Gerry (2002)

Maar weer een keertje herzien. Na wat irrelevante vergelijkingen tussen Tarkovsky's steppebeelden en Van Sant's beeldenpracht in Gerry had ik er weer helemaal zin in.

En het blijft ook een film die mij keer op keer moeiteloos meesleept. Al is het mij ook wel duidelijk geworden waarom hij niet meer in m'n top 10 zit. Tot de 360° scene is het een erg goeie 4.5* film, maar ook niet meer. Wel enkele scenes die er sterk bovenuitspringen (de dansende hoofden, het dierenpad, de rots) maar nét niet verbluffend genoeg.

Dit alles keert echter aan het eind van de film. Die 360° is magnifiek, maar wordt toch nog overtroffen door de zonsopgang. De scene die na de kookscene in Avalon en de herkenningsscene in Dolls mijn top 3 favoriete scenes ooit vervolledigd. Pure magie, niet in het minst door de geniale soundtrack. Meer en meer daagt het belang van muzikale ondersteuning. Films als audiovisueel medium in de pure zin van het woord.

Rest mij enkel nog de vraag of onze Gerries nu 1 persoon zijn of niet. Mijn gutfeeling zegt van wel, maar eigenlijk ... . Eigenlijk kan het mij niks schelen. 't Is niet of de film er beter of slechter van zou worden. Prachtige cinema die Van Sant hier aflevert. Jammer dat de twee "vervolgen" telkens net iets aan kracht inboeten, maar voor films als deze ben ik dankbaar. Geen top 10 meer, maar die 5* blijven zeker en vast staan. Zoveelste ondergewaardeerde film op MM.

Hoezo irrelevant? De overeenkomsten tussen Gerry en het hele oeuvre van Tarkovsky zijn toch evident? Mooie lange hypnotiserende takes, schitterende landschapsfotografie (die niet bijdragen aan het plot). Voor mij blijft het een raadsel waarom je je zo stevig blijft verzetten tegen cinema uit het verleden. Misschien draai je ooit nog eens bij als het oeuvre van Tarkovsky een optimale restoratie krijgt.

Irrelevant omdat beide regisseurs een totaal andere sfeer scheppen voor mij. Tarkovsky's treurige former-Oostblok-esthetiek kan mij gewoon voor geen meter boeien. Ik vind het troosteloos (zoveelste keer), terwijl dat bij Gerry net het tegenovergestelde is. Prachtige sfeer, zowel qua camerawerk, kleur en muziek.

Dat het dus in beide gevallen gaat om lange takes van landschappen vind ik inderdaad irrelevant. Wat er mee gedaan wordt vind ik belangrijk, en voor mij is er een wereld van verschil tussen het eindproduct van beide regisseurs.

De aap uit de mouw; de visuals van Tarkovsky zijn dus niet lelijk, maar de troosteloze sfeer van de Russische film ligt je gewoon niet.

Genomineerd voor de meest brakke conclusie in eender welke discussie tussen ons.

Voor mij is sfeer enkel een verlengde en/of samenvloeiing van het audiovisuele. Beiden zijn onlosmakend aan elkaar verbonden. En troosteloze beelden vind ik lelijk.

Hier zeg je het toch zelf. Geef het nou gewoon eens toe.

Zo ken ik er nog wel een paar. Dus een film met een nare sfeer heeft automatisch lelijke visuals? pfff.

Tja, leer nu eens een keer begrijpend lezen. Of althans de moeite te doen om hun vanuit mijn beleefwereld te lezen. Esthetiek is voor mij iets dat erg visueel is. Dus nee, zijn visueel gedoe in Solyaris trekt mij echt voor geen meter. Lelijk vind ik het.

En naar is helemaal niet gelijk aan troosteloos. Vervelend hoe discussies altijd uitmonden op mensen die je andere dingen in de mond proberen leggen.

De beelden die Tarkovsky in Zerkalo toont zijn toch helemaal niet troosteloos? Die shots van het graanveld in de zon met de wind die erdoor blaast, dat vind ik gewoon grandioos mooi. En voor de rest wil ik me niet te veel moeien in deze discussie .

Best. Ik ben het ook wel weer zat.

Na een lange zoektocht naar, eindelijk gezien.

Een hoog verwachtingspatroon koesteren betreffende een film is niet altijd evident. Toch waren de verwachtingen wat Gerry betreft, mede versterkt door de moeilijke weg er naar toe, onmetelijk hoog. Dat het plaatje je dan uiteindelijk tegenvalt, is niet bepaald een vreemde slotsom. Toch werd in dit geval de honger naar iets uniek volledig gestild.

Schitterend om eindelijk zelf de op eerdere pagina's geprezen 'dansende hoofden scène' te mogen aanschouwen welke dankzij het monotone en ritmisch knisperende gravel wel degelijk een bizar en hypnotiserend effect oplevert.

Toch biedt Gerry veel meer dan deze en de terecht geprezen ‘van nacht naar dag’ scène. Van Sant gebruikt de werkelijk absurde surrealistische natuur van de woestijn als decor en flirt met scherpte/diepte dat het een lieve lust is. Vooral de scène waarin de Gerry’s voor het eerst voordoor zanderige heuvels lopen waren voor mij bijna niet te bevatten. Als ook bij de scène in het ravijn waar Damon de zoek geraakte Affleck tegemoet loopt kreeg ik het door al het reliëf moeilijk om te kunnen onderscheiden uit welke richting Damon nu precies liep. Vreemd, maar erg geslaagd.

Wat de traagheid betreft. Daar had ik totaal geen moeilte mee. Van mij had het zelfs nog wat langer mogen duren. Een Gerry in real-life tempo... Ik zeg er geen nee tegen .

5*

Vind de huidige score prima passen bij de film. Enkele uitblinkende scenes maar over het geheel gemiddeld.

Dat zal best, ik schaar mij meer in het OzarkLynch kamp (zoals wel meer) . Leuk dat je ook deze zo goed vond trouwens

Goed is een understatement. Voor mij is Gerry qua filmbeleving toch wel een van de hoogtepunten tot dusver .

Morgen om 11:55 op film één, voormalig CanalPlus. (Ja sorry, ik ontvang het gratis...)

Al eerder wat intrigerende, hoewel onuitsprekelijk saaie fragmenten gezien, waaronder het einde. Toch wel benieuwd naar de gehele film.

Prachtig staaltje cinema. Weidse landschapsbeelden, betoverende scenes, grootse cameravoering, zelfs de dialogen vond ik goed. De discussie over het volgen van de diersporen bijvoorbeeld en ook de rotsscene, allemaal heel droog.

Daarnaast is de soundtrack erg sterk. Diverse harde cuts vormen juist door het geluid een ontzettend abrupte overgang.

Toch heeft een film voor mij iets meer inhoud nodig om de volle waardering te krijgen.

4*

En nu ga ik het zand uit mijn haar wassen.

Een film waar ik niks mee kan. Te weinig (eigenlijk geen) verhaal, je komt helemaal niks over de hoofdpersonen te weten

De film wordt gedragen door mooie beelden, ingenieuze opnameconstructies en een fraai kleurenpallet.

Ik heb bij Barry Lyndon gelezen dat dat meer een soort van schilderij was, maar ik vind dat Gerry daar veel meer voor in aanmerking komt

Het einde vind ik ronduit onbevredigend. Was Affleck nou dood? Waarom halen ze het lijk niet op?

Nee, niks voor mij dit

1 ster voor de fraaie optische aanschouwingen

Mooie gedachte, over dat schilderachtige van Gerry. Is mijns inziens meteen een antwoord op je vragen. Dat doet er namelijk weinig toe, het is een visueel schilderij met een open einde.

103 minuten naar eenzelfde schilderij blijven kijken is wel erg lang hoor, in die tijd kan je een half museum gedaan hebben

Voor mij is het einde anders heel duidelijk, ik vind hem zeer sterk (hiervoor al vele malen al beschreven, waardoor ik er verder niet op in zal gaan).

Ja, ik had je bericht daarover gezien. Allereerst had ik het niet zo geinterpreteerd maar het kan op zich wel waar zijn. Voor mij doet het er echter niet toe. De film gaat niet echt ergens over, waardoor het einde feitelijk onbelangrijk is. Het mooie van de film is de overweldigende visuele kracht, niet het verhaal.

Ik het bericht van Magnolia-fan ook gelezen. Maar had ik dit einde moeten zien, heb ik het gemist, of is die wurging niet duidelijk te zien in de film?

Ik heb vandaag een pure gok genomen door deze te kopen, kan heel erg tegenvallen, maar kan ook een prachtige ervaring worden. Daarover waarschijnlijk binnen een paar dagen meer. Het wordt erop of eronder.

Pff, wat een film, ik moet nog even bekomen. Het is een heel andere film als alles wat ik tot nu toe heb gezien.

Het eerste uur is misschien toch wel wat aan de saaie kant. Je ziet hen wandelen, maar het verhaal komt nog niet echt op gang.

Ik vond het pas leuk worden wanneer je hen de weg ziet aanduiden(noord-noordoostscene). Daarna kwam dan de traanscene(is dit de dansende hoofdenscene??) waarin ze er beide een beetje doorheen zitten.

Maar dan moet natuurlijk nog de prachtige eindscene komen, met als hoogtepunt de wurging en de beelden die we te zien krijgen van de zon die achter de wolken gaat en er terug vantussenuit glipt.

Ook beide acteurs staan zeer menselijk te acteren en de muziek(het pianotoontje)is magnifiek.

4* voor deze film. Had meer kunnen zijn, maar door het ietwat saaie eerste uur toch maar 4. Ik ga elephant verlagen naar 3.5* om het verschil aan te duiden tussen beide films, want dat verschil is er zeker.

Zeker geen miskoop, deze, en ik heb een sterk verlangen hem direct opnieuw te kijken.

Grappig detail waar m'n oog net bij toeval op valt: bij de internationale premiere op het festival van Locarno in 2002 zat Bela Tarr in de jury. Gerry draaide in competitie, maar won geen prijs.

link

vind het op zich een prima film. vind enkel een paar scenes wel erg lang, traag en niet boeiend genoeg.

Tevens vindt ik het pianostuk niet echt geweldig en ging het mij zelf iets wat irriteren, terwijl ik pianostukken over het geheel erg kan waarderen.

Het pianostuk is net als de film heerlijk minimalistisch gehouden. Prachtig gekozen vind ikzelf. Maar dat geldt feitelijk voor alle muzikale bijstand in dit filmpje.

De film moet het inderdaad niet hebben van het verhaal, op basis daarvan zou ik niet aan een voldoende komen.

Mijn 4de Gus van Sant film en ik ben erg verrast door de manier waarop hij met zijn camera omspringt. De camera dient hier gelukkig niet enkel om een verhaal aan het publiek te laten zien. Nee, de camera is hier een absolute sfeermaker en filmt een en al beeldenpracht.

Het begint al gelijk goed bij de openingsscène, heerlijk hoe de fel schijnende zon de auto binnenkaatst. Vervolgens ook prachtig om te zien hoe beiden Gerry `s opgaan in een ruig landschap met op de achtergrond een berg waar de zon op kaatst. Een mooie scène vond ik ook toen ze tegenover elkaar op de rots stonden .

Wat ik een beetje mistte bij de scène waar Gerry van een rots moet springen is een shot vanuit de bovenste Gerry waarin je diepte ziet . Nu schatte ik de afstand op ongeveer 5 a 6 meter.

Tussen alle mooie beelden door o.a. een shot waarin de hoofden van de 2 Gerry `s omhoog en omlaag gaan, hier ook wel dansende hoofden genoemd en de zonsopgang met 2 zwarte schaduws wordt Gus af en toe een beetje zeurderig. Met name die lange shots waarin beide Gerry `s op op het zand zitten en er prompt muziek onder wordt gezet en ze wel 5 minuten blijven zitten om vervolgens pas weer verder te trekken .

Het einde boeide niet echt, behalve natuurlijk die wurgingsscène en de altijd mooie visuele hoogstandjes van het prachtige witte zand. Een feest voor het oog dus deze film. 4*

Dit is een film die nooit gemaakt had mogen worden.

En dan te bedenken dat matt in tal van andere (wel zeer goede) films speeld.

Ik vind dit echt een afrader

Om even Lebbis te citeren: ahw ahw ahw ahw ahw ahw ahw? Waar slaat dit op?