Melancholia (2011)

Mikey!! Ik mis een bericht! Jammer. Ook omdat het interessanter zou zijn dat een kunstenaar een bepaalde fase beloond met een nieuwe huid of meesterwerk. Een bekroning.

Dus als ik het goed begrijp zou het kunnen dat we een film kunnen verwachten als deze. Mocht het zo zyn dat hij zich nog niet vernieuwd zou hebben uiteraard.

Lijkt me al makkelijk vast te stellen dat het Nymphomaniac tweeluik een totaal other ballpark is.

Dat lijkt me juist het omgekeerde van de pointe van Melancholia, eRCee! Is die namelijk niet eerder: Even ultimate beauty will not save the world...? Of zelfs: The world will perish in beauty...?

Algemeen gesteld kan ik Ferdydurke wel volgen in zijn duiding van de film, maar werd ik blijkbaar gewoon een stuk minder gegrepen...

Als je binnen het verhaal van de film blijft wel ja, maar het feit dat Von Trier deze film uberhaupt maakte zegt ook veel. Hij verwerkt zijn depressie in filmkunst, en die film is op sommige momenten uitermate mooi. Vergelijk Picasso's 'La Guernica'; de getoonde gruwelen zijn inhoudelijk natuurlijk verschrikkelijk maar esthetisch prachtig. Von Trier mag een zwartgallige levensvisie hebben, hij maakt er geen einde aan maar zet zijn demonen om in kunst. Beauty will save the world (van Von Trier).

Waarom citeer jij altijd grootheden om je standpunt kracht bij te zetten? Hartstikke irrelevant natuurlijk.

Ik bouw soms mijn standpunt op rond de uitspraak van een grootheid, maar zo'n uitspraak is niet het argument. Dus nee, niet irrelevant. Daarbij vind ik die uitspraak van Dostojewski hier perfect van toepassing, en het levert weer een mooie invalshoek op voor de discussie.

Ik vraag me soms af of vtrier zelf zou snappen wat er hier allemaal vermeld wordt (heb ik ook de hardnekkige overtuiging dat vtrier niet weet waar hij mee bezig is)

Dat vraag ik me ook af Mikey al mag iedereen zijn conclusies trekken uit een film natuurlijk al gaat het erbij mij wel meer om wat de regisseur ermee wil zeggen.

Voor de liefhebbers van deze film. Kijk ook 4:44: Last day on Earth!

Je druipt weer van het sarcasme, Mikey.

Al is dat ook niet zo gek, met deze temperaturen.

Een kunstwerk kan boven zichzelf uitstijgen, de mate waarin wordt nu juist bepaald door de interpretaties en discussies daarover. Dit heet ook wel chique de receptie van een kunstwerk. Tuurlijk kan de kunstenaar niet totaal overzien wat het effect van zijn werk is. Een boeiende kunstenaar brengt zowel zijn bewuste als onbewuste zelf in de strijd. "On-bewust" zegt al genoeg...

David Lynch, over

Is dit je lijflied?

Nou nou mikey. Ten eerste weet je je uitspraak dat Von Trier zelf niet weet waarmee hij bezig is helemaal niet te onderbouwen. Ik heb bij het oeuvre van Von Trier juist het gevoel dat hij perfect weet wat hij aan het doen is, zie daarvoor mijn recensie. Maar wat Narcissus beschrijft over receptie is natuurlijk wel waar. Een mooi voorbeeld levert Kundera in zijn boek 'De kunst van de roman'. Hij kwam er dankzij een recensent achter dat de hoofdstukopdeling van zijn debuutroman een bepaalde, min of meer wiskundige reeks was, die op één of andere manier ook overeenkwam met de inhoud van het vertelde. Hoewel hij zich dit zelf bij het schrijven niet had gerealiseerd sluit hij zich volkomen bij deze interpretatie aan, sterker nog, in zijn volgende romans borduurde hij hier "bewust" op verder bij het indelen in hoofdstukken.

Het kunstwerk kan (hoort zelfs) boven zijn maker uit te stijgen. Uiteindelijk is film natuurlijk ook een interactie met de kijker.

Nee, ik zeg niet dat vtrier niet weet wat hij doet.. ik zeg dat ik denk dat hij niet weet waar hij mee bezig is omdat eventuele bedoelingen niet duidelijk worden. Goed ik ga niet teveel nadenken over deze man, maar wanneer ik mijn verstand op 0 zet en dom ga kijken, kan ik met deze film nog best wat lol beleven. Dankzij de altijd wederkerende karakters zoals de lul van een vent. De hysterische meid. De volgende hysterische meid. Het monster dat je moeder is... (waarom ze er zijn snap ik dan weer niet) Maar een wiskundige ondertoon heb ik bv. niet kunnen ontdekken.

Kreeg pijn in mijn pens en het greep me bij mijn strot!

Pijn in je pens Waarvan dat dan.

De niet te grijpen spanning die maar door gaat....

Zegt al genoeg natuurlijk.

Slavoj ZizekŽ over The Optimism of Melancholia

Een kunstwerk kan door die interactie inderdaad een hogere betekenis krijgen of diepere gevoelens opwekken dan door de maker bedoeld was, bijvoorbeeld gevoelens van melancholie. Maar ik denk dat bij Von Triers Melancholia eerder het omgekeerde gebeurt: een te expliciet en (intellectueel) gezocht kunstwerk over melancholie wordt namelijk... karikaturaal...

Je moet je niet zo laten leiden door die titel: het is niets meer dan een psychologisch dramaatje.

"Kop noch staart". Sorry hoor, maar wat je ziet hangt ook van je inlevingsvermogen af. Je hebt afgelopen jaar (!) vaak vragen gesteld omdat je aspecten van de film niet begreep. Ik heb ze vaak 'braaf' beantwoord, context gegeven etc. Mijn antwoorden lijk je vaak bewust te ontwijken. Maar als er iets karikaturaal is dan is het juist jouw 'fascinatie' voor deze film en discussie erover.

Okay wat heb ik gemist? Waaruit blijkt dat deze film gaat over melancholie? Behalve dat het een planeet is..

Discussie over een film kan je inderdaad op de duur karikaturaal noemen, Narcissus, maar zonder dat zou een site als deze niet lang leven! Bovendien voel ik mij op dat punt eigenlijk nog overtroffen door sommige anderen...

Eigenlijk hou je van karikaturen...dat is het! Daarom kan je onmogelijk iets anders zien!

(kruip nu maar weer in je holletje )

Je zou voor minder! Seffens ben ik m'n eigen staart nog kwijt!

Tja wat moet ik hiervan vinden.

Rare personages, gelukkig was er de planeet nog die kon boeien met bijpassende muziek.

Dat trouwfeest ging ook van de ene emotie in de andere, kon er eigenlijk niet veel van maken.

Toevallig - enfin, wat je toeval noemt - zag ik gisteren Andrej Rubljev, eRCee, mijn eerste Tarkovski. Ik vond het een buitengewoon indrukwekkende film. Aan de dvd is o.m. een interview toegevoegd met Yuriy Nazarov, één van de hoofdacteurs. Nazarov sluit het interview af met een persoonlijke bedenking. Voor hem ligt de kern van de film van Tarkovski in... de door jou geciteerde woorden van Dostojewski! Van toeval gesproken. Zeker na de interessante bijdragen van Ramon en volgende... De Tarkovski-film is volgens mij pas de échte belichaming van die woorden!

Nostalghia wordt alleszins mijn volgende!

True, met als afsluiting een epic einde van het bestaan van de mensheid en de planeet aarde etc.etc. Wat eigenlijk meer bijzaak is. De film is niet alleen saai, maar ook ongeloofwaardig.

Iedereen weet op dat feest dat de aarde vergaat en zie hoe ze "acteren". Sorry, maar ik denk dat mensen heel anders hun laatste uren slijten. Mede daarom krijgt deze film van mij een slechte score.

Weet je wat voor discussie vatbaar is ? Dat er hier zoveel elitair volk is wat ons probeert uit te leggen wat de film inhoud en hoe je Von Trier moet begrijpen. Terwijl er geen woord word gerept hoe zo'n einde des aarde door mensen worde be en ge leefd.