The Hunger Games (2012)

Mooie film die wat traag op gang komt. Concept zit goed, uitwerking is ook oké maar soms wat verwarrend. Meer woorden kan ik er niet aan vuil maken.

“I volunteer! I volunteer! I volunteer as tribute!”

The Hunger Games blijft voor mij toch de standaard als het gaat om young adult films/boeken. Je hebt de Twilight films, de Divergent reeks en de Maze Runner trilogie maar de Hunger Games films (zeker de eerste twee) zijn toch van een ander niveau. Dat komt op de eerste plaats natuurlijk door Jennifer Lawrence die fantastisch gestalte geeft aan Katniss Everdeen. Lawrence heeft het acteertalent en het charisma om zo’n hele film op haar schouders te nemen en boven het gemiddelde te doen uitstijgen. En je gelooft direct dat zij zou kunnen overleven in zo’n arena waar maar één persoon levend uitkomt. Ze is stoer, kan erg goed met haar pijl en boog overweg en is net even wat slimmer dan de andere deelnemers.

De film heeft even de tijd nodig om alle personages te introduceren maar wanneer Katniss en drieëntwintig andere “uitverkorenen” echt de arena in moeten om deel te nemen aan de Hunger Games wordt de spanning langzaam opgevoerd. The Hunger Games moet ook de jonge kijkers aanspreken maar toch zijn de gevechten goed gefilmd en is de sfeer lekker naargeestig en ijzingwekkend. Er mag niet te veel bloed vloeien maar regisseur Gary Ross maakt er gelukkig geen exclusieve film voor tieners van en ook de wat oudere kijker komt aan zijn trekken. Naast Lawrence zijn ook Stanley Tucci, Elizabeth Banks en Woody Harrelson goed op dreef. En een schmierende Donald Sutherland is altijd een genot om naar te kijken. Dit eerste deel is een goede introductie van de grauwe wereld van Panem.

The Hunger Games is een film waarbij de verwachting direct hoog zijn. Het hele concept van een arena waarin het concept van survival of the fittest de overhand heeft.
Het struikelblok van sommigen omtrent de trage opbouw, was voor mij niet geheel van toepassing, aangezien uitleg gewoonweg nodig is. Hetgeen mij voornamelijk irriteerde, waren de compleet achterlijke beslissingen die af en toe gemaakt werden en de onlogische gebeurtenissen die plaatsvonden. Zo moet gedacht worden aan de tassen van van elk district die door de spelers gepakt konden worden. Om de een of andere reden pakt iedereen slechts zijn eigen tas. Ook was de samenwerking tussen Peeta en de andere spelers vreemd. Bovendien was de beslissing om maar naast een boom te gaan slapen, omdat Katniss in een boom zat, ook belachelijk. Ook het feit dat Katniss de eerste persoon was in 74 jaar die zich in district 12 als vrijwilliger opgaf, vind ik zeer ongeloofwaardig.
Wat uiteindelijk de film voor mij verpest heeft, was de implicatie dat het spel oneindig zou duren, doordat mensen konden sterven aan uitdroging, infected etc., maar uiteindelijk werd het spel bruut afgekapt door gekke honden het veld in te sturen. Daarbij komt dat sterven door infecties onmogelijk was, want als je een wond had, kreeg je een medicijn aan een parachuutje.
De acteerprestaties waren verder wel prima, maar vond het persoonlijk niet echt hoogstaand.
2*

Nu alle films uit zijn gekomen ga ik deze serie ook maar eens bekijken. Het spreekt me niet echt aan, maar volgens mij is dit een populaire franchise en die wil ik ook eens gezien hebben.

Ik heb een paar jaar terug wel deze eerste film eens gekeken (1,5*, vreselijk), maar daar bleef het ook bij.

Helaas is het een jaar of 4 later nog altijd net zo vreselijk. Het is zo vreselijk oninteressant, langdradig (god why......bijna twee en een fucking half uur voor deze Battle Royale puberkloon) en saai. Wat me wel wat beter is bevallen is de aanloop naar de Hunger Games toe. Dat ging nog wel. Maar eens het zover is blijft er heel saaie actie over. En Jennifer Lawrence, heus geen slechte actrice, weet er ook weinig van te maken. Misschien moest ze nog groeien in haar rol en is dit in de andere delen beter, maar hier acteert ze bleekjes. Gelukkig lopen er nog acteerkanonnen a la Donald Sutherland rond om het allemaal wat verdraagzaam te houden.

Zucht. Nog 3 vervolgdelen te gaan.

1,5* stonden en blijven staan.

Deze eens her bekeken en 'k blijf het toch een goeie film vinden. De film heeft een goeie opbouw en je leert zo de personages goed kennen. De film bevat voldoende actie, maar er is ook voldoende ruimte voor verhaal.

De cast deed het prima en kwam overtuigend over. Visueel was het ook dik in orde.

Leuk om deze nog eens terug gezien te hebben en blijf het een aanrader vinden.

Enkele jaren geleden gezien, dus het was tijd voor een herziening.

En het blijft een lekkere film. Het verhaal is flinterdun, zonder echte subplotjes of what so ever, maar het is absoluut een goed opbouwend geheel. Je bent constant benieuwd naar het verdere verloop, met name naar de werkelijke games, en dit stelt niet teleur. Behalve dat het dramatische aspect wel wat minder had gemogen, dit was bij tijd en wijle wat langdradig. Hier had ik liever wat meer actie gezien. Tevens kwam het soms wat afgeraffeld over, wat betreft het wegvallen van de deelnemers. Al met al een dikke 3,5*.

Ondanks dat ik de boeken niet heb gelezen, zie je toch duidelijk kenmerken in de film die hoogstwaarschijnlijk een grote rol in het boek speelden, maar in de film niet goed naar voren kwamen. Een voorbeeld is de situatie van de moeder. Dit is slechts een aanname ik kan het uiteraard mis hebben. Desondanks een sterk, origineel verhaal. Fantasy is toch altijd weer een gewaagd genre dus grote lof voor deze film. Het decor, effecten en de sfeer was goed en je leefde erg mee.

De acteurs zijn zeer goed geselecteerd. Jennifer Lawrence en Josh Hutcherson vertonen zeer goed acteerwerk.

''the Hunger Games'' is heel goed geregisseerd, geacteerd en bedacht naar de boekenreeks van Suzanne Collins en is zeker de moeite waard.

*3,5

Dergelijke tienerfilms zijn eigenlijk niet aan mij besteed en het heeft dan ook tot nu geduurd tot ik hem zag (omdat hij op TV was afgelopen week). Het idee zit al bij al goed, maar is dramatisch uitgewerkt. De opbouw was aanvankelijk in orde. Er is wat duiding hoe the hunger games ontstaan zijn en er is ruimte voor de voorbereidingen op de spelen (sfeerschepping). Er was wel een duidelijke 'honger' of verwachting bij mezelf naar de effectieve start. De aanloop creëert duidelijke spanning bij de kijker: een gebied waar jongeren met of tegen hun zin een strijd leveren op leven en dood.

Vanaf dan valt het allemaal een beetje in het water. De jacht, het doden, het opsporen van concurrenten was saai of zelfs amper uitgewerkt. Vanaf dan stapelden de clichés zich op en nam de film een loopje met zichzelf. Ik vond het ook flauw dat regels gedurende het spel ineens golden en nadien terug ingetrokken werden. Het was allemaal voorspelbaar en de evidente romance kon natuurlijk niet uitblijven. De film wil "gruwelijk" overkomen, maar blijft steken in softe nietszeggende actiescenes (moet wel als je K12 toelaat). Het kwam de geloofwaardigheid echter niet ten goede. Jennifer Lawrence zette een behoorlijke prestatie neer. De rest vond ik minder. Hier en daar wat vreemde hiaten in de film (het feit bvb dat men kon sterven aan uitdroging, uitputting of infecties kwam niet echt aan bod).

Het idee is aardig: een Romeins gladiatorgevecht verplaatst naar een futuristisch dictatoriaal Amerika met een futuristische decadente elite en een gladiatorgevecht tussen uitgebuite burgers met televisie, sponsoren en spelcomputerelementen. Het idee heeft ook een zekere geloofwaardigheid en dus relevantie.

Maar het idee c.q. het boek (ik heb het niet gelezen) is in de film erg slecht uitgewerkt: de film is traag, langdradig, saai (er gebeurt weinig en het wordt eigenlijk nergens spannend), goedkoop (ongeïnspireerd), clichématig en voorspelbaar (de moreel goede winnen uiteraard het gevecht) en de acties zijn ongeloofwaardig.

Ik had tot dusver alleen de eerste twee delen gezien en het leek me wel wat om de hele reeks eens te bekijken. Ben dus gewoon weer begonnen met dit eerste deel, de derde keer dat ik de film zie.

Het lijkt wel of de film per kijkbeurt minder wordt.

Aan de opzet van het verhaal ligt het zeer zeker niet. Ook is de film sfeervol neergezet, het komt overtuigend over. Over de aankleding dus niks te klagen.

Eigenlijk is alles tot het betreden van de arena gewoon prima.

Daarna wordt het erg slecht. Het viel me nu pas echt op hoe slecht de battle is uitgewerkt. Geen spanning, de ene belachelijke wending na de andere en sommige volslagen belachelijke verhaallijnen.

Er is wat mij betreft veel te veel rekening gehouden met dat de film ook door de jeugd bekeken moet worden.

Jennifer Lawrence vond ik ook nog niet echt overtuigend, evenals haar tegenspeler Josh Hutcherson.

Donald Sutherland is zoals zo vaak wel overtuigend, de rol van Woody Harrelson ging nog wel.

Halfje verlaging, onvoldoende.

May the odds be ever in your favor

The Hunger Games was zo'n franchise die ik al geruime tijd eens wou zien, maar waar het nooit van leek te komen. De achterliggende reden was voor een stuk dat ik eerst eens de boeken wou lezen waarop de film zich baseerde en een paar dagen geleden was ik dan eindelijk klaar met het derde deel. De boeken an sich zijn best nog vermakelijke lectuur, maar het geweldige eraan ontging me eerlijk gezegd. Dan maar hopen dat de films het beter doen.

En op zich had ik daar eigenlijk best wel vertrouwen in omdat je hier visueel best wel wat leuke dingetjes mee kunt doen. Het probleem zit hem echter in het feit dat regisseur Gary Jones er geen enkele keer in slaagt om iets extra bij te brengen aan het boek. Waar de andere tributes nogal kleurloos en inwisselbaar zijn, is dat bij de film zeker het geval. Bovendien concentreert een groot stuk van het verhaal zich op Katniss die op haar eentje de Hunger Games moet zien te overleven en waar het boek dan nog een groot stuk van haar interne monoloog kan brengen, lukt het Ross nergens om hetzelfde te doen. Resultaat is dat je helemaal geen binding krijgt met Katniss en dat je je gedurende 2 uur en een beetje zit af te vragen wat er eigenlijk met dat meisje scheelt. Het star crossed lovers thema komt nooit tot zijn recht en bovendien worden de spaarzame actiemomenten nog eens onderuit gehaald door een belachelijke shaky cam. Ross beweerde later wel dat dat een artistieke keuze was om de chaos tentoon te stellen.

Klinkt mooi, het ziet er alleen niet uit. Is er dan echt werkelijk niets goed aan deze Hunger Games? Dat nu ook weer niet. Het plot, dat enorm schatplichtig aan Battle Royale blijft, is en blijft zijn charme hebben en qua cast zitten hier een aantal erg goede keuzes. Zo is Stanley Tucci een uitstekende Caesar Flickerman en lijkt Woody Harrelson geboren te zijn voor de rol van Haymitch. De meeste aandacht gaat echter naar Jennifer Lawrence en die doet het behoorlijk goed. Beetje koeltjes en afstandelijk, maar dat past wel bij het personage. Liam Hemsworth daarentegen is compleet het tegenovergestelde bij wat ik van Gale verwacht en gelukkig is er nog Josh Hutcherson als Peeta om de boel wat recht te trekken. Verder nog een paar leuke bijrollen van onder andere Toby Jones en Donald Sutherland om het allemaal draaglijk te houden

Visueel ook niet altijd even denderend trouwens, zeker de mutts op het einde zien er wel erg lelijk uit. Ik verwacht dat de vervolgen een wat hoger budget hebben gekregen en dat dat daar niet zo'n issue zal zijn. Soit, vermakelijk om eens gezien te hebben maar of dit nu echt zo'n geweldige reeks is? Ik betwijfel het. Deel 2 heb ik ook nog liggen, ik denk dat ik deel 3 en 4 maar eens ga huren..

Kleine 3*

Ik zag dat bijna alle delen van ‘The Hunger Games’ op Netflix staan, en aangezien ik deze films nog eens wou herzien voor onder andere mijn doelstelling om mijn meningen gelijk te krijgen aan mijn stemmen en, het is alweer even geleden dat ik deze film gezien heb leek het me leuk om deze film vandaag maar even te kijken. Al was ik gister avond al begonnen maar toen was ik na het optreden van Jandino Asporaat in Deventer. ‘The Hunger Games’ zat eigenlijk wel wat positiever in mijn gedachten dan dat er vandaag eigenlijk uitgekomen is. Ik vond het maar een beetje een trage film, kwam in mijn ogen iet wat moeilijk op gang en hoewel ik het concept toch best gaaf vond, vond ik het verhaal wat minder, al vond ik dat zelf.

Deze film draait bijna om de CGI die (buiten wat uitschietende stukken) best slecht is. Ik vond de hele serverruimte leuk gedaan, maar als het erop aan kwam als bijvoorbeeld het bos in *brand word gezet* de CGI echt niet goed. Ook de panters zagen er niet uit. Voor de rest kon de CGI nog wel maar, ik had wel een stuk beter verwacht.

Qua actie zit het best wel snor in deze film. We zien namelijk genoeg bloed door de scénes heen en als het tijd word dat de mensen tegen elkaar gaan vechten dan gaat het er mooi, goed en hard aan toe en lijkt het wel op één grote slachtpartij, wat ik dan wel leuk vond.

“Run! Run! Run! Katniss, go! Get outta here! Go! What are you doing? GO!”

De film komt soms iets te dramatisch over. Een Katniss Erverdeen waar ik eerder van genoot werd nu een beetje erg irritant, en vooral de drama neemt soms echt een overvloed op deze film wat ik dan toch echt héél erg jammer vond. En dat haalt soms best de leukigheid van de film weg en ik kon er daardoor maar slecht van genieten persoonlijk, want wat was het vaak saai aan het werden en kakte de film soms in. Ik merkte geen spanning in de hele film, en dat was jammer want dan worden de scénes tijdens het overleven in de bossen ook wat saaier en dat vond ik jammer dat het moest gebeuren.

De cast van deze film was leuk en dat redde de film ook wel een beetje naar mijn mening. Vooral Jennifer Lawrence had na mijn idee hier haar doorbraak in de film wereld, en zeker in mijn straatje, want hoewel ze hier nog niet helemaal lekker acteert op veel punten maar, daar kon ik af en toe wel aan wennen. Ja, ik vond Lawrence de rol hebben die te overdreven deed. Toch vermaakte ik me weer met Woody Harrelson en voor de rest viel de cast wel mee.

De film begint wel leuk, met het beeld op de districten waar de ‘arme’ mensen wonen, als je ze zo mag bestempelen. We ontmoeten daar Katniss die samen met haar zusje en moeder in een huisje woont maar, zo te zien mag ze haar moeder niet hélemaal. We zien haar nog even uitsloven in de bossen en daarna is het zover dat we ons klaar maken voor de trekking van de deelnemers tijdens de ‘Hunger Games’, die door Netflix ook weer zo heerlijk oerhollands vertaald moesten worden wat naar mijn mening niet had gehoeven.

“I volunteer! I volunteer! I volunteer as tribute!”

Daarna zien we de voorbereiding op de spelen, trainingen en vooral veel dooie scénes waar ik maar vrijweinig mee kon en mijn aandacht ook totaal niet wist vast te houden. Toch kon de introductie van alle teams mij nog wel bekoren maar daar bleef het wel bij.

Daarna is het algemene gevecht tussen de districten maar, echt héél bijzonder werd het nergens. Een beetje drama en huilen aan de ene kant, en aan de andere kant ontmoeten we een paar verraders maar of ik nou moet zeggen dat dit het spannend maakt dan lieg ik. Het einde is erg voorspelbaar en vooral cliché en maakt de film er ook niet bepaald leuker op. Dus ik heb nu wel een slechte ervaring met deze film zeker dat ik het tijdens de eerste kijkbeurt zo’n geweldige film vond maar nu bij de herziening valt hij me toch wat meer tegen. Ook qua lengte viel de film mij vies tegen en had het allemaal een stuk beter gekund.

2.5*

Misschien moet ik als chagrijnige ouwe zak en duidelijk niet de doelgroep me gewoon verre houden van dit soort films. Want ondanks een paar positieve lichtpuntjes was dit toch vooral een hoop irritatie. De dystopie was flauw, nep en (ondanks het gladiatorenconcept tot op de dood) nauwelijks bedreigend. Het ziet er allemaal ontzettend kitschy uit. Zo ongeveer iedere deelnemer aan de Hunger Games gedroeg zich als een een idioot. Voor een film die zou moeten gaan over een gevecht tot op de dood gaan er ten eerste bijzonder weinigen ook echt in beeld dood, en hebben we een overwinnaar die zo ongeveer niemand doodt. Spanning is er ook al niet. Traag, langdradig, saai, dat is het dan wel weer. Wat de film nog een beetje redt is dat er een paar prima acteurs in zitten, met name Jennifer Lawrence doet het goed, al hebben voornoemde prima acteurs soms wel verschrikkelijke rollen te vertolken. Ik noem maar een Woody Harrelson. Goed, genoeg gemopperd.

Deze stugge hufter gaat weer lekker terug onder z'n steen en laat het young adult genre voor wat 't is. Maar niet alvorens een 1.5* uitgedeeld te hebben.

Sorry.. dit was niet mijn ding.

Verrassend goed!

Lange tijd gemeden, maar het concept is vrij briljant. De sfeer van alle strijdende districten is goed verbeeld met de openingsparade in het begin, de trainingen die ze moeten doorstaan, de promo praatjes die ze moeten maken en tenslotte natuurlijk met de onvermijdelijke eindstrijd. Erg boeiend en soms aandoenlijk om deze onrechtvaardige afvalrace te volgen. 4*

Het eerste en meest opwindende deel van deze trilogie in vier delen speelt zich af in een verre, dystopische toekomst. Er zitten verwijzingen in naar de Laat-Romeinse tijd, die ook een schrikbewind kende in een decadente fase. Panem verwijst naar de uitdrukking panem et circenses, het principe dat de bevolking koest gehouden wordt met een dosis voedsel en entertainment. Het is een satire op de gemediatiseerde Amerikaanse cultuur met z'n verregaande sensatiezucht. De tv-presentatoren dragen namen van Romeinse heersers: Caesar en Claudius. Figuren die meeheulen met het regime komen onnatuurlijk, dom en ijdel over, met belachelijke kapsels en kostuums.

De eerste helft draait rond de voorbereiding, met enkele flashbacks naar het harde leven in District XII. De stijl is hyperkinetisch, met schokkerige beelden en een aaneenrijging van shots die zelden langer dan vijf seconden duren, om de onrust en de hectiek uit te drukken. Wanneer ze gestoken is door de tracker jackers, geven de beelden haar vertroebelde waarneming en hallucinaties weer. Tijdens de Spelen zijn enkele rustmomenten ingelast, wegens de teruggetrokken, afwachtende strategie van Katniss, met momenten waarop de sympathieke personages naar elkaar toe groeien. Katniss doodt uitsluitend uit zelfverdediging of om iemand het genadeschot te geven. Het enige echt sympathieke personage dat sterft, is Rue - gespeeld door de getalenteerde Amandla Stenberg. Haar dood zal later aanleiding geven tot een opstand..

De sluwe en altruïstische heldin, een moderne Amazone, zal vooral tienermeisjes aanspreken. Natuurlijk moet er ook een liefdesdriehoek zijn, maar daarbij rijst de vraag wat echt is en wat geacteerd voor de camera. Met Jennifer Lawrence hebben ze geen braaf tienersterretje gekozen, maar wel een actrice die een dramatische spankracht aankan. Ze is brutaal en jongensachtig. Leuke nevenrollen zijn er voor Woody Harrelson, Donald Sutherland en Lenny Kravitz. Deze ideeën zijn sindsdien meermaals gekopieerd, maar zonder dezelfde impact.

Had wel zin in een Hunger Games marathon, aangezien ze allemaal staan op Netflix, maar helaas. Op zich een boeiend idee, maar de film neemt zich te serieus en de uitwerking is ontzettend traag, wat er toe leidt dat de aandacht moeilijk vast te houden wordt.

Deze film heeft bij mij zijn faam geen moment kunnen waarmaken. Nog afgezien van het volkomen ridicule concept heb ik niet één gedenkwaardige scène voorbij zien komen. Een zeer matige film, Jennifer Lawrence onwaardig.

Nu pas voor het eerst deze film cyclus gekeken en ik denk dat, dat een klein voordeel is, omdat er al genoeg over te horen en lezen was.

Hierdoor kreeg ik meer begrip voor het in eerste opzicht onsamenhangende, langdradige en iets wat saaie begin.

Doordat ik nu wat voorkennis had, kon ik de uitgebreide voorbereiding voor het toernooi wel waarderen, wetende dat er nog 3 delen van ruim 2 uur klaar lagen.

Het is wel erg duidelijk waar in eerste instantie de inspiratie vandaan komt. Voor de kenners: Who loves you, and who do you love? ..... Yes..!

Het concept en de setting zijn aantrekkelijk, erg futuristisch maar toch ook gedeeltelijk ouderwets (iets wat Romeins) in sommige scènes. En survival of the fittest doet het altijd goed.

Voor mijn gevoel heb ik in de hele cyclus toch wel wat invloeden van andere films voorbij zien komen, maar dit maakte het wel een goede film.

Deel 2 is meer van hetzelfde, Muckingjay p1 is veelal voorbereiding op Muckingjay p2 en deze maakt het verhaal echt af.

Geen hoogstaand acteerwerk of veel vernieuwde dingen, maar bij elkaar (en achter elkaar) maakt deel 1 t/m 4 toch een goed verhaal!

Ook altijd leuk om veel bekende en grote acteurs en actrices terug te zien uit grotere films en series (24, Homeland, Prison Break, GOT) en natuurlijk Lenny Kravitz.

8-

3,5*

Sinds een mislukte opstand moet alle 11 districten in een futuristische wereld een man en een vrouw van 12 tot 18 jaar offeren voor de 74e Hunger Games, een strijd op leven en dood tot er één deelnemer overblijft. Wanneer Primrose Everdeen [Willow Shield] names District 12 wordt geselecteerd, besluit haar oudere zus Katniss [Jennifer Lawrence] vrijwillig haar plaats in te nemen. De andere deelnemer uit District 12 is Peeta Mellark [Josh Hutcherson] die zich als eerste beseft dat een overwinning voor Katniss van grote waarde zal zijn voor hun district en voor de rebellen. Verfilming van het gelijknamige boek van Suzanne Collins over een futuristische wereld is een showcase voor de formidabele Jennifer Lawrence die hierdoor één van de grootste filmsterren van de jaren ’10 werd. Maar de gehele cast levert prima af, vooral Woody Harrelson als de aanvankelijk nogal sceptische mentor. De stijlvolle, vlotte regie en de indrukwekkende special effects maken dit tot een lust voor alle zintuigen.

Ik had nog geen enkele Hunger Games film gezien, maar het zien van Squid Game maakte dat ik deze film toch eens wilde proberen. Dat viel behoorlijk tegen. De introductie duurt niet veel korter dan de games zelf. Het uitgangspunt is natuurlijk vrij onzinnig, maar dat is het ook bij Battle Royale, de film waarmee dit het beste vergeleken kan worden, maar die toch veel beter is.

Mijn grootste bezwaar is dat de film zich er wel erg makkelijk vanaf maakt. In de bovengenoemde serie en film draait het echt om ethische dilemma's en psychologisch fucked-up situaties. Mensen raken bevriend, en moeten het dan uitvechten wie van hen overleeft. In deze film is daar totaal geen sprake van. De vrienden/helpers van de hoofdpersone worden allemaal door de ééndimensionaal slechte antagonisten omgebracht. Louter aan het einde krijgt de hoofdpersone een moreel dilemma voor de kiezen, maar de uitweg daar voelt wel erg ongeloofwaardig aan.

Tel daarbij op dat het geweld in de film nou niet bepaald heftig is, veel moorden vinden zelfs buiten beeld plaats, waardoor ik op 1* uitkom.

Dit deel is samen met deel 2, een van de beste delen uit de reeks.

Ben sowieso wel fan van Jennifer Lawrence, zowel qua verschijning als gaar acteerprestaties. Dit is gewoon zeer vermakelijke scifi-actiefilm in een "vrij" dystopisch tijdperk. Zowel de aanleiding naar, als de 'deadly game' zelf weten te boeien en laten weinig ruimte voor dode momenten/verveling. Ook al is de speelduur dik 2u15, dat geeft dergelijke film nodig en is vrijwel logisch bij dergelijke films, in het scifi-fantasy-mysterie-actie genre. Ook ben ik van mening, als een film boeit en goed tot uitstekend is, mag deze zolang mogelijk duren.

Terug meet nr de film, ik vind de sfeer, het verhaal, de uiteenzetting, gewoon goed tot zeer goed. Ondertussen zijn er al heel wat films die in hetzelfde potje roeren, met thema's als, de dictatoriale elite vs de gewome en kwetsbare burgers, alternatieve regeringen en systemen, sadistische brood en spelen...

Met een bevoorrechte groep vs bewoners v meerdere districten, waaruit telkens 2 deelnemers, die m'n 'tributen' noemt, worden geloot vr de jaarlijkse 'Hunger Games', het gaat hier reeds om de 74ste editie.

De Amerikaansd clichés zitten er duidelijk in, zoals de emoties, liefde overwint, mr tja kan ik daar precies wel v genieten, leef er vaak met mee. Deze geef ik een 8/10 en weet dat ik het vervolg, zowat even sterk vond en daarna toch minder. Ga de 3 ook nog is afgaan (die ik eveneens nog geen score en/of mening heb gegeven) nr aanleiding vd aankomende 'The Hunger Games: The Ballad of Songbirds and Snakes'.

Deze film vandaag (14-08-2023) voor het eerst gezien en ik zat met open mond te kijken!

Wat een enorme productie en een goede film is dit zeg!

Deze film wou ik eerst 4.5 sterren geven maar ik vond de introductie toch wel langdradid en dan heb ik het vooral over het stuk voordat ze het bos ingingen.

Ik had persoonlijk liever meer van het avontuur in het bos gezien dan de dingen van te voren!

4 sterren voor The Hunger Games!

The Hunger Games

Ik dacht dat ik deze film nog nooit gezien had, maar toen ik hem vanavond had bekeken herkende ik meteen stukjes. Ik vond het een leuke film, maar hij duurde wel lang. De aanloop tot aan de echte 'Honger Games' had wel wat korter gemogen. Ook leek het einde wat afgeraffeld. Jennifer Lawrence zet hier trouwens echt een een goede perfomance neer als die hard survivor.

Ik hoop dat ik deel 2 nog niet gezien heb, haha.

3 sterren.

Herzien en het blijft een nostalgische film, ondanks dat ik The Hunger Games vroeger beduidend perfecter voor de dag vond komen. Regisseur Gary Ross doet het niettemin beter dan Francis Lawrence wanneer het aankomt op wereldschepping, met meer aandacht voor de omgeving en minder naar sensationele actiescenes. Een aanzienlijk gedeelte van deze film wordt dan ook besteed aan opbouw en minder aan de hongerspelen, gelukkig dragen Josh Hutcherson en Jennifer Lawrence een sterke chemie en de rauwe spanning blijft voelbaar. Eenmaal in de arena hangt er een aardig tempo door het gebeuren en Ross brengt het goed in beeld, maar toch ontbreekt er een zekere intensiteit en lef. Met een speelduur van 142 minuten is het ook allemaal net aan de (te) lange kant, maar het blijft zonder meer oerdegelijke kwaliteit.