menu

Searching for Sugar Man (2012)

mijn stem
3,81 (633)
633 stemmen

Zweden / Verenigd Koninkrijk / Finland
Documentaire / Biografie
86 minuten

geregisseerd door Malik Bendjelloul
met Rodriguez, Stephen 'Sugar' Segerman en Dennis Coffey

Een verhaal over hoop, inspiratie en de klinkende kracht van muziek. Rodriguez was het grootste jaren zeventig rockicoon in de Verenigde Staten... die dat nooit was. Zijn albums werden gelauwerd, maar de verkoop bleef er ver bij achter. Hij verdween in de obscuriteit, omgeven door geruchten over een gruwelijke dood. Een illegale kopie van één van zijn platen kwam echter in Zuid-Afrika terecht en daar werd zijn muziek een fenomenaal succes. In het land dat indertijd geplaagd werd door de apartheid, werd zijn muziek door de onderdrukte bevolking massaal omarmd.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=f3HKViEjdRU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
Wat een fantastische documentaire, alles wat je wil zit erin: tragiek, succes, spanning. Goede opbouw, het blijft de hele film spannend, ontroerend en een prachtige levensles!

avatar van Zinema
4,0
Zinema (crew)
Mysterieuze muzikant.

Deze schitterende muzikale documentaire biedt hoop aan menig muzikant. Al ben je volledig mislukt in de popmuziek, er bestaat een kans dat alles goed komt. Misschien wordt je muziek later opgepikt. Iets wat enkelen al is overkomen, zelf dan vaak al diep onder de grond weggestopt vanwege het onontkoombare overlijden. Soms blijkt zelfs dat ondanks dat al je plaatjes floppen en je weer terug de bouw in moet om het brood op de plank te kunnen krijgen, er een compleet land te zijn dat je adoreert. Je hoeft er niet eens eerst dood voor te gaan. Je moet de verkeerde contracten tekenen en volledig vergeten worden door de rest van de wereld. Zodat je er zelf nooit achter komt.

Via een cassettebandje met daarop zijn geflopte album werd de Mexicaans-Amerikaanse Rodriguez alsnog een popidool, maar dan in Zuid-Afrika waar hij de door apartheid verscheurde bevolking van een levenssoundtrack voorzag. Op handen werd hij gedragen, misschien wel des te meer vanwege het feit dat hij het land nooit bezocht. De bevolking begreep niet zo goed waarom en begon verhalen te verzinnen. Zo moest hij wel haast dood zijn. Op een afschuwelijke manier natuurlijk. Er waren immers maar twee platen uitgekomen?

Twee iets slimmere Zuid-Afrikanen besloten echter dat de legende niet voldoende bevredigend was en wilden meer weten over deze zanger. Deze zanger die een soort van kruising tussen Donovan, Feliciano en Dylan was. Deze zanger wies album in ieders Zuid-Afrikaanse huishouden te vinden was naast de albums van The Beatles en Simon & Garfunkel. Deze mysterieuze belichaming van de muziek uit de jaren zeventig. Regisseur Bendjelloul herleeft hun spannende ontdekkingsreis met alle hoofdrolspelers. En dus komt er nogal wat platenbaastuig voorbij, waarbij de meest afschuwelijke, het hoofd van Rodriguez’ label in de V.S., zo achter de tralies kan.

Ze vonden hem allemaal zo’n fantastische vent destijds en snapten ook niet hoe het album geflopt was. Over geld spraken ze liever niet en verkoopcijfers werden weggehoond met hypocriet geschreeuw over dat geld minder belangrijk is dan de artiest. Wie deze prachtfilm uitkijkt weet wel beter. Gelukkig komen er ook wat producers aan bod die wel kunnen uitleggen waarom het Mexicaanse equivalent van Bob Dylan nooit succes kende. Hij moet een soort van Nick Drake geweest zijn en angst hebben gehad voor zijn publiek. Vandaar dat het verhaal waarin Rodriguez zelfmoord pleegt best plausibel is.

Maar hoe zit het nu echt? Middels dit droomdebuut van regisseur Bendjelloul worden de meeste vragen beantwoord. Velen ook niet. Ze dragen daardoor bij aan het mysterie dat deze magische muzikant dient te omringen. Het is geen vrolijk verhaal, maar tegelijkertijd is het hartverwarmend mooi en juist wel vrolijk. Het is maar hoe je het bekijkt. Maar hoe je het ook bekijkt, bekijken moet je het. Want deze documentaire is een van de beste van afgelopen jaar en verdient het om in ieders huiskamer te worden opgezet. Muziekliefhebbers voorop, maar ook een ieder die een realistisch sprookje kan waarderen. En wie kan dat nou niet?

Geweldig.

Met dank aan A-film voor het recensie-exemplaar.

avatar van ArnoldusK
4,0
De mens houdt van drifters, legendes en ergens ook verloren of gevallen helden. Rodriguez is er één van. Desondanks het feit dat 'the Sugar Man' springlevend is (wat we weten dankzij het oplettende oog van lieve dochter Eva).
Qua vormgeving is de documentaire gewoon uitstekend, minimale animaties en verder is het Zuid-Afrikaanse perspectief goed gekozen. De heldenstatus van Rodriguez wordt daardoor optimaal. Het is een oprechte, gouden vent en een prachtig, oprecht verhaal in zijn geheel.
Wellicht is hij niet de beste artiest die geleefd heeft, maar zonder twijfel een van de meest oprechte en ook zijn lyrics zijn makkelijk te bewonderen. Zijn oprechtheid wordt goed duidelijk wanneer zijn collega's en dochters aan het woord zijn en als hij het afsluitende nummer speelt in het huis waar hij al veertig jaar woont... Maar uiteindelijk is deze visuele toevoeging niets meer dan een welkome aanvulling op de verder heerlijke muziek.
3,5*

avatar van deft0nes
5,0
Wat een prachtige documentaire! Het meest fantastisch, magisch, indrukwekkend en inspirerend verhaal wat ik ooit gehoord heb. Misschien is het technisch gezien niet de meest indrukwekkende docu, hoewel de animaties leuk waren er af en toe wel en wat leuke of mooie shots te bewonderen waren, toch slaat deze docu in als een bom. Niets dan lof voor dit pareltje.

avatar van james_cameron
4,5
Geweldige documentaire met een dermate onwaarschijnlijk onderwerp dat het slechts gebeurd kan zijn in werkelijkheid. Prachtig mysterieus opgebouwd en flink geholpen door vele mooie interviewfragmenten. Hoe minder je van tevoren weet van het onderwerp, hoe beter, in ieder geval. Prachtig.

avatar van Flavio
3,5
Flavio (moderator)
Mooi verhaal maar documentaire vond ik niet al te best. Zo wordt gedaan alsof hij onlangs gevonden is, met die scene dat hij achter het raam staat, en dat moet dan een Wow-moment opleveren. Dan gaan we opeens terug in de tijd, 15 jaar maar liefst, en blijkt hij al eind jaren 90 te zijn herontdekt. Waarom doen alsof hij in 2012 is gevonden? Vreemd. Ook vreemd de onderzoeker, die kennelijk pas echt zin kreeg om Rodriguez te vinden toen hij een nummer belde dat de volgende dag was gewijzigd. Om vervolgens niks meer te doen met dat spoor maar nog eens de teksten te bestuderen. En dan trots de atlas erbij pakken

Verhaal is natuurlijk inspirerend maar jammer dat het wat mooier wodt gemaakt dan het is en dat de zoektocht naar Rodriguez heroischer wordt gemaakt dan die was. Niettemin leuk voor de zanger in kwestie, hij heeft er een hoop fans bij, en hij maakt zeker goeie muziek, maar qua documentaire kleine tegenvaller.

avatar van wendyvortex
3,0
Degelijke documentaire, fantastisch verhaal!!
Rodriguez brengt begin jaren 70 2 albums uit die compleet floppen en daarmee is ook zijn muzikale carriere voorbij, alleen in het door de apartheid van de rest van de buitenwereld afgesloten Zuid-Afrika overtreft Rodriguez het succes van The Rolling Stones, Simon & Garfunkel, Elvis Presley en The Beatles en weet men niet beter dan dat Rodriguez zelfmoord heeft gepleegd (reden dat er slechts 2 albums zijn).
Als de apartheid is gevallen gaan wat journalisten op onderzoek uit naar de dood van deze Rodriguez.
Mooiste moment als voormalig platenbaas Clarence Avant ineens wel erg in een haai verandert als de royalties ter sprake komen.
Maar mooi verhaal.

avatar van Mr Thee
4,5
Vreselijk mooie en onwerkelijke docu. In 2002 heb ik de plaat "Come Get It, I Got It" grijs gedraaid, mede vanwege dit nummer. Ik heb me me nooit gerealiseerd dat achter het openingsnummer van dit mixalbum zo'n verhaal schuilde (terwijl het "verhaal" wel al bekend was in Amerika, zo blijkt uit een Wikipedia check en natuurlijk ook uit deze film). Toen bekend werd dat deze docu in Nederland zou gaan draaien stond ie dus op mijn wensenlijst. Het is me goed bevallen. Als genoemd in de docu: de sound en de tekstuele vaardigheid doet denken aan Bob Dylan. Daarbij is de docu mooi sfeervol en dus mysterieus opgebouwd.

avatar van Legan
1,0
Saaie kort door de bocht docu. Weinig ruimte voor "mystiek", muziek, achtergrond, ... maar wel genoeg saaie gesprekken. Enfin, over smaak valt klaarblijkelijk niet te twisten kijkende naar de score.

avatar van Macmanus
3,0
Geinig.

Wel leuk om deze te zien na A Band Called Death. Hier is itt die docu de artiest wel ergens echt bekend en beroemd. Inmiddels ook wel daarbuiten volgens mij. Documentaire heeft eigenlijk te lijden aan, waar zowat elke soortgelijke documentaire die vrij populair is, aan te lijden heeft. En dat is dat het verhaal eigenlijk al bekend is voor je de film ziet. Daardoor mis je al een deel van wat het leuk maakt. De gasten die het echt gingen uitzoeken hadden natuurlijk de echte lol. Het verhaal is aandoenlijk. Hoopte eigenlijk dat hij wat lastiger te vinden zou zijn. Hij was uiteindelijk nog steeds op de plek waar die al 40 jaar woonde. Wel grappig dat zijn leven eigenlijk prima was/is, weliswaar met hard werken, maar met 3 sympathieke dochters die hij veel heeft mee gegeven leek hij me weinig te missen. Lijkt me geen man die veel geld nodig heeft.

Nu treed die op over gehele wereld, zag dat die staat in de HMH. Zal wel door de docu komen, maar het is een sympathieke man dus het is hem gegund.

3 sterren.

avatar van Baggerman
4,0
Wat een verhaal! Ik ben het eens met bovenstaand commentaar:

hmaeghs schreef:
VDan moet ik denken aan de woorden van zijn dochter (ongeveer): "Soms is het beter de fantasie de fantasie te laten, de droom de droom."


Het doet er niet toe of de makers van deze docu het verhaal wat hebben aangedikt. Wat ze brengen is een mooi verhaal wat je ten minste zou wìllen geloven. De man maakt mooie muziek en ik denk dat het uiteindelijk wel bevredigend voor hem zou zijn dat zijn muziek toch voor erg veel mensen een beetje het leven mooier heeft gemaakt.

De documentaire zelf heeft een goed tempo en wekt, door het bizarre zelfmoordverhaal, meteen de interesse. Ik ben ook benieuwd naar de muziek die de man gemaakt heeft en ga deze zeker opzoeken. Heerlijke bescheiden man trouwens, die Sixto.

De film deed me trouwens erg denken aan deze soortgelijke documentaire over Sly Stone: Dance to the Music

avatar van wibro
3,5
Mooi muziekdrama van een boeiend persoon, waarvan ik tot voor kort nog nooit gehoord had. Het album Cold Fact heb ik vandaag voor het eerst beluisterd en dat klinkt zeker niet slecht. Vreemd dat deze zanger destijds in Amerika zo miskend werd maar toch mooi dat ze in Zuid Afrika ten tijde van de apartheid daar gelukkig anders over dachten.

3,5*

avatar van Spetie
3,0
Aardige documentaire, waarvan ik overigens al wist dat Sugar Man nog in leven is. Dat haalt de kracht van alles wel enigszins weg en tevens is de herkijkwaarde hiervan dan ook bijzonder laag.

Los daarvan is het wel een aardig verhaal, al heb ik de indruk dat het hier en daar wel wat opgeblazen wordt. Van die verhalen dat het de nieuwe Elvis zou zijn en dat soort verhalen, vind ik nogal van die losse kreten. Het is aardige muziek, maar echt heel bijzonder mooi vond ik het zelf dan weer niet. De zoektocht naar informatie over Sugar Man is op zich best vermakelijk, vooral ook omdat de mensen die ermee bezig zijn er helemaal in op lijken te gaan. Het moment dat die gast verteld dat hij midden in de nachtgebeld werd door “Sugar Man” was wat dat betreft wel sterk.

Rodriguez zelf is een erg sympathieke gast, die met weinig tevreden lijkt te zijn. Dat soort mensen kan ik altijd wel waarderen en maakt het allemaal gelijk weer een stukje boeiender. Verder kijkt het allemaal wel gemakkelijk weg, al komt dat vooral doordat de tweede helft wat interessanter is, maar echt super enthousiast of wild wordt ik hier verder niet van.

3,0*

avatar van Insignificance
3,5
Ja, natuurlijk creëert Bendjelloul een mythe. Alsof een docu als deze een droge opsomming van feitjes moet zijn. Wie dat wil, kan beter wikipedia of andere naslagwerken raadplegen. De titel en het Zuid-Afrikaanse perspectief geven hem in ieder geval genoeg speelruimte om er ruimschoots mee weg te komen.

Een creatieve vrijheid die een maker zich wat mij betreft mag, misschien zelfs moet permitteren. Het geeft het in ieder geval wat narratieve schwung en Bendjelloul wil naast de gebruikelijke talking heads visueel ook nog wel eens wat proberen, zodat het hier en daar op een specifiek sfeertje is te betrappen.

Typerende plaatjes van de plaatsen die de zoektocht aandoet bijvoorbeeld. Niet onaardig als omlijsting van dit bijzondere verhaal. Of grandioos, zoals iemand onderweg zegt. Die Avant hadden ze nog wel even door de mangel mogen halen. Opmerkelijk hoe hij van geëmotioneerd naar zwaar geïrriteerd gaat.

Pas tegen het einde dat het z'n focus een beetje verliest. De kracht zit 'm toch vooral in hoe de muziek van een verloren gewaande muzikant een publiek vond, raakte en beroerde. De soundtrack van hun woelige jaren. Wat minder dochters en wat meer fantalk was daar waarschijnlijk iets gepaster geweest.

avatar van scorsese
4,0
Uitstekende documentaire over een vergeten, Amerikaanse singer-songwriter die enorm succesvol was in Zuid-Afrika. Een bijzonder verhaal waarbij de gebeurtenissen zich niet gemakkelijk laten voorspellen. Deze documentaire weet te ontroeren en inspireren vanwege het prachtige verhaal en kijkt dan ook bijna weg als een feelgood-movie. De mooie soundtrack met nummers van Rodriguez is de slagroom op de taart.

avatar van The One Ring
3,0
In Searching for Sugarman zien we hoe twee Zuid-Afrikanen net als veel mensen uit hun land fan zijn van de in de rest van de wereld compleet onbekende Rodriguez. Deze twee mannen zijn een eigenaar van een platenzaak en een journalist. Beiden willen ze meer te weten komen over wie die mysterieuze Rodriguez nou was en wat volgt is een lange zoektocht. Een zoektocht die vooral lang duurt omdat die journalist compleet incompetent lijkt in zijn vak.

Ik bedoel, als je meer wilt weten over een vermeend overleden artiest, met wie neem je dan contact op? Mijn eerste gedachte was: mensen met wie hij gewerkt heeft, op de eerste plaats de producent van het album. Dit idee was kennelijk nooit opgekomen in het hoofd van onze journalist en in plaats daarvan volgt hij het geld (bij lp's die weinig opbrachten nota bene) richting de studiobaas. Deze herinnert zich Rodriguez wel, maar raakt terecht geïrriteerd omdat de journalist praktisch alleen vragen stelt over het commerciële succes van de muzikant. Hij krijgt er niets uit, zelfs al had hij alleen maar hoeven te vragen naar muzikanten of producenten waarmee Rodriguez heeft gewerkt. Of hoe hij dood ging. Maar nee.

Later via een omweg wordt de journalist toch op het idee gebracht om contact op te nemen met de producent van Rodriguez' in Zuid-Afrika legendarische album Cold Fact (de film is inmiddels al een tijdje bezig). En wat blijkt: die weet te vertellen dat Rodriguez nog leeft! Goed nieuws voor iedere journalist en wat doet hij: hij schrijft meteen zijn artikel. Nou, ik ben geen journalist, maar je maakt mij niet wijs dat iemand van zijn beroep die zijn salaris waard is niet op zijn minst een poging waagt om Rodriguez te spreken te krijgen. Niet deze vent! Uiteindelijk neemt echter de dochter van Rodriguez contact op, wat uiteindelijk leidt tot een reeks concerten in Zuid-Afrika. De dochter bereikt echter gelukkig de eigenaar van de platenzaak en niet de journalist, anders zou er wellicht nooit iets gebeurt zijn.

Een lang stukje van mij over de journalist. Waarom? Omdat het goed onthult wat er mis is met deze film: journalistieke (of documentaire) incompetentie of luiheid. Of wellicht was de regisseur van Searching for Sugar Man evenals de journalist wel helemaal niet zo dom en houden ze zich hier dom om de film een interessantere structuur mee te geven. Searching for Sugar Man wil immers vooral een soort van nieuwe rocklegende creëren, of anders een goed underdogverhaal. Het wordt echter de zo gemakkelijk gedaan dat het lijkt alsof er bewust niet dieper gegraven werd.

Laat ik eerst voorop stellen dat als een bijna mythisch feel-good verhaal dit prima werkt. Tegen het einde zat ik ook gewoon met een grijns op mijn gezicht toen Rodriguez zijn concerten mocht geven in Zuid-Afrika. Hij komt over als een innemend persoon, evenals de mensen die naar hem op zoek gingen. Het helpt ook dat zijn muziek ook daadwerkelijk van hoog niveau bleek te zijn. De Zuid-Afrikanen hadden gelijk toen ze Cold Fact als meesterwerk herkende. Ik zal die waarschijnlijk nog vaak beluisteren.

Echter, er is overduidelijk meer in dit verhaal dan er te zien is. Heeft Rodriguez werkelijk gefaald doordat hij niet de juiste man was voor die tijd, zoals hier wordt geïmpliceerd? Had hij een ster kunnen worden op wereldwijde schaal? Ik weet het niet. De muziek is er goed genoeg voor, maar zelfs in een eenzijdige documentaire als dit kwam Rodriguez op me over als een complexe man. Dit is een man van het volk dat echter niet het volk kon aankijken tijdens het spelen en hun de rug toe keerde. In de interviews die we met hem zien is hij aimabel, maar tegelijkertijd duidelijk enorm oncomfortabel en verliest hij de welbespraakdheid die hij volgens mensen die hem kennen zou moeten hebben. Het charisma waarover ze spreken is er ook niet. Hij draagt ook altijd een zonnebril, ook in donkere plekken alsof hij niet wil dat mensen zijn ogen zien.

Ik heb te weinig informatie om er iets definitiefs over te kunnen zeggen, maar dit kwam op mij over als een extreem onzekere man, met wellicht sociale beperkingen. Tegelijkertijd is het iemand die een poging deed de lokale politiek in te gaan, maar ondanks dat hij kennelijk alom geliefd was eindigde hij laag.

Waar ik heen wil is dat deze documentaire ontzettend weinig doet om een compleet beeld te scheppen van Rodriguez. Hij wordt als een soort halve heilige neergezet en hints naar een wat complexer persoon worden terzijde geschoven. Het stoorde me wat dat ik gewoon 80 minuten zat te kijken naar een documentaire waarin minstens de helft van de tijd mensen alleen maar zeggen wat een fantastische vent die Rodriguez wel niet is en hoe goed zijn muziek is. Veel van die tijd had ook gestoken kunnen worden in ander materiaal. Bijvoorbeeld een oud tv-interview met hem waarin hem kennelijk een ongemakkelijke vraag werd gesteld en de docu wegknipt. Sterker nog, Malik Bendjelloul leek er zo van overtuigd te zijn dat het van belang is om nog maar iemand te interviewen die Rodriguez de hemel in prijst dat hij kennelijk niet eens de tijd vind om één volledig nummer van het concert in zijn geheel te tonen. Wat voor een muziekdocumentaire doet zoiets?

Er is weinig diepgang hier. Het is een ontegenzeggelijk interessant en charmant verhaal, maar je ziet zo dat er dingen weggelaten zijn om het meer een legende te maken. Ook achteraf las ik nog wat opmerkelijke dingen, zoals dat Rodriguez in Australië ook een ster was en daar zelfs nog in de jaren '80 optrad. Dat past niet in het beeld van deze film, maar is nou net het type informatie die voor mij dit wat meer boven simpele heldenverering had uit kunnen tillen. Ik vermoed dat Rodriguez' leven op een bepaald moment in de jaren '70 ernstige parallellen vertoonde met die van Nick Drake, zonder diens ongelukkige einde natuurlijk. Maar om daar zeker van te zijn heb je een documentaire nodig die Rodriguez benadert als mens en niet als icoon en dat doet Searching for Sugar Man niet.
3*

avatar van Onderhond
1,0
Mythevorming.

Bendjelloul bouwt z'n docu rond het spanningsveld dat zou moeten onstaan tussen Rodriguez de mythe en Rodriguez de persoon. Maar beide onderdelen voelen erg over aan en ook wanneer hij de boel uiteindelijk samenbrengt wil het niet ontvlammen.

Het eerste uur speelt als een uit de hand gelopen album trailer. Met uiteraard wat muziek tussendoor, maar verder vooral veel hype. Rodriguez was niet enkel een misbegrepen mens, hij was ook een miskend genie, een mysterieuze excentriekeling, iemand die aan de basis stond van de revolutie in Zuid-Afrika en waarschijnlijk heeft hij ook nog ooit drie katjes van een zekere dood gered. Een Held met een hoofdletter H.

In het tweede deel krijgen we dan het typische beeld van de eenzame kunstenaar, de mijmerende man die zich niet echt kan vinden in deze kapitalistische maatschappij en met z'n kleine kunst toch enorm groot is. Zo'n beetje het droombeeld van elke kunstenaar dus.

Het probleem van deze docu is, zelfs als zou alles naar waarheid verteld worden (wat hierboven al een aantal keer werd tegengesproken, dan nog voelt alles fake en opgeklopt aan. Die overenthousiaste Zuid-Afrikaanse fanboys doen de film geen goed, de producers en familie spreken enkel in aangedikte lofbetuigingen en alles zit net iets te netjes in elkaar.

Doe mij de kerels van Anvil dan maar. Veel toffere subjecten én als docu voelt het gewoon veel eerlijker aan omdat die kerels ook gewoon met hun defects te koop lopen. Rodriguez zal verder best een lieve man zijn, maar ik vond het een weinig boeiend figuur. Dat ik niks met zijn muziek heb helpt niet echt, maar dat bleek bij de Anvil docu eigenlijk geen bezwaar, dus daar zal het toch ook niet echt aan gelegen hebben.

Anyway, het beeld van de lijdende kunstenaar heeft er weer een idool bij. Als zoete broodjes.

1.0*

avatar van JahLex
5,0
Mythevorming? Wellicht.
Niet helemaal conform de feitjes. Vast.
Werd ik meegesleept, was het geschilderde verhaal overtuigend? Absoluut.
Helpt het dat ik het goede muziek vond? Zeker, natuurlijk.
Ben ik helemaal objectief? Nee, wie wel?
Is de film dat? Nee, het gaat om meningen.
Heb ik genoten? Ja. Vol.
En de film is me lang bijgebleven. Ik heb op het punt gestaan de soundtrack te kopen, maar dat heb ik uiteindelijk toch niet gedaan. Ik heb immers Spotify.

Ik geef hier zo 5 sterren voor. Blown away was ik door deze film.

avatar van Film Pegasus
3,5
Film Pegasus (moderator)
Een documentaire over iemand die niemand kent. Toch een geweldige insteek?

Waar velen het tweede deel goed vinden in deze film, ga ik vooral voor het eerste deel. Dit is een echt mysterieus verhaal als basis voor de documentaire. Wie is die man? Waarom vinden we niets terug? Hoe kan die zo groot geworden zijn? Dan valt het als een pudding in elkaar en krijg je enkel adoratie van enkele blije fans. De impact van z'n optreden in Zuid-Afrika maakt even iets goed, maar daarna is er gelukkig nog de muziek. Sommige legendes moeten legendes blijven. Iets minder wierrook, meer mikken op het mysterie maar gelukkig nog wel z'n heerlijke muziek. Als de documentaire er voor zorgde dat zijn muziek terug naar boven kwam drijven, is dat toch een compliment waard.

avatar van Fisico
3,0
Dat ik nog nooit van Ian Curtis had gehoord (Corbijns Control) maakte van me een vrij vreemde eend in de bijt. Ook van deze illustere Rodriguez had ik nog nooit gehoord, maar ik was alles behalve de enige zo blijkt. In dat opzicht een vrij bizarre documentaire over een “nobody” die dan in Zuid-Afrika dan weer een halve cultheld bleek zonder een link te hebben met dat land. Bizar dat hij in de VS helemaal niet doorbrak ongeacht het feit dat zijn muziek niet zo heel slecht is. Soms moet je ook wel wat geluk hebben.

Aangenaamom eens te zien, maar echt meeslepend vond ik het ook weer niet. Zeker geen docu die thuishoort in de top 250, maar so be it. Het lijkt me allemaal wat aangedikt, al is daar op zich niets mis mee. Een biografie neemt immers altijd een klein beetje een loopje met zichzelf. Degelijk gemaakt, maar meer ook niet. Iets voor de liefhebbers, zo lijkt me...

2,0
TMP
geplaatst:
Een niet al te interessante documentaire over een muzikant waar ik nog nooit van had gehoord. Het komt allemaal nogal gemaakt over, mythevorming omtrent een artiest terwijl daar eigenlijk weinig reden toe is. Als ik dan ook nog eens op internet lees dat Rodriguez ook succesvol is geweest in Australië en daar heeft getourd, terwijl dat in deze documentaire helemaal niet zo wordt benoemd, heb ik alleen maar meer het idee dat deze documentaire geen al te reëel beeld schetst.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:10 uur

geplaatst: vandaag om 08:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.