Jagten (2012)

Het onderzoek had ik verder ook niet zo relevant gevonden maar ik vind het toch echt wel gemakzuchtig dat de film niet laat zien hoe Lucas weer min of meer geaccepteerd wordt door het dorp.

Nochtans vond ik het sterk dat je daar net dan weer die achterdocht ziet. Ook al wordt het duidelijk dat Lucas onschuldig is, het gevoel 'je weet maar nooit' blijft hangen in het dorp.

Als psycholoog kijk je beroepshalve toch eerder naar menselijke interacties/reacties dan gortdroge informatie over een onderzoek, het zijn geen rechercheurs.

Wat mij betreft had de film trouwens nog veel verhullender geweest wat betreft de schuldvraag, totaal niet belangrijk voor de film, het is geen whodunit

Geniale film blijft dit toch! Gisteren voor de 3e keer gezien en verhoogd naar de maximale 5 sterren.

Wat deze film zo sterk maakt is dat je helemaal wordt meegzogen in het verhaal en je de angst, wanhopigheid, teneergang etc. van de hoofdrolspeler gewoon kunt voelen. Hoor hier veel ongebrip dat ze niets laten zien van een politieonderzoek, maar dat is wat mij betreft ook compleet onnodig.

Vergeet niet dat pedofilie de ergste misdaad is die er is. Als je dan ook nog eens door een kind beschuldigt wordt heb je al snel de schijn tegen. Zeker in een besloten gemeenschap wordt je dan al snel met de nek aangekeken en keihard veroordeeld, ook al is er geen 'hard' bewijs. Het gaat er juist om dat een reputatie heel makkelijk te breken is, schuldig of niet, dat doet er niet toe. Politieonderzoek voegt dan ook weinig toe aan dit type film, je houd een litteken over aan de beschuldigingen en er zijn altijd mensen die niet in je onschuld geloven. Deze film pakt je vanaf het begin bij de keel en laat niet meer los, zeer knap!

Boneka

We leven in een tijd waarin iedereen publiekelijk aan de schandpaal genageld wordt bij de minste verdenking van pedofilie. Elke beschuldiging is gebaseerd op verhalen van kinderen. Daarmee wil ik niet zeggen dat wat kinderen zeggen per definitie waar of onwaar is, maar dat er door de massa wel degelijk bijzonder snel conclusies na ongestaafde beweringen worden getrokken. Juist Jagten geeft deze maatschappelijke misstand aan. Daar zit de kracht van de film ook in.

Daarnaast kan ik je mening bij de film goed begrijpen. Blind afgaan op een kreet van een kind lijkt absurd, en helemaal hoe het en de film vervolgens door de volwassenen wordt opgepakt, maar toch gebeurd het op deze manier vaak. Juist omdat er tegenwoordig zo'n paranoïde sfeer heerst onder mensen.

Jagten laat eigenlijk de keerzijde van de medaille zien van Festen. Wat zo knap is aan de films van VInterberg, is dat hij de rol van justitie geheel buiten beeld laat, waardoor een des te sterker beeld ontstaat van de menselijke krachtsverhoudingen. De morele vraag wordt belangrijker dan een simpel 'schuldig of onschuldig' zoals bij een detective of rechtbankdrama. De vraag dringt zich op: wat zou ik gedacht of gedaan hebben?

De indringendste scene vond ik de confrontatie tussen de zoon Marcus en de ouders van Klara. Vinterberg weet als geen ander volwassenen op een confronterende manier in beeld te brengen als ze door de mand vallen ten opzichte van kinderen. Ik zat te trillen op mijn stoel van emotie.

Het mooiste vind ik dat het niet alleen een tranendal is, maar dat ook de kracht en het zelfreinigend vermogen van mensen in beeld wordt gebracht, namelijk de mogelijkheid om het weer goed te maken. Misschien dat daarom de allerlaatste scene ook zo tragisch is.

Doubt heb ik helaas gemist vorige week. Staat nu op mijn lijstje

Ook gisteren gezien op tv.

Ik vond de film erg sterk. Nadat de schoolleiding toch al snel van 'we gaan de zaak uitzoeken' naar 'hij is schuldig' raakt Lucas in een isolement. De ommezwaai van de school ging misschien wat snel, maar dat het daarna zo zou gaan als in de film, kan ik me wel voorstellen. De beklemming van dit sociale isolement (en haat) kwam erg goed over.

De film stelt het probleem aan de orde dat mensen tegenwoordig erg snel aan de schandpaal worden genageld zonder überhaupt naar de schuldvraag te kijken, helemaal als het om zedendelicten gaat. Mensen gaan (logisch!) erg ver in de bescherming van hun kinderen. Zoals Bruun al zei gaat iedereen er maar vanuit dat het kind de waarheid spreekt.

De sfeer van de film vond ik erg goed neergezet, je werd er echt in meegezogen. Het einde vond ik wat minder. Het lijkt me toch vreemd dat nadat je paria bent geworden, je een jaar later als 'normaal' in de gemeenschap meedraait. Maar ja, verhuizen en een nieuw bestaan elders opbouwen is natuurlijk ook lastig. Hij zal in elk geval altijd in de gaten gehouden worden hebben we gezien...

Ik geef de film 8.5/10.0. Aangezien dat niet kan: 4.5*

Goede film, maar meer ook niet. Begrijp niet dat deze zo hoog aangeschreven staat.

Iets te opgeruimd einde voor een dergelijk beklemmend verhaal... met een aparte afdronk. Als zó het vertrouwen in jou is opgezegd in een dergelijk hechte gemeenschap, zelfs door vrienden die je al van vroegah kent, zou je daar dan weer tussen willen verkeren? Daggetniet. Valt me op dat de vrouwen er met hun verdachtmakingen en innuendo (begint al met de kleine Klara die zich door het vrouwelijk schoolhoofd dingen laat aanpraten) er verdomde slecht van af komen. Maar goed, toch maar niet als volwassen kerel in een kleuterschool gaan werken. Helpt natuurlijk niet dat Lukas (Mikkelsen) niet echt een spraakwaterval is... Gaan mensen vanzelf dingen invullen.

Dat ben ik helemaal met jou eens.

Het is inderdaad een aardige film, maar 5 sterren? Ik vraag me af of dat alleen al voor het onderwerp zelf is. Maar ja, smaken verschillen nou eenmaal, maar ik kan dit toch echt geen meesterwerk noemen.

Natuurlijk geen hoogstaand spektakel stuk, het verhaal is wel heel realistisch in elkaar geproduceerd, kijkt daardoor lekker weg. Wat betreft kunnen ze er in Amerika zelfs wat van leren, daar worden alle films met een Hollywood sausje overgoten.

Geniale film die een mooi inkijkje geeft over een van onze grootste taboes. Iets wat gemakkelijk hier kan gebeuren op elk moment.

Ik lees hier dingen over moraal en dat je als man maar niet op een kleuterschool moet werken (over bekrompenheid gesproken....) Maar voor mij gaat de film vooral over de verkrampte manier waarop wij mensen met het onderwerp seks omgaan. Het fantasiebeeld van het kind is totaal onschuldig; de schuldige is de schooldirectrice die er een taboe van maakt, uit schaamte de dingen gaat invullen en vervolgens de samenleving op heksenjacht krijgt.

Wat een waanzinnig goede film. Intro is ff wat suf maar daarna gewoon volop intrigerend en zo goed verbeeld. De pijn en wanhoop is voelbaar.

Zeer intrigerende film, geen spektakel maar zeer realistisch en geloofwaardig. Vooral het moment waarop de 5 jarige Klara wordt ondervraagd door het schoolhoofd en een opgetrommelde zogenaamde deskundige is zeer sterk. Het meisje laat daar een sterk stukje acteer werk zien. Lucas wordt daar veroordeeld door de fantasy van de volwassenen, waarop het hele dorp zich tegen hem keert.

De film gaat volgens mij over groepsgedrag en morele waarden en neemt onze huidige maatschappij op de schop. Mensen zijn kuddedieren en helaas denken velen niet zelf na. Een soortgelijke film zou ook makkelijk gemaakt kunnen worden met een ander thema dan pedofilie. De kracht van de film zit in de herkenbaarheid, door de acteurs en de regie zeer geloofwaardig in beeld gebracht.

Krachtig en ongemakkelijk drama met een zeer sterke hoofdrol van Mads Mikkelsen alhoewel Thomas Bo Larsen in de rol van worstelende vader misschien nog wel meer indruk maakte.Het eerste deel van Jagten was uitstekend al was het allemaal wel erg eendimensionaal.De reactie van de meeste dorpelingen,vooral in de winkel en het schoolhoofd waren soms wel erg rechtlijnig en overdreven.Maar goed in een klein dorp waar iedereen elkaar kent is het ook weer niet zo ongeloofwaardig.Verder komt het gevoel van machteloosheid bij Lucas wel erg goed over in de film.En dat komt dan tot uiting in het laatste half uur waar het van extreme reacties naar 'alles weer pais en vree' gaat.Of toch niet?.........en dat vond ik nu juist het sterkste punt van Jagten.Conclusie ijzersterke film met wel wat mankementen (als de film wat meer tijd aan het politie onderzoek had besteed had ie al na een uur afgelopen kunnen zijn).

“The world is full of evil but if we hold on to each other, it goes away.”

Indrukwekkende film. Vinterberg weet op prachtige wijze een kleine gemeenschap neer te zetten die heel hecht is maar door één onfortuinlijk incident in rap tempo uiteen valt. Lucas wordt valselijk beschuldigt van kindmisbruik en als een steeds groter wordende sneeuwbal die naar beneden stort gaat het van kwaad tot erger voor hem. De verwijten, de starende blikken, het geweld, Lucas kan zich niet verdedigen en dat maakt Jagten ook zo’n frustrerende maar interessante kijkervaring.

Als ik een minpunt moet noemen dan is het dat het allemaal wel heel snel escaleert en dat iedereen zich wel heel snel tegen Lucas keert. Grethe die eerste zegt dat Klara een fantasierijk meisje is en vijf minuten later stelt dat kinderen nooit liegen? De kinderpsycholoog die wel erg suggestieve vragen stelt en woorden in de mond legt van Klara, de moeder die stelt dat Klara nooit liegt maar nog geen minuut later zegt Klara dat ze alles heeft verzonnen en daar wordt niets mee gedaan? Klara die zomaar op de stoep staat bij Lucas zonder dat iemand (waar is de politie?) het opmerkt… Het zijn kleine irritatiefactoren en het zijn de acteerprestaties van vooral Mikkelsen, Wedderkopp (knappe prestatie van zo’n jong meisje) en Bo Larsen die ervoor zorgen dat het blijft boeien. Maar langzaam wordt je de film ingezogen en vanaf de scene bij de ouders van Klara thuis wordt het allemaal een stuk beter en vooral wanneer de zoon van Lucas zijn intrede doet gaat het niveau omhoog. De isolatie van Lucas is ijzingwekkend om te zien en zeker wanneer zijn zoon (die hem blijft steunen, mooi!) ook nog weg gaat leef je echt met hem mee. De hondscene, de supermarktscene en vooral de kerkscene, het gaat allemaal door merg en been en het zijn deze scènes waardoor ik begrijp waarom de film zo'n hoge waardering heeft. En natuurlijk de schitterende eindscene die laat zien dat zo'n gebeurtenis altijd in het achterhoofd bij mensen blijft zitten. Prachtige cinema.

Redelijk sterk drama. Ik heb hier sterk tegenaan gehikt, om het onderwerp, zeker ook omdat Scandinavische films vaak nogal zwaar op de maag liggen, en omdat Festen, de enige andere film die ik van Vinterberg heb gezien, een audiovisueel kerkhof is.

Visueel ziet het er zeker niet zo amateuristisch uit als de laatstgenoemde film, maar nog steeds is het niet veel. Het drama en het acteerwerk weet daarentegen veel te compenseren. Er is denk ik in de westerse wereld geen taboe zo groot als pedofilie, en wie daar onterecht van wordt beschuldigd, komt nooit helemaal meer van het stigma af. En ik moet toegeven, als ik kinderen zou hebben, ik ook niet zou weten of ik zo iemand nog helemaal zou vertrouwen. Met je kinderen ga je niet gokken.

Het een en ander wordt op een aantal punten na redelijk sterk uitgewerkt, en het komt allemaal erg sterk binnen, omdat de hoofdpersoon meteen aan het begin als een bijzonder sympathiek persoon geïntroduceerd wordt, die geknipt is voor zijn werk. Het verloop is enigszins voorspelbaar, maar omdat ik met de hoofdpersoon meeleef, deert dat weinig. Het gebruik van de jacht, zowel letterlijk in het verhaal, als in figuurlijke zin, is overigens een aardige vondst, culminerend in het einde waaruit blijkt dat de naam van de hoofdpersoon nooit helemaal gezuiverd zal en kan worden.

Twee punten waar ik moeite mee heb. Ten eerste de rol van het hoofd van de kleuterschool. Ze zegt dat ze de procedures volgt, maar ik vind het verbazingwekkend dat de naam van de verdachte zo op straat wordt gegooid voordat de politie er überhaupt aan te pas is gekomen. Gezien het stigma dat voorgoed aan de verdachte blijft kleven (wat de film dus behoorlijk weet uit te beelden), kan ik nauwelijks geloven dat dit de procedures zijn. De vragen die aan het kind gesteld worden zijn ook redelijk suggestief. Verder wordt de hoofdpersoon aan het einde aarzelend weer in de gemeenschap opgenomen. Ik zou zelf niet weten of ik nog in die plaats zou willen wonen, alleen al de relatie met je (voormalig?) beste vriend lijkt me onherstelbaar beschadigd als je zo beschuldigd bent.

Het acteerwerk mag er overigens zijn, met name van de hoofdrolspeler als van het meisje. En met name de laatste rol is indrukwekkend, aangezien de meeste kindacteurs nou niet erg overtuigend overkomen.

De rekensom voor de eindscore: audiovisueel verre van bijzonder. Wel een drama dat goed werkt, maar de genoemde vraagtekens kosten een extra halfje. Eindscore: 2,5*.

Slaapverwekkend ongenuanceerde film, waarvan je het verloop na zo'n 40 minuten al wel kunt uittekenen. Zó zwart-wit gebracht ook dat het op mij vooral een averechts effect had en ik bijna ging hopen dat Mikkelsen juist wél schuldig zou zijn aan misbruik. Was in ieder geval een gewaagder einde geweest. Kan me dan ook niet aan de indruk onttrekken dat de hoge noteringen vooral te danken zijn aan de precaire thematiek en niet zozeer de kwaliteit van de film an sich. Mikkelsen's zielige slachtofferrol past natuurlijk perfect in dit zwartwitte huilie-huilie verhaaltje, en als je daar dan een stel gemene buurtbewoners tegenover zet hoef je eigenlijk niet veel meer te doen. De bekende 'oh oh wat een onrecht!' snaar wordt kennelijk weer eens geraakt.

Het is voorts vooral met ergernis afwachten op de natuurlijk lekker politiek correcte boodschap, want een gedurfd of verrassend slot had ik allang op mijn buik geschreven. Dat de saaie cinematografie je haast in slaap doet wiegen faciliteerde dit alles ook niet echt. 1*.

Een indrukwekkende en ijzersterke dramafilm. Voor het verhaal hoeven we geen loftrompet af te steken, daarvoor is het te eentonig, self-explaining en te weinig creatief. Desondanks laat het een stukje realiteit zien waarbij elke personage bij je binnenkomt. De nadruk ligt in deze film heel erg bij de menselijke reacties en emoties bij zo'n gebeuren en ik vind dat dit heel genuanceerd en mooi in beeld is gebracht, kaalgeschoren van alle overdramatische poespas. Het einde (vanaf een jaar later) is wat abrupt en past niet in het tempo die de film zichzelf aanmeet maar is helder in zijn boodschap: deze beschuldiging zal voor altijd op je jagen. Iets tussen de 3,5 en 4 sterren.

Jagten

+
* Meeslepende film die je, met name in de eerste helft, op het puntje van je stoel doet zitten.
* Goed acteerwerk van Lucas, Klara en die vader.
* Confronterend. Film laat goed zien hoe een valse beschuldiging een hechte gemeenschap kan ontwrichten, en hoe de beschuldigde de rest van zijn leven gestigmatiseerd zal blijven.
* Zet de kijken aan het denken. Wat zou je doen als jij de ouder / docent / dorpsgenoot / oom / beschuldigde was.

-
* Het verhaal van Klara wordt wellicht te makkelijk aangenomen, en het verhoor lijkt mij verre van professioneel. Deze volkomen machteloosheid maakt het echter des te schrijnender, als je weet dat hij onschuldig is.
* Het 'een jaar later' einde is te makkelijk gekozen en deze snelle stap past niet in de geleidelijkheid van de rest van de film.
*

Al met al is Jagten een steengoede film, die je vanaf het eerste moment meesleept in het verhaal. Gelukkig lees ik voorafgaand een film nooit de samenvatting, wat maakte dat bij de 'beschuldiging' van Klara mijn haren rechtovereind gingen staan, hier had ik niet op gerekend! De machteloosheid van Lukas greep mij direct bij de keel en ik ging mij automatisch identificeren met hem. Daar stond tegenover dat ik mij ook goed in de gevoelens van de ouders kon verplaatsen.

Op sommige momenten zou je Lukas wel op zijn donder willen geven, omdat hij meer voor zichzelf op moet komen. Met de scenes in de supermarkt en de kerk daarentegen stijgt hij toch weer in aanzien. Ook kreeg ik al snel een grote afkeer van de directrice en die Johan, die te gemakkelijk Lukas als dader gingen zien .

Film laat goed zien dat je voorzichtig moet zijn met beschuldigingen en publieke veroordeling van verdachten. De eerste helft van de film vond ik wel een stuk beter (beklemmend) dan de tweede (soms zelfs frustrerend) en het einde heeft mij toch met een enigszins onbevredigend gevoel achter gelaten.

4 sterren.

Uitstekende, zeer inhoudelijk film, waarvan, naast het verhaal op zich, één en ander passend wordt aangehaald, zoals de broosheid van een kinderverklaring, het bewijs dat een kind steeds antwoordt in de richting van waarin de vraag wordt gesteld (alsof ondervragers dat niet weten), de kleinzierigheid van de massa, de drang een schuldige aan te duiden, alsook dat de bedreiging die de betrokkene treft, eigenlijk nooit meer weg gaat (slotscène!).

Uitmuntende vertolkingen, niet in het minst Mads Mikkelsen.

Ik ben nog steeds gefrustreerd door deze film.

Effectief drama.

Sluit me grotendeels aan bij de recensie van Black Math. Mikkelsen doet wat ie moet doen, namelijk een sympathiek personage neerzetten. Het drama zorgt ervoor dat je ontzettend met hem meeleeft en slaagt daarmee in zijn opzet. Echter, ik vind dat de film er te brak uitziet voor zo'n recente film. Het concept leent zich natuurlijk niet echt voor audiovisueel spektakel, maar vond het toch een beetje jammer. Het verloop is voorspelbaar, maar door de geloofwaardigheid geen probleem voor mij.

3.5*

Wat hoog gewaardeerd.

Blij dat ik niet wist dat deze film zo gewaardeerd werd. Hoorde toen die uitkwam er wel aardige dingen over. Maar 108 in IMDb top 250 (toegegeven ook al hele tijd niet meer naar gekeken) hier een dikke 4 sterren. 34 in moviemeter top 250! Nee zo goed is dit zeker niet.

Is het een slechte film? Dat ook niet. Film doet een hoop goed, vooral het scenario. Toevallig kijk ik nu The Night Of. Hierin blijft het heeft hij het wel of niet gedaan (tot nu toe, moet nog 1 episode) in het ongewisse. Hier is dat aspect eigenlijk niet aan de orde. Vond dat wel werken. Ook sterk om niet de gehele politie ondervraging eraan toe te voegen. Werkt allemaal uitstekend. Begrijp wel een klein beetje de kritische noot van de criticasters. Het is wel erg een scenario. Dus ben je opzoek naar een meer observerende manier van vertellen is dit dat niet. Kon mij er niet erg aan storen, bij iets wat toch als arthouse film te boek staat denk ik, voelde het vrij vlot en snel. Fijne acteurs all around. Effectief verteld.

Enige grote probleem dat de film wel heeft is het visuele aspect. Niet eens dat ik crazy one takers, of crazy editing wou zien. Maar het is wel wat saai zweeds. Niet even een mooie rijder, wat subtiele belichting of een opvallende soundtrack. Het was allemaal wel wat belegen. Als dit wat krachtiger was had ik het hele hoge gemiddelde meer begrepen. Nu vond ik het een prima vermakelijke film. Niks meer, niks minder.

3.5 sterren.

Herzien en er mag toch wel een halfje bij. Een aantal aspecten zijn toch wel erg goed uitgewerkt, vooral de 'beklemmende' uitwerking van deze gebeurtenis.

4*

Behoorlijk sterk en overtuigend drama, zoals verwacht. Vind het een goede vondst om dit soort gedoe eens te belichten vanuit het perspectief van iemand die onschuldig is. Toch denk ik dat de impact groter was geweest als het voor de kijker een lange tijd (of zelfs de gehele duur) niet bekend is of hij wel of niet iets gedaan heeft.

sterke , spannende drama film .