Jagten (2012)

Erg goed.

Veel verrassingen heeft The Hunt niet in petto: het verhaal en verloop zijn erg rechtlijnig. Dat maakt dat de film staat of valt met hoe men bepaalde situaties aanpakt, en men is er grotendeels in geslaagd om alle valkuilen te vermijden.
Er zitten echter een paar dingetjes in die ik wat gemakkelijk vind lijken, zoals de vaste vriendengroep (allemaal) die zich tegen Lucas keert en de ouders van Lara die zichzelf dingen wijsmaken, al wordt dat goed uitgespeeld tegenover de naïviteit van een kind.
Ook de epiloog vind ik een beetje jammer, zelfs flauw. De kijker wordt beoogd te geloven dat een jaar later alles koek en ei is, om dan toch nog met een dubieuze noot te eindigen.

Voorts is alles van hoge kwaliteit en daar is de cast grotendeels verantwoordelijk voor, want wat staat die fantastisch te acteren. Mads Mikkelsen is fenomenaal en verdient alle lof voor deze rol, maar zeker ook het meisje dat Lara neerzet moet genoemd worden. Dit moet de beste acteerprestatie van een kind zijn dat ik tot op heden heb gezien.

Visueel lijkt het allemaal vrij doorsnee, maar het subtiele camerawerk en muziekgebruik zorgt wat mij betreft toch voor een sfeer die ijziger is dan in de gemiddelde thriller.
Een jaagscène of scène in het bos meer had ik wel graag gehad. Zeker tijdens de slotscène wordt daar een vijandelijkheid gecreeërd die goud waard is.

Genieten (of toch weer niet..)
4

Een aangrijpende film die je bij je strot grijpt. De thematiek van de film is heftig. Je voelt de pijn van de hoofdpersoon echt mee. De film voelt misschien traag aan, maar is dat in mijn ogen zeker niet.

Ik geef de film 4,5 ster!

Zeer aangrijpende film met een fantastische uitwerking van een onderwerp wat je van te voren al is voorgeschoteld. Des te meer getuigt het van geweldig talent en vakmanschap van alle medewerkers van deze film, niet in de laatste plaats de hoofdrolspeler.

Twee dingen die me wel echt stoorden waren:

1. het afschieten van de herten (dierengeweld is nergens voor nodig in een film, geeft totaal geen meerwaarde aan een film en kan wat mij betreft absoluut weggelaten worden)

2. toen de kleuterleidster (Grethe) de ouders op de bijeenkomst informeerde over het vermeende incident, waren de reacties van de ouders zo overduidelijk nep, dat een gemiddelde reclame-figurant nog geloofwaardiger overkomt.

Vooral punt nr 2 was dus echt heel erg jammer, omdat de film verder ongelooflijk sterk was, waardoor zulke blunders gewoon erg opvallen.

Maar minder dan een 3.5 ga ik hem zeker niet geven. Schitterende cinematografie ook trouwens, dat mag ook zeker vermeld worden.

Sublieme en zeer meeslepende film van Vinterberg over hoe een kleine hechte maatschappij omgaat met geruchten over eventueel kindermisbruik. In de hedendaagse maatschappij staan kinderen hoog in de ladder: alhoewel we ze geen enkele rechten gunnen zien wij ze als kwetsbaar en fragiel. Daar te meer dat misbruik/onrecht tegen kinderen zo enorm tegen de normen en waarden ingaan, met alle gevolgen indien. Vinterberg laat in Jagten zien dat dit zelfs zover gaat dat we elk realiteitsbesef uit het oog verliezen en niet meer in staat zijn om objectief te kunnen oordelen.

Ik zeg expres ‘we ‘ en niet de personen in het Deense dorpje waar het verhaal zich afspeelt, omdat dit specifieke dorpje geen uitzondering is op de regel. Het is juist een enorm modaal dorp, er heerst een ‘ons-kent-ons’ gevoel en iedereen is bekend met elkaar. In dat opzicht is het nog opmerkelijker dat het gros van de bewoners meegaat in een wild gerucht, en vervolgens overal hun eigen waarheid aan hangen.

Naast dit proces van de vorming van publieke opinies weet Vinterberg ook treffend weer te geven wat selectieve perceptie. Mensen hebben zulke vooroordelen dat ze alleen de dingen horen die ze willen horen. Als er enig tegengeluid vanuit Klara komt wordt dit direct afgewimpeld door de ouders die denken hoe de vork in de steel zit. Het is zelfs zo dat de ouders maar verklaren dat het kind dusdanig beschadigd is dat ze de waarheid niet meer voor ogen kan zien. Best schokkend, maar het is uiteindelijk ook herkenbaar. Vooroordelen komen overal voor en iedereen maakt zich er (onbewust) schuldig aan.

Naast deze interessante thematieken binnen de film blijft Jagten ook zonder een les te willen leren een hele sterke film. Als kijker leef je je enorm in met de hoofdrolspeler Lucas, met alle machteloosheid en woede die er bij komt kijken. Een film die je zo mee laat leven in een fictief karakter is alweer lang geleden voor mij, en dat is een mooie prestatie. Ik vind vooral het einde sterk, waar Vinterberg duidelijk aangeeft hoe lastig het is om vooroordelen uiteindelijk weg te poetsen, zonder helemaal uit te willen kauwen hoe en wie het is, want dat doet er helemaal niet meer toe.

Een film die blijft hangen en je tot denken zet.

Indrukwekkende film. Alhoewel het eigenlijk vooral het onderwerp van de film is dat grote indruk maakt. Een absolute nachtmerrie om in zo'n situatie terecht te komen, als je niets gedaan hebt. Wel knap om ook deze kant eens te belichten. Kindermisbruik is natuurlijk verschrikkelijk, maar deze kant is ook mogelijk. Erg mooi verfilmd en zeer knap geacteerd. Mads Mikkelsen begint bij mij ook steeds meer in beeld te komen als een erg goed acteur. Heb hem (toevallig?) recent ook nog in twee andere erg goede films gezien. "Prag" en "Adams Aebler". En kende hem ook al van andere Deense films.

4.5

Zeer boeiende film het zou je maar gebeuren,uitgekotst worden door de samenleving zonder een voordeel van de twijfel.

En op het einde van de film zie je ondanks dat lucas onschuldig bent bevonden toch die stempel op zich gedrukt houd.

Jagten, the hunt. En dat was het zeker wel.

Voor mij een steengoede film over wat onschuldige beschuldigden moeten doormaken. Vaak wordt daar niet bij stilgestaan... Zoals in de film al werd verwoord "er is zoveel slechts in deze wereld". Hierdoor ga je vaker het slechte aannemen. Maar ik kan me natuurlijk ook wel in de plaats van de ouders voorstellen. Ieders kind is heilig.

Ik was al erg onder de indruk van Vinterberg's "festen", die de andere kant van kindermisbruik belicht. Maar Jagten vond ik beter. Directer. Hierdoor zit je ook meteen in de film, wat ik af en toe bij Festen heb gemist.

Hetgeen wat mij het meest aangreep is hoe snel iedereen zijn conclusies trekt. Ik heb het dan niet over de ouders... Maar wel over de leerkracht op school, de mensen uit de buurt, ... Zonder dat er geldig bewijs is. Je merkt dat Lucas, ondanks het feit dat hij onschuldig is verklaard door de politie en uiteindelijk ook door zijn beste vriend, getekend is voor het leven. Het einde vond ik dan ook heel mooi neergezet. De jacht op hem zal voor altijd worden verdergezet. Die blikken zullen altijd zijn richting uitgaan. Hij zal nooit nog op die onschuldige manier met kinderen kunnen omgaan. Zijn leven is verwoest.

Erg sterke film die voldoende stof geeft om over na te denken.

Indrukwekkend deens drama.

Sterke film met een sterk eind.
ik had intens medelijden met deze arme man,maar tegelijkertijd had ik ook
begrip voor de dorpsgenoten en met name de ouders van klara.
Ik had moeite om mijn tranen te bedwingen en vond dat lucas erg dapper
met de situatie omging dat hij in de kerk ging zitten pfff de emotie
van lucas spatte van het scherm wat ik ook erg heftig vond dat zijn
hond werd gedood,waar is dat nou voor nodig, potverdorie! dat arme beest
kan er toch ook niets aan doen tja deze film heeft mij geraakt en dat heeft mede
te maken met het geweldige acteerwerk van Mads mikkelsen.
Emoties liepen bij mij hoog op bij het kijken naar deze film ik voelde verdriet, maar ook
boosheid.
Dit is geen feel good movie...wat een narigheid.

Dikke 4*

misselijkmakende film, om twee (spoiler)redenen: het gebruik van kindermisbruik als onderwerp (had best iets anders kunnen zijn) en ik ben uiterst allergisch voor onrecht. dat zorgde ervoor dat ik vrijwel de gehele film met een kutgevoel zat, net als haatgevoelens tegen een groeiend aantal karakters, beginnende met Klara en vervolgens de moeder, die de hetze feitelijk in leven houdt.
eigenlijk vond ik het jammer dat 'een jaar later' iedereen weer vrolijk bij elkaar zat. als ik lucas was, was ik allang vertrokken. ergens hoopte ik dat hij en zijn zoon iedereen op het eind naar de klote schoot.

het vreemde is dat juist dat dit allemaal eigenlijk betekend dat het een goede film was. de sfeer, het acteerwerk, het thema, ik werd er duidelijk in meegetrokken. maar het maakt het er niet makkelijker op om te kijken. het voelt raar een film die me bijna de gehele speelduur kwaad/triest heeft gemaakt een hoog cijfer te geven. sowieso aanrader voor mensen met een snel oordeel. ik ga deze film waarschijnlijk nog vaak als referentie gebruiken bij discussies.

Ik heb wat moeite met hoe dik het er allemaal bovenop ligt. Alles gaat nogal zonder diepgang en volgens het boekje bergafwaarts. Het meisje dat geintroduceerd wordt als wat problematisch en fantasievol, de juffrouw die in eerste instantie keurig doet wat ze moet doen, en vervolgens vliegt het allemaal behoorlijk voorspelbaar en zelfs wat cliché uit de bocht. Meisje dat suggestieve vragen krijgt, dingen aangepraat krijgt, massahysterie bij de ouders en het dorp, zelfs de obligate steen door het raam ontbrak niet.
Tuurlijk is zoiets frustrerend en boosmakend om te kijken, maar maakt dat ook meteen een goede film, en als ik Moviemeter moet geloven, een meesterwerk? Het verbaast me eigenlijk hoe dit vrijwel unaniem geslikt wordt als zoete koek. Laten we wel wezen, het is een redelijk rechtoe-rechtaan valse beschuldingsfilm, met alle obligate elementen die daarbij komen kijken.

Daarnaast ontbreekt er een heel stuk diepgang, vooral omdat de hoofdpersoon nooit eens zijn mond opentrekt. Het wordt erg frustrerend dat hij nooit eens zegt waar het op staat. Zelfs een verhoor met de politie ontbreekt, dus waarom hij nou eigenlijk onschuldig wordt bevonden is uiteindelijk ook maar gissen. Ik snap dat de focus ligt op de gemeenschap en hun houding, maar alsnog, vond dat allemaal nogal gemiste kansen. Kon daardoor uiteindelijk niet zoveel met zijn personage. Die geweldsuitbarstingen van hem maken het lekker dramatisch natuurlijk, maar ik had wat meer woorden willen horen.

Slecht zou ik het verder niet willen noemen, het acteerwerk is prima, zeker het acteerwerk van het meisje is bewonderingswaardig, en de manier waarop alles gefilmd wordt ontstijgt zeker het gemiddelde Hollywooddrama.

Toch heb ik het idee dat het thema en het feit dat het actueel is meespeelt in mensen hun waardering, want afgezien van dat het allemaal heus wel ingrijpend is, heb ik nergens het gevoel dat ik weggeblazen ben door een meesterwerk. Zeker het wat laffe einde (oh, we fastforwarden een jaar, en alles is weer koek en ei. Weer een ontzettend gemiste kans en gebrek aan diepgang) zorgt voor een lichte anti-climax. Een film als Festen, om de vergelijking maar even te maken, is wat mij betreft toch een stuk creatiever dan dit.

kleine 3,5*

Boeiend drama van Vinterberg, hoewel iets te rechtlijnig. De impact van een valse beschuldiging van kindermisbruik in een kleine gemeenschap wordt zeer treffend neergezet. De spanningen en verhoudingen in de gemeenschap worden erg sterk neergezet. Prima acteerwerk van nagenoeg de hele cast.
Minpunt is dat het hele politieonderzoek, toch een relevant gegeven, nauwelijks aan bod komt. Nu wordt Lucas wel erg gemakkelijk veroordeeld door nagenoeg de hele gemeenschap op basis van vrij suggestieve beschuldigingen. Ook het 'een jaar later' gedeelte had gerust achterwege mogen blijven, hoewel de laatste minuut van de film wel een interessante toevoeging is.

Volop meegeleefd

Vinterberg is hier net zoals in Festen erg goed in het creëren van een juiste sfeer. Hierdoor leefde ik van de eerste minuut volledig mee met onder andere het hoofdpersonage, Lucas, die onterecht word beschuldigt aan kindermisbruik. Ik voelde zelfs dezelfde dwang als zijn zoon om zich ertegen te verzetten, en daar was ik erg onder de indruk van.

Een minpunt was dat de film niet veel diepgang had: er word bijvoorbeeld zowat niet ingegaan op het proces van Lucas, hij werd van het ene moment op het andere vrijgelaten.

En dat is jammer, er zat nog veel meer in, maar Vinterberg heeft wat mij betreft toch zijn talent laten zien.

Gemakkelijk ongemakkelijk.

Na het schitterende Submarino wederom een rauwe film van de hand van Vinterberg, het brein achter de klassieker Festen. Iets minder subtiel, maar wederom met oog voor detail, stort hij zijn ergste ellende over de kijker uit: een drama omtrent kindermisbruik. En zoals de Deense regisseur dat zo goed kan, wederom uiterst realistisch weergeven. Wanneer de sterk acterende Mikkelsen beticht wordt van pedofilie weet je als kijker gelijk dat het een pijnlijke zit gaat worden. Hoe gemakkelijk dit hele gegeven elke ziel zal beroeren moge duidelijk zijn. En een ieder die eerder werk van de regisseur kent weet dat de wond vol gestrooid zal gaan worden met zout. Voor de duidelijkheid; de kijker is dan nog maar een kwartier onderweg. Geen tere zieltjes dus die dit werkje uit gaan zitten.

Elke minuut wordt de situatie ongemakkelijker en met lede ogen ziet de toeschouwer het onrecht aan. Tergend lang uitgesponnen en doorspekt met doodse stiltes die, met als bijval het ontbreken van muziek, de eventuele ontsnapte zenuwen feilloos blootleggen. Dit is ergernis pur sang. En een ieder weet het; waar rook is, is vuur. Kortom kinderen liegen niet over zoiets, waarom zouden ze? Deze zaken, maar vooral het daarop volgende voorspelbare relaas worden uitgemelkt totdat de koe haar uier compleet verschrompelt is. En dan nog ietsje daarna. Dit is een film waarbij je naar het scherm wilt schreeuwen omdat het bijna allemaal teveel wordt. Bijna. Want Vinterberg hakt wel een beetje met de botte bijl. Met name tegen het einde, maar dan ben je als kijker ook wel redelijk murw.

Zeer goed.

Met dank aan Wild Bunch voor het recensie-exemplaar.

Mooie, sobere film van één van m´n favoriete regisseurs, de heer Vinterberg. Het acteerwerk is van de bovenste plank, dit is meestal het geval bij de acteur-regisseur Vinterberg. Mads Mikkelsen draagt de film met ogenschijnlijk gemak hoewel het beslist geen makkelijke rol is die hij speelt. Zijn personage draagt het leed van aantijgingen en verloren vriendschappen waardig.
Ook de jonge Annika Wedderkopp speelt fenomenaal en hoewel een zwaar thema wordt behandeld, is het geen loodzware film geworden. De slotscène interpreteer ik als een signaal dat Lucas voorlopig op zijn hoede zal moeten blijven omdat er binnen de kleine gemeenschap nog steeds wantrouwen heerst.
Aanrader.

Het zal je maar overkomen...

En in dergelijke gevallen wordt steeds de kant van het kind gekozen, want kinderen spreken altijd de waarheid, toch?

Erg indrukwekkende performance van zowel Mikkelsen als Annika Wedderkopp (Klara). Niet evident om dit geloofwaardig te brengen, maar beide acteurs excelleren hier echt. Ook Thomas Bo Larsen speelt hier erg ingetogen en overtuigend. Niet eenvoudig om je gevoelens te kanaliseren en over te brengen wanneer je beste vriend beschuldigd wordt van pedofiele handelingen met je eigen dochter.

Heel even gaat het verhaal toch een klein beetje uit de bocht: wanneer Klara tegen haar moeder zegt dat er niets gebeurd is en dat ze maar wat doms zei. Dit wordt door de moeder wel erg snel onder tafel geveegd. Nou ja, klein schoonheidsfoutje zullen we maar zeggen.

In ieder geval laat de film zien hoe een leugen van een onschuldig kind een eigen leven begint te leiden en voor enorme repercussies zorgt.

Solide drama zonder veel franje, maar met Mikkelsens karakterkop en een plot waar het gemakkelijk instappen is. Je gaat je toch snel het lot aantrekken van Lucas, voor zover het niet het bloed onder je nagels vandaan haalt. Vinterberg weet enkele narratieve hobbeltjes eenvoudig te nemen door z'n film in een kleine, hechte gemeenschap te situeren en veelal vanuit het perspectief van Lucas of diens zoon te opereren.

Zonder schuldvraag en noemenswaardig politieonderzoek lijkt hij dan ook vooral geïnteresseerd in de implicaties van een dergelijke beschuldiging en hoe zich dat manifesteert in een samenleving. Eens het stempel is gedrukt, doen feiten er niet of nauwelijks meer toe en is de jacht geopend. Dat levert best een fascinerende strijd op, maar er sluipt ook een zekere naïviteit in het verloop, waardoor het slot aan kracht inboet.

Prachtige film waarin een kleuterleider van sexueel misbruik wordt beschuldigt door één van zijn kleuters. Een moeilijk onderwerp dat hier heel geloofwaardig en indringend wordt neergezet. Vooral de tweede helft bevat een aantal indringende momenten waarbij de gevolgen van de beschuldiging voelbaar zijn. Mads Mikkelsen zet een sterke rol neer, maar ook het naturelle acteerwerk van de jonge Annika Wedderkopp is het vermelden waard.

Ik weet het niet zo goed. 3 sterren. Vind de beoordeling 4,10 wel erg hoog als ik mijn mening vergelijk. Ik vond het idee van de film interessant, maar het verhaal komt zo traag op gang dat ik af toe heb overwogen hem uit te zetten. Na bijna 2 uur is het slot wel boeiend, maar eigenlijk had het verhaal ook in minder dan een uur verteld kunnen worden.

Camerawerk vind ik soms erg irritant door de close beelden waarbij ik graag een compleet beeld van de ruimte had gezien.

Indrukwekkend drama. Dwingt je tot nadenken.

Hoe krijgen die Denen het voor elkaar om een 5 jarige kleuter zo geweldig te laten acteren?

Had gisteren bij de eindbespreking van de dag met een persoon die me erg dierbaar is (maar niet verder ga benoemen) een opmerkelijk gesprek. Ik gaf aan dat ik een goede film had gezien over een man die onterecht werd beschuldigd en veroordeeld (door de gemeenschap) van/voor pedofilie. ‘Hoe kun je daar nu onterecht van worden beschuldigd, hij zal wel wat gedaan hebben.’ Nee, heb het verloop van de film toegelicht om aan te geven dat ie echt niets had gedaan en het ging over het kapot maken van een onschuldige man. ‘Snap nog steeds hoe het mogelijk is dat iemand hier vals van wordt beschuldigd’ Ze vond het per definitie ongeloofwaardig dat iemand die beschuldigd werd van pedofilie niets gedaan zou hebben om er vervolgens een schepje bovenop te doen. ‘Better safe than sorry’. Toen ik aangaf dat dit nu precies het punt van de film was en zij ook maar lekker in dat dorpje moest gaan wonen, kreeg ik het ‘wat als het jouw kind was’ om mijn oren. Ik vergat ‘wat als het jouw vader of partner was geweest’ in te brengen. Met dit soort mensen valt niet te praten. Dat viel me heel erg tegen van de persoon in kwestie. En geloof me, het is een slim, hoogopgeleid en ontwikkeld persoon.

De geloofwaardigheid van deze film (even van een afstandje gezien) zit hem wat mij betreft dan ook volledig in de hysterische houding die mensen aannemen op het moment dat het gaat over pedofilie. Opeens zijn we geen verstandige en rationele mensen meer, maar wordt men ogenblikkelijk zo fel dat elk zinnig woord dat je hierover oppert van tafel wordt geveegd. Het populistische van mensen die (vermeende) pedofielen zonder discussie, proces of wederhoor kapot willen maken; daar gaat de film over. Gewoon voor de zekerheid, want wat als het echt zo is. Er is geen hedendaags onderwerp die letterlijk zo erg lijkt op de ouderwetse heksenjacht. Laten we de heks maar verbranden, gewoon voor de zekerheid. Verschil is dat er in deze heksenjacht daadwerkelijk heksen zijn, maar toch. Ik vind dat je als rationele en beschaafde mensen in elk geval (beter) je best moet doen erachter te komen wat er nu precies is gebeurd.

Vind de geloofwaardigheid (nu met een vergrootglas) van de reactie van de omgeving op iets dat amper door kan gaan voor beschuldigingen een interessant punt. Veel mensen geven aan dat het er niet in ging dat het allemaal zo gemakkelijk gaat. Moet eerlijk zeggen, mijn primaire reactie was precies hetzelfde. Nu ik er nog eens goed over heb nagedacht en zeker ook met bovenstaande voorbeeld in gedachten weet ik het niet zo zeker. Vinterberg zoekt heel bewust het ongelofelijke (niet hetzelfde als ongeloofwaardige, maar in dit geval grenst het er aan) van de situatie op. Dat is zijn hele punt, als de gemeenschap in de film een goede reden had om aan te nemen dat Lucas zich aan kinderen heeft vergrepen, kon je ze hun hele houding amper kwalijk nemen. Misschien had ie net een stapje verder mogen gaan in de grond van de beschuldigingen, maar dat wilde hij duidelijk niet. Ook interessant was geweest om (langer) in het midden te laten of Lucas schuldig was, maar daarvoor geldt precies hetzelfde.

De meeste mensen hebben overal altijd een mening over. Ook over onderwerpen waar ze geen verstand van hebben, omdat ze zich er duidelijk niet genoeg in verdiept hebben. Of over onderwerpen waar ze eenvoudigweg niet over de juiste gegevens beschikken om erover te kunnen oordelen. Ik heb een schurfthekel aan mensen die met arrogante zelfverzekerdheid praten over iets waar ze duidelijk geen kaas van hebben gegeten. Deze opmerking is met name bedoeld voor de personages uit de film die wel heel gemakkelijk een standpunt innemen. Maar de opmerking is ook een beetje (maar veel minder sterk) bedoeld voor mensen die zich op discussieforums bewegen en precies weten wat wel en niet geloofwaardig is. Mensen denken immer te weten hoe ze zouden reageren in een situatie die ze nog nooit hebben meegemaakt. Lekker gemakkelijk om je eigen normen en waarden in stand te houden als dit niet getest wordt in een echte situatie. Men projecteert zijn eigen referentiekader van wat geloofwaardig is op de film, om te stellen dat het allemaal wel erg gemakkelijk ging. Waar komt die wijsheid vandaan? Dat gaat me wat te gemakkelijk (vooral omdat dit het hele punt is) en mag op zijn minst stevig onderbouwd worden.

De film gaat over meer dan onze angst voor pedofilie. Het gaat over meer dan een man die onterecht beschuldigd wordt van het ergst denkbare. Jagten gaat over het onvermogen van mensen om om te gaan met onzekerheid in een situatie die om zekerheid schreeuwt. Het gaat over onvermogen van mensen om bepaalde signalen te herkennen en het onvermogen daar iets mee te doen. Als je goed kijkt zijn er altijd wel signalen. Het gaat over het onvermogen om te kunnen praten met je kinderen of zelfs je kind te kennen; ‘mijn kind liegt niet’. De film gaat over het leven in een kleine en hechte gemeenschap en wat er voor nodig is om dit doormidden te rukken in een vrij duidelijk paralel met het jachtthema. De film is in al het wil behappen ietwat karikaturaal op momenten en ik worstel nog steeds met de vraag hoe realistisch het is dat de rollende sneeuwbal zo snel zo groot wordt (maar ik weiger zonder enige kennis van zaken zomaar een standpunt in te nemen).

Toch is de geloofwaardigheid van het geheel in veel individuele scenes erg groot. Dat zit hem in de acteerprestaties en een bepaalde vorm van realisme dat de regisseur in al zijn scenes weet aan te brengen (even los van het verhaal). De plot verloopt wat voorspelbaar, maar misschien is ook wel gemakkelijk te voorspellen hoe mensen reageren als ze eenmaal ergens van overtuigd zijn. De kracht zit hem verder met name in de intensiteit van veel scenes. Niet vaak heb ik, dat ik een drama zo spannend vind. En daarmee bedoel ik dat ik mijn adem inhield op momenten als dat die Klara weer voor de deur stond, Lucas haar na afloop weer oppakte, Lucas opnieuw de supermarkt inloopt etc. Ook het einde vond ik heel passend.

4 sterren. Dijk van een film, eindelijk weer eens een die me aanzet tot nadenken.

Is het erg om herten dood te schieten? De film lijkt te zeggen van niet. Wij als kijker moeten dan wel weer ontdaan zijn door de dood van de hond van Mikkelsen. Hypocriet en vooral kortzichtig. Net die twee thema's die deze film behandelt.

Mikkelsen is peuterleider in een klein dorpje in Denemarken vol Telegraaf-lezers (of de Deense equivalent daarvan) – mensen die graag gevoed worden met informatie zodat ze zelf niet op onderzoek uit hoeven te gaan, hoe foutief dat ook is. Dat maakt ze niet uit, en Mikkelsen ondervindt de problemen daarvan. Al vraag ik me wel af of psychologen daadwerkelijk zulke suggestieve vragen stellen aan kleine kinderen. Als dat echt zo gaat, is dat een foute zaak, maar ik meen me te herinneren dat iemand bij Pauw en Witteman in die wereld zat en kritiek had op de film daarom. Er is dus nog hoop. Maar wel wordt prima neergezet hoe een sneeuwbal gaat rollen, ook bewust geduwd door sommigen, zodat er vanzelf een compleet ander verhaal naar buiten komt.

Regisseur Vinterberg gaat het heel duidelijk om de gevolgen voor iemands leven. Ondubbelzinnig toont hij immers, dat Mikkelsen niet schuldig is. Hij laat precies zien wat gebeurt tussen hem en het meisje Klara: helemaal niets dus. Sowieso is de opbouw sterk. Met een paar korte scènes wordt een prima beeld geschetst van de gemeenschap, van het leven van Mikkelsen met zijn problemen en zijn omgang ook met Klara. De eerste helft is puur opbouw en dat is ook nodig voor de pay-off in deel twee. Langzaamaan neemt de spanning dan toe om volledig te escaleren. Vinterberg toont uiterst precies hoe eencelligen reageren op dit soort berichten, maar vooral hoe zij zich afreageren. Zelfs de zoon van wordt al als paria beschouwd. Hun angst, schaamte, ongeloof: alles wordt even sterk en realistisch weergegeven.

De acteurs helpen ook. Mikkelsen met zijn kop, duf kapsel en brilletje is prima. Hij weet de pijn prima over te brengen. Bo Larsen is dan weer de man in twijfel en weet dit prima te brengen. Ook de zoon van Mikkelsen en zijn peetvader zijn mooi neergezet. Rustig, om af en toe te knallen. En een compliment aan de kleine Anika die uitstekend Klara neerzet. Niet irritant, maar wel met twijfel, verdriet en heel naturel. De cinematografie is lekker ruw en kaal, met mooie beelden van de herfst, en hoewel het geen Festen is, zie je de Dogma 95-stijl nog wel terug. Mooi, met af en toe wat lampen die voor sfeer en kleur zorgen in de grijze wereld.

Dat alles neemt niet weg dat het gedrag van Mikkelsen, ondanks zijn doorleefde sterke rol, mij soms wat vreemd overkwam. Zijn overwegingen begreep ik niet altijd voor zijn gedrag. Ook het einde, als alles zomaar pais en vree is blijkbaar, ging nogal gemakkelijk. Het laatste shot was dan wel weer ijzersterk om af te sluiten. 4,0*

Jagten is een mooi sfeervol en beklemmend drama dat je haast doet vergeten dat je naar een film kijkt. Mikkelsen is een fantastische hoofdrolspeler en de manier waarop een meisje per ongeluk wat zegt uitloopt op een typisch Scandinavisch dorpje dat zich tegen een geliefde inwoner keert is schrijnend om te zien.

Wel jammer dat het jaar later gedeelte op het einde mij eigenlijk uit de film haalde, dus overbodig en niet bevredigend aanvoelde.

3,0*

prachtig verwoord dit alles.

Ik heb mij de hele film erg kwaad en teleurgesteld gevoeld hoe de mensen reageerden, zelfs zijn beste vriend gelooft hem niet, niemand gelooft hem buiten zijn zoon en 1 vriend. Er zijn zoveel standpunten en gevoelens en gedachten dat deze film teweeg brengt: machteloosheid, onbegrip, teleurstelling, ga zo maar verder en deze kom ik dagelijks in mijn leven ook tegen. Ik heb eigenlijk niet zo een goeie kijk meer naar de mensen toe, af en toe zit er nog eens een goeie tussen, maar daar blijft het dan ook bij, die gaan dan precies ook weer zo snel weg, maar goed terug naar de film.

Wat me opvalt bij de recensies die ik gelezen heb, is dat niemand verwijst naar dat hartje dat klara aan lucas geeft en de kus op de mond en wat daaruit volgt word ze door lucas afgewezen en daardoor is zo wat alles ontstaan. Wanneer die jongens dan met die ipad of wat was het of een boekje aan het rondlopen waren en aan klara toonde, dat is ja slechte ouderschap.

Maar goed, wat me dan ook weer heel goed opviel was dat sommigen hun kijk nog niet veranderd hadden, dat merk je goed tijdens de ceremonie op het eind van lucas zijn zoon en deze kijk word nog eens benadrukt door de knal op het einde die ik toch wel had zien aankomen.

Heb eigenlijk meer afgezien dan genoten van de film, maar achteraf vind ik het een zeer geslaagd film, echt zo een film waar je kan over praten en meningen delen en gevoelens.

Mensen zouden meer een voorbeeld moeten pakken van lucas, zijn enige fout die hij maakte was de kopstoot, maar die had die vent wel verdiend, hetzelfde van in de kerk.

conclusie: Film heeft zijn boodschap niet gemist

Een drama dat je op het puntje van je stoel doet zitten en je doet opwinden over de onnozele manier waarop mensen iets wat geen feit is tot een feit kunnen maken door met vragen alles alleen die ene kant op te duwen en de aannames bij voorbaat al te verspreiden. Grrr het was om gek van te worden soms, maar wat een goede film!

Ook deze eens geprobeerd en 'k vond het een goeie film. Het kwam allemaal erg realistisch over en het is zo echt een film van "het zal je maar overkomen". 'k vond het alvast erg goed geacteerd.

Verder verveelde de film niet, ondanks dat hij bijna 2 uurtjes duurde. 'k vond het alvast een aanrader.

Jammer, maar ik kon me maar moeilijk mee laten slepen door alles wat we in deze 'Jagten' voorgeschoteld krijgen. Een klein meisje zegt amper wat en allemaal volwassen mensen (nota bene, beste vrienden) die Lucas al jaren en jaren kennen weten het ineens zeker: hij is een viespeuk. En toen begon ik me te storen aan deze film. Niet constant, maar wel regelmatig. Helaas.

Wat volgt zijn een paar scénes waar ik echt eerder om moest lachen, dan dat ik ze serieus moest gaan nemen; ''kwam er wat wits uit z'n piemel?''. Tja, op deze manier leg je de woorden wel heel makkelijk in de mond van zo'n meisje natuurlijk. En kleine kinderen spreken altijd de waarhein? Onzin, vooral bij deze ernstige materie worden de beschuldigingen jegens Mikkelsen veel te makkelijk doorgezet, zonder dat mensen volgens mij eens logisch gaan na denken. Vervolgens ben je niet meer welkom in de supermarkt, wordt je raam ingegooid en je hond afgemaakt (janken maar huisvrouwtjes). Iedereen is ineens tegen je.

Hoe goed ik ook te spreken ben over Mads Mikkelsen, sowieso over alle acteerprestaties in deze film, zo vervelend vind ik z'n personage soms. Wat een slappe zak hooi zeg. Kan jij geen weerwoord geven ofzo? Ja, een kopstoot in de supermarkt uit het niets. En dan krijgt-ie ineens wel z'n boodschappen mee. Tuurlijk. Helaas stoorde ik me gewoon te veel aan de uitwerking van dit verhaal tijdens het kijken. Opeens heeft-ie ook nog eens alle andere kinderen in z'n kelder (die niet bestaat) aangerand. Wordt er met de haren bijgesleepd en opeens horen we daar niks meer van. Vaag. Meest belachelijke is nog het moment dat die koter bij moeders aangeeft dat Lucas helemaal niks heeft gedaan, maar die uitspraak zomaar van tafel wordt geveegd. What!? Het zal in het echt allemaal wel zo kunnen gaan, maar in deze film werkt het gewoon niet voor mij.

Gelukkig is dit niet één en al armoede. Visueel valt er genoeg te genieten, Mikkelsen + de rest van de cast leveren uitstekend werk en de scéne in de kerk is erg sterk. Maar helaas is deze 'Jagten' niet zo'n goede film geworden als dat ik had gehoopt. En dit gemiddelde hier is wel érg overdreven. Damn.

Erg boeiende, maar aangrijpende film. Vooral de ouders onder ons geeft het gemengde gevoelens. De boodschap van deze film: Heftig hoe de buitenwereld op iets reageert wat helemaal niet waar blijkt te zijn. Een goede les voor iedereen; Oordeel niet te snel over een ander, maar praat erover.

Waanzinnig sterk geacteerde film, zelden zie je karakters met zo weinig middelen zo goed uit de verf komen. Je hebt maar een paar minuten nodig om met Lucas, maar ook met zijn vrienden en de overige karakters, volledig mee te gaan. Veel sympathieke en geloofwaardige karakters, wat het des te moeilijker maakt als het grote conflict in de film in werking wordt gezet. Enkel doordat alles rondom de karakters geloofwaardig, oprecht en realistisch aanvoelt, voelt het verhaal soms iets te gesimplificeerd. Heel veel dingen pik je wel, maar dat sommige dingen zich zo snel ontwikkelen of dat zoveel mensen in het dorpje zo heftig reageren kwam wat neergezet over. Normaal zou ik daar geen problemen mee gehad hebben, maar juist omdat alles in Jagten verder zo akelig sterk en overtuigend is, vallen die dingen op. Wat eveneens ontzettend opvalt is Mads Mikkelsen. Fantastisch acteur in wederom een fantastische rol.

4 sterren.

De bekrompenheid, dat is toch het ultieme leven? Jij bent tenminste "normaal", jou zogenaamde gevoelens voor situaties is alleen maar sensationele geilheid om weer eens lekker schuimbekkend over te kunnen uitwisselen met je maatjes of om voor entertainment te zorgen bij een familie-diner, waarbij de feiten zo schokkend mogelijk moeten zijn om aandacht te krijgen en desnoods verzinnen we er iets schokkends bij, waarbij jij je weer gevleid voelt en jij jou stoerigheid weer kan verbergen in "gevoel". En elk roddeltje of geruchtje is weer nieuw aas voor die fijne gezellige taferelen, en als het roddeltje vaag is, dan zorgen we er wel voor dat we te horen krijgen wat we horen willen, koste wat kost. Want zonder zondebok in ons gemeenschap is het leven anders zo saai en de rest kan ons geen reet schelen, want wij zijn tenminste "normaal" en daar moet mee gepronkt worden en al onze frustraties en angsten die wij maar verborgen moeten houden, reageren we 10 keer zo hard af op de zondebok.

Dat is gewoon het hele kern van de film Jagten, dat gewoon antwoord geeft op al mijn vragen en de spijker op zijn kop slaat. Vinterberg kiest ook voor het gevoeligste onderwerp: Iemand die word beschuldigt van pedofilie... en hoe?

We maken kennis met Lucas, (Ongetwijfeld een van Mikkelsons beste rollen ooit) een kleuterleider dat een idool is geworden voor de kinderen op de creche waar hij werkt in een Deens dorp. Na mijn kennismaking met Lucas wist ik al genoeg; dit is gewoon een hele warme, betrouwbare, sympathieke man die geen vlieg kwaad doet en al meer dan genoeg heeft aan zijn eigen privézaken met zijn gescheiden vrouw en zijn zoon Marcus, waarbij hij door zijn ex maar moeilijk contact mee kan krijgen. Hij staat altijd klaar voor de kinderen en heeft al een vriendschappelijke band opgebouwd met het 5 jarige dochtertje van zijn vriend, Klara. Een onschuldig meisje met een gouden toekomst, die hier toch ook behoorlijk krachtig is neergezet door het kindersterretje Anika Wederkopp, die hiermee ook weer een goude toekomst maakt in de filmindustrie. Daarnaast heeft Lucas goed contact met zijn dorpsgenoten en iedereen lijkt heel begripvol. Totdat moment dat Klara's broer (kutjoch) samen met zijn vriend in een baldadige bui een vieze foto laat zien, met de woorden "omhoogstaande piemel" en andere schunnige taal. Hoe moet je dat als 5 jarige interpreteren en hoe word dat in je fantasie opgenomen? Op een dag krijgt Klara niet haar zin bij Lucas en word ze boos, wat het (onschuldige) begin van het einde is.

En dan kom je bij het walgelijkste gedeelte van de film, waar ik gewoonweg echt niet tegen kan: Klara heeft dus dat "omhoogstaande piemel" gebruikt tegen Lucas wanneer Klara's moeder vraagt waarom ze zo boos is. En ja hoor, wat gewoonweg een associatie van een kind is (een hele verkeerde dankzij die broer van haar) mond uit op een enorm onderzoek. Klara word op de kleuterschool aan alle kanten leeggetrokken, en wanneer die grote bromsnor haar ondervraagt, en ook nog vragen aan haar gaat stellen om zo te horen te krijgen wat hij stiekemweg horen wil (kwam er wit spul uit? enz), en dat bij een meisje van 5 dan ga je je toch echt wel afvragen of die mensen zelf gewoon niet de grootste kindermisbruikers zijn die het op alle fronten van kwaad tot erger maken? Kijk daar kom ik weer bij mijn zin: "want zonder zondebok is het leven zo saai". Het indrukwekkende van dit alles is dat dit alles behoorlijk realistisch aanvoelt. Op het moment dat de nietsvermoedende Lucas door de directrice ermee confronteert word, voelde ik mijn oren al gloeien en ook de machteloosheid van Lucas zelf, en dan is dit nog maar het begin van een afschuwelijke nachtmerrie die Lucas moet doorstaan.

Want zoals je al kan raden verspreid de roddel zich nog sneller dan een olievlek en word Lucas aan alle kanten uitgekotst en belaagd. Elk moment dat Lucas werd belaagd, voel je gewoon als kijker. Op dat gebied is het Vinterberg weer erg gelukt om het zo over te brengen, maar bij Jagten was het wel heel intensief. Lucas begint stukje bij beetje iedereen kwijt te raken, mag de supermarkt niet meer in en zelfs zijn jachtvrienden nemen het zekerste voor het onzekerste. Ondertussen staat Klara er maar voor pampus bij als ze ziet hoe de hongerige wolven het op hun voer voorzien hebben wat eerder haar geliefde begeleider was, en voelt ook dat er iets totaal niet klopt en begint zich schuldig te voelen om het feit of ze misschien wel iets verkeerds had gezegd. "NEE! KLARA! HET IS GEWOON ZO! EN DAAR MEE UIT!" Nogmaals: wat brengt een kind nou nog meer schade aan?

Ook Lucas's koppige zoon Marcus had een behoorlijke sterke bijrol en, uiteraard, het is de zoon van een "gruwelijk monster" dus hij moet er ook aan. Maar Marcus laat zich ook niet op zijn hoofd zitten en doet zijn uiterste best om het tegendeel te vinden, al moet hij ervoor op de vuist gaan. Een doorzetter is het zeker. En je blijft gewoon Lucas stemmingen als kijker op gevoel volgen, en je voelt uiteindelijk ook zijn woede om het feit dat hij op deze manier beroddeld word, meer dan beu is. En dat is ook duidelijk te merken in ijzersterke scene's van oa in de kerk en dat hij terugslaat in de supermarkt, ook bij dat laatste een mooi voorbeeldje; iedereen heeft wel grote praatjes en denken iemand te onderschatten, totdat Lucas die slager en die vakkenvuller zelf terugslaat, op dat ogenblik word hij daar meteen in zijn waarde gelaten.

En het einde is zeker geen happy end! Ook al lijkt het er in eerste instantie wel op.

Deze film heb ik 3 weken geleden gezien en door omstandigheden heb ik het ook steeds uitgesteld om deze review te schrijven maar het zit nog vers in mijn geheugen en ik voel de walging gewoon nog steeds. Ik ben ook opgegroeid in zo'n gemeenschap en deze film slaat bij mij gewoonweg de spijker op de kop en drukt je gewoon met de neus op de feiten. Je ziet ook maar dat je een kind op deze manier net zo goed beschadigt dan een pedoseksueel, maar meestal hebben die grote boerenpummels dat niet door. Het ergste van allemaal is dat "een kind een vies gevoel aan te praten, om het feit dat als een kind nachtmerries heeft al meteen een teken is van incest; of als een kind het woord piemel zegt, dat er gelijk een onderzoek moet komen; dat je onder je 18de gewoon nog een kindje moet zijn die nog met zijn poppen hoort te spelen, alsof je je eigen (seksuele) ontwikkeling niet zelf mag bepalen; dat de AMK al moet ingeschakeld worden als een kind op zijn of haar 10de nog duimzuigt, of dat je een kindervriend of een jongeman met een jonger vriendinnetje al als een potentiële seksjager moet beschouwen" al gewoon wereldwijd in het systeem is vastgenageld, waar ook gewoonweg de hele maatschappij aan kapot gaat (met behulp van De Telegraaf, Powned en Shownieuws en al die andere commericele flutzenders) en de kijk op liefde en seksualiteit voor zo'n kind ook voor altijd beschadigt is. Jagten weet dat ook op die manier te weergeven, van; trek niet zo snel een conclusie, maar ik weet ook dat de grootste gedeelte van de maatschappij daar geen boodschap aan heeft en Jagten daardoor ook waarschijnlijk wel veroordeeld na het lezen van het plot. Deze film zouden ze eens aan gasten als Chris Hölksen moeten laten zien. Er is dan ook echter een tegenpool bij mij: Als jij echter een viezerik bent die daadwerkelijk gebruikt maakt van de zwakheid van een kind/minderjarige voor je seksuele lust, dan verdien je niet beter. (of misschien wel iets beter)

Verder heeft Vinterberg ook gewoon weer alles gedaan om deze, zoals gezegd, zo rauw en realistisch neer te zetten, net zoals bij Festen en Submarino. Het kleurige maar grauwe herfstige sfeer zorgt ook voor een toepasselijk plaatje, en ook het feit dat al deze ellende nog moet gebeuren terwijl de kerst in het achterhoofd zit. Ik ben er gewoonweg nog steeds verbijsterd van, wat een stomp in je maag is dit zeg. Een film voor wakkere mensen, en niet voor wakker Nederland.

5,0*

Oef nee.

Als je als film de ongenuanceerdheid van mensen in hun beschuldigingen wil aankaarten, probeer dan allereerst zelf niet in dezelfde val te lopen. Jagten voelt zo enorm gescript en gekunsteld aan dat het maar moeilijk meeleven is met Mikkelsen. Niet omdat hij niet goed in z'n rol zit (al heb ik verder weinig met hem als acteur, nogal een grijze muis wat mij betreft), maar omdat wat hem overkomt zo gericht is op de boodschap achter deze film dat alle nuance keihard uit het betoog gezogen wordt.

Een mens zou er wat cynisch van worden, daarom misschien dat het enige aanvaardbare einde voor mij de schuld van Mikkelsen was geweest, maar daar durft Vinterberg zich uiteraard niet aan te wagen. Het zou in ieder geval tot een veel interessantere boodschap geleid hebben en het gevaar van een goed geënsceneerd verheel veel beter hebben verduidelijkt.

Verder stoort ik me bij die Scandinavische dramas ook te vaak aan de oersaaie stilering en de grijze setting, de woensdagavond film is dan ook nooit ver weg, buiten wat summiere pogingen tot populaire arthouse esthetiek. Het is niet om aan te zie jammer genoeg.

De film duurt te lang, wist me niet te overtuigen, faalt om niet in de val te trappen van z'n eigen boodschap en oogt zo stoffig dat ik hem gewoon op een hoop andere muffe Scandinavische dramas gooi om zo snel mogelijk weer te vergeten.

1.0*