Jagten (2012)

De film is inderdaad goed, maar 5 sterren vind ik veel te veel. Jagten maakt vooral indruk door de manier waarop het toont hoe een gemeenschap stukje bij beetje ontwricht raakt na 1 'domme' opmerking van een 4-jarig kind. En Mikkelsen acteert erg goed. Maar de film is ook wel een beetje gemakkelijk en rechtlijnig, hoor.

Goede film die een goed beeld schetst van de andere kant van zulk soort gevallen, en daarnaast uiteraard het feit hoe moeilijk dit kan zijn.

Erg goed geacteerd van Mikkelsen maar de film is te standaard en rechtdoorzee gaand om groots te zijn.

Gebeurd niet vaak dat in een bioscoopzaal de tranen over m'n wangen biggelen, ze blijven meestal in mijn ogen steken: maar Vinterberg is het gelukt. Het moment dat Lucas de kerk binnenstapt en de blik van zijn vriend opzoekt...

Tuurlijk Mikkelsen is fenomenaal, maar de kleine meid die Klara speelt is zeer realistisch: de film toont heel helder waarom het kind, beivloedbaar als ze is, doet wat ze doet. Geweldig script en perfect werk regisseur.

Kracht van de klassieke eenvoud: ik ging zo in het spel en sfeer op dat ik vergat dat ik naar een film keek...

Wat is die Mads Mikkelsen toch een onderschat acteur eigenlijk. Hij speelt een fantastische rol in de eveneens onderschatte Valhalla Rising (2009) en speelde erg sterk in de beste James Bond film genaamd Casino Royale. En ook in mischien wel de beste film van 2012 speelt hij ingetogen-fenominaal.Komt het door mij of krijgt Mads Mikkelsen niet de waardering die hij eigenlijk zou moeten krijgen ? Maargoed de film dan.

Jagten heeft veel valkuilen waar je als regiseur snel in kunt vallen,namelijk : goedkoop en makkelijk scoren. Gelukkig weet Vinterberg die valkuilen voor een groot deel te omzijlen en het levert al met al een indrukwekkende film op.

Een van de krachten van de film is de spanning die er steeds heerst als Lucas bij een kind aanwezig is,ondanks dat hij vrij gesproken is blijft die spanning aanwezig. Mede daarom is een van de scene's tegen het eind zo krachtig en vakkundig gemaakt als hij Klara van de trap haalt zo onschuldig maar toch steeds dat dubbel gevoel die om hem heen blijft hangen. Het is zo menselijk vreemd.

Maar zowiezo legt de film de ziel van de mens wel vaker bloot,want hoevaak zal het gevoel van onbegrip naar boven komen bij het zien van deze film,maar wat zou jij in zo'n zelfde situatie doen ? Waarschijnlijk niet veel anders dan de hoofdrol-spelers.

Juist daar weet Jagten zich voor een groot deel te onderscheiden.

Maar op alle andere aspecten is deze film ook een genot vooral de fotografie is prachtig

Oja, het einde is perfect .

Vrijwel perfecte film. De film is ongetwijfeld gebaseerd op vergelijkbare feiten. Er zijn nogal eens wat twijfelachtige verklaringen van kinderen aan het licht verkomen in dit soort zaken. Je hebt in deze film al snel de neiging te twijfelen aan de geloofwaardigheid, bijvoorbeeld bij zo'n scene waar die deskundige met de kleuterleidster en Klara in het kantoortje zit en Klara moet 'vertellen' wat er gebeurt is. Het gebeurt niet eens bewust, maar zo'n deskundige stelt dan hele gesloten vragen, die dan ook nog eens beantwoord worden door een meisje van 5 wat er zo snel mogelijk vanaf wil zijn. 'Ik zeg maar wat de grote mensen willen horen om er vanaf te zijn'. En dat doet deze film eigenlijk subliem, het laat zeer subtiel zien hoe zoiets een eigen leven gaat leiden. Bovendien voel je de machteloosheid van het hoofdpersonage de hele film door. Want het blijft tot het einde toe duidelijk dat zo'n situatie onomkeerbaar is. Geweldig einde.

Misschien wel Vinterberg's beste, maar dan zou ik Festen nog een keer moeten zien. Dit is toch een film die mij veel meer tot de verbeelding spreekt, met meer inlevingsvermogen, terwijl Festen wat dat betreft wat meer ver-van-je-bed is. Jagten is zoals vooraf wel verwacht een nieuwe Tour de Force van Mikkelsen, met de ook altijd uitstekende Bo Larsen die weinig onderdoet. Misschien gaat de grootste verwondering nog wel uit naar vertolking van Klara. Daarnaast weet Vinterberg na Submarino opnieuw te laten zien hoe je de cinematografie bij zo'n pittig drama neerzet.

Top 3 materiaal voor 2012. 4.5*

Ben het wel erg eens met Tonke hierboven, vandaar ook een beetje tegenvallend deze film. Had het veel subtieler verwacht allemaal.

Ik geloof best dat er extreme gevallen zijn waarin iedereen een opmerking van een klein kind zomaar serieus neemt en alles helemaal uit de hand loopt maar om dat nu als iets aannemelijks te gaan zien..
Ik stoorde me wel een beetje aan hoe we als kijker geacht worden te denken dat het echt allemaal zo makkelijk gaat. Misschien ben ik grenzeloos naief maar ik geloof echt niet dat decennialange vrienden op deze manier uit elkaar vallen door een opmerking van een klein meisje. En dat ze een lief hondje gaan ophangen enzo ( ?? )
Daar komt echt wel wat meer bij kijken. Ook een zwakte van de film dat ze het onderzoek verder niet beschrijft.. Opeens komen ze met 'andere kinderen' die ook wat gezegd zouden hebben maar dat blijft allemaal erg onduidelijk.. vreemd.

Daarnaast is de scene dat het meisje nota bene toegeeft gelogen te hebben en die moeder dan komt met 'nee, je probeert het gewoon te verdringen' wat mij betreft wel erg ver gezocht. Dat gebeurt tot 2 keer toe

Nogmaals, ik zeg niet dat het niet kán gebeuren zoals hier, maar erg logisch komt het allemaal niet over.

Wel ga ik helemaal mee in de lof over het acteerwerk, uitstekend.

Frustrerende en aangrijpende film.

Frustrerend omdat ik in het eerste deel helemaal gek werd van het feit dat Lucas niks kon en leek te willen doen aan het feit dat de onrust om hem heen steeds groter en zorgwekkender werd. Ik had het idee dat hij op de meeste momenten anders reageerde dan ik zou doen. Zo heeft hij nooit voluit ontkend dat hij iets gedaan heeft, iets wat ik wel zou doen (ondanks dat hij niet wist waar het precies om ging had hij dit moeten doen, want hij had niks fout gedaan). Op deze manier glijdt de situatie dus compleet uit de hand terwijl je er niks aan kan doen. (Ik had een paar keer graag de film in willen stappen zodat ik Lucas een paar tikken kon geven en vertellen dat ie eens voor zn recht op moest komen).

Aangrijpend vanwege duidelijke redenen. Het onrecht dat Lucas wordt aangedaan is erg pijnlijk en ongemakkelijk om te aanschouwen. Met name de scenes waarin de zoon het compleet verliest hebben me niet onberoerd gelaten. Het is mooi om te zien dat nadat Lucas is vrijgesproken hij een stuk assertiever lijkt te zijn en ineens wel voor zichzelf opkomt, wat vooral tot uiting komt in de supermarktscene en de ijzersterke kerkscene.

Het einde is natuurlijk prachtig (ergens wel een beetje voorspelbaar) en laat op symbolische wijze zien dat de voorvallen onherstelbare schade hebben aangericht. Door niet te tonen wie er schiet wordt er aangetoond dat iedereen nog steeds wrokgevoelens kan hebben jegens Lucas.

Sterk drama van Vinterberg, bijna net zo goed als Festen (die het net wint door het speciale zwart-komische laagje dat hier niet in zat).

Vooral een sterke keuze om het niet in het midden te houden of Lucas daadwerkelijk zich vergrepen heeft aan dat meisje, maar gewoon meteen de kijker te laten weten dat hij onschuldig is. Het hele idee om zo'n verhaalijnen op een meer ambigue manier te brengen is al vaker gedaan, zeker in arthouse en brengt het verhaal meer op het vlak van een mysterieuze thriller. Ik denk niet dat deze keuze gemaakt is om de medelijden met Lucas over wat hem overkomt te vergroten, maar vooral om een wat groter contrast te geven aan hoe ideeën een eigen leven kunnen gaan leiden.

Ik zie dit dan ook absoluut niet als een film over kortzichtige mensen en zie de tegenstanders van Lucas ook niet aan schurken (en denk overigens ook niet dat ze Lucas in werkelijkheid als onschuldig zien, maar hem blijven opjagen omdat ze een schurk nodig hebben; die theorie van Olaf K. hierboven is me te gekunsteld en te ver verwijdert van gewoon menselijk gedrag zoals dat hier getoond wordt). Een van de sterke punten is juist hoe makkelijk het is om je in de dorpelingen te verplaatsen. Als een jong meisje iemand uit je omgeving zou beschuldigen van seksueel misbruik lijkt het me moeilijk om je niet overvallen te worden door twijfels. Ik vind ook niet dat het proces te snel gaat, omdat we het hier hebben over een mogelijk misdrijf die misschien wel gevoeliger ligt dan enige andere misdaad. Dan kan er niet bescherming genoeg gegeven worden.

Het spel tussen medeleven met Lucas en een zeker begrip voor de dorpelingen geven Jagten zo hun eigen gevoel. Vinterbergs kracht als regisseur ligt niet op de eerste plaats in zijn beeldtaal (waar verder niets mis mee is), maar in hoe hij groepsdynamieken en karaktereigenschappen goed naar voren kan halen, waarbij hij natuurlijk goed bijgestaan wordt door een aantal sterke acteurs, met name Thomas Bo Larsen en natuurlijk Mads Mikkelsen. Het einde is perfect.

De enige zwakte is dat alle personages zich óf geheel tegen Lucas keren óf hem geheel steunen. Er zitten geen openlijke twijfelaars in, tot aan het einde als hij al onschuldig is verklaard. Alleen die nieuwe vriendin dan, maar die wordt al vrijwel meteen uit de film geschreven. Zij had juist nog wat extra nuance kunnen geven aan het verhaal met wat meer scènes in de tweede helft.
4*

Fenominaal.

Met stip de beste acteursfilm die ik dit jaar gezien heb. Zelden zo geboeid naar een film zitten kijken. Mad Mikkelsen heeft nu toch echt wel bewezen de beste acteur van het huidige filmtijdperk te zijn. Zo grandioos hoe hij de rol van Lucas vertolkte, zo heb ik het de laatste tijd maar zelden gezien. Oh, en niet te vergeten Klara uiteraard, wat acteerde dat kind toch goed. Het script verdient natuurlijk ook een hoofdprijs. Zeer actueel ook gezien de toestanden die wij afgelopen jaar in Amsterdam gehad hebben op kinderdagverblijven. En daar ging het niet om een valse beschuldiging.
Over het verhaal zelf is al het nodige gediscussieerd. Ik heb daar niet zo veel aan toe te voegen want dan val ik in herhaling. Olaf K heeft daar trouwens al op een zeer scherpe wijze het nodige over geuit. We hebben in deze film imo te maken met een extreem geval van kuddediergedrag. Er bij willen horen, tot elke prijs, dat is het enigste dat telt. De waarheid doet er niet toe. Lucas is schuldig omdat iedereen hem schuldig vindt. Punt uit.
Toch nog een vraag; Wie doodde de hond en wie schoot opzettelijk op Lucas tijdens de jachtpartij op het einde van de film . Hier geeft de regisseur geen antwoord op. Toch moet dat te achterhalen zijn. Voor mij misschien een reden om de film nog een keer te zien.
Ten slotte de mooiste scène; De scène waarin Lucas het "boefje" Klara in de armen neemt aan het einde van dit uitstekende psychologisch drama. Alles vergeven. Ook Klara was immers het slachtoffer van de boze wereld van de volwassenen.

Waardering: 5,0*

Een film die hard aankwam, vooral doordat ik het zo invoelbaar vond dat het in het echt precies zo zou kunnen gaan. Tijdens het kijken had ik het idee dat het verhaal op talloze punten uit de bocht had kunnen schieten, en dat het knap genoeg maar niet gebeurde - aan de reacties te zien hangt de waardering van de film inderdaad grotendeels af van de mate waarin de film je 'mee' krijgt.
Ik vond het een sterk punt dat de politiebezoeken en rechtszaak buiten beeld blijven. Het maakt alleen maar duidelijker dat de gemeenschap in dit soort zaken ongegeneerd voor eigen rechter speelt en personen op grond van het minste bewijs veroordeelt. Het einde van de film toont de onomkeerbaarheid hiervan, waardoor de ernstige en belangrijke waarschuwingen van het verhaal alleen maar worden benadrukt.

4*

Ijzig drama van Vinterberg, gelukkig zonder over-the-top te gaan qua tragiek, maar helaas wel iets te oppervlakkig blijvend. Het thema van de onterechte beschuldiging en veroordeling werkt eigenlijk altijd, bij mij tenminste, maar buiten dat Jagten mooi laat zien hoe een simpele beschuldiging kan escaleren worden er inhoudelijk geen dimensies aan toegevoegd, zoals bijvoorbeeld in Atonement wél gebeurt.

Wat me bevreemd is de discussie hier over de vraag of het scenario van Jagten wel geloofwaardig is. Terwijl Vinterberg mijns inziens juist perfect laat zien hoe zoiets kan gaan. Eerst is er nog scepsis bij de kleuterleidster, maar hoe langer ze de beschuldiging voor zichzelf herhaalt, die hardop uitspreekt, hoe meer de twijfel verdwijnt. En als er geen twijfel meer is dan heeft het ook geen zin om met de beschuldigde te spreken. Mensen geloven iets omdat ze het willen geloven, mensen geloven in een kloppend verhaal (in dit geval; door zijn vrouw en zoon verlaten alleenstaande kerel die als enige man op een kleuterschool werkt en opvallend goed kan opschieten met de kinderen), zie ook de zaak Lucia de B. of de parachutemoord-zaak in Belgie. Bewijs doet er nauwelijks toe.

In dat kader past ook de verhalen die daarna loskomen van andere kinderen. Hierover zijn toch al genoeg publicaties bekend binnen de psychologie. Alleen al het feit dat iemand beschuldigt wordt van zoiets laat je (onbewust) anders naar diegene kijken (mooi verbeeld in de vriendin van Lucas) en kleurt je herinneringen. Sterk voorbeeld vind ik altijd het ooggetuigenverslag van een ongeval, waarbij is gebleken dat de manier waarop de vraag wordt gesteld in sterke mate de snelheidsschatting van de ooggetuigen beinvloedt. Dus: als een agent vraagt "met welke snelheid klapten de twee auto's op elkaar" krijg je een veel hogere schatting dan als de vraag luidt "met welke snelheid raakten de auto's elkaar".

Ik zie zelf weinig ongeloofwaardigs in Jagten, sterker nog, de film is in dit opzicht vrij genuanceerd omdat zoon Marcus en een goeie vriend wel in de onschuld van Lucas blijven geloven. Ook diens beste vriend komt terug op zijn eerdere veroordeling, trotseert daarmee zijn vrouw, nadat hij van Klara de waarheid heeft gehoord.

Goeie film dus, maar Jagten mist wel iets extra's wat het een topfilm had kunnen maken. Het teleurstellende einde waarin Vinterberg geen keuze duft te maken, helpt hierin ook niet. Ruime 3,5.

Wat gebeurt er met een kleine en hechte gemeenschap op het moment dat één van haar inwoners door een vijfjarig kind onterecht beschuldigd wordt van seksueel misbruik? Jagten geeft daarop een subliem antwoord. Regisseur Thomas Vinterberg neemt de tijd om de kleine gemeenschap in Jagten te introduceren en laat daarna op grandioze wijze zien hoe een groep fatsoenlijke mensen beetje bij beetje toegeeft aan het onderbuikgevoel.

Het meest tragische aan Jagten is dan ook het besef dat een deel van de gemeenschap diep van binnen ook wel weet dat Lucas onterecht beschuldigd wordt. Dat Vinterberg desondanks op geloofwaardige wijze toont hoe de gemeenschap meegaat in de hetze, verraadt zijn grote klasse.

Vinterberg krijgt daarbij hulp van een stel rasacteurs. Thomas Bo Larsen is meesterlijk als de vader van het ‘slachtoffer’ en ook de kleine Annika Wedderkopp is ronduit imponerend. En dan hebben we het nog niet gehad over hoofdrolspeler Mads Mikkelsen. Moeiteloos weet hij een man neer te zetten wiens leven door een leugen plotsklaps instort en vooral de momenten waarop hij de confrontatie met zijn oude vrienden aangaat, bezorgen de kijker kippenvel. Dat geldt ook voor de meesterlijke slotscène waardoor er maar één conclusie mogelijk is. Jagten is een hedendaags meesterwerk.

Jammer dat Vinterberg de kijker niet medeplichtig maakt in het 'verraad' jegens Lucas, door van meet af aan iedere twijfel omtrent zijn onschuld weg te nemen. Had een veel interessantere film opgeleverd, denk ik. Desondanks verveelde de film me geen moment en werd er sterk geacteerd, met als emotioneel hoogtepunt toch wel de confrontatie in de kerk.

Uitstekende Mikkelsen die dit rauwe drama tot een hoger niveau tilt.

Ik had het net als velen moeilijk hoe de gemeenschap zich op kinderlijk naïeve ingesteldheid zich tegen Lucas keerde na het incident .
Net daarom verwachtte ik ,wederom als velen, op een klein aapje uit de mouw naar het einde van de film toe (bv een hut in het bos waar Lucas de kans had om je weet wel...).
Is hij schuldig of niet?

Uit Vinterberg zijn vertelling aan het publiek toch niet echt. En een goedaardige (?) blijkende man zoals Mikkelson in de hoofdrol zetten, leidt ook niet echt tot de andere theorie. Ik heb te veel films gekeken waarschijnlijk.

Prima drama, die shockeert, maar soms net té is. 4*

Gisteren eindelijk ook de tijd gevonden om naar de bioscoop te gaan om de 'nieuwe Vinterberg' te bekijken, maar wat een monster van een film. Ik heb vanaf het begin van de ellende voor Lucas tot het eind met pijn in mijn hart zitten kijken. Pijn, die ik vooral voelde omdat Mikkelsen en Thomas Bo Larsen zo minimaal en ingetogen acteren dat alle spanning en affecten bij de kijker beleefd worden; althans zo beleefde ik de film. De conftrontaties, bij Bo Larsen thuis, zowel door Lucas als zijn zoon, doch vooral in de kerk tonen voor mij aan dat Vinterberg een kei is in het nagenoeg perfecte belevingsklimaat voor de kijker te creëren. Ik vond bij Submarino al dat goede acteurs (Cedergreen) in deze film nog meer boven zichzelf uitsteken. Nu vond ik Mikkelsen sowieso al een buitencategorie, maar in deze film is hij fenomenaal. Briljante film. Mooiste passage vond ik overigens het moment dat vader bij dochter op de slaapkamer zit en hij het slechte van de mens benoemt, realiserend en reflecterend dat hij het slechte veroordelende in zichzelf bedoeld.
De grapjes die hier en daar in de film zitten (Kirsten, Woef!) maken het geheel overigens net wat luchtiger waardoor het lijden als kijker dragelijker wordt. Ik stop met mijn lyrisch betoog, ik ben nu al benieuwd wat Vinterberg nu gaat doen..

Onmogelijk om deze film slecht te vinden en hij sleepte me wel behoorlijk mee, tot het een jaar later-stuk. Maar daarna begon de film me toch wel meer dwars te zitten,

De schoen wringt toch op nogal wat plekken en deze film is toch echt veel minder subtiel dan zijn vorige. Een paar puntjes: Zou de film niet confronterender (en eerlijker) zijn geweest als we als kijker pas later wisten dat de beschuldiging onterecht was? Waarom scenes als de wel heel domme verhoorscene door de vage kennis, hoe Vinterberg in elke scene een tandje bijsteekt en dan echt veel te makkelijk naar een jaar later schiet, waar bijna alles weer koek en ei is. Einde was wel weer sterk. In die zin een erg rechtlijnige en nogal makkelijke film,

Maar de acteurs zijn fenomenaal goed zijn en de dorpssetting is heel sterk. Veel losse scenes , bijvoorbeeld de interactie tussen Lucas en zijn zoon en zijn beste vriend vond ik ook erg sterk.

3.5*

Vind trouwens Olaf K's analyse interessant en zou daarvoor de film bijna opnieuw willen zien, maar voorlopig haal ik dat er te weinig uit. En zie ik toch de sterke, maar weinig subtiele en wat drammerige film, zoals ik hier boven omschreven heb.

Sterke film, ja. Wat ik uiteindelijk vooral het knappe vindt van deze Vinterberg is dat hij een boel onredelijkheid gebruikt en dat hij er uiteindelijk mee weg komt door het heerlijke acteerwerk en de snoeiharde 'reprimandes' aan het adres van Mikkelsen. De film geeft goed weer hoe delicaat het 'kindermisbruik-proces' is en door psychologische haken en ogen zo'n proces gekenmerkt wordt.
Dit proces, richting de aanklacht en uiteindelijke stigmatisering van Mikkelsen, had wel op vier reële momenten onderbroken kunnen worden (met als klapper de twee bekentenissen van Klara). Dit gebeurt niet en de kortzichtigheid van het dorp kent blijkbaar geen grenzen (met als max de heftige vechtscène in de supermarkt). Beide zaken accepteert de kijker en de film loopt door... De spanning die in de laatste 10 minuten wordt gevoeld is ongeëvenaard en geeft vrij impliciet het gevoel weer van een gestigmatiseerd persoon, zeker in zo'n hechte dorpskern. Het einde is daarom ook subliem; een stigma gaat niet weg en zal altijd blijven rondspoken; is het niet in andermans hoofd, dan wel in je eigen hoofd.

Uiteindelijk toch 4 sterren, maar wel met een vervelend nasmaakje. Dacht tijdens de film ook enkele keren aan Anklaget, die een andere hoek kiest, maar een veel sterkere film is over kindermisbruik (en het hele proces daar rond omheen).

Aardig drama maar toch veel te makkelijk en rechtlijnig om echt goed te worden of te beklijven. Met Mikkelsen heb je al een acteur in de gelederen die met gemak een film naar zijn hand zet en de clichematige ontwikkeling doet eigenlijk de rest. Het zijn toch vooral de niet humane gebeurtenissen jegens Lucas die sympathie winnen.


Dit is ook een film die zo op woensdagavond bij RTL 4 op de buis kan komen. Zo textbook is dit ontucht drama dan ook. Het is nu vooral erg oppervlakkig en te makkelijk. Gelukkig is de persoonlijke kwestie in dit concept dan wel interessant. Aangezien het om de dochter van zijn beste vriend gaat. Levert een interessant spanningsveld op. Zelfde geldt voor die engelstalige dame en Lucas zijn zoon. Alles daarbuiten haalt de film onderuit.


Zeer aardig maar lang niet zo goed als ze doen geloven. Huismannen en huisvrouwen kunnen prima mee kijken, ze zullen het geweldig vinden.

Machteloosheid.

Daar draait wat mij betreft deze film om, als kijker weet je dat Lucas onschuldig is en Lucas zelf weet dat uiteraard ook. Maar hoe overtuig je anderen van je onschuld? Sowieso vind ik dat Mads Mikkelsen zijn rol als Lucas echt met verve speelt, ingetogen doch sterk. Met name zijn non-verbale communicatie zegt veel.

De film moet het dan ook veel van het acteerwerk hebben, want qua verhaal was het best rechttoe rechtaan. Er wordt wel erg snel met de beschuldigende vinger naar Lucas gewezen en hij ondergaat dan ook als een ware zondebok alle beledigingen en geweldsdaden jegens zijn persoon.
Tevens vond ik Annika Wedderkopp als Klara goed, de onschuld van een klein kind wordt door haar goed neergezet. Al heeft dat denk ik meer met een goede casting te maken.

Wel vind ik het jammer dat tegen het einde de film enigszins afgeraffeld wordt, want opeens zijn we dan één jaar verder en is alles weer koek en ei...

Al met al toch wel een sterke film om te zien ondanks dat het verhaal wel iets beter kon. De film moet het dan ook meer hebben van het sterke acteerwerk en de constante spanning.

4,0 Sterren.

De kracht van het gerucht

Na het sombere Submarino dat me wat minder beviel, komt Vinterberg af met een flink staaltje filmgenie. Prachtig en uiterst sterk. Hoe de leugens van een meisje Lucas leven voorgoed veranderen. In Denemarken hangt de kleine dorpsgemeenschap veel sterker aan elkaar waardoor uitsluiting ook aanzienlijke gevolgen heeft (eten weigeren in de winkel). Het is hoe dan ook schrijnend om te zien hoe de mensen die eens zijn vrienden waren hem wreedaardig verstoten op basis van een gerucht. De kerkscène is erg goed, want welke man kan nog zijn beste vriend in de ogen kijken na een kind te hebben misbruikt ? Het einde toont dan weer goed hoe hij terug opgenomen werd in hun midden, maar dat er nog steeds bewoners zijn die in zijn schuld geloven . Enige flaw vond ik dat Vinterberg net iets meer mocht vertellen over hoe de inwoners op het einde naar hem kijken, maar anderzijds is die stilzwijgende veroordeling eigen aan Jagten. Stuk voor stuk goed in elkaar gestoken scènes.

Niet alleen inhoudelijk is het sterk, de film speelt zich af in een herfstdecor waarin "jacht" wordt gemaakt op Lucas. De misverstanden in communicatie, en toch ook wel het gebrek aan inzicht in de complexe gedachtengang van een kind, worden zeer goed gebracht. Van een kind verwacht men toch al niet dat ze over sexuele zaken zullen liegen gezien dat nog onbekend terrein is? Gemiddelde zeer hoog maar ook terecht vind ik.

Wow, echt een hele superknappe film van Vinterberg over een lastig onderwerp: het onterecht aangezien worden als iemand die kinderen misbruikt. Het is echt een film die nazindert en waarover je lang kunt nadenken. Het kon niet anders, maar Mads Mikkelsen schittert in dit beklemmende drama. De rest van de cast met onder andere een klein meisje van 6 die Mikkelsen beschuldigt, is ook erg goed. Hoe flikken die Denen dat telkens met al die goede acteerprestaties?

Wat een adembenemend goeie film met acteerwerk van Mads Mikkelsen om u tegen te zeggen. Door zijn meeslepende manier van acteren zat ik echt volledig in de film en leefde ik echt mee met de hoofdpersoon. Kan er verder vrij kort over zijn, deze film is een must-see!

4,5*

Sterk deens drama over massahysterie en de vernietigende kracht van suggestie. Mads Mikkelsen is perfect gecast als de gemoedelijke leerkracht op een kleuterschool die het slachtoffer wordt van beschuldigingen van seksueel misbruik van een leerling. Regisseur Thomas Vinterberg zorgt voor veel sfeer en het script ontwijkt slim bepaalde valkuilen, waardoor één en ander onvoorspelbaar en geloofwaardig blijft. Fraai einde ook, met een toepasselijk laatste shot (letterlijk) waaruit blijkt dat niets meer terug te draaien is, eenmaal in gang gezet.

Sterk, ongemakkelijk drama.

Aangrijpende film over hoe mensen zomaar iemand kunnen uitsluiten voor iets wat nooit is gebeurd. Het was af en toe moeilijk om te zien hoe vreselijk onrechtvaardig Lucas door de gemeenschap werd behandeld na de valse beschuldigingen. Eigenlijk is het maar een vrij standaard verhaal, maar het stijgt wel boven zichzelf uit door ijzersterk acteerwerk en een hele duidelijke boodschap van de regisseur.

Toch is de film zeker niet perfect. Zo vond ik wel dat de mensen in het dorp, zeker zijn beste vrienden, Lucas wel heel snel laten vallen na de beschuldiging. Je zou denken dat je als vrienden toch wat meer vertrouwen hebt in je vriend. Dat een school de beschuldigingen serieus neemt lijkt me logisch, maar de nuance ontbrak wel een beetje. Het ging later ook wel vrij ver, door zelfs Lucas en ook zijn zoon in de winkel te weigeren. Ik vraag me af of dat nou realistisch is. Het leverde overigens wel sterke scenes op, zoals bij de supermarkt (het gaf toch wel een goed gevoel dat Lucas die man een enorme kopstoot terug gaf) en in de kerk. Ook de gesprekken tussen Lucas en de vader van het meisje, zijn beste vriend, waren indrukwekkend. Mads Mikkelsen zet echt een schitterende rol neer. Sowieso een erg goede acteur. In Casino Royale (2006) viel hij me al op als zeer getalenteerd. Ook de rol van de kleine Klara vond ik erg goed gespeeld. Toch knap om zo jong zo'n moeilijke rol te spelen.

De boodschap op het einde is wel helder. Mensen zijn kuddevolk en lopen elkaar te makkelijk achterna. Ik vond wel dat de film een beetje abrupt eindigde. Plots zaten we bij de viering van Lucas zoon en iets daarna zat de film erop. Dat laatste stuk met het jagen was trouwens wel goed. Iemand heeft het dus alsnog niet geaccepteerd dat Lucas niet schuldig is...
Dat geeft toch weer de juiste boodschap weer. Ook al ben je niet schuldig, dan nog zullen veel mensen je als fout zien. Tragisch. Het stukje met Lucas die Klara over de vloer tilt is wat dat betreft veelzeggend. Er is natuurlijk niks aan de hand, maar het is een hele ongemakkelijke scene.

4*

Een prachtig gespeeld, heel erg dramatisch Deens dorpsverhaal, waarbij een kleuterleraar onterecht wordt beticht van pedofilie op basis van een oppervlakkig verhaaltje van een vijfjarig meisje, Klara.

Een dochtertje van zijn beste vriend en leerlinge van de school waar Lucas de kleuters animeert.

De directrice neemt dit gebeuren ernstig, brengt de politie op de hoogte, tot het hele dorp meeleeft en Lucas (Mads Mikkelsen) door iedereen afgewezen wordt en zelfs de toegang ontzegd wordt en hij verliest vanzelfsprekend zijn beroep. Daarnaast is hij nog verweven in zijn eigen familiale problemen.

Het verhaal is heel spontaan en uiterst geloofwaardig gespeeld. Zo natuurlijk dat regisseur Thomas Vinterberg de juiste sfeer weet te verfilmen. Ook met het geluid en prachtige natuur- en dorpsbeelden. Het kon wel hier in elk dorp gebeurd zijn.

Een verhaal dat tegenwoordig (2012-2013) zeer actueel is en vooral de mensen viseert die in contact komen met kinderen. Spijtig dat ook misbruiken onderhuids meespelen en er wellicht afrekeningen gebeuren die met het hele thema niets te maken hebben.

Zeer gevoelige scenes bezorgen je natte zakdoeken. Of tenminste toch troebele ogen.

Vooral als er niets van waar is maakt het in dit verhaal zo tragisch.

Vooral omdat het dorp globaal gelooft en afrekent.

Zeer spijtig van het plot dat voor mij onbegrijpelijk zeer slecht gekozen is.

Ik had het voor mijzelf heel anders en positiever voorgesteld want over de aanleiding van het vage verhaal van de uitlating van Klara wordt op geen moment nog gesproken. Het was ook maar een flits vooraan in de film.

Vandaar ook dat ik een half punt aftrek. Zou zelfs een gans mogen zijn, wegens de vaagheid van het onafgewerkte plot.

Maar over de hele lijn is dit een prachtige film die iedereen moet gezien hebben om te beseffen hoe goedgelovigheid van de mensen soms levens wederzijds verwoesten.

Ook al is het feit op zich totaal onaanvaardbaar. Een film voor mijn top 10.

Score 4,5plus en terecht.

Een 'mooi' portret van een man die - ogenschijnlijk - onschuldig veroordeeld wordt en de gevolgen daarvan in een hedendaagse gemeenschap. Uitstekend neergezet door Mads Mikkelsen, waarbij ook andere rollen prima gespeeld werden.

Vinterberg kaart op kwalitatief hoogstaande wijze een probleem aan welke door controverse relatief weinig aandacht krijgt en biedt daarmee een ongemakkelijke kijk in de spiegel. Uiterst consistent opgebouwd en uitgewerkt tot aan, misschien wel de sterkste, slotscène die ik ooit heb gezien.

Een zeer sterk en geloofwaardig Deens drama, met een zeer interessant verhaal en uitermate sterke acteerprestaties.

Allereerst een pluim voor Mads Mikkelsen, die weer eens een voortreffelijke hoofdrol neerzet als Lucas. In elke scene is hij overtuigend, maar vooral op de momenten dat het echt moet komt het beste naar voren. Zo is dekerkscene, waarbij Mikkelsen zijn vriend recht in de ogen kijkt, echt geweldig goed en wat mij betreft ook het absolute hoogtepunt van deze Jagten. Echt een geweldig moment, waarin echt alles goed wordt gedaan. Naast Mikkelsen speelt ook de rest van de cast erg goed, waarbij het kleine meisje dat Klara speelt, een zeer sterk kinderrolletje neerzet.

Thomas Vinterberg weet het verhaal goed op te bouwen en slaagt erin om een sterke, grauwe en ook vrij troosteloze sfeer neer te zetten. Lucas krijgt een hoop voor zijn kiezen en ziet langzaam maar zeker zijn aardige leven steeds verder afbrokkelen. Mensen oordelen vaak snel en zien ook graag een zondebok en dat zie je hier ook goed terug. Het gaat van kwaad tot erger en toen op een gegeven moment zelfs, de hond van Lucas werd vermoord, had ik wel heel veel medelijden met Lucas. Ik moet zeggen dat ik Lucas eerst nogal stil en terughoudend vond, maar de al genoemde kerkscene, en ook het moment waarop hij in de supermarkt iemand een kopstoot teruggeeft, logenstraften gelukkig mijn gedachten daarover. Vooral die laatste actie was ook een geweldig moment.

Richting het einde had ik even het idee, dat het helemaal niet meer goed zou komen. Het1 jaar later, vond ik nogal verrassend en aanvankelijk nogal gemakkelijk, maar de laatste minuut was echt geweldig. Ondanks dat alles weerkoek en ei lijkt, kom je blijkbaar nooit helemaal van dit stempel af, blijf je je hele leven getekend en zullen mensen altijd een oordeel klaar hebben. Ik vond het een buitengewoon krachtig einde van een zeer sterk drama, waarbij Vinterberg een lastig en actueel onderwerp op een voortreffelijke wijze tot een mooi en zeer geloofwaardig drama heeft weten te smeden. Ook mooi trouwens dat Vinterberg er nog een scene tussen Klara en Lucas in stopt. Je krijgt er toch een raar idee bij, en alleen al dat moment zet je weer erg aan het denken.

4,5*

Ik was ontzettend benieuwd naar deze film, het verhaal sprak me erg aan en de enorm hoge score heeft natuurlijk de aantrekkingskracht van een magneet.

De film heeft me achteraf gezien zeker niet teleurgesteld en dit mag zeker een sterk drama genoemd worden!

Allereerst wil ik alle lof toedichten aan Mads Mikkelsen. Geweldig sterke rol als meester op een kleuterschool die beticht wordt van misbruik bij kleine kinderen.

Hij laat geweldig zien hoe onmachtig je bent wanneer een hele gemeenschap je tegen je keert, ook al zijn de beschuldigingen niet juist en zelfs ingetrokken door het kleine slachtoffer.

De film is redelijk traag maar dat is geen enkel probleem. Het verhaal wordt in alle rust verteld, zodat je als kijker volledig het verhaal in gezogen wordt! Ook het einde mag er zijn en spreekt boekdelen!

Voor nu vier dikke sterren, misschien na herziening ooit nog eens een halfje erbij!

Wanneer je deze film wilt zien is het wel van belang om enig idee te hebben van de sfeer van deze film: zwaarmoedig.

Zoals in eerdere berichten is aangegeven, is de rol van de kleuterleidster nogal discutabel, maar zeker dienstbaar in het moraal van de film.

Een film die zeker een boodschap uitdraagt die in deze tijd hard nodig is: niet iedere man die in de kinderopvang werkt moet het nadeel van de twijfel hebben.

Onze cultuur van overbescherming, overbezorgdheid, vervreemding, naïviteit maar vooral meedogenloosheid wordt hier zeer treffend neergezet. Dat daar af en toe enige overdrijving in voorkomt is begrijpelijk: dit is geheel functioneel.

Een film met een uitstekende verhaallijn en bovenal een fantastische camera-voering. Een absolute aanrader, tenzij je een vrolijke avond wilt hebben.

Indrukwekkende film, niet in de laatste plaats door het fenomenale spel van Mads Mikkelsen (ik heb die eigenlijk nog nooit slecht bezig gezien).
Een minpuntje vind ik wel dat Thomas Vinterberg tegen het einde van de film plotseling een gat laat vallen van een jaar en daardoor “vergeet” om aan te geven hoe het de moeder van Klara, de hoofdonderwijzeres, zijn oude vrienden en het personeel van de supermarkt vergaan is, nadat de waarheid boven tafel kwam. Ik zat daar eigenlijk min of meer verlekkerd op te wachten; helaas tevergeefs.

Jaren geleden heb ik een Amerikaanse rechtbankfilm gezien, gebaseerd op waargebeurde feiten, met hetzelfde thema: hoe weerloos je bent tegen valse beschuldigingen van kinderen: Indictment: The McMartin Trial (1995). Een aanrader voor mensen, die geraakt zijn door het thema van Jagten.