Gerry (2002)

Ok, hier keek ik dus naar uit. Als ik zo es allemaal verhalen bekeeek, zou dit een sfeerfilm zijn en ook niets neer dan dat. Weinig verhaal, dialoog niet belangrijk, prima dus,

Een avondje sfeerbeelden ging ik eens lekker voor zitten........en een avondje sfeerbeelden kreeg ik.

Wat me dan verrast is dat dit niet de idioot geweldige film voor mij werd, waar ik op had gehoopt. Het ligt alvast niet aan de film zel, want daar gaat alles goed mee.

Het is inderdaad een sfeerschepping. Dat begint al et de beginscen die echt super is, maar dan... . Dan duurt het toch een hele tijd voor de film me film me weer in zn greep heeft, want zoals gezegd, mooie sfeer, maar het pakt me een hele tijd niet. Toch valt er genoeg moois te zien, maar het is gewoon wat saai en vooral traag, omdat het niet pakt.

Het pakt echter meer en meer op het moment dat de jongens steeds verder en verder afdwalen en ook steeds verder de moed letterlijk en figuurlijk in de schoenen zakt. Op dt moment is het allemaal weer veel tastbaarder en kan ik het gewoon een stuk meer voelen.

De schaduw scene is dan ook erg mooi gedaan, maar duurt me gewoon weer te lang.

Dat is het gewoon voor mij. Een film dier prachtig in elkaar zit en die perfect sfeer weet over te brengen, maar die een spanningsboog te lang probeert uit te testen ofzo. Ik heb als kind al best sterk cocentratie problemen en dat zaL er altid iets in blijven zitten, dus naar 2 schuifelende mannetjes kijken is blijkbaar erg moeilijk.

Ik moet er echter nogmaals bij zeggen dat ik wel voel en zie wat erachter zit en dat t op momenten wel zeker doorkomt, maar er waren ook zeker momenten dat ik gek werd van het voortslepende.

Dat laat me dus acter met een dubbel gevoel. Acteerwerk en sfeer erg goed, maar ik kon er gewoon niet altijd wat mee. Dan is het dus gewoon niet mijn film en heeft het waarschijnlijk ook geen zin om een overdreven hoog cijfer te geven. 3.5* dan maar

De DVD lag al een tijdje hier in de kast en gisteravond eindelijk de tijd genomen om deze in de speler te schuiven. De verwachtingen waren inmiddels best hoog, maar een teleurstelling was de film zeker niet. Grotendeels van de shots (zeker tegen het einde zitten een paar prachtige plaatjes) zijn werkelijk fenomenaal, de sfeer is uitmuntend en de uitvoering is simpel, maar erg effectief.

Vooral bijzonder hoe je als kijker bijna hetzelfde gevoel krijgt als de twee Gerry's; wanneer komt er een einde, hoe lang gaat dit door? Een gevoel dat ik zeker wel eens heb bij een film, maar nog nooit op een positieve manier als bij deze. Kan me best voorstellen dat men dit bijzonder saai vindt, maar ik kon met de karakters meeleven en ondertussen genoot ik met volle teugen van een aantal prachtige shots. Vervelen zat er voor mij eigenlijk niet bij. Blijft knap hoe film je soms zo'n bijzonder dubbel gevoel kan geven.

4 sterren.

Een film waar ik echt in moest komen. Het 1e half uur was zwaar bagger met, in mijn ogen, de totaal nutteloze aanwezigheid van emomuziek en neppe achtergrondgeluiden met als overduidelijk doel het creëren van een specifieke sfeer. Ook de dialogen hadden toen compleet achterwege kunnen blijven.

Echter na een tijdje slaagt de film daar dan toch in zonder al teveel kunstmatige toevoegingen. Verder was het visueel was het mooi, maar helaas niet overdonderend. Ik kan mij inbeelden dat sommigen het te traag of saai zullen vinden, echter dat gevoel had ik niet. Al met al: 3,5*

Het blijft een wisselvallige type die Van Sant. Hij kan mooie films maken, maar heeft ook enkele gedrochten, zoals Psycho & Elephant, op zijn naam. Enfin, we zullen wel zien wat de volgende brengt.

Heb inmiddels meer dan de helft van Van Sant’s oeuvre achter de rug, en voorzichtig kan ik concluderen dat Elephant een toevalstreffer was.

Erg veel verschilt die film niet van Last Days, Paranoid Park en zo ook Gerry. Het verhaal – in zoverre er daarvan sprake is – doet er niet veel toe en diepgang gaat in deze films niet samen met de personages. Deze films moeten het hebben van het audiovisuele. En hoewel ik Van Sant op dat gebied nog niet ondermaats heb zien presteren, heeft zijn cinematografie als losstaand onderdeel me ook nog niet weten te overdonderen. De geweldige setting en het daarbij horende sfeertje – dát maakt Elephant zo’n parel.

Zo’n aansprekende setting is er in Gerry helaas niet. De meeste schermtijd is gevuld met rotsformaties en zandvlaktes – en hoewel ze zeer degelijk in beeld worden gebracht: ze worden er niet minder saai op. Af en toe duikt er een mooie en bijzondere scène op. Toch hadden deze scènes meer impact gemaakt als ik tussendoor niet met verslapte aandacht had toegekeken. Het hoge niveau is nu niet constant genoeg.

Over het verhaal heb ik niet veel te zeggen. Het vertrekpunt is interessant, maar naar het precieze “hoe en waarom” ben ik uiteindelijk niet benieuwd. Wellicht is dat iets wat de film aan te rekenen valt, maar anderzijds heb ik niet het gevoel iets te missen. Mensen die wel met beide Gerry’s mee kunnen leven? De neus en het pakje boter.

Heb je voeling met woestijnen en contemplatieve cinema? Dan is dit je film. Ikzelf vond het niet altijd even boeiend, maar ontkennen dat het "iets" heeft doe ik ook niet. Beter dan Last Days en Paranoid Park, dat sowieso.

2.5*

Eindelijk, eindelijk. Eindelijk gezien.

Gerry stapelde de laatste tijd zoveel verwachtingen bij mij op dat dit of een ongekende tegenvaller of een ongekende ervaring zou worden. Ongekend was het zeker - al was het voor mij toch niet direct in de meest imponerende zin van het woord.

Vooral overdonderd door de oneindige simpele beelden die wij geheel kant en klaar voorgeschoteld krijgen. Geen shots waar de helft weggelaten word - nee, vooral veel pans, en laten zien waar de Gerry's zich bevinden. Veel landschapsfotografie - En vooral heel simpel (maar heel natuurlijk) in beeld gebracht.

Eén scène zette voor mij zo'n ontzettend goede toon dat die makkelijk tot een van mijn favoriete scènes ooit hoort. De 'dansende hoofden' zoals dat nu een begrip is hier op MM.

Wanneer ik voor het eerst in de steppen van Mongolië liep, liep ik elke ochtend een groot stuk heen en weer. Elke dag, dezelfde stappen, dezelfde bergen. Dezelfde stenen, heuvels en dezelfde struikjes. Onnadenkend, vooruitstarend. Met het gekraak van stenen onder je schoenen werkt dit zo hypnotiserend, dat deze scène echt indrukwekkend is in het geheel van deze film.

Jammer dat daar nu juist niet meer van is. Juist de constante repetitieve routine van; lopen, staren, bergen, zand, zon en geluiden brengt je langzaam in een soort hypnose. Die specifieke combinatie van beeld en geluid komt helaas enkel in die scène voor.

Lees meerdere keren op deze pagina's dat dit cameratechnisch indrukwekkend is. Zo heb ik dat volgens mij in geen enkele scène ervaren. Als ik dit bekijk zie ik cameratechnisch enkel basis en is het nergens complex. Maar daar word juist ontzettend mooi gebruik van gemaakt. Die 360 graden scene is briljant, maar enkel omdat het zo simpel maar zo mooi is. Net als de veel genoemde scènes: Op de rots, zonsopgang. Ook de vele languitgetrokken crab dolly's waar we beide Gerry's van de zijkant volgen zijn puur genietbaar.

Erg genoten van de stille 'Tarkovsky achtige' landschapsfotografie - maar naar mijn mening wel iets te simpel. De timelapses zijn leuk, maar niet uitdagend. De pans zijn mooi - maar vaak net niet interessant genoeg. Het hele 'imponerende' van hun situatie en omgeving kwam bij mij net niet sterk genoeg over; terwijl dat wel het geval was bij eerder genoemde scenes. Het wil allemaal heel sterk overkomen - maar had toch iets meer weirdness willen zien dat de kracht van hun omgeving zou versterken.

Ja echt een fijne film. Film zoals ik dat graag ervaar. Puur beeld en geluid, zoals dat bedoeld is. Genieten van sfeer en plaatjes, geluiden en situaties. Soms wat te kaal en simpel hier en daar - maar van die dansende hoofden en zonsopgang scènes kan ik nog lang nagenieten.

4.5/5.0*

Juist die simpelheid maakt het voor mij zo sterk. Doordat er niet al te veel fratsen met beeld en geluid worden uitgehaald kreeg het voor mij een erg realistische look. Daardoor kwamen de ietwat surrealistische stukken ook zo sterk op me over. Juist omdat je ze vaak helemaal niet als surrealistisch hoeft te zien.

Heb je wel gelijk in. Dat is ook een sterk punt, probeerde ik ook wel te zeggen. Spreek mij in sommige dingen ook een beetje tegen volgens mij. Misschien een beetje een dubbel gevoel bij sommige dingen in de film...

Weet ook niet zeker of de film beter uit zou pakken als er meer vage dingen uitgehaald zouden worden. Deze week nog eens kijken denk ik. Wat het ook moge zijn, dit is echt een goed stukje film.

Mijn tweede Van Sant-film in evenveel dagen.

Na het schitterende Elephant is dit ook weer zo'n pareltje. Net als in Elephant( waar toch nog een beetje verhaal in zat) alweer weinig verhaal en vooral registreren. Visueel erg prachtig, schitterend ondersteund door de muziek. Prachtig hoe de lange verre shots het gevoel van oneindigheid en radeloosheid perfect weergeven. Enkele ongelooflijk mooie scènes: Affleck op de rots, 360°-scène, het hypnotiserende effect van de "dansende hoofden"-scène. Prachtig.

Hoe kwam hij bijvoorbeeld op die steen of was dat geen probleem?

Weet iemand of de soundtrack ooit is uitgekomen? Of dat het werk van Part op een andere cd staat? Ik zou het graag aan m'n collectie toevoegen, maar ik weet niet welke stukken het zijn.

Het werk van Part is in elke behoorlijke klassieke CD-(web)winkel te vinden, maar van Gerry is volgens mij geen soundtrack.-CD, al ben ik niet 100% zeker dat die er nooit geweest is.

Weet niet, maar Spiegel Im Spiegel en Für Alina zijn twee van de themes die gebruikt zijn.

Für Alina

http://www.youtube.com/watch?v=hP0CAPcedCY

Spiegel Im Spiegel

http://www.youtube.com/watch?v=sh_zPsucV0U

Bedankt voor de reacties. Ik zal eens kijken of de stukken Für Alina en Spiegel Im Spiegel op cd te vinden zijn.

Deze film vandaag bekeken; de eerste 55 minuten '-morgens, de rest 's-avonds. Het lukte mij dus niet om deze film in een keer af te kijken en dat is natuurlijk geen goed teken. Behalve dat de natuurplaatjes heel mooi waren gebeurde er verder helemaal niets in de film. Je kijkt bijna de hele tijd naar twee knullen die in de woestijn verdwaald zijn, die zich op een gegeven moment alleen nog maar als zombies voortbewegen, hoegenaamd bijna niets zeggen en hoe het verder met ze afloopt, ja dat is gissen. Is het einde een fata morgana of niet? Daar geeft Gus van Sant geen antwoord op. Het is net of de regisseur wil zeggen; "Kijker dat mag jij zelf invullen". Als film voor mij in de eerste plaats een zaak van het gevoel is, hoe moet ik dan een film beoordelen, waarin ik niets maar dan ook helemaal niets voel? Moet ik deze film zien als een experimenteel project? Wil Gus van Sant zich met deze film afzetten tegen de doorsnee Hollywood producties? Het lijkt er anders wel op. Voor een groot filmpubliek zal deze film niet weggelegd zijn.

Waardering; gemiddeld 3,0*

Er zijn niet veel films die mij op deze manier kunnen 'bedwelmen'. Ik vond de film op het laatst gewoon beklemmend. Erg, erg mooi.

Ik kan deze werkelijk nergens in regio 2 formaat vinden. Enkel op amazon voor belachelijke prijzen. Heeft iemand misschien een tip?

In Utrecht vlak tegenover de mediamarkt stond deze voor 5 Euro in de schappen in een of andere winkel.

Hmm was dat toevallig de boudisque? Vind het opzich best vreemd dat deze zo moeilijk te vinden is.

Ik had 'm 2 maanden geleden van eBay volgens mij.

Kon 'm zelf ook echt nergens vinden. Was een ex-rental,

maar dat boeit me echt niets.

Nee, sterker nog, het was niet eens echt een dvd-winkel. Ze verkochten er meer boeken dan dvd's.

haha oke Bij dat soort winkeltjes zie je soms de vetste spullen liggen. Misschien ga ik er volgende week wel heen.

is deze dan dvd ook al weer out of print? Zag hem vroeger echt regelmatig liggen maar nu zie ik hem nooit meer. Ben toch wel erg benieuwd.

Ik hem hem zien liggen bij Boudisque in Nijmegen.

De Nederlands ondertitelde DVD is out of print. Universal weer eens, maar universal kennende kan hij ineens weer in print komen.

In Zwolle ligt hij ook voor 5 euro bij Boekenvoordeel.

Heb hem daar ook van.

Klopt heb ik hem toevallig ook net gevonden.

Ben erg benieuwd...

Gister dan eindelijk gezien en wat een aparte ervaring. Je zou denken dat je na bijna al zijn films gezien te hebben wel aan de stijl van Van Sant gewend zou zijn maar de beste man blijft verrassen en maakt het zijn kijkers bepaald niet makkelijk.

De sfeer in zijn latere filmpjes Elephant en Paranoid Park was al erg bijzonder maar hier was het pas echt beklemmend en soms zelf hypnotiserend. Het feit dat er eigenlijk helemaal niets gebeurd in de film, er ook bijna geen dialoog in zit en het geheel best traag is maakt het allemaal erg ontoegankelijk en ook zo verdomd moeilijk om te beoordelen maar de beklemmende soms wat surrealistische sfeer, diepgang en natuurlijk de oogverblindend mooie fotografie van de landschappen die de twee heren doorkruisen maken het zo de moeite waard.

Al met al toch wel een van de apartste films die ik de laatste tijd heb mogen zien, ik heb lang zitten twijfelelen tussen een drie en een half of een vier vooral omdat ik niet precies wist wat ik er nou mee aanmoest maar aangezien de film maar door mijn hoofd blijft spoken durf ik het wel op dat tweede te houden.

4 sterren