Hugo (2011)

Prachtige sprookjesachtige film met heerlijk dromerige muziek en fantastische decors, belichting en rustig voortkabbelende vertelstijl. Een kinderfilm zonder kinderachtig te zijn. Hugo is mooi, mooi, mooi!!

Betoverende film, die je vanaf het begin meesleept. De film deed me in eerste instantie erg denken aan films als the curious case of benjamin button, met name door de mysterieuze sfeer. Juist deze sfeer, gecombineerd met enorm mooie beelden, gebouwen en klokwerken (je moet er van houden), maakt deze film een prachtig geheel. Dit is geen film bomvol actie en spanning, of een film waar je geen idee hebt hoe het verhaal zich zou kunnen ontwikkelen. Maar toch is het een film die geen moment verveelt.

Ook al is het wellicht een vrij voor de hand liggend verhaal, dit soort films op een mooie manier uitvoeren verdient een hoge score.

Gisteren naar deze film geweest. Ik verwachtte er totaal niets van. En dat was goed zo want ik werd verrast en ik heb genoten! Sfeervol, mooie beelden, prachtige muziek, goed geacteerd door de kinderen. Het verhaal zelf is wat dunnetjes en heel voorspelbaar maar desalniettemin heb ik 2 uur lang vol overgave gekeken. Af en toe een lach, dan weer een traan, heerlijk!

Hele hoge verwachtingen die helaas niet werden waargemaakt.

Een flinterdun verhaal met soms enorm trage scenes en weinig spektakel (op de trein scene na).

Matig acteren van Asa Butterfield als Hugo, die de film officieel bestempeld als 'kinder' / zapbios film.

Scorsese heeft wel zijn best gedaan. De decors zijn prachtig en de muziek is uiteraard zeer passend.

Toch kon de film mij totaal niet boeien.

* *

weinig spectaculair, dat wel. maar buiten dat een hele boeiende familiefilm, pakkende sfeer en prachtige setting. hier is veel zorg en liefde aan besteed. boeide mij van begin tot eind

Inderdaad geinig dat t een ode blijkt te zijn... ook erg gaaf dat het op een echt bestaan persoon is gebaseerd!

Goeie film!

Cinematografisch een mooie film, maar het verhaal kon mij totaal niet boeien, erger nog, ik ben er zelfs even bij in slaap gevallen. Ik vond het dus een grote tegenvaller. Het enige leuke aan deze film was Sacha Baron Cohen, maar dan alleen omdat hij mij constant aan officer Crabtree uit Allo Allo deed denken. Good moaning!!

Zeer interessante film, had al hoge verwachtingen en die zijn waargemaakt. Het is een magisch avontuur, die gewoon twee uur boeit. Het verhaal is leuk en het is vaak ook erg geestig, met name dankzij de geniale Sascha Baron Cohen als Stationsagent. Qua acteren vond ik de jongen niet altijd even goed, terwijl het meisje me wel positief meeviel. En Ben Kingsley lijkt ook wel akelig veel op zijn karakter. De Oscar voor beste film moet hij niet krijgen, maar voor het decor enz. mag hij er wel één krijgen.

4*

Ode aan de film, speciaal het begin er van; verder een heel mooie, visueel spannende, grappige, emotionele film...een voor op het grote doek!

Te ondergewaardeerd hier. Om te beginnen zit de film ontzettend mooi in elkaar. Visueel, camera-technisch, geluids-technisch! Maar de kracht van de film zit hem toch in het verhaal, en de personages daaromheen. Niemand is wat het lijkt, en dat wordt nog eens dikgedrukt beschreven in deze film zonder zich te serieus te nemen. Alle scenes worden als een klassiek nummer aan elkaar gecomponeerd, zonder dat het langdradig of te makkelijk wordt. Ook de ode aan oude films en boeken ging er goed in! Deze film verdient 4,5*

Scorsese houdt van zijn vak en nergens komt dat zo goed uit de verf als in Hugo. Scorsese overtuigt na Shutter Island alweer met een geheel andere film. Ergens na de helft sleurt Hugo een beetje, maar verder is dit erg prettig, niet al te druk vermaak dat ook nog eens een lesje filmgeschiedenis geeft. 3D mag hij wel weer achter zich laten, want ook hier heb ik er nergens de meerwaarde van ingezien.

4*

Waarschijnlijk moest het 3D erin, om de film te mogen maken. Dat zie je vaker. Dit is niet echt een verhaal wat lekker catchy is en goed verkoopt. Maar als mensen er 3D op zien staan willen ze misschien wel een poging wagen.

Voor mij kwam in deze film iets bij elkaar wat ik zocht. Een geschiedenisles van het ontstaan van de film, waarom mensen gegrepen worden om iets moois te gaan maken, waarom acteurs acteren. Dat je met het medium " Magie " kan maken om zo anderen te betoveren.

Scorsese is 1 van die mensen en laat via een ode aan deze tijd zien wat zijn inspiratie is geweest. Dat deed hij, voor mij, op een mooie en betoverende manier. Veel sfeer in de klokken scenes waar Hugo verblijft. Mooie uitzichten op Parijs. Klassieke slapstick met Sacha Baron Cohen, oog voor detail in zowel beeld als muziek, een prachtige weergave van hoe films toendertijd gemaakt werden ( en hoe knap dat eigenlijk was voor die tijd in die studio's ). Een ode aan Georges Méliès zijn ' Le voyage dans la lune ' ( die op mij als kind ook indruk maakte ! ).

Ik hou van film, ik word er ook door betoverd. En dat het " scherm " zoveel invloed heeft gehad op onze wereld is hier uitgelicht, doordacht uitgebeeld en in een beeldend verhaal gebracht.

De film steeg uit boven mijn verwachtingen. Vandaag in de bios gezien met 3D en het was geweldig. Het was toch iets minder avontuurlijk en/of spannend dan in had gedacht/gehoopt, maar toch erg mooi in beeld gebracht met mooie scenes en personages.

Eindelijk eens een film waarbij ik me niet stoorde aan de 3D en eigenlijk was het gewoon een erg mooie aanwinst.

Chloe Moretz is gewoon een erg leuke en goede actrice aan het worden, en ik denk dat we van haar nog veel meer zullen zien ooit, en Asa Butterfield die we natuurlijk allemaal kennen van zijn goede rol in Boy in the Striped Pyjamas is echt een schatje met zijn fel blauwe ogen. Maar ook Sacha Baron Cohen vond ik erg leuk in zijn rol en wat een knappe man is hij geworden.

Met Hugo bewijst Martin Scorcese maar weer eens uit de voeten te kunnen met zeer uiteenlopende genres. Deze visueel opvallende film is een amusante familiefilm en interessante filmgeschiedenisles gecombineerd. Het verhaal van Georges Méliès wordt er op een leuke manier bijgehaald en zag ook sinds tijden weer eens een film waarin 3D niet compleet nutteloos was. En dat gebeurt niet vaak. Verder is de film alleraardigst, maar echt dolenthousiast werd ik er niet van. Veel personages waren maar zo zo, niet alle plotlijnen werden even bevredigend afgerond en ondanks het verhaal van Méliès vond ik het allemaal niet bijster bijzonder. Gelukkig is het wel tot in de puntjes verzorgd, maar dat kun je ook niet anders verwachten. Weinig filmmakers die zoveel passie hebben voor het vak als Martin Scorcese. En dat zie je.

3,5 sterren.

Oh ja, en Cohen was echt een exacte kopie van Crabtree van 'Allo 'Allo.

Ik zit er aan te denken om er met m'n zoontje van bijna 8 jaar naar toe te gaan (ondertiteling lezen gaat hem gelukkig goed af), maar ik vraag me af of het ook een film is voor 8 jarigen. Is de film niet te langdradig en te weinig prikkelend voor een kind van bijna 8? Of is de magie dermate groot dat de volle 2 uur goed uit te zitten is.

Ik vind hem JUIST voor een kind van 8 jaar. Denk dat kinderen dol zijn op de sfeer. Het verhaal is misschien ligt langdradig, maar er valt genoeg moois te zien.

Ik vind het verhaal juist helemaal niet zo kinderlijk als ik had gedacht. De scenes die zich afspelen in het station zijn natuurlijk helemaal geweldig voor een kind, maar de verhalen rondom Georges Méliès vind ik dat eigenlijk niet. Niet dat 8 jarige het niet kunnen bevatten, maar ik denk dat die grens net wat hoger ligt met leeftijd.

Maarja, net zoals SnakeDoc al aangeeft, de sfeer zullen ze fantastisch vinden.

Gisteren met 2 zoons van 9 en 13 jaar naar deze toe geweest. Ze zijn voor 60 % van die blockbusters van hun leeftijd gewend. En 40 % van de wat meer diepgaandere films.

Ja, ze vonden hem allebei mooi. Voor de jongste soms een overdaad aan informatie en hij vond dat dit soms te snel allemaal gaat. De beelden vond hij mooi, soms was het verhaal wat langdurig ( zat ie ook weleens te gapen ) en hij baalde dat er geen pauze was ( Metropolis in Antwerpen ) want dan had hij even iets lekkers kunnen eten ( en ik denk, ook even op adem komen ).

Na de film huppelde hij weer met ons mee. Op naar het volgende.. " Wat gaan we nu doen..? "

Ach ja..

Gisteravond deze film van Scorsese in 3D gaan bekijken zonder ook maar enige positieve verwachting te hebben omdat ik er van uit ging dat Hugo iets van een jeugdfilm zou zijn waarbij het hoofdzakelijk alleen om de mooie 3D plaatjes zou gaan en niet zo zeer om het verhaal. Het eerste uur kwamen mijn verwachtingen ook uit en wist de film nauwelijks mijn interesse te wekken, behalve wanneer Woef de Dobermann Hugo achterna zat en mij soms recht aankeek - ik zat gelukkig midden in de zaal - wat een zeer komisch gezicht opleverde. De Dobermann deed het zowiezo voortreffelijk en ook Chloe Moretz. Ik heb nu eenmaal een zwak voor deze aantrekkelijke jonge dame. Van Asa Butterfield in de rol van Hugo was ik minder enthousiast.
Na het niet bijzondere eerste uur begon de film tegen mijn verwachting in pas echt interessant te worden. Het werd een ode aan de beginjaren van de film en een hommage aan de meester-illusionist George Méliès, de schepper van "Le Voyage dans le Lune", een filmpje dat ik niet zo lang geleden nog gezien heb. Behalve de mooie beelden uit de studio van Meliès was er een droomscène van Hugo die mij bijzonder opviel. De trein die over het stootblok reed, voorts over het perron en vervolgens door de glazen wand van het station vloog en toen naar beneden viel. Dit bleek ook echt gebeurd te zijn Treinongeval op Gare Montparnasse Met dat verschil uiteraard dat er toen geen Hugo aan te pas kwam.

Waardering; 1e uur 3,0*, 2e uur 5,00*.

4,0*

Een mooie mix tussen avontuur en inhoud met fraaie beelden en sterke acteurs.

Het 'domme film' aspect geeft de film zijn extra interessante dimensie aangezien het zonder dat mij niet wist te boeien over de gehele lengte. Nu vond ik al dat sommige scenes iets te lang gerekt werden of gewoon niet veel toevoegden aan het geheel. Visueel gezien ziet het er allemaal erg strak en gedetaillerd uit, zelf zo erg dat je regelmatig de stofdeeltjes door het licht ziet dwarrelen. Mooi is het zeker maar echt magisch werd het voor mij helaas niet want daarvoor deden de hoofdrollen mij te weinig. Kingsley is perfect gecast en doet het ook erg goed, Butterfield en Moretz zijn samen een leuk stel maar deden me niet veel eigenlijk. Ze komen me iets te wijs en phylosofisch over om geloofwaardig te zijn en ik me steeds meer aan ergerde richting het einde.

Gelukkig is er ook genoeg om blij van te worden zoals het sterke camerawerk, de mooie effecten en het sfeervolle Parijs dat hier en daar voor wat zeer aardige plaatjes zorgt. Kinderen en robots hebben in het verleden aangetoont een prima combinatie te zijn voor goedkoop sentiment maar Scorsese trapt daar gelukkig niet in maar weet daar van de andere kant ook niet iets gevoeligs neer te zetten. Het verhaal van de robot wordt wel mooi verweven met de ode aan Georges Méliès maar heeft minder invloed op het verhaal als de plot en poster doen vermoeden. Ondanks de redelijke lange zit, het ontbreken van de magie en wat mindere hoofdrollen is het toch duidelijk zichtbaar dat deze film met veel vakmanschap en liefde voor de film is gemaakt. Voor mij niet het meesterwerk dat me na enige tijd nog terug doet denken maar meer dan voldoende zeker.

3,5*

Hoewel het betiteld staat als een familie film vind ik het persoonlijk niet echt geschikt voor een 8 jarig kind. Natuurlijk in 3D zal het best fraai uitzien allemaal maar qua verhaal is het toch wel serieuze kost en ook wel langdradig. Ik weet niet of je vroeger ooit de film "Artificial Intelligence" hebt gezien maar die kan je er wel enigszins mee vergelijken.

Erg leuk hoe in deze film een verhaal over een wees gebruikt wordt om een geschiedenisles over vroege film te vertellen. En dat alles op een oogstrelende en zeer onderhoudende manier en met een prachtige rol van Ben Kinsley.

Zelf kende ik Melies al dankzij een onwaarscheinlijke bron: The Smashing Pumpkins. Hun Videoclip "Tonight, Tonight" uit 1996 was geïnspireerd op de film "A Trip To The Moon" van Melies en wekte mijn nieuwsgierigheid dusdanig dat ik er meer over wou weten. Melies wordt ook wel de uitvinder van de special effects genoemd.

Natuurlijk is het verhaal van Hugo niet exact gelijk aan de geschiedenis, maar wel heel erg dichtbij. Zo zijn er van Melies zijn films idd heel veel verwoest in de 1e WO, maar dan door het leger om er geen vrouwenhakken, maar hakken voor soldatenschoenen van te maken. Ook het Gala is er echt geweest toen hij werd herontdekt in 1929 nadat hij jarenlang een klein snoep en speelgoedwinkeltje op Gare Montparnasse had gehad.

De sfeer in de film op Montparnasse deed me een beetje denken aan de classic gameserie Thief, maar dan wat minder donker en vond ik zeer goed passen bij de sfeer die Melies gaf aan zijn handgekleurde avonturenfilmjes.

De cameo van Scorsese was ook erg grappig. Een beetje in de stijl zoals Hitchcock het ook vaak deed...

Ik vond Hugo fantastisch. Geinig foefje door bewegingen te versnellen ofzo, zodat het lijkt op een oude stomme film, Verder een mooie ode aan de films van Meliers, die me vaag bekend voorkwamen. Het verhaal zelf is ook best origineel en het merendeel van de cast overtuigde mij wel. Leuke verrassing!

Mooie, rustige, film waarin nostalgie een grote rol speelt. In zekere zin is het ook een eerbetoon aan de vroege film, het deed me dan ook denken aan The Artist (2011), al zijn het qua verhaal en vorm twee totaal verschillende films. Grappig ook dat The Artist een Franse film is die zich in Amerika afspeelt, terwijl Hugo een Amerikaanse film is die zich in Frankrijk afspeelt. Een van de vroege films die in Hugo een rol speelt is L'arrivée d'un train à La Ciotat (Lumière, 1896).

Ook in Hugo weet Scorsese het publiek met een trein te verrassen, de scene waarin Hugo droomt dat hij overreden wordt en de trein ontspoort (de ontsporing is echt gebeurd) vond ik heel mooi gemaakt.

Met de vroege film als achtergrond vertelt Scorsese een fantasieverhaal met een boodschap: als iets niet goed loopt, moet het gerepareerd worden, ook mensen. Zo zijn de stationswachter, de dikke man, Méliès, en ook Hugo zelf, in zekere zin "kapot".

Al met al een mooie film met kinderen in de hoofdrol, wat echter zeker niet betekent dat we hier met een kinderfilm te maken hebben. Een andere hoofdrol is weggelegd voor Ben Kingsley als Georges Méliès (1861–1938). Ook Sasha Cohen en de andere spelers weten een goede acteerprestatie neer te zetten. Geldt ook voor Chloë Moretz, al kan haar acteerprestatie in deze film zeker niet tippen aan haar briljante rol als hit-girl.

Hoewel het een goede film is, haalt het in mijn ogen niet het niveau van de 5*. De reden is dat de film voor mij iets te "gemaakt" overkomt, en het behalve nostalgie niet veel meer emotie weet over te brengen met het verhaal.

De film Hugo is een rustige en mooie film. Ook zit er een knap staaltje techniek in, al die draaiende klok onderdelen, de robot, supermooi gemaakt. Er zit verder niet een sterk verhaal achter maar het is wel de moeite waard om het te bekijken.

*3.5

Ik vond hem erg gaaf. Zeker hoe mooi het gemaakt is. Een echte aanrader. Ik vond alleen de terugblikken in de film erg vervelend. Duurde me iets te lang steeds. Verder helemaal top.

Eindelijk weer eens een film waar op een rustige manier een verhaal vertelt wordt. Het verhaal van Hugo is dun en zeker niet meeslepend, de personages zijn plat maar de manier waarop het gebracht wordt is meesterlijk.

Geweldige film. Alles klopte en van het begin af was ik geboeid door het mysterie.

Een hommage aan de filmkunst dit fascinerende fantasieverhaal en romantische sprookje, in sfeervolle beelden van een ongekende schoonheid, verwonderend en toegankelijk, sterk in details, vol heerlijke kitsch. Parijs lijkt een charmante aanzichtkaart uit de dertiger jaren, omlijst met overeenstemmende muziek, illusies worden vlekkeloos getoond en toch is het magie van deze tijd. Het treinongeluk uit 1895 (Gare Montparnasse) bijvoorbeeld is subliem bewerkt. Ben Kingsley en de jonge Asa Butterfield geven de film diepte en gevoel. Scorsese heeft deze keer een productie gemaakt zonder geweld, seks of spot: Hugo is een slimme, gepassioneerde film met een hart; je mag 'm ook betoverend en een droom van een film noemen.