Hugo (2011)

Een lauw filmpje die nergens een goed verhaal schijn te krijgen.

Hoewel het best intersant was om wat meer te weten over deze filmmaker, is dit toch wel wat te weinig om 2 uur te vullen. De beelden van de binnekant van de klokken en het prachtige station blijven ook niet zolang bekoren. En de rol van Hiugo vondt ik gewoon niet goed geacteerd.

Af en toe lastig om boeiend te blijven vinden, maar toch zeker het kijken waard.

Scorcese leverde weer een prachtfilm af. Een bijzonder en waardig verhaal die zich op een erg knappe mysterieuze wijze ontvouwt. De art-direction en visuals zijn prachtig en de muziek is heerlijk romantisch. Film was ook een stuk volwassener dan ik had verwacht.

Had dit graag in 3D willen zien maar ben ook blij dat ik aan de hype ben ontsnapt en compleet blanco de film in ben gegaan. Blu-ray uitgave is prachtig.

4,5*

Ik ben het eigenlijk wel met hem eens. Maar dat is natuurlijk iets persoonlijks. Ik vind dat één van de gruwelijkste dingen die een film kan hebben: misplaatste taalkeuzes. Hij had gewoon Franse acteurs moeten uitzoeken of het gewoon niet in Parijs moeten laten afspelen. Klaar. Vandaar dat ik hier in Duitsland nooit naar de film ga, tenzij het een zeldzame Inter-Kino is, waar ze films in de goede taal vertonen.

Denk je dat dit praktisch zo eenvoudig is? De taalbarrière is zeker bij het maken van films enorm. Alleen al omwille van de vele communicatie tussen een bvb engelstalige crew en franstalige acteurs Of dan moet men al franse acteurs zoeken die prima engels kennen. Het is nogal evident dat een film maken in de moedertaal van de makers steeds de voorkeur geniet. In Schindler's List praten de acteurs ook Engels, en dat heeft deze film geen windeieren gelegd.

Probeer 's enkele films op te noemen die door Amerikanen of Engelsen gemaakt zijn en die volledig in een andere taal gesproken zijn

Een film van Scorsese in de sfeer van Tim Burton.

Visueel prachtig sprookje.

Leuk verhaal met mooie beelden van Parijs.

Het tweede deel sprong er bij mij bovenuit, met vooral het gedeelte waarin werd getoond hoe er vroeger werd gefilmd. Kleine decors, monsters van karton en papier en het gebruik van vuurwerk, maakten dat voor die tijd, mensen konden wegglijden naar een andere wereld.

Mooie film, waar eigenlijk veel meer in zat.

Het grote nadeel van deze film is dat het eigenlijk een film probeert uit te sparen, door 2 filmwaardige verhalen in één film te proppen. (De verhaallijn ‘Hugo’ en de verhaallijn ‘Melies’). Het resultaat is een film die slechts deels slaagt in z’n opzet.
De 2 delen verenigen is het probleem niet. Maar het nadeel is dat het ene verhaal de overhand haalt op het andere.

Het begint allemaal heel leuk met Hugo: Hoe zit het met die robot? Hoe zit het met zijn ouders? Wordt die beste vriendjes met die kwade speelgoedmaker? … Op het einde van de film blijven we een beetje zitten op onze honger omdat sommige zaken ‘uitgerangeerd’ worden: De robot speelt geen rol van betekenis in de film, over de dood van zijn vader wordt niets gezegd, …. Er zat nochtans meer in. Het is alsof men halverwege de film de verhaallijn rond Hugo niet meer interessant vond, en men dus maar een andere richting in sloeg.

Het plot rond Méliès vind ik dan weer wel goed uitgewerkt. Het is een interessant verhaal over een interessante man. Heel amusant om te zien hoe films op ambachtelijke wijze werden gemaakt rond de eeuwwisseling.


Op de acteurs valt weinig op aan te merken. Kingsley wordt gewoon Méliès (Dat hij er sprekend op lijkt zal ook wel helpen), en de kinderen doen het vrij goed. (Ik erger me vaak aan de acteerprestaties van kinderen).

En daarnaast hebben we nog Sasha Baron Cohen. Die zorgt voor een komische nooit in de film. Hoewel z’n personage vrij overbodig is - en kon wegelaten worden - draagt hij sterk bij tot de sprookjesachtige sfeer in de film. Zonder hem zou de film ongetwijfeld veel troostelozer uitgevallen zijn. En dat kan niet de bedoeling zijn bij dit soort kinderfilms.
In dat opzicht slaagt de film dan toch wel grotendeels. Het doel van dit soort films is de kijker een warm gevoel meegeven. Een gevoel dat je op het einde van de film zeker ervaart.


Conclusie: Leuke film met een rommelig verhaal, maar een degelijke uitwerking.
Misschien had de film toch beter “Méliès” genoemd, in plaats van “Hugo”.
3,0*

Audiovisueel prachtig: het decor, de kleuren, de aankleding, de muziek. De bijbehorende sfeer die ontstaat is haast magisch (en is het ook wel)

Verhaal is wat traag en je hebt ook het eerste uur niet echt het idee waar het heen gaat. Als het verhaal wat meer vorm krijgt is het best prima. Wel blijft het wat traag. Niet vervelend, maar niet voor iedereen geschikt. De twee uur durende film voelt daardoor wel wat lang.

Wat ik wel echt een minpuntje vind is Sacha Baron Cohen. Irritant en niet meer dan een cliché stereotiep karakter.

Niet echt een een Scorsese (geen gangsters, geen muziek, geen De Niro of Di Caprio), ik zou het nergens aan afzien, behalve het feit dat het een prima film is.

Tussen 3,5* en 4*.

Ode aan de filmpioniers.

Scorsese is een echte filmliefhebber en kenner van de geschiedenis. Dit mooi gemaakte hommage aan de eerste films en vooral de creativiteit van Melies is dan ook op zijn plaats.

Deels slaagt de film er in het verhaal te vertellen, maar er had meer in gezeten.

Film is aan de trage kant, daarvoor is misschien bewust gekozen om de tijdsgeest te duiden.

Het woord onthaasten bestond toen nog niet. Het is wel wennen omdat we inmiddels veel snellere montage gewend zijn. Keus voor de jonge acteurs is goed, vooral Butterfield is ontwapenend. Cohen werkt echter niet op de lachspieren en heeft een irritante bijrol die bovendien erg kinderachtig is. Waarom niet de keuze gemaakt voor een wat volwassener aanpak van het verhaal. Nu zweeft de film ergens in Nergensland.

Camerawerk is wel subliem, mooi van kleur en authentiek. Twijfelde tussen 3 of 4 sterren. Uiteindelijk wint mijn liefde voor film het.

Wat een geweldige film! Misschien wel één van de beste films die ik ooit gezien heb.

In tegenstelling tot anderen ergerde ik me totaal niet aan het feit dat het in Parijs afspeelde, terwijl ze allemaal Engels praatte. Als de regisseur Franse acteurs gekozen had, was de film in Engeland absoluut geen succes geworden, want de Engelsen gaan echt geen Franse film kijken met Engelse ondertiteling.

Daarnaast kwam het Franse sfeertje prima over, en deed het Engels daar geen afbreuk aan.

Het verhaal vond ik erg mooi en verrassend.

Ook de specialeffects en het camerawerk waren geweldig gedaan.

Ik vond ook dat alle rollen goed vertolkt werden. Ook Hugo, die als ik het goed heb, ook Bruno was in The Boy in the Striped Pyjamas (2008) .

De film zat vol prachtige scènes, waarvan ik misschien die oude filmfragmenten met Danse Macabre van Camille Saint-Saëns op de achtergrond wel de beste vond.

De filmmuziek van Howard Shore -die ook de muziek voor The Lord of the Rings en The Hobbit verzorgde- erg goed. Het droeg zeker bij aan het Franse sfeertje.

Eigenlijk heb ik in de ganse film geen minpuntje weten te ontdekken.

Een dikke 5*

Heel erg mooie film. Ontzettend mooi vormgegeven met mooie kleuren en mooie decors. Een heel mooi en boeiend verhaal dat van het begin tot aan het einde goed loopt. Erg goed geacteerd.

Kortom een erg knappe film die al de waardering terecht verdient. Het enige minpuntje, hoewel uiteindelijk ook niet storend, is dat iedereen in Parijs Engels praat. Maar ja, dat heb je nou eenmaal met Amerikanen.

Prachtige film! Twee uur film, maar geen moment verveeld.

Knap gemaakt en sfeerrijk!

Hele vermakelijke en goede film. Mooi vormgegeven, sommige straatjes deden soms wat aan de tekeningen van Anton Pieck denken...heerlijk sprookjes-achtig! De muziek deed ook goed z'n werk waardoor het frans-romantisch sfeertje heel goed tot z'n recht kwam. Het acteerwerk was naar mijn mening ook ruim voldoende, ik heb me er niet aan gestoord...wat wel eens voorkomt. Ik wist niet dat er ook een hele geschiedenis achter de "automaton"(die tekenende mechanische pop in de film) zat. Zo ontwierp Leonardo da Vinci in 1495 al een complexe automaton...leuk weetje...leuk stukje geschiedenis!

Visueel prachtig en het verhaal is best OK, maar een beetje pover om er 2 uur mee te vullen. Voor mij had het best wat avontuurlijker gemogen. Misschien had ik me door die hoge scores een beetje laten misleiden en er daardoor teveel van verwacht. Chloë Grace Moretz is een goede actrice, maar komt in dit verhaal toch niet goed tot haar recht. Misschien hadden ze haar beter de hoofdrol gegeven, maar dan hadden ze een andere titel moeten verzinnen. De acteur die Hugo speelde kon me niet echt bekoren. Hier had veel meer in gezeten. Het was wel interessant om wat bij te leren over een van de filmpioniers in het fantastische genre, al was Melies voor mij voor deze film ook geen volslagen onbekende.

Aardig, niet meer of minder. Aan de sfeer is duidelijk veel aandacht besteed en in dat opzicht valt er dan ook veel te genieten. Parijs, en dan met name het station, ziet er onwerkelijk mooi en sfeervol uit. Een medekijker associeerde al met Tim Burton en ik kan wel zien waarom, tussen al die klokken en mechanismen zou zomaar eens Edward Scissorhands kunnen rondlopen. Echter, Tim Burtons duistere ondertoontje ontbreekt hier. De stationsinspecteur is niet bepaald angstaanjagend, en de dronken oom verdwijnt al snel uit beeld. Het drama in de film komt niet door een slechterik dus, maar waardoor dan wel?

Jude Law moet mijns inziens al veel te snel het veld ruimen. Ik ging ervan uit dat hij wel weer terug zou keren in flashbacks, of dat in ieder geval zijn dood nog een rol van betekenis zou spelen in het verdere verhaal. Dit blijkt echter niet het geval. Het lijkt wel of Hugo alleen maar een excuus is om het verhaal van Georges Méliès te vertellen. Dat is op zich interessant, maar niet genoeg om daar een film als deze aan te wijden. Ik had het interessanter gevonden wat er gebeurd is met Hugo's moeder, waar de explosie vandaan kwam die Hugo's vader doodde, en wat er gebeurd is met Isabelles ouders. Ik zat ook nog steeds te wachten op een verhaallijn over Méliès in de oorlog en hoe dat leidde tot zijn afzweren van de film. In plaats daarvan blijkt het 'grote trauma' van Méliès dat men zijn films niet meer leuk vond na de oorlog. Dat is een dramatische ontknoping van niks, eigenlijk.

Over de acteerprestaties valt weinig te klagen. Met name de kinderen deden het zeker niet slecht, en dat is ook wel eens anders. Verder is de muziek aardig en zijn er een aantal zijplotjes die het geheel wat levendiger maken. De scène waarin de trein ontspoort ziet er schitterend uit, al is hij behoorlijk overbodig. Over overbodig gesproken: wat was de toegevoegde waarde van Christopher Lee in deze film? Nu vind ik het nooit een probleem om naar hem te kijken (en te luisteren!), maar zijn rol is niet veel meer dan een cameo.

In alles is te zien dat de film met liefde gemaakt is, en dat bedekt wel een aantal minpuntjes. Maar met een echt goed verhaal (en een klein beetje minder typisch Amerikaans sentiment op het einde) had hier veel meer in gezeten.

Je houd van de film Hugo of niet, zo blijkt uit de scores. Ik vond het een prachtige film omdat ik veel van ouderwetse sfeer houd. Monumentale gebouwen, stoomlocomotieven, kleding en bijpassende muziek. Bij Hugo kwam ik daarbij volledig aan mijn trekken. De Franse-Parijse sfeer kwam perfect over. Het verhaal zelf vond ik wel goed maar had iets sneller verteld kunnen worden. De hele cast vond ik op, Chloë Grace Moretz na, goed werk leveren. Moretz overdreef wat in haar rol (overacting).

Kingsly en Butterfield waren uitstekend op dreef. En leuk vond ik de regelmatig verschijnende

Richard Griffiths die vorig jaar juli helaas is overleden. Een film die ik op een koude winteravond beslist nog eens weer wil zien.

Ja karate kid erop?

Beetje jammer..

Maar waarom is karate kid? Is ie overleden, wereldkampioen geworden? Waarom??

Zat helemaal klaar voor Hugo ...

Ik ook. Wat een stompzinnig gedoe van rtl 5.

Uhm, wie weet heeft iemand op MoMe wel een fout gemaakt.

Überhaupt, een film kijken via RTL. Meestal een kleiner beeld dan het origineel. tig reclames, geen aftiteling en constant dat logo boven in beeld.

Nee niemand heeft een fout gemaakt en al zou het zo zijn we blijven maar mensen.

Er heeft wel degelijk iemand een fout gemaakt. Het is inderdaad geen ramp verder. Vergissen is menselijk.

Ik heb vandaag Hugo gezien. Donderdag gaan ik daar de openingsscène van analyseren en het was aangeraden om de hele film te kijken. Oftewel bij iemand thuis een beamer aan, popcorn en fris erbij en film kijken. Hugo vertelt eigenlijk het verhaal van Georges Mélies, een hele grote naam in het begin van de cinema. Hij was eigenlijk de eerste die met special effects ging werken in zijn 'fantasies' en magic films. Het verhaal in mijn studieboek komt aardig overeen met de film dus dat vond ik wel tof. Verhaal zat sowieso wel aardig in elkaar al vond ik het soms wel iets te; de tranen bij dat ventje (die ik bij vlagen een beetje irritant vond) en sommige scenes (op het station als dat meisje valt en Hugo haar tussen de benenmassa moet ''redden''). De stationsinspecteur is wel geinig, maar wordt dan toch ook weer als een softie neergezet. En daarnaast spreekt iedereen in heel Parijs natuurlijk Engels. Best een aardige film met fantastische beelden, maar het sentimentele wordt af en toe wel erg dik aangezet. Dat had voor mij echt niet gehoeven. 3.5*

Door jou vlammende recensie ga ik hem kijken!