menu

En Duva Satt på en Gren och Funderade på Tillvaron (2014)

Alternatieve titel: A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence

mijn stem
3,17 (184)
184 stemmen

Zweden / Duitsland / Noorwegen / Frankrijk
Komedie / Drama
101 minuten

geregisseerd door Roy Andersson
met Holger Andersson, Nils Westblom en Viktor Gyllenberg

Het derde en afsluitende deel van een trilogie. Na 'Sånger från Andra Våningen' en Du Levande' is dit het derde deel van Andersson’s reflectie op het menselijke bestaan. De focus ligt op twee hoofdpersonages, Jonathan en Sam, die te zien zijn in diverse taferelen, en die verschillende mensen ontmoeten. Ze maken een reis, door een tijdloos, geografisch niet nader bepaald westers landschap. De één is een rondreizende verkoper; de ander is licht verstandelijk beperkt. Het is de verkoper die zijn vriend vertelt waarom de samenleving is zoals ze is...

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=9V88_knfZ4c

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Filmkriebel
1,0
Deze plotloze sketchfilm is vervelend, doods, droevig en ellendig zoals de houterige personages zelf. Misschien zie ik de humor er niet van in, maar grappig vond ik het echt niet. Ik heb een beetje hetzelfde voor als arno74 eigenlijk. Anderssons blik is geen allesomvattende blik, maar zijn eigen zielige zienswijze op het leven lijkt het wel. "Reflecting on existence"... ja het zal wel. Typisch zo'n film die een hoop zelfverklaarde filmkenners de film in zullen prijzen omdat het toch zo'n verdomd geniale kunst is. Het bewijs is er al : Gouden Leeuw, European Film Awards. Nee, vond er niks aan : redelijk nietszeggend vooral (die knipoog naar het neo-kolonialisme met die draaiende container verwijzend naar kannibalen die blanken roosteren... my god). Geef me maar Ulrich Seidl.. die heeft me al veel meer doen lachen in eenzelfde stijl, zonder het surrealisme wel te verstaan. Het moet je ding zijn zal ik maar zeggen.

avatar van Prrrauline
1,0
Ik had hier hoge verwachtingen van, maar helaas: een hoog 'lach of ik schiet' gehalte met de pretentie droogkomisch te zijn. Ik kijk liever naar een aflevering van 'De vloer op' dan naar deze, erg flauwe, sketches.

lezertje
Djek69 schreef:
Maar het is waar, ik ben ook een snob, en 1 die de pest heeft aan (onterechte) hypes..werkt bij mij als een rode lap op een stier. Er is bij dat soort films ook onder de vaderlandse broodrecensenten geen enkele polemiek meer (itt pakweg 10 jaar geleden). Als een film eenmaal een belangrijke prijs heeft gewonnen of hoog wordt beoordeeld door gerenommeerde collega recensenten uit het buitenland, dan geeft elke filmcriticus minimaal 4 sterren en prijst het werkje de hoogte in. En uiteraard volgt het klapvee gedwee (bij die draak van een boyhood was dat het meest schrijnend vorig jaar).

Maar geen enkele polemiek dus in de media (bij bekroonde films of hypes). Niemand van de betaalde recensenten die ziet dat dit eigenlijk een intens oppervlakkige film is, waar veel meer uit gehaald had kunnen worden. Enkel het stillisme; de basis setting van de meeste scènes- ziet er fraai arty farty uit. Verder is het een grote luchtballon. Maar iedereen kakelt elkaar maar na.

Maar enfin, point made. Ik ga me nu weer aan andere fluthypes ergeren. Tot daar

Eindelijk iemand die het durft te zeggen waar het allemaal op staat. Chapeau.

lezertje
Wat is dit een zinloze tijdverspilling. Blij dat ik de voorgaande twee delen niet gezien heb. En alles gaat zo traag. Zelfs met versnelt doorspoelen op mijn dvd/speler kwam er nog geen tempo in. Ieder zijn meug, maar dit heeft totaal niets met film te maken. misschien dat het in het theater werkt, maar dan ook zou ik er niet heen gaan. Inderdaad alleen voor recensenten die zich hiermee onder de intelectuelen willen scharen.

avatar van John Milton
Er zal wellicht een kern van waarheid in schuilen lezertje, ik snap alleen niet waarom er altijd sprake moet zijn van de vermeende tendens dat 'men zich ergens onder wil scharen' door iets (al dan niet geveinsd) leuk te vinden. Andersom geldt dit nooit. Ik hoor zelden dat iemand zich bij het actieminnend of humor waarderende publiek wil scharen met een blockbuster film.

Is het niet gewoon mogelijk dat dit een nichefilm is voor een beperkt publiek, die niet gemaakt is uit crowd pleasing oogpunt? Die door een kleinere groep mensen gewoon gewaardeerd wordt voor wat het is, in plaats van om de reden dat ze zich zo heerlijk intellectueel voelen, door zich onder de liefhebbers hiervan te scharen? Of interpreteer ik je bericht verkeerd?

Ik kijk voornamelijk films in het filmhuis, maar ook daar is het gewoon hit and miss.
Overigens wil ik me best 'onder de intellectuelen scharen', daar niet van, maar dan nog kun je er niet voor kiezen een film leuk te vinden. Dat doe je wel, of doe je niet. En het kan in de loop der jaren veranderen, maar ik kan moeilijk op voorhand besluiten om deze film te waarderen, om de simpele reden dat het mijn intellectuele aspiraties zo heerlijk voedt. Toch?

Ik had bij zijn vorige film in ieder geval wel enige bedenkingen, ondanks de ruime voldoende.

lezertje
John Milton schreef:
Er zal wellicht een kern van waarheid in schuilen lezertje, ik snap alleen niet waarom er altijd sprake moet zijn van de vermeende tendens dat 'men zich ergens onder wil scharen' door iets (al dan niet geveinsd) leuk te vinden. Andersom geldt dit nooit. Ik hoor zelden dat iemand zich bij het actieminnend of humor waarderende publiek wil scharen met een blockbuster film.

Is het niet gewoon mogelijk dat dit een nichefilm is voor een beperkt publiek, die niet gemaakt is uit crowd pleasing oogpunt? Die door een kleinere groep mensen gewoon gewaardeerd wordt voor wat het is, in plaats van om de reden dat ze zich zo heerlijk intellectuel voelen, door zich onder de liefhebbers hiervan te scharen? Of interpreteer ik je bericht verkeerd?

Ik kijk voornamelijk films in het filmhuis, maar ook daar is het gewoon hit and miss.
Overigens wil ik me best 'onder de intellectuelen scharen', daar niet van, maar dan nog kun je er niet voor kiezen een film leuk te vinden. Dat doe je wel, of doe je niet. En het kan in de loop der jaren veranderen, maar ik kan moeilijk op voorhand besluiten om deze film te waarderen, om de simpele reden dat het mijn intellectuele aspiraties zo heerlijk voedt. Toch?

Ik had bij zijn vorige film in ieder geval wel enige bedenkingen, ondanks de ruime voldoende.


Aan 'intelectuelen' heb ik niets te zeggen.

avatar van John Milton
Het spijt me zeer, maar als dat je gehele reactie op bovenstaande is, heb je sowieso niet zo heel veel inhoudelijks te zeggen op het moment, lijkt het.

Is een enigszins beschaafde reactie op wat iemand daadwerkelijk zegt en vraagt echt teveel gevraagd? Ik kan je nu al garanderen dat je in een aantal van mijn berichten wel ergens een dyac of tikfout tegen zult komen, aangezien de meeste op smartphone of tablet getikt zijn, veelal in treinen of tijdens ochtendkoffie. Als een sporadische fout jou van inhoudelijke reacties weerhoudt, dan wens ik je veel sterkte op MM. Je kunt ze nog wel eens tegenkomen...

avatar van david bohm
3,0
Toch wel de minste van de drie al zitten ook hier weer geinige terugkerende onderdelen zoals het gezang en, ik parafraseer ' ik zei goed om te horen dat het goed met je gaat.'
Vermakelijk maar heb weinig echt kunnen lachen.

avatar van leatherhead
3,5
Meer dan waardig derde deel. Wel de minst toegankelijke van de drie denk ik, de humor is hier namelijk nóg een pak droger en scenes worden erg lang gerekt. Mij stoorde het niet, want ook hier was het van begin tot eind genieten geblazen van de absurde tableau vivants die Andersson voorschotelt. Gortdroog, cynisch, soms zelfs een beetje schrijnend. De scene met de ton slaven is misschien wel één van de meest indrukwekkende scenes die ik in tijden zag.

Roy Andersson is naast een uniek filmmaker ook een heel consistente, want qua niveau liggen alle drie de delen weinig uit elkaar. Binnenkort zijn debuut maar even opsnorren. 4* voor dit rariteitenkabinet, welke overigens alleen al egards verdient omwille van zijn geniale titel.

4,0
Wat direct opvalt in de films van Andersson is het consequente gebruik van een statische camera op zo’n 10 meter afstand zodat elke scene een bewegend schilderij lijkt. En het zijn dan een soort Hopper-schilderijen omdat elke scene vooral een diepe eenzaamheid en leegte uitstraalt. We zien ontgoochelde, zo niet depressieve mensen die hun best doen het beste van het grauwe, zinloze leven te maken, hetgeen vooral onbedoeld komische gevolgen heeft: het menselijk bestaan is ten diepste absurd. Andersson laat mooi zien hoe achter ons streven naar contact een existentiële eenzaamheid schuilgaat en dat onze pogingen zin aan het leven te geven even zinloos als lachwekkend zijn (daarvoor lijkt de objectieve camerabenadering waarin we afstand houden van de mensen functioneel). Andersson zei eens dat hij het leven wil tonen en hij slaagt daar heel goed in zijn tragikomisch effect: we weten niet of we moeten lachen of huilen als we het leven van mensen observeren. Wat de films moeilijk maakt is is de magere plotontwikkeling zodat het een aaneenschakeling van absurde scenes lijkt zonder een verhaal of diepgang. Dat maakt de films ook wat saai, maar ook dat is uiteindelijk precies hoe het echte leven is.

avatar van Boenga
1,5
Heel bijzondere aanpak, met statische camerabeelden (dit moet zo ongeveer het tegengestelde zijn van de Dogma-film) en veel en vaak statische mensen en scenes. Met bijzondere kleuren, hoeken en afstanden. En met af en toe fijne droge humor.
Maar: oooooooooooooooo zoooooooooooooooo traag....
't Is leuk om even tijd te hebben om de beelden en situaties op te nemen; maar dit is er wel lichtelijk over.
Het komt me op 1 of andere manier denken aan het opzet van een paar studenten die hun eindwerk moeten maken...

avatar van Film Pegasus
3,5
Film Pegasus (moderator)
Een humoristische film die soms doet denken aan de recente Vlaamse humor of Monty Python. Maar dan wel stilistisch veel mooier aangekleed. De Zweedse humor werkt ongelofelijk, ook al is het als film eerder een collage dan een echt geheel. Maar er is genoeg te zien en af en toe werkt die humor wel. Dat alles in een passende stijl die je kan omschrijven als fris saai of grijs pastel. Wisselend niveau, maar wel een constante visuele stijl. Had hier en daar gerust geknipt mogen worden volgens mij.

avatar van Onceuponanytime
1,0
De film wist mij op geen enkel moment te boeien. Hoedje af voor wie wel, maar voor elk wat wils zeker ??

avatar van film_girly
3,0
geplaatst:
Minder goed dan zijn vorige films, maar nog steeds erg bijzonder en waard om te kijken.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:55 uur

geplaatst: vandaag om 13:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.