Drive (2011)

Sterk misdaaddrama, waarin Ryan Gosling een overtuigende rol vertolkt en waarin het verhaal enigszins rustig opgebouwd wordt. Daarna bevat de film toch behoorlijk harde scenes zoals bijvoorbeeld het moment in dat motel dat de dame bruut wordt neergeschoten met een shotgun die goed in beeld worden gebracht. Er heerst een fijn sfeertje wat de film zeker zeer ten goede komt.

Denk nog nooit eerder een flm gezien waar acie/thriller en sfeer zo mooi samensmelten (behalve misschien zijn opvolger Only God Forgives). Dit is het soort films waarom het voor mij de moeite waard is om een actiefilm op te zetten. Echt formidabel dit. Tevens het bewijs dat er wel degelijk regisseurs in Hollywood rondlopen die ondanks de druk om een kaskraker te scoren wel risico's durven nemen gebaseerd op hun persoonlijke/eigenzinnige creatieve visie. 4*

Dit was het?

Ik had van tevoren van iedereen gehoord dat Drive zo'n fantastische film was, waarbij ik in het begin vooral continu met iedereen eens was totdat ik begreep dat men het niet over Steve Wang's martial arts/actie meesterwerk had, maar over Refn's laatste film. Goed, ik kende Refn's werk toen nog niet, maar ik ben alsnog een groot fan geworden van Valhalla Rising en de vrij rauwe en brute stijl die deze regisseur verspreid. Nu dan eindelijk het moment is geweest dat ik deze film heb gezien vraag ik me vooral af waarom deze film zo ongelooflijk hoog gewaardeerd wordt. Oh, ik begrijp het ergens best wel: Bryan Cranston is fantastisch, de jaren '80-achtige soundtrack is kitscherig maar ook erg sfeervol, de regie is erg goed en het geweld is naar en in your face zoals ik het graag zie.

Maar verder... Wat is Ryan Gosling ongelooflijk duf! Ik vind hem doorgaans best een aardig acteur, maar de 'stille tough guy' look die ze hem hebben geprobeerd te geven werkt echt voor geen meter. Zijn relatie met de jonge moeder, haar criminele vriend en hun kind was eveneens een situatie die ik maar moeilijk geloofwaardig over vond komen. Het script is verder... gewoontjes. Geen spectaculaire twists of echt bijzondere gebeurtenissen. Het lijkt er vooral op alsof men arthouse voor een groot publiek heeft getracht te maken, zonder daarbij echt gebruik te maken van interessante personages of gedachtes. Het verveelde allemaal niet, maar had buiten een mooie verpakking weinig inhoud. Ik zet Valhalla Rising nog wel een keer op.

Film noir. Synthpop. Trage cinema. Ultraviolence.

Drive is moeilijk te duiden. De bovenstaande elementen zijn op papier niet met elkaar overeenkomstig. Toch hebben regisseur Nicolas Winding Refn en hoofdrolspeler Ryan Gosling hier synergie in kunnen aanbrengen. Echt een prestatie van formaat.

Zeker wanneer je bedenkt dat het plot en de karakters weinig uitgediept zijn. Het verhaal wordt systematisch doorlopen en je weet ver voor het einde waar het allemaal naar toe gaat. Toch zat ik meerdere malen met ingehouden adem en ogen wijd open aan de buis gekluisterd. Één ding is dan ook zeker wél te duiden: dit is geen film om bij na te denken. Je moet hem simpelweg beleven.

Eigenlijk heb ik maar één puntje van kritiek; het geweld wat zich hier voordoet. Het gegeven is het probleem niet, maar het een en ander had wat mij betreft wat minder grafisch in beeld gebracht mogen worden; de suggestie was in sommige gevallen voldoende geweest.

Voor mij persoonlijk de moeilijkste film om te recenseren tot nu toe. Gelukkig heb ik daarom wel een excuus om Drive nog meerdere malen te herzien ^^

Behoudt moeiteloos zijn plaatsje in mijn top-10. De muziek, de cast, het horloge, de interieurs, alle personages, de metertjes in de auto, de lift, de shots van LA, de schoenen, het Scorpion jacket en de tandenstokertjes; alles past naadloos in elkaar. Misschien wel de film met de beste regie ooit.

Wat een film is dit, ik zat hier ontzettend van te genieten. De eerste minuten zijn geweldig, spanning volop. Het woeste geluid van de auto , de zoektocht, de ontsnapping en dan het petje op , hup, weg in de mensenmassa, prachtige timing. En dan de rest, de coole Gosling en het meisje , de shoot out bij de winkel, de achtervolging , doden is slomow, jahoor 4.5 ster, dik verdiend

Drive is zo een film waar je je plots bedenkt dat je best blij bent dat Gosling deze rol aannam en niet een Jason Statham of andere (niets tegen die acteurs maar voor deze film mocht het anders). Want wat Gosling van de eerste tot de laatste minuut laat zien is dat je een simpel verhaal wat rechtstreeks uit de andere voorbeelden hun repertoire kan komen toch iets extra kan geven en er zowaar een topper van kan maken. De licht psychotische rijder die amper meer dan 5 woorden in een zin gebruikt zet Gosling perfect neer en hoewel je de misterie rond het personage al meteen aanvoelt komen de plotselinge uitbarstingen wel als een verrassing wat het personage een extra cachet geeft. Mulligan speelt ook met verve (ondanks geen fan stelt ze eigenlijk nooit teleur) ,Cranston speelt zoals zovaak een nogal cliché-achtige bijrol (die man verdiend beter)en Isaac speelt hier ook wel een weinig origineel personage. Ook nog een opmerkelijke leuke rol van Perlman al is daar achteraf te weinig mee gedaan.

De actie zit wel snor, ze is niet constant aanwezig maar als ze er is ziet ze er perfect uit. zeer goed weergegeven (Luc Besson en zijn maatje van Taken kunnen beter eens naar deze film kijken) maar toch met de nodige sensatie en entertainment. De finale past perfect bij wat deze film wil zijn: een typische actiefilm die iets meer kan bieden dan de meeste.

Drive is opzich qua verhaal en personages niet beter dan gemiddelde Cage/Statham/Stallone/Schwarzenneger-film. Maar Gosling speelt een waanzinnig sterke rol en de muziek en het camerawerk tillen deze film naar een hoger niveau. Topvermaak dat net iets meer kan bieden

Daarin kan ik je wel volgen. Vond het vooral jammer omdat er zoveel spanning uitging van Isaac (en omdat ik dat echt wel een topacteur vind).

"You put this kid behind the wheel, there's nothing he can't do."

Drive zou je in een paar woorden kunnen omschrijven. Sfeervol, stijlvol, brute actie, schitterende muziek en een excellerende Ryan Gosling als Driver. De film heeft een mager plot maar dat stoort geen moment omdat er zoveel andere dingen zijn waarvan ik heb genoten. De adrenalineverhogende ontsnappingsscene in het begin van de film, de band tussen Driver, Irene (Carey Mulligan) en haar zoontje, de prachtige Mulligan, Bryan Cranston, Albert Brooks, Oscar Isaac, Christina Hendricks, Ron Perlman en al die andere acteurs die voortreffelijk werk afleveren, de overval die helemaal misgaat, de brute en bloederige scene daarna in een hotelkamer, de scene tussen Driver en Nino (Perlman) op het strand en het laatste gedeelte met het verbale en fysieke duel tussen Driver en Bernie Rose (Brooks). Maar waar ik Drive echt om zal blijven herinneren is Ryan Gosling, de muziek en het schitterende werk van regisseur Nicolas Winding Refn. Refn weet met zijn stijl een heerlijke vibe te creëren en de cinematografie is werkelijk magistraal. Ryan Gosling is geweldig als een man die weinig woorden nodig heeft en zijn daden voor zich laat spreken. Charisma, heel veel acteertalent en chemie met zijn medespelers, Gosling heeft het allemaal.

En de muziek, A Real Hero van College/Electric Youth zit nu al de hele dag in me hoofd... Briljant gekozen nummers. Drive is “style over substance”. Veel mensen zullen de film hierop beoordelen en veroordelen en dat is jammer. Films zoals Drive worden niet veel gemaakt maar als er dan één gemaakt wordt, kan je er ook extra van genieten.

"Hey, you want a toothpick?"

Naar Drive was ik al langere tijd nieuwsgierig. Gister avond dan maar eens bekeken.

Een stuntrijder voor films werkt daarnaast als vluchtwagenchauffeur voor bankovervallen. Het gaat helemaal fout als hij de vriend van zijn vriendin, die net uit de bak is, helpt om zijn schulden af te betalen.

Ryan Gosling zet een goede hoofdpersoon neer. De nogal stille Driver, van wie we niet eens de naam te horen krijgt, maakt een goede indruk. Vooral als hij naar het einde toe een stuk harder wordt. Ron Perlman zet een prima badguy neer. Bryan Cranston (bekend van Breaking Bad) schijnt een hoop geïmproviseerd te hebben voor de film, vond hem wel sympathiek als de automonteur.

De film ademt de jaren '80. Dat foute schorpioenen jasje, de auto's en niet te vergeten die leuke knipoog naar Cannonfilms: "I produced some movies back in the 80s. You know action with some sexy stuff. Critics called the 'European', they were shit actually. Anyway...". Drive is duidelijk beïnvloed door de films van Michael Mann. De fantastische beelden van nachtelijke straten en auto's in combinatie met de uitstekende cinematografie. En dan ook nog die geweldige 80s-achtige Synthwave muziek erbij.

Qua plot heeft de film op zich wel wat weg van Martin Scorsese's Taxi Driver. Gebaseerd op het boek van James Sallis. In het begin vrij rustig, maar naar het einde steeds meer actie.

Alles bij elkaar een erg vermakelijke en bijzonder goed opgenomen film. Aanrader voor iedereen die van de 80s houdt.

Drive zet de kijker vanaf de eerste scene op het verkeerde been. Waar de titel van de film en de openingscene, een volbloed actiefilm suggereren, dient de openingsscene er vooral voor om de hoge mate van controle over de situatie van de hoofdpersoon te etaleren.

Ruan Gossling is master of the night. Als een soort bovennatuurlijke kracht heeft hij volledige controle over de wereld om hem heen. Stuntman overdag, redder van vrouwelijk schoon (en andere types) by night. Het verhaal van opoffering is het toppunt van romantiek.

Op visueel gebied een natte droom. Een van de mooiste films ooit gemaakt. Een allegorie.

Prachtig hoe de film LA laat zien. Audiovisueel blinkt deze film echt uit. Het verhaal vind ik minder. Het idee is leuk, maar in weinig oogpunten uniek. Nergens blinkt deze film echt uit en bij tijd en wijle zijn de scènes enigszins traag en saai. Gosling vind ik dan wel weer uitstekend spelen.

Ondertussen alweer de derde of vierde keer dat ik deze film gezien heb, staat nog steeds als een huis. Een film waarmee Refn zich zowel bij het meer arthouse georiënteerde publiek als bij de 'mainstream kijker' populair maakte. Voor zo'n beetje elke doelgroep valt er ook wel wat te halen uit deze film.

Het verhaalt blijft simpeltjes, waar de film juist ook deels zijn kracht uit put. Maar het blijft toch vooral de sferische invulling die het verhaal naar een hoger plan tilt. De betoverende soundtrack (de hierboven genoemde nummers vooral) die steeds de juiste, magische sfeer weet te bewerkstelligen, het ingetogen spel van de acteurs, de lumineuze shots; het blijft een genot voor het oog en oor. En zowaar een romance die me niet klef, maar juist oprecht en eerlijk aandoet. De chemie die Gosling en Mulligan naar het scherm weten te vertalen is van haast ongekend niveau.

Niet Refn's meest 'uitdagende' film, wel één van zijn beste. Hoe een redelijk simpel rechttoe-rechtaan verhaaltje steeds zó'n emotie weet op te roepen, het blijft wonderbaarlijk. 4,5* blijven staan. Alles klopt aan Drive.

Ik ben wel meer van het eerste uur van Winding Refn (Pusher I tm III) maar van zijn meer bij grotere publiek bekende films vind ik dit wel echt verruit de beste. Objectief misschien wel echt zijn beste, maar toch persoonlijk heb ik de Pusher fims iets hoger, maar daarna echt deze. Zonder twijfel.

Toendertijd ook die achterlijke Fast of Furious trailer. Veel mensen dachten dat het een dat dat soort film ging worden... Gelukkig niet!!

Ryan Gosling en Carey Mulligan, twee acteurs die ik persoonlijk bij voorkeur in ietwat zachtere, romantische producties zie, hier in een brutale, erg bloederige film die heel vakkundig - het eerste deel vind ik veruit het best uitgewerkt - is gemaakt, al is het plot eerder eenvoudig.

In zijn geheel toch niet zo overtuigend. Zeker het slot niet.

Cinematografisch en sferisch levert Nicholas Winding Refn echt een weergaloze prestatie met Drive. Prachtige beelden van (nachtelijk) L.A. worden vergezeld door een passende soundtrack en een sterke score van Cliff Martinez (Refn’s vaste componist).

Dat Drive audiovisueel zo volmaakt oogt (en misschien zelfs wel is), maakt dat ik Refn de simpliciteit van het plot vergeef. Immers, op narratief vlak heeft de film niet heel veel om het lijf (los van de dualiteit van Gosling's character), al verdient juist op die momenten een goede uitwerking complimenten.

Normaliter was ik misschien minder te spreken geweest over de klein gespeelde, bijna angstaanjagend bedaarde rol van Ryan Gosling. Maar hier klopt het; in een oase van muzikale pracht en visueel spektakel is de rust van Gosling’s personage precies op zijn plaats. Ook de non-verbale communicatie met Carey Mulligan doet net genoeg; ook wel eens fijn om zo’n relatie op een weinig expressieve wijze te zien opbloeien.

Al met al durf ik dit toch wel een klein meesterwerk te noemen van de Deense Refn. Zijn filmstijl heeft iets betoverends, en de man verheft het tot een kunst beeld en geluid naadloos in elkaar over te laten lopen. Drive is een genot voor het oog (en het oor).

4,5*

Geweldige film, kan er weinig slechts over zeggen, enkel dat het een einde voorspelbaar is en het verhaal redelijk simplistisch is, maar voor de rest is deze film prachtig. Er wordt goed geacteerd, de soundtrack is heel goed, knap geschoten. Ja, echt een aanrader, komt in mijn top 10.

Een film die ik kan blijven kijken. Drive, wat een meesterwerkje. Ryan Gosling blinkt uit in de rol van een rustig persoon met een donkere onderhuids monster. De rust die hij uit straalt in de gehele film versterkt dit effect alleen maar meer.

De beelden, wauw. De duistere en donkere sfeer die er zo nu en dan bij hangt, maakt dit helemaal af. Het verhaal is misschien iets te simpel te noemen, maar dit nadeel valt helemaal weg bij alle andere perfecte punten van deze film.

Spektakel met inhoud en diepgang, zo kun je deze prent van de Deen Winding Refn kort typeren. Hoogstaande cinematografie, uitgewerkte karakters, en spannende achtervolgingsscènes en een sobere Ryan Gosling met een minimum aan dialoog zorgden voor een Palm in Cannes en is een verademing ten op zichte van de hersenloze actiefilms die de laatste jaren aan de lopende band werden geproduceerd. Credits voor Gosling die meesterlijk gestalte geeft aan een ondoorgrondelijke eenzaat en antiheld. Jammer dat naar het einde toe de actie het haalt van de suspense, maar toch 3,5*

Een herziening van een film die in 2011 best wel indruk maakte. Het bewijs dat een blockbuster ook creatief kan zijn en meer weet te bieden dan sensatie en special effects. De sfeer van de jaren '80 is leuk om te zien. Het valt wel om dat de film vooral sterk is dankzij de muziek. Visueel is het zeker wel mooi, maar Refn heeft later beter gedaan. Het een weet het ander op te vangen. En Gosling is sterk als zwijgzame chauffeur, maar valt bijna door de mand als hij meer dialoog krijgt. Het blijft een klassieker, maar net dat ietsje te kort om bij de top te horen.

“You blinked”

Niet meteen fan van Gosling. Zijn doorgaans vlakke mimiek en zachte stem doen me weinig. Maar wat een geweldig personage zet hij hier neer. De rust zelve aan de buitenkant, bijna onleesbaar en toch zo intimiderend. Vanbinnen een bom die elk moment kan ontploffen. En dat gebeurt ook een paar keer. De momenten waarop hij zich effectief moet verdedigen als een beest dat in het nauw wordt gedreven, lijkt het alsof hij schrikt van zichzelf dat hij tot zoiets in staat is. Zijn blik verandert dan helemaal, wat bewijst dat hij meer kan dan in de verte kijken.

Drive heeft een memorabele beginscène en een knallende soundtrack. “Nightcall” trekt je mee in de sfeer van de film. Voor mij hadden er gerust nog een paar van die scènes mogen inzitten. Dan komen we bij het verhaal waarin onze chauffeur Irene leert kennen en al snel wordt toegelaten in haar leven en dat van haar zoontje. Dit stuk vond ik persoonlijk minder maar is nodig om zijn menselijke kant te tonen en de rest van het verhaal te kunnen plaatsen. Carey Mulligan als gangsterliefje vond ik niet de beste keuze. De lichaamstaal tussen haar en Gosling toont dat er meer aan de hand is maar ik zag er geen koppeltje in, leken meer ‘soulmates’ van elkaar.

Wanneer hij besluit haar te beschermen, wordt het spannend. Spannend op een manier dat je krampjes krijgt in de buik en dat is leuk. Drive verrast niet alleen op visueel vlak, er zitten ook een aantal bikkelharde actiescènes tussen. Het geweld verrast je alsof je ontwaakt uit een roes, zoals in de liftscène. Vond dat heel knap gedaan. Bij een aantal shots lijkt de tijd even stil te staan. Wat voor sommigen traag of langdradig kan overkomen, hielp mij juist om de aandacht vast te houden.

Een goed slot ook. Krachtig en niet te uitgeweid.

Refn’s stijl als regisseur leek me op voorhand al niet echt iets voor mij en deze film heeft eigenlijk al mijn vooroordelen over hem bevestigd. Het flinterdunne verhaaltje neemt zichzelf veel te serieus en eigenlijk alleen een kapstok voor wat verschrikkelijk onsubtiele symboliek (die maskers… al is het shot dat je Gosling met z’n masker op door een mozaïekruit naar Ron Perlman ziet kijken wel fenomenaal), dus de film leunt, zoals ik eigenlijk wel verwachtte, geheel op het audiovisuele aspect. De soundtrack vond ik vrij drakerig, maar visueel is het inderdaad best mooi. Al vond ik het bloed wel érg nep, wat de impact van de geweldsuitbarstingen wat teniet doet. Vooral vanwege de uitstekende cast en de look van de film kom ik uit op op een kleine drie sterren. Slecht is het allemaal namelijk zeker niet, maar het meesterwerk wat velen hier in zien is mij ontgaan.

Zwaar overgewaardeerde film wat mij betreft! Als basis lijkt men wel de mooie shots te hebben gepakt. En daarbij had men waarschijnlijk een regel bedacht "elk shot moet minimaal 5 seconden in beeld". Resultaat: een ontzettend trage film met veel lang, stille shots die pas na 1 uur echt op gang komt.

Het acteerwerk is dik in orde, maar het trage tempo deed 'm voor mij echt de das om.

Vond 'm niet ontzettend slecht, maar ook echt niet de topper die ik verwacht had.

Deze film afgelopen avond herzien en wel als openluchtvoorstelling in Arthouse Lux in Nijmegen. Hoewel de beelden op het grote scherm niet goed tot zijn recht kwamen blijft het gewoon een uitstekende film. Het filmpubliek op het terras dacht er enigszins anders over. Sommigen schrokken zich bij sommige actiescènes de lazarus. Maar ja, Drive is nu ook niet bepaald een arthouse film. Liefhebbers daarvan houden toch meer van drama met niet al te veel geweld en zeker niet zoals getoond werd in Drive waarin het geweld plotseling verschijnt op momenten waarin je het niet verwacht. Voor mij is dat juist de sterke kant van deze film die behalve uitstekend acteerwerk van Ryan Gosling ook nog eens beschikt over een uitstekende soundtrack met als uitschieter de song Desire - Under Your Spell

Waardering: verhoogd naar 4.5*

De trailer doet inderdaad een andere soort film verwachten. En ook het begin van de film (met die auto-ontsnapping) doet het beste vermoeden. Niet dat het zo goed was als de achtervolging in de legendarische film Bullitt, dat nu ook weer niet.

En dan valt de film bijna stil en krijg je een drama en een liefdestafereel voorgeschoteld! Het is heel lang wachten voor er weer wat actie te beleven valt. Nu begrijp ik best dat het hiet om een heel andere soort film gaat, maar zoals gezegd hadden de trailer en het actie-volle begin van de film mij op het verkeerde been gezet. Het lijkt bijna alsof je twee verschillende films door elkaar bekijkt!

Verder is de film wel stijlvol gemaakt met een mooie kleurenfilter, en het geweld is soms erg hard. Ik ben nooit een fan geweest van de zoutloze Ryan Gosling, en ook in deze film weet hij me niet te overtuigen. De man lijkt over maar één gezichtsuitdrukking te beschikken. Ook de chemie met de weinig aantrekkelijke Carey Mulligan was een beetje zoek.

.

Sterke actiefilm die me aangenaam verbaasd heeft. Ik begrijp best dat Ryan Gosling een controversiële rol speelt. Voor mij vertolkt hij een steengoede rol als zachte introverte man met erg weinig mimiek. Binnenin daarentegen is hij een koele moordmachine. De geweldscènes zijn vrij expliciet en de hersenen vliegen in het rond. Soms gaat hij zelfs even over het randje (dode in de lift bijvoorbeeld) waarbij Gosling helemaal buiten zinnen is.

Drive is niet wat ik er aanvankelijk dacht, namelijk een blitse achtervolgingsfilm, daarvoor zijn de achtervolgingen te beperkt. Het is eerder een wraakfilm binnen het misdaadmilieu. De cinematografie en sfeerbelichting zit steengoed, dat coole schorpioenjasje is zo eighties, geweldig! Fijne passende muziek ook. Geen wow-verhaal, weinig echt memorabele dingen gezien en ik vrees zelfs dat ik hem na een paar maanden deels vergeten zal zijn. Desalniettemin op het moment zelf best tot de conclusie gekomen dat hij nét het gemiddelde overstijgt. De slinger helt vervolgens net over naar een nipte 4,0*.

Ijzersterk begin van de film om even later wat gas terug te nemen, maar ergens halverwege des te harder terug toe te slaan. De sfeer wordt steeds grimmiger, mede dankzij de "muziek" die dit extra bewerkstelligt. Alle remmen gaan los, nét niet over de grens en nooit "cheap". Het einde is daar een duidelijk en uitstekend voorbeeld van. En al die tijd blijft Gosling een bijzonder goede vertolking neerzetten. Straffe film die de 4* meer dan waard is!

Onze discussie begon met deze quote van jou en wellicht kon ik het niet waarderen dat je zegt in je allereerste quote dat je niet snapt waarom zovelen wild worden van deze film en je comment over de herhalende shots daar bovenop. De rest is actie en reactie. Het is je vergeven bij deze. En ja laten we het gezellig houden.

Ik lees louter jubelende recensies en de reacties van de movievreters zijn ook niet mis. Maar ik ben er nog niet helemaal uit. Ik zie dat het heel goed is geregisseerd en geacteerd, maar het raakt me niet. Een auto is voor mij een handig vervoermiddel, meer niet. Zou dat het zijn? Misschien dat ik deze film nog eens ga bekijken, voorlopig 3 sterren.

Een halfje omhoog.

Herzieningen brengen meerdere elementen met zich mee: het verhaal kan in alle rust nog eens worden herleefd, de sfeer dankzij de muziek en beelden komen nog beter tot uiting en tot slot het grote geheel. Wat een schitterend plaatje heeft Refn weten neer te zetten met deze film.

Zoals ik al aangaf draagt de muziek aan de creatie van de sfeer bij. Niet voor niks kreeg Drive een Oscar nominatie voor de ‘score’. Mijn inziens had die verzilverd mogen worden, wat een lekkere vibe om haast bij weg te dromen.

De muziek in samenspraak met de beelden maakt de film af. Uiteraard zijn er de bekende shots van LA, maar ook zijn er nogal wat scènes die in het oog springen. Hoogtepunt hiervan is de scène in de lift. Schitterend hoe de tijd genomen worden voor de stap die Gosling neemt, door eerst Mulligen een duwtje naar achter te geven en haar innig te zoenen. Een soort last goodbye. Wat hierop volgt is een uitbarsting van geweld zoals we die van Refn kennen.

Uiteraard mag het sterke spel van de cast ook niet onbesproken blijven, met Gosling voorop.

Ben benieuwd wat Refn nog meer in huis heeft als regisseur, na de in mijn ogen alle 3 sterke werken Bronson, Only God Forgives en Drive.