verwacht van deze film vanwege de punten op deze site.

Film is mooi gemaakt, acteerwerk prima in orde, maar het verhaal slaat werkelijk nergens op.

Als ik iemand verdenk van seksueel misbruik ( wel of niet terecht ) en een jaar later niet is bewezen of hij het wel of niet heeft gedaan zal ik deze persoon zeker geen hand schudden.

Onbegrijpelijk, Thomas Vinterberg van nota bene Festen, komt met zo'n klote film. Een ideetje en daar is de hele film op gebaseerd. Ik ben zo teleurgesteld. Heb ik het nu mis? Snap ik het niet?