Gerry (2002)

Tsja, ik vond het wel erg arthouse om arthouse te zijn. In Elephant of Paranoid Park zit in ieder geval nog enige duiding bij de beelden, hier is het echt alleen maar staren naar twee mensen in de woestijn. Bij experimentele films is het sowieso vaak zo dat de stijl je moet liggen, anders vind je er geen reet aan.

Het is allemaal niet zo verborgen.

Gerry

[...] Verbluffend.

Een film die in mijn lijf ging zitten. Ik werd moe van het lopen. Werd lam van het lopen. Voelde met mijn tong langs mijn lippen en was verbaasd dat ik zelf geen dorst had. Voelde de verlatenheid en verlorenheid en het onbegrip hoe dit heeft kunnen gebeuren, tegelijkertijd ontzag hebbend voor de macht en de pracht en de genadeloosheid van de natuur.

Ben compleet de film ingezogen en er pas van losgekomen na de aftiteling. Ben blij dat ik ook eens het woord hypnotiserend kan gebruiken in een reactie, want dat was het.

Genoten van de muziek, genoten van de beelden en de sfeer, en van de naturelle verbale en non-verbale communicatie tussen de twee lijdende voorwerpen.

Film van weinig woorden die mij ook in stilte achterliet.

Schitterende trip.

Deze film is gewoon genieten. De sfeer in deze film is geweldig en zorgde ervoor dat ik vanaf moment éen de film in werd gezogen en me pas bij de aftiteling weer los zou laten. De dialogen zijn schaars, maar dat doet er helemaal niet toe. Wat er wel toe doet zijn de prachtige natuurbeelden, de minimalistische maar o zo briljante pianomuziek en zoals eerder gezegd de sfeer. Laat je meevoeren door de beelden en het geluid en je zal deze film net zo waarderen als ik hem doe.

4.5* met een zeer grote kans op verhoging.

Één van de saaiste films die ik ooit gezien heb. Veel te langdradige scenes. Totaal niet boeiend gewoon. Als ze nou voor een man en een vrouw hadden gekozen was het een stuk boeiender geweest.

Eens.

En als ze voor twee vrouwen en helemaal geen manfiguur hadden gekozen, dan was het zelfs nog boeiender geweest!

En als die vrouwen ook nog schaars gekleed zouden zijn, bloot desnoods, dan zou ik me al helemaal koning te rijk voelen!

Wat ik mij dus afvraag, Vincent Mancini: waarom zou het boeiender geweest zijn als ze voor een man i.p.v. een vrouw hadden gekozen? Van zoveel interactie tussen de personages is er in deze film geen sprake, en Affleck en Damon zijn behoorlijk overtuigend in hun stilzwijgendheid.

Waarom dan toch?

Heb hem dus in Utrecht gevonden.

Ik had hoge verwachtingen van Gerry. Nadat ik, op 1 na, alle "experimentele" films van Gus van Sant heb gezien (Elephant, Last Days en Paranoid Park) was het de beurt aan Gerry.

Wat een film. In het begin vond ik hem een klein beetje tegen vallen. Misschien omdat mijn verwachtingen zo hoog gespannen waren. Maar op een gegeven moment werd ik door alle beelden opgezogen. De wolken, de bergen, het voorbijrazende landschap, het is allemaal heel hypnotiserend.

Je word steeds verder en verder in de film gezogen, tot de eind scene die vrij abrupt stopt. Daarna had ik een gevoel van leegte. Ik moest verwerken wat ik net had gezien.

Zo minimalistisch maar toch zo intens.

Gerry was destijds de eerste film die ik zag met Casey Affleck, die ondertussen één van m'n favoriete acteurs is geworden. Deze prent nog eens bekeken en misschien mede hierdoor was de trip deze keer nog intenser.

De melancholische opening is fenomenaal, maar toch duurde het daarna even voor ik écht ondergedompeld was. De weinige conversaties tussen de Gerry's zijn gespekt met leuke grapjes, maar het is wachten tot het fabelachtig mooie 360°-shot van Affleck vooraleer Van Sant me omverblaast. Dit shot is zonder enige twijfel één van de meest magische momenten die ik al in cinema heb mogen zien. Daarna blijft het eigenlijk één en al betovering.

Arthouse, quoi.

Soms kan kijken naar stilte zo fascinerend zijn, zeker als het in een compleet lege omgeving gebeurt, zoals in Gerry. De camera registreert mooie landschappen. Je voelt ook echt de spanning en bent benieuwd wat voor plan Matt Damon en Casey Affleck hebben om weer in de bewoonde wereld terecht proberen te komen. Toch houd ik altijd een ambivalent gevoel over na dit soort films. Het is namelijk inderdaad 'arthouse om arthouse', maar is dat nou zó erg?

Opzich een mooie film, al kan ik me best voor stellen dat iemand hier niks aan vindt. Zo is het tempo erg langzaam en gebeurt er weinig tot niks. Toch kon ik me goed inleven in de personage's van Damon en Affleck, die er dus ook voor zorgden dat de film mij redelijk wist mee te slepen. Sommige shots waren weer wat te veel van het goede, want het duurde me soms een beetje te lang, maar het merendeel is gewoon erg mooi om te zien. Prachtige beelden, prima prestaties van Damon en Affleck en naar het einde toe toch nog wel een aangrijpend moment kunnen ontdekken. Dikke voldoende dus ook voor deze film, die ik zeker nog wel eens ga zien.

mooie film, maar het einde vond ik onbevredigend

daarom 3* ipv 3,5*

Eigenlijk een beetje saai.

Langs de ene kant is Gerry een wondermooie film. De scènes met natuur zijn mooi, goede locatie uitgekozen (al steekt dit op den duur ook tegen), ik had het meer voor de wolkenscènes. De soundtrack die erin voorkomt werkt zoals eerder gezegd een beetje hypnotiserend. Matt Demon en Casey Affleck leveren goed werk af en meeleven is geen probleem. Je voelt de frustratie van het verdwaald zijn maar na een tijdje begon ik meer te denken: Eigen schuld en begon het medeleven langzamerhand weg te vloeien en dat deed de film geen deugd.

Langs de andere kant is Gerry een enorm saaie film. In het begin is dat om bovenaan genoemde redenen weinig problemen maar vanaf het midden begin je toch al meer te zuchten en op de klok te kijken. Véél te langdradige scènes en het boeide op den duur allemaal niet meer. Soms spoelde ik even door (de lange scène waarin Gerry en Gerry hun hoofden samen in beeld zijn bij het wandelen).

Ik zal mild zijn omwille van de mooie beelden en geen buis geven, maar Gerry kruipt door het oog van de naald.

2,5*

Zou uitputting en uitzichtloosheid ooit zo mooi in beeld gebracht zijn?

Prachtige film hoor. Visueel echt zwaar hoogstaand zoals we eigenlijk wel heel vaak gewend zijn van Van Sant. De lange shots geven je de tijd alles in je op te nemen, inclusief wat de personages zonder iets te zeggen allemaal kunnen denken. Bijzonder knap hoe Van Sant al die desolate landschappen heeft weten te vinden.
In het begin waren de dialogen daarnaast erg sterk, zo was de quote over die situatie in Wheel of Fortune natuurlijk geweldig, en hoe Damon dat weet te brengen is echt geniaal. De dialogen vervagen (en verdwijnen) naar verloop van tijd logischerwijs, maar de uitputting neemt het dan al snel over. Sowieso doen Damon en Affleck het wat mij betreft uitstekend hier. Komt dan ook nog die uitstekende soundtrack bij.

4*

Één ding is me de afgelopen weken wel duidelijk geworden. Gus van Sant is niet mijn favoriete regisseur en dat zij hij ook nooit worden. Waar ik zijn mainstreamwerk nog goed te pruimen vind (Good Will Hunting en Psycho), vind ik zijn experimentele werk (Elephant, Paranoid Park en nu dus Gerry) behoorlijk tegenvallen.

Het pakt me gewoon niet. Een scène van 3 minuten lang waarin je alleen maar een stel op en neer gaande hoofden tijdens het lopen, ziet? Nee, bedankt.

En het begon zo goed! De openingsscène vond ik prachtig, vooral door de goede muziek. En zo waren er nog wel enkele scènes die ik erg ontroerend, en ook wel grappig vond. De scène waarin Casey Affleck op dat rotsblok staat, is gewoonweg hilarisch. En de eindscène is buitengewoon ontroerend. En ook op de acteerprestaties valt weinig af te dingen.

Het is echter niet genoeg. Die spaarzame momenten maken voor mij de teleurstellende scènes niet goed. Erg jammer, maar daarmee valt Gerry voor mij in het rijtje Paranoid Park en Elephant. Het is allemaal niet slecht, maar het doet me te weinig om er echt iets mee te kunnen.

Zeker geen onaardige film, vooral visueel erg sterk. Ben deze film per toeval tegen het lijf gelopen bij boekenvoordeel in rotterdam voor 5 rottige euro'tjes, kon ik niet laten liggen want deze film is moeilijk te vinden

Goeie tip! Hadden ze er nog meer op vooraad?

Dit was de derde film die ik van Gus Van Sant zag, jammer genoeg was hij toch minder dan verwacht.
Na het zien van Elephant (3,5*) & Good will hunting (4,5*) had ik behoorlijk hoge verwachtingen van deze film maar uiteindelijk was het toch een beetje een teleurstelling. De film begint al onmiddelijk met een lange stille scène die ik toch net iets te lang vond, al werd de toon wel onmiddelijk gezet en de muziek, die was prachtig en paste er volledig bij. Verder vond ik de film visueel wel erg sterk op sommige momenten, prachtge shots ook. Maar ik had nooit echt het gevoel dat ik meegezogen werd in het verhaal. Misschien mede doordat er niet veel gezegd word kreeg ik ook nooit een 'band' met de 2 jongens.

Conclusie: matige film die me niet genoeg wist te raken, visueel zeer sterk

Mooie, bijna hypnotiserende film.

Wist eigenlijk vooraf niet echt wat ik hiervan moest verwachten, had een soort avontuur achtige film verwacht waarbij ze moesten overleven in woestijn... Niets bleek minder waar, eigenlijk kijk je dik anderhalf uur naar een film zonder spanning, actie, drama en toch weet het makkelijk te boeien.

Het is eventjes inkomen maar daarna heeft de film een hypnotiserend effect. Vooral door de lange scènes waarin Van Sant optimaal gebruik maakt van de omgeving. Toch vind ik het soms ietsje te simpel. Camerawerk en de timelapses zijn erg mooi, maar bij elke scène is dit genoeg om te boeien.

Vond de zonsopgang-scène trouwens met afstand de mooiste in de film. Voor nu: 3.5*

Een film waar je stil van word, door meerdere redenen. Ten eerste is het echt briljant gefilmd. De rustige, dat een soms wat gehypnotiseerde sfeer met zich mee brengt, is erg lekker. De dialogen die in de film zitten zijn ook erg apart uitgewerkt en gaan meestal ook vrijwel nergens over. Het tweede punt waardoor je stil word is het sterke einde.

Ik kan verder wel begrijpen dat sommige mensen deze film helemaal niets vinden. Zeker als je hem wilt zien met meerdere personen, want daar is deze zeker niet geschikt voor. Maar houd je van de andere films van Gus Van Sant, dan moet je zeker deze zien.

Tot nu toe een 3.5* maar dit kan meer worden na de volgende keer.

Magnifiek en zuigend! ...alleen dat eind, heb ik als een behoorlijke anti-climax ervaren. Als de film een minuutje korter was geweest 5*, nu 4*...

Huh, prachtig eind!

Best aardig voor een Van Sant.

Voor een groot deel saai (eentonig) en te langdradig. Maar die ene fabelachtige scène met oa. het 360-shot van Affleck (mooie muziek ook) is geweldig en maakt toch nog wat goed.

Grootste probleem voor Van Sant blijft dat zijn films me niet boeien en vooral niet kunnen raken. Desondanks de beste die ik van hem gezien heb, door de muziek en die ene (of misschien twee) scène(s).

2.0*

naar mij mening behoorlijk saai, de film kon mijn interesse totaal niet vasthouden. Constant weer vrijwel identieke scenes met een lichtelijk verschillende omgeving, dan weer een 2 minuten durende 360 shot van de omgeving, en dan weer een conversatie van 4 zinnen..

Ook komen de emoties bij mij niet echt overtuigend over, ze zien er eerder verveeld uit dan uitgeput.

Dit was mijn 2de Van Sant, na het sublieme Elephant en ik had al gehoord dat dit maar aan de saaie kant was. Op zich heb ik er niks op tegen dat er weinig dialoog is in een film, maar op sommige momenten was echt heel saai. De film is nie gebuist omdat hij prachtig is om naar te kijken.

Gerry was mijn eerste van de 'trilogy of death' en viel me tegen. Ik besloot Gerry een nieuwe kans te geven en met de juiste verwachtingen te beginnen. Dit was mijn vorige recensie ik haal er even de "fouten" uit.

Mag zo overgenomen worden, enkel zijn de negatieve stukjes eruit. Al blijft het laatste wel gelden.

Hier ga ik dus beginnen mezelf tegen te spreken. Heb heel de film zonder enige moeite uitgekeken en zonder verveling deze keer. Gewoon even achteruit liggen en alles rustig over je laten komen is de boodschap. Heb nu zelfs erg genoten van de bovenstaande scène en de natuur blijft prachtig in Gerry. Al blijft mijn favoriete scène nu die wandelscène op die heerlijke hypnotiserende muziek.

Van 2,5 naar 4 !

****

Net zo spannend als een 100 minuten durende opname van een gemiddeld huiskameraquarium.

Helemaal overdonderd. Oneindig mooie film met alleen maar prachtige scènes. 5*

De scène waarin Gerry en Gerry minutenlang naast elkaar lopen, zonder iets te zeggen en je alleen hun hoofden ziet bewegen en hun voeten hoort is echt fantastisch. Moest terugdenken aan vorig jaar toen ik de Nijmeegse Vierdaagse liep. Schouder aan Schouder met een vriend van me, zwijgend de pijn aan het verbijten en doorploeterend in hetzelfde ritme. Van Sant verbeeldt deze ervaring op prachtige wijze.

Verder is de zonsopgang met twee zwarte schimmen die langzaam kleur krijgen adembenemend. Ook echt een briljante climax van de film. Het lome ritme had me al helemaal in zijn greep door alle lange shots en prachtig (natuur) beelden en toen kwam die scène. Staren en genieten.

Kan verder wel alle andere scènes gaan benoemen, maar dat heeft geen zin. Gerry is misschien wel de mooiste film die ik ooit heb gezien. Dik top 10.

Eén van de verschrikkelijkste filmervaringen die ik ooit al heb meegemaakt. De plotbeschrijving bij deze film omvat gewoon het hele verhaal: twee mannen lopen door een woestijn, ze zeggen om de 5 minuten 1 zin tegen elkaar en lopen dan verder. Het verhaal gaat overigens over een vriendschap, terwijl ik niet de indruk had dat er überhaupt een vriendschap was tussen Matt en Casey. En dat hele verhaal gebeurde dan ook nog eens allemaal op één van de saaiste filmsettings ooit: een woestijn. Verder vond ik het acteren minimaal en het had door iedereen gedaan kunnen worden. Op sommige momenten moest ik zelfs de neiging onderdrukken om de film voort te spoelen.

Ik kan dus ook niet begrijpen dat er hier zoveel mensen dolenthousiast worden van deze film, de film straalt één en al saaiheid uit. En dat de film zogezegd arthouse is kon me ook weinig schelen want de film was zo overdreven langdradig dat ik het gewoon geen film noem, een film hoort een beleving te zijn en dat is deze zeker niet.

Ik heb me wel doodgelachen met de beschrijving op de achterkant van de DVD:

Ze noemen alle zaken op dat deze film niet heeft: 'spannend' en 'meeslepend'.

0.5 sterren