Drive (2011)

Ik vind Drive toch het best, is wat meer uitgewerkt. Maar het hangt er ook vanaf in welke stemming ik ben.

Feiten? Je moet ervoor in objectivisme geloven en dan heb jij dus die waarheid in pacht. Handig.

In mijn optiek zijn heel veel films heel multi-interpretabel. Vooral is het zo dat de ene persoon aan een bepaald aspect meer waarde kan hechten dan een ander.

Jij zegt bijvoorbeeld 'verrassende wendingen'. Dat is toch subjectief. Ik ben nergens verrast in deze film door een (sub)plot. Ik heb geen thematiek ontwaard in de hoofdlijnen, noch onderliggende (juist nog subjectievere) lagen, die mij heel vreemd of origineel voorkwamen. Het is niet alledaags en gangbaar, maar ook weer niet nieuw of zodanig uitgevoerd dat ik het verrassend kan noemen. Refn neemt wel fijn frisse, minder voorkomende, uitgangspunten voor een film als dit (nog meer in Neon Demon m.i.) en Only God Forgives. Zoiets is voor mij al bijna een must om een film de moeite waard te vinden. Misschien dat ik daarom wat minder verrast ben.

Maar goed, de waarheid in pacht hebben, geloof ik niet in, doe ik niet aan. Elk z'n eigen beleving en misschien dat iemand precies aansluit op de intenties van een regisseur, daar kan die persoon zich dan goed over voelen. Persoonlijk gun ik ieder zijn eigen insteek en beleving, of die dat nou als feitelijk objectief ziet of de subjectievere maat hanteert. Elk z'n eigen.

Cinematografisch en sferisch levert Nicholas Winding Refn echt een weergaloze prestatie met Drive. Prachtige beelden van (nachtelijk) L.A. worden vergezeld door een passende soundtrack en een sterke score van Cliff Martinez (Refn’s vaste componist).

Dat Drive audiovisueel zo volmaakt oogt (en misschien zelfs wel is), maakt dat ik Refn de simpliciteit van het plot vergeef. Immers, op narratief vlak heeft de film niet heel veel om het lijf (los van de dualiteit van Gosling's character), al verdient juist op die momenten een goede uitwerking complimenten.

Normaliter was ik misschien minder te spreken geweest over de klein gespeelde, bijna angstaanjagend bedaarde rol van Ryan Gosling. Maar hier klopt het; in een oase van muzikale pracht en visueel spektakel is de rust van Gosling’s personage precies op zijn plaats. Ook de non-verbale communicatie met Carey Mulligan doet net genoeg; ook wel eens fijn om zo’n relatie op een weinig expressieve wijze te zien opbloeien.

Al met al durf ik dit toch wel een klein meesterwerk te noemen van de Deense Refn. Zijn filmstijl heeft iets betoverends, en de man verheft het tot een kunst beeld en geluid naadloos in elkaar over te laten lopen. Drive is een genot voor het oog (en het oor).

4,5*

Dacht ik mooi de 4000ste stemmer te zijn, is tbouwh me net voor.

En ik had het niet eens door... MaartenTuinstra

Het is vijf jaar geleden dat deze parel uit kwam. Tijd om m'n stem maar eens naar de 5 sterren te brengen. Een mooi eerbetoon: "DRIVE" Tribute (Electric Youth -- The Best Thing) - YouTube

(lied is van Electric Youth, die ook A Real Hero maakten)

Die docu op de Cineart Blu-ray nu pas gezien, veel eerder moeten doen!

Jodorowsky : "Refn heeft me gered van de cinematografische depressie.."

Geweldige film, kan er weinig slechts over zeggen, enkel dat het een einde voorspelbaar is en het verhaal redelijk simplistisch is, maar voor de rest is deze film prachtig. Er wordt goed geacteerd, de soundtrack is heel goed, knap geschoten. Ja, echt een aanrader, komt in mijn top 10.

Je hebt hopelijk wel dat jubileum aangegrepen om de film nog eens te herzien, voor je je stem verhoogde?

Een film die ik kan blijven kijken. Drive, wat een meesterwerkje. Ryan Gosling blinkt uit in de rol van een rustig persoon met een donkere onderhuids monster. De rust die hij uit straalt in de gehele film versterkt dit effect alleen maar meer.

De beelden, wauw. De duistere en donkere sfeer die er zo nu en dan bij hangt, maakt dit helemaal af. Het verhaal is misschien iets te simpel te noemen, maar dit nadeel valt helemaal weg bij alle andere perfecte punten van deze film.

Goed, niet geweldig. De stoicijnse uitdrukking van Gosling is uhh.... uhhh... Wel, Gosling is voor mij nog geen Steve McQueen.

Helemaal mee eens, Steve McQueen kon zeldzaam cool en sterk over komen. Maar ik denk niet dat Steve McQueen deze film (nog) beter had kunnen maken. Sterker nog, ik denk dat een Steve McQueen-achtig karakter juist afbreuk had gedaan.

Spektakel met inhoud en diepgang, zo kun je deze prent van de Deen Winding Refn kort typeren. Hoogstaande cinematografie, uitgewerkte karakters, en spannende achtervolgingsscènes en een sobere Ryan Gosling met een minimum aan dialoog zorgden voor een Palm in Cannes en is een verademing ten op zichte van de hersenloze actiefilms die de laatste jaren aan de lopende band werden geproduceerd. Credits voor Gosling die meesterlijk gestalte geeft aan een ondoorgrondelijke eenzaat en antiheld. Jammer dat naar het einde toe de actie het haalt van de suspense, maar toch 3,5*

Wat is Gosling een knappe man

Wat of wie vond je het knapst dan?

A: de OST/muziek;

B: Ryan Gosling;

C: (de) Chevrolet Chevelle;

D: anders

B ofcourse

Je hebt een ton aan actiefilms waar behoorlijk wat geschreeuw en veel gevloek in voor komt, voorbeeld is 'Goodfellas (wel 1 van mijn favorieten hoor,dat wel) of de blockbuster Die hard, maar bij Drive opent zich een totaal andere dimensie aan spanning, wat hier zo krachtig en meteen duidelijk is dat deze film daarom juist weinig dialogen nodig heeft. Ryan Gosling... wat zet hij hier een personage neer zeg, toont weinig of eigenlijk helemaal geen emotie, staart zeer gefocust voor zich uit tijdens het rijden,met de bekende tandenstoker natuurlijk dat je er in word gezogen, al bij de openingsscène. De soundtrack, het camerawerk van vooral de shots van bovenaf, sterke rollen van zowel Ryan als Carey die de buurvrouw speelt zijn toch de hoogtepunten van de film, en dan zou je denken dat je van de muziek in een film daar minder aandacht voor hebt dan de beelden,maar hier lijkt het wel of de muziek de scène aanstuurt en het daarom nog mysterieuzer en mooier maakt. Drive is er echt wel 1 die je gaat onthouden, mij zeker wel.

Mooi gesproken! Ik begin zo langzamerhand een fan te worden van Cliff Martinez, welke componist zijn werk ik recent ook heb mogen beluisteren in de film The Neon Demon. Geweldige OST! Die film is tevens geregisseerd door Nicolas Films die allesbehalve cliché zijn, en daar houd ik van!

n00r jij hebt te kennen gegeven Gosling een lekker hapje te vinden. Wat vind je van Chris Pine in Hell or High Water. Is dat niet jongetje vs. echte man

Ik heb hier de soundtrack van, maar heb de film nog niet gezien. Ik heb 'm nog opgenomen van de week dus eerst maar even zien voordat ik hier verder lees....

Ze hebben beide wat ja ?

Tjonge, wat had ik hoge verwachtingen van deze film welke ik vaak in relatie tot Mulholland Dr heb horen noemen. Het zou een `mindfuck` zijn. Ik wachten op deze geniale wending...nee hoor, niets ervan.

Ik begrijp alle lof over deze film niet. Het is mij een raadsel. Nou ja, smaken verschillen nu eenmaal. Een ontzettend simpel verhaaltje, geen enkele originaliteit, compleet voorspelbaar. Ja, ik vond het prachtige fotografie en ik houd van zulk traag tempo. Muziek was niet mijn pakkie aan, maar soms was het wel toepasselijk. Als deze film een Palm in Cannes heeft gewonnen is het wel heel slecht gesteld met de filmindustrie.

Dit gezegd hebbende: afgezien van deze kritiek kon ik het als een gangsterfilm wel enigszins van genieten. Duurt gelukkig niet te lang. Al met al redelijk vermakelijk. Een alleraardigst simpel filmpje.

Vreemd, in alle 3233 berichten onder deze film ben ik het woord mindfuck alleen in jouw bericht tegengekomen. Ik zou Drive ook totaal niet zo beschrijven en al helemaal niet vergelijken met Mulholland Drive.

Misschien in de war met The Neon Demon? Ook niet echt een mindfuck, maar die is wel eens vergeleken met Mulholland Drive geloof ik.

erniesam, wie heeft jou verteld dat Drive op Mulholland Dr. zou lijken?

Twee totaal verschillende films inderdaad. Enige overeenkomst is "Drive" in de titel, maar daar houd het ook gelijk op

En Los Angeles natuurlijk.

Klopt inderdaad Cikx.

En toch is de "ontwakingsscene" in Mulholland Dr van eenzelfde kaliber als de "ontmaskeringsscene" in Drive. En nee, Nicholas Winding Refn vertelt geen onzin als hij beweert dat de houtjesbijtende hoofdpersoon in een psychose verkeert. Maar ja, het vergt wel een diepgravend onderzoek in de cinematografische taal, heel veel geduld en bovenal een meer dan gemiddeld nieuwsgierige geest om een en ander scherp in 't vizier te krijgen.

Je ziet 't "breinbrekende" pas als je 't doorhebt. Drie van de vier maskers in de caravan schieten een diep gat in 't verhaal dat de naamloze hoofdpersoon "de kijker" voorspiegelt.