menu

Cosmopolis (2012)

mijn stem
2,49 (464)
464 stemmen

Frankrijk / Canada / Portugal / Italië
Drama
108 minuten

geregisseerd door David Cronenberg
met Robert Pattinson, Jay Baruchel en Paul Giamatti

Eric Packer is een 28-jarige ‘golden boy’ die wordt rondgereden door de straten van Manhattan. Eric is op weg naar de oude kapper van zijn vader, waar hij zijn haar wil laten knippen. Hij heeft zojuist, als één van de grootste zakenmannen van Wall Street, zijn totale vermogen ingezet op de daling van de Chinese yuan. Een verkeerde beslissing blijkt: terwijl de minuten wegtikken, stort zijn imperium langzaam in. Hij beseft dat hij daarmee zijn hele leven op het spel heeft gezet. Onderweg komt hij terecht in enkele bizarre situaties en verliest hij, overweldigd door de gebeurtenissen, langzaam zijn greep op de realiteit.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=q3ZmIwteUAY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:

avatar van Redlop
2,0
xgogax schreef:
Geniale film van David Cronenberg , misschien wel zijn beste .


Waarom vind je dat? Of was dat ook sarcastisch bedoeld?

avatar van xgogax
Redlop schreef:
(quote)


Waarom vind je dat? Of was dat ook sarcastisch bedoeld?
Dit meesterwerk ziet er bijzonder stoer en cool uit en ook de filosofie die de film probeert te vertellen spreekt me heel erg aan . Het evenwicht tussen de filosofie en ' coolheid ' gehalte is hier perfect in balans , beter dan in Cronenberg’s andere meesterwerken . Ik houd van dit soort ( stoere ) cinema , denk bijvoorbeeld aan Mens ManN ( poëtisch & cool ) , Abel Ferrara en Jim Jarmusch ( Ghost Dog: The Way of the Samurai (1999) ) . Helaas gaat het niet meer zo goed met Jim Jarmusch en gaat diens werk richting het cheesy gedoe . Niet zo abstract en cynisch als bij Brian De Palma , maar echt op een negatieve manier kinderlijk en naïef ...

avatar van Cellulord
2,0
xgogax schreef:
Helaas gaat het niet meer zo goed met Jim Jarmusch


uit een tegenexpertise bleek dat het , sinds zijn laatste film, juist héél goed gaat met hem

avatar van Rickyman
4,0
Wat een fantastische film, voor mij toch wel één van de betere van Cronenberg.
Met een uitstekende soundtrack en prima acteerwerk. "Twilight-ster" Pattinson zet hier wel een "coole" rol neer, arrogant en heerlijk cynisch.
Het is even wennen ..maar een erg fijn filmpje, dat mij een beetje deed denken aan Holy Motors.

avatar van jeroentjuhhhhh
4,0
Toch ééntje die onverwacht lang blijft spoken, deze Cosmopolis. Héérlijke soundtrack ook; Mecca. Cronenberg Én een onverwachte power performance van Mr. Twilight.

avatar van Ferdydurke
3,5
Deze stond nog tussen mijn voorraadje tv-opnames. Een BBC-uitzending van een tijdje terug, en in dit geval blijkt dan dat ik toch wel ondertiteling nodig heb.

Gaan we dus t.z.t. op een andere manier in de herziening gooien, maar een eerste impressie kan ik wel al vast geven.

Goed getroffen, surrealistische en licht apocalyptische sfeer, aangezet door bizarre en cryptisch aandoende dialogen volgens de ratio van een wereld die bezig is ten onder te gaan, iets toegespitste diepteperspectieven en cameraposities, en de licht claustrofobische setting van de limousine. De grote kladderadatsch is aanstaande, de boel gaat naar de ratsmodee. We zijn failliet, in alle opzichten.

De beschermende cocon van de protagonist verkruimelt, maar dat lijkt inderdaad van het begin af al zijn bedoeling te zijn, en gaandeweg werkt hij daar zelf steeds actiever en bewuster aan mee.

Ik had trouwens even een Taxi Driver-momentje toen hij, met getrokken revolver en interessante coiffure, dat vervallen appartementen-gebouw binnen ging. Travis cleans up the streets, Eric clears up his mind.

avatar van fatshark
1,0
super saaie film!

avatar van Basto
5,0
Briljante film. Cronenberg tackelt het failliet van het kapitalisme in anderhalf uur vanaf de achterbank van een limousine. We kunnen onze borst nat maken.

De vorm zal voor veel kijkers te abstract zijn, maar dit is echt een meesterlijke film wat mij betreft en Cronenberg is zonder twijfel een van de meest interessante en veelzijdige regisseurs van de afgelopen 50 jaar.

5*

WAT EEN KULFILM !!!! Een thriller zei de recencie. Ik zou werkelijk niet weten waarom dit een thriller zou moeten zijn. Anderhalf uur oeverloos gelul in een limosine over.. Ja, over wat eigenlijk? Tussendoor een beetje neuken en dan op het einde een beetje onsamenhangend pief paf poef en dan weer leuteren. Maar ja, David Cronenberg,.. ik had het kunnen weten. Ik had het moeten weten! Ik zal het allemaal wel weer niet begrepen hebben, zoals een van zijn andere films waarin een videorecorder in iemands buik huisde.... ik bedoel maar. Nee, Cronenberg is duidelijk niet my cup of tee ! Was er niets te genieten in deze film? Jawel, Paul Giamatti op het eind. Interigerend wie immer. En de bloedmooie echtgenote die, zelfs zwijgend -ja, liefst zwijgend- een genot was om te aanschouwen. ( Ook gaf de rolprent mij een antwoord op wat zich nou eigenlijk aan de binnenkant bevindt van die uitgerekte limo's die je in de films ziet. Onder andere dus een pissoir als je dat wil. ) Wel, ik ben benieuwd naar jullie reactie's dus schiet maar raak..

avatar van Zwolle84
4,0
Robert Jansen schreef:
Wel, ik ben benieuwd naar jullie reactie's dus schiet maar raak..


Reacties waarop? Er is niets inhoudelijks om op te reageren. En verder staat het topic al vol met meningen.

avatar van horizons
3,5
Mooie toer van Pattinson. Cronenberg weet de film terend op dialoog genoeg tempo en schwung mee te geven. De steeds variërende wisselwerking welke Pattinson met de andere acteurs heeft doet de rest.

Dikke 3,5*.

Wat een cultfilm! Cosmopolis staat bol van de symboliek, en de permanent voelbare onderhuidse spanning in kale minimalistische constructie is bijna ondraaglijk. De dialogen zijn even ondoorgrondelijke als het totale bevreemdende decor. Niets is normaal, alles wordt uit z'n verband gerukt, maar gaandeweg wordt het duidelijk dat de moderne mens los is geraakt van zijn natuur en helemaal de weg is kwijtgeraakt. Het leven wordt beheerst door technologie en de verstikkende betekenisloosheid van kapitaal.

Niet toevallig krijgt Eric Packer, een 28 jarige miljardair, tijdens zijn ritje naar de kapper in z'n smetteloos witte "stretched limo" te maken met tegenslag op tegenslag: zijn huwelijk loopt op de klippen, financieel raakt hij in een oogwenk aan de grond, zijn limo wordt toegetakeld als ware het een schilderij van Jackson Pollock, de beroemdste taartengooier weet 'm te vinden, hij ziet pijn en opoffering, zijn favoriete rapper sterft, hij neemt onverantwoorde risico's, hij neemt elke gelegenheid te baat om fysiek zijn genot bot te vieren, en en passant maakt hij zich los van alle zekerheden in zijn bestaan.

De kapper laat hem in de spiegel naar zijn jeugd kijken. Hij maakt voor 't eerst werkelijk contact met z'n chauffeur, waar hij naast gaat zitten op weg naar de nachtelijke rustplaats der limo's. Daarboven wacht Eric een laatste confrontatie met een vage bekende uit zijn verleden.

Al met al werd 't ritje naar de kapper geen zegetocht, maar had 't eerder alle kenmerken van een calvarietocht van een mens die koste wat kost probeert te ontsnappen uit de leegte van de moderne tijd, een mens opzoek naar het gevoel en het bewustzijn om echt te leven waarin het toeval van de dood elk moment kan toeslaan. In abstractie begint de tocht met de eerste vrolijk kleurrijke spetters en streken van Pollock en eindigt bij de serene somberheid van Rothko.


In een paar woorden: Cronenberg heeft op sublieme wijze de huidige tijdgeest in een waanzinnige film gevangen.

Drie dagen geleden was het Goede Vrijdag, een dag waarop de Mattheus Passion van Bach traditiegetrouw op het menu staat, én de uitgelezen gelegenheid om Cosmopolis eens langs de Kruisiging te leggen. Het getal 14 speelt een niet onopgemerkte rol. Zo heeft Eric Packer zijn zinnen gezet op de aankoop van The Chapel van Mark Rothko, waarin 14 doeken hangen die op een magische manier een interactie aangaan met de bezoeker; alsof de dood dwarsdoor de verf het laatste woord probeert te bemachtigen, maar dat is uiteraard een eigen interpretatie.

De totale Kruistocht doet 14 Statiën aan, momentopnamen die voldoende onderscheidend zijn om benoemd en herinnerd te worden. De 15e is de wederopstanding en is min of meer een buitenbeentje.


De eerste Statie. De onttroning, de ontmanteling, of de neergang, begint met de ter dood veroordeling. In de financiële wereld heeft de term “to take a haircut” de betekenis van “zijn verlies accepteren.” Het ritje naar de kapper ontaardt in een levenswandel naar het einde.
De tweede Statie. Het kruis op de schouders nemen. Eric Packer stapt in zijn ultrta witte “stretched limousine” op weg naar … de kapper.

De derde. Het gewicht van het kruis leidt tot een eerste val. De limo wordt zowat bedolven onder de mega rat van betogers tegen het kapitalisme.

De vierde. De ontmoeting met zijn moeder. Packer bedrijft de liefde in de limo met de 41 jarige Didi Fancher, enig Oedipus-complex insinuatie is Cronenberg niet vreemd, die hem wijst op de mogelijkheid om een schilderij van Rothko te kopen, maar tevens laat weten dat zijn “Chapel” buiten Packers bereik valt. Ergens tussendoor wordt Arthur Rapp vermoord, die daarbij een oog wordt uitgestoken.

De vijfde. Simon van Cyrene helpt het kruis te dragen. Torval, de trouwe beveiligingsdienaar houdt in looppas gelijke tred met de limo.

De zesde. Veronica droogt zijn gezicht af. De betekenis van haar naam luidt: “brengster van de zege,” maar via een vrijelijk mengsel van Grieks en Latijn werd ’t in de Middeleeuwen gezien als een samentrekking van “verus” waar en “icon” beeld; Vera-iconica het ware beeld. Packer werd niet bepaald liefdevol afgedroogd in letterlijke zin, maar de taart van André Petrescu, “the cream pie action painter” komt in de buurt van een onvergetelijke “indruk.”

De zevende. Het gewicht van ’t kruis leidt tot een tweede val. De hagelwitte limo wordt beklad en besmeurd als ware het een doek onder handen van Jackson Pollock.

De achtste. Het troosten van de wenende vrouwen. Packer bezoekt samen met Danko, zijn beveiligingsbeambte een disco en vraagt zich af hoeveel pijn er op de dansvloer verzacht wordt.

De negende. De derde val. Packer ontdoet zich van zijn laatste navelstreng met het complex en schiet Torval dood. Als hij urineert in zijn eigen limo, is de bestemming bereikt: de kapper.

De tiende. Zijn kleren worden beroofd. Packer verschijnt met steeds minder kleren aan. Zijn geliefde, echtgenote sinds 22 dagen, merkt ook op :”Where is your jacket?”

De elfde. De Kruisiging. Packer schiet zichzelf door zijn hand, waarmee hij in de meest letterlijke zin het “stigma” van Christus kopieert. Benno/Richard spreekt over “mutton” schapenvlees, het Lam Gods, Agnus Dei.

De twaalfde. Hij sterft aan het Kruis. Packer gaat de confrontatie aan en staat oog in oog met Benno of Richard of de Onnoembare (God, Allah of JHWH), die hem laat weten: “I wanted you to heal me. Save me. I wanted you to save me.” Dit kan gezien worden als God die zijn naam meer aanzien wil geven door ’t offeren van zijn eigen Zoon. God was immers dood verklaard, en, een God die geen vinger uitstak naar Bangladesh, zoals Packer terecht opmerkt.

De dertiende. Hij wordt van het Kruis genomen. De limo verdwijnt in de garage.

De veertiende. Hij wordt in het graf gelegd. De schilderijen van Rothko kleuren de aftiteling als waren zij een gewaarwording binnen de muren van de “Rothko’s Chapel.”



Uiteraard mag het bovenstaande met een korreltje zout genomen worden.


avatar van hvdriel
4,0
Het boek van Don DeLillo uit 2003 was voorspellend. Aan de hand van een dag uit het leven van een jonge yup zien we deze stijlvol afdalen en zien we in tegenstellingen de crisis aan ons voorbijtrekken.

1. Tegenstellingen:

* cosmos [ruimte] versus polis [stad]
* de witte super de luxe limo's versus de groezelige stad
* de informatieyuppies versus de occupybeweging en de taartgooiers

De cosmos behoeft geld, seks en beeldschermen; de polis protesteert.

2. Het afdalen:

Packert zelf daalt af, op verschillende wijzen:
* in kleding: eerst geen stropdas, dan geen jasje,
* van ontbijt, via lunch naar take away diner van aubergines
* terug naar zijn jeugd: kapperszaak, zijn pa
en wel pas nadat de limo voor 'even' is geparkeerd.

In de film worden de [te vele] teksten alsmaar minder abstract. Naar het einde toe wil hij weten wat de betekenis is van alles wat hij doet en van wat er gebeurt. Tevergeefs overigens, het antwoord komt niet.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:39 uur

geplaatst: vandaag om 00:39 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.