Drive (2011)

Enorm naar uitgekeken met torenhoge verwachtingen, altijd fijn als je onredelijke hoge verwachtingen toch overtroffen worden.


Waar te beginnen. Zoveel moois weer en wat Refn hier laat zien is werkelijk briljant. Het begint al bij het begin, met de prachtige credits en een zeer indrukwekkend open segment. Refn zet de toon en geeft alvast de garantie af dat het zowel qua stilering als vertelling quite a ride gaat worden. De cast is enorm sterk. Gosling is briljant als stoïcijns en ondoorgrondelijke protagonist. Gosling wordt zeer goed ondersteunt door karakteristieke acteurs als Brooks, Cranston, Isaac en natuurlijk Perlman. Mulligan ook meer dan prima en de chemistry met Gosling is aanwezig en als slagroom op de taart komt de ubersexy bombshell van Hollywood ook nog voorbij; Christina Hendricks. Dan krijgt porn starlet Andy San Dimas ook nog een klein rolletje. Held.


Cinematografisch staat het als een huis en Refn laat echt werkelijk mooie dingen zien. Niets zo mystiek als een stad by night en net als Mann weet Refn hier perfect gebruik van maken. Wat Refn met Drive laat zien daar kan Mann alleen maar van dromen. Terwijl Mann ook gewoon één van de beste hedendaagse regisseurs is maar Refn is toch wel van exceptionele klasse. Cameravoering is betoverend en creëert een onderhuidse intensiteit, veel closeups, veel mooie shots, sterke kadreringen en Refn weet hiermee een overheerlijke surreële sfeer neer te zetten. Kleurgebruik is ook subliem. Ook op gebied van muziek maakt hij alleen maar juiste keuzes. Moderne muziek afgewisseld met ambient, keuzes en de combinatie die de magistrale sfeer alleen maar versterken. Op zo'n sublieme wijze heeft Refn muziek niet gebruikt, kan me niet herinneren dat er één regisseur is die muziek zo essentieel voor de sfeer heeft weten te maken.



Refn weet meerdere genres perfect samen te smelten tot één geheel. Heist, carsploitation, neo-noir, Drive heeft het allemaal. Ook op gebied van geweld is dit weer typisch Refn. Enorm ingetogen en innemend maar Refn weet op dit gebied toch op momenten te excelleren en wist bij mij meerdere malen een what the fuck? moment aan de oppervlakte te brengen. De headshot bij Hendricks is hier het beste voorbeeld van , indruk-fucking-wekkend . Op gebied van geweld nooit zoiets excessiefs gezien, ook al is het grafisch maar een fractie in beeld. Dit soort vondsten weet ie daarna nog een paar keer enorm verrassend te brengen, ook al heeft ie de toon met Hendricks gezet. Dik anderhalf uur genieten van deze symfonische poëzie van beeld en geluid, zo overdonderend dat het zijn gelijke niet kent. Ook een knap staaltje sound direction. Op narratief gebied gewoon een lekkere vlotte film, een romance die goed werkt en een payoff die dus gerechtvaardigd is. Alles klopt gewoon.


Gestileerd tot op het bot, cinematografische perfectie en met een cast die spot on is. Gosling bewijst maar weer waarom hij op dit moment één van de beste hedendaagse acteurs is. Mann heeft dan eindelijk een geduchte concurrent die qua stijl zeer vergelijkbaar is. Flabbergasted, totally blown away. Mulholland Dr. is niet langer mijn favoriete film, na 9 jaar van de plaats af waarvan ik dacht dat ze nooit zou geraken. Zo goed is deze Drive. Ik ga maar stoppen, totaal overdonderd door deze adrenaline rush en woorden schieten toch tekort. Film en kunst hebben nooit zo dichtbij elkaar gelegen. Zondag al een herziening .

Goed dat zo veel mensen deze film zo hoog waarderen. Kijk ik er alleen meer naar uit

Kan hier wel een hele uitgebreide review gaan schrijven, met allerlei dure woorden, maar dat laat ik liever aan Naomi Watts toe, die dat wat beter kan formuleren

Heb hier in ieder geval enorm van genoten. Ik had er totaal geen verwachten bij, mijn vriend keek ik hier erg naar uit, maar mij leek het in eerste instantie niet veel. Enige wat me overgehaald heeft om mee te gaan was Gosling, die bij mij voornamelijk bekend is door The Notebook. Maar wat ben ik blij dat ik mee ben gegaan! Echt de verrassing van dit jaar voor mij, wat een film

Begin was al gelijk heel sterk, en daarbij viel ook de muziek gelijk op, gaf meteen een bepaalde sfeer (in positieve zin) aan de film. Deed me met vlagen aan de jaren 80 denken, en dat doet het altijd goed bij mij. Ryan Gosling zette een fenomenale rol neer als de 'driver'. Heb hem nog nooit zo sterk zien acteren, en hij wist mij, met zijn rol, gelijk helemaal mee te trekken in de film. Daarbij word de cast ook nog eens ondersteund door Mulligan. Fijne vrouw, en ook erg lieve rol als Irene. De chemistry tussen hun was gewoon ongelooflijk goed voelbaar, niet vaak gehad in een film. De glimlachen naar elkaar zeiden meer dan duizend worden. Mijn sympatie was dus al snel gewekt, en leefde helemaal mee met hun gevoelens voor elkaar en de situatie waarin ze terecht kwamen. De romance vond ik dus wel één van de sterkste dingen in de film. Maar ook de rest van het verhaal vond ik goed, met vlagen erg spannend (ook weer door de goede muziek keuze en het sfeertje)

Gore kwam erg verrassend aan en shockeerde een aantal keren flink. Maar dat maakt deze film juist zo intrigerend. De balans tussen bruutheid en liefde was perfect. Dat gemixt met de muziek en juiste sfeer maakte dit toch een waanzinnige filmervaring en dat terwijl ik dit soort films normaal niet te pruimen vind. Refn heeft dus toch iets goed gedaan, want het is ontzettend knap om zo'n soort film boeiend te maken voor een mainstream kijker zoals ikzelf.

Gosling verdiend naar mijn mening echt enorm veel lof voor zijn rol in Drive. Hij acteert echt boven niveau en weet een bepaalde mysterieusheid te behouden wat heel goed werkt in deze film. Geweldig!

Ik was en ben nog steeds blown away door Drive. Film zit al de hele dag in mijn hoofd, en ik kijk er dan ook enorm naar uit om hem morgen nog een keer te zien. Wachten tot November duurt gewoon te lang!

Tof als een film je zo kan verrassen!

5*

Mooie recensies Naomi & Rianneke, de verwachtingen worden alleen maar hoger.

Mooie recensie Naomi Watts, zo wordt een mens nieuwsgierig natuurlijk. Films met 'Drive' in zijn sowieso je ding wel...

Dank je GuyB en Filmpje1. Ik zei het tegen mijn vriendin ook nog, misschien moet ik voortaan maar films gaan kijken met Drive in de working title .

Klopt, zat vrijdag gezellig bij jou in de zaal .

Over een uurtje of 4 kan ik 'm eindelijk gaan zien! Het is hier (New York) nu half 7 en hij draait om 8 PM en 10.30 PM maar omdat ik geen zin heb om er helemaal gehaasd in te gaan, maar de late film. Heb een uitgebreide preview gezien voorafgaande de film 'Fright Night' en dat wist mijn nieuwsgierigheid te wekken. Zeker na de enthousiasmerende berichten van Rianneke @ Twitter en de recensie van Naomi Watts hier.

Tel de uren, de minuten..

Amazed. My heart was beating faster and slower at the same time.

Ik had al van Rianneke gehoord hoe goed deze film was en toevallig stond deze vanavond op het programma. Na het zien van een preview was mijn interesse sowieso gewekt.

Vanaf de eerste minuut tot de laatste was ik geintrigeerd. Ryan is een geweldig acteur, en samen met de perfecte en uitlokkende manier van filmen, de geweldige soundtrack en de sterke cast kon dit niet meer fout gaan. Het kleurgebruik, de stijl, werkelijk adembenemend.

De film neemt de tijd om zichzelf te introduceren, hoewel het toch mysterieus blijft. Over de 'driver' wordt niet veel bekend gemaakt, en toch leef je met hem mee en voel je binding met hem. Ook met Irene, een lief, kwetsbaar vrouwtje. Teer en breekbaar en ogenschijnlijk de ideale love interest voor Gosling. Fijne chemie.

Grote plus is dat er duidelijk een romance is, zonder dat je als kijker verveeld wordt met ellenlange dialogen, saaie liefdesverhalen en overmatige cliches. Niets van dit. Je beleeft het, je ervaart het, je voelt het. Eindelijk iemand die het gesnapt heeft, het hoeft niet door middel van woorden. De beelden zuigen je in het verhaal. Magnetisch, bijna.

Ik zat naast een knap Amerikaans meisje, een soort Nina Dobrev lookalike, en meer dan eens klampten we elkaar vast als het spannend werd. Een vreemd meisje die 'schuilde' bij mij en ik bij haar. Een heerlijk gevoel an saamhorigheid en sfeer heerste er in de zaal.

Enkele scenes kwamen ontzettend bij me binnen. Neem bijvoorbeeld een van de eerste momenten dat de twee buren samen met het kleine jochie gaan touren. De muziek bij die scene liet me met kippevel en gestokte adem zitten.

Ook de scene van de mooie redhead, wiens rol best wat uitgebreider had mogen zijn, kwam enorm binnen. De motelkamerscene was dan ook rete spannend, je wist dat er iets zou gebeuren maar het kwam als een schock. Heerlijk dat gevoel.

Ik kan begrijpen dat sommige mensen deze film absoluut niet kunnen waarderen. Zoals mijn vriendin, die na een kwartier al hevig zuchtend in haar stoel zat en liet vallen dat ze hem wel erg traag en saai vond. Aan het einde van de film zei ze dat het verhaal weinig om het lijf had, dat ze vond dat de actie in de laatste 10 minuten was gestopt, en dat het een overmaat aan ketchup was.

Nee, er gebeurde inderdaad niet erg veel in de eerste helft, maar moet dat dan? Nee, juist niet. Had veel drukte, chaos en dialogen in de film gestopt en de hele magie zou verdwenen zijn. Dat zou toch zonde zijn van zo'n simpel, doch perfect uitgewerkt verhaal? Er is toch juist een goede balans tussen actie, spanning, romantiek en enkele rustmomenten?

Ik ben verrast en moet nog steeds denken aan het mysterieuze en vreemde personage van Gosling. Ik zie zijn glimlach voor me, zijn zachte, tedere kant als hij met het kleine jochie bezig was, afgewisseld met een uitzonderlijke donkere kant die menig kijker af en toe de stuipen op het lijf kon jagen. Toch bleef je van hem houden, wat hij ook deed.

Een van de laatste scenes, in de auto, zorgde er ook voor dat ik ademloos zat te kijken en bijna zat te bidden dat wat ik in mijn hoofd had ook uit zou komen. Gelukkig kon ik uiteindelijk weer ademen, vol tevredenheid en voldoening.

Bevredigende, verbluffende en verbazingwekkende film die tot in de puntjes verzorgt is, met een geweldig oog voor detail.

Lang geleden dat ik een film heb gezien die zo'n lust voor het oog en het oor is. Gevoelsmatig zou dit voor mij wel eens DE film van 2011 kunnen zijn.

Ryan rocks. Geef die man een oscar. Of twee.

Herzien. Blijft gemakkelijk als een huis staan. De muziek blijft van onschatbare waarde en naast de cinematografie en kleurengebruik een enorme sfeerbuilder. Wat een briljante tracks zijn Nightcall, Under Your Spell, A Real Hero, Oh My Love en Tick of the Clock toch . Gestileerd tot het bot en Drive wordt zelfs beter als je al weet wat je krijgt. Ruim anderhalf uur genieten en Gosling is intrigerend en zet met enorm veel succes een personage neer die de kijker laat balanceren tussen attraction en repulsion. Hoe klein het rolletje van Hendricks ook is, ze zorgt toch weer met gemak voor een hoogtepunt (no pun intended). Ondanks Gosling's meesterlijke performance en de meer dan capabele supporting cast is blijven de grootste genieën achter Drive toch Refn, Sigel en Martinez. Credits (= font) blijven ook werkelijk briljant, enorme sfeerbuilder ook, echt ongekend hie hoog de waarde van de credits is in Drive. Heerlijk ook hoe Drive enorm neigt naar een seventies/eighties sfeer terwijl de setting gewoon het heden is. Erg sterk. Mijn enthousiasme blijft onveranderd. Een klassieker in wording, deze Refn behoort tot de allergrootsten. Visuele poëzie.

Mee eens.

Great minds think a like . Maakt ie overigens nog kans op een extra halfje bij jou Prudh (bij herziening uiteraard)? Drive zou niet misstaan in je 5* lijst.

Maakt eigenlijk wel kans op 5* inderdaad... (Al is mijn lijst wel aan een update'je toe). Ben ook nog steeds diep onder de indruk en ik kan niet wachten om Drive weer te zien. Gebeurt me behoorlijk zelden dat ik zo gepakt word door een film. Vond Refn altijd wel goed, maar de uitwerking van Drive is zo sterk. De sfeer en opbouw, de personages... Het is verschrikkelijk uitgekauwd, thematisch, maar het voelt zo verschrikkelijk vers en eigen. Meeslepende cinema. Miami Vice Refn-style. De kleur roze in de titel alleen al, eigenlijk kitsch maar toch cool. Zo balanceert de hele film eigenlijk richting pure cool. En de muziek inderdaad, wow mama.

Eens. Erg bizar hoe groo tde impact van de film is en hoe lang ie in je hoofd blijft spoken. Zeer zeldzaam bij een film, alleen bij Mulholland Dr. ooit gehad. Qua narratief uitgekauwd inderdaad maar de uitvoering is top notch. Voor de rest sla je de spijker helemaal op zijn kop in je post. Die pink font is echt briljant. Die opening, met Nightcall van Kavinsky & Lovefoxxx
 knallend uit de speakers, de visuele pracht en praal en dan die pink font credits. Het gevoel dat je dan overmand is onbeschrijflijk.

Nu maar wachten tot het weer november is.

Was toch erg blij dat Gosling me nog steeds erg raakte bij de herziening. Was even bang dat de impact minder zou zijn, maar dat was totaal niet het geval. Ik werd er gelijk vanaf het begin weer helemaal ingezogen met name door de geniale openingsscene en de passende muziek. Muziek wat ik al de hele dag op heb staan en wat ik gewoon niet zat word.

Leuk ook dat je nu weer stilstaat bij andere dingen dan bij de eerste kijkbeurt. Zo realiseerde ik me nu hoe diep hun liefde eigenlijk was. Irene kwam tenslotte nog kijken of dat hij (op het eind) echt weg was, en dat na de schokkende scene in de lift. Dat weerhield haar er dus niet van om toch voor hem te kiezen. Mooi om te zien. Wat ik nu opnoem is dan maar een klein dingetje, er valt echt nog meer te ontdekken aan de film.

Film zit al sinds vrijdagavond nonstop in mijn hoofd en dat is toch wel bijzonder!

Nou, dit belooft wat voor het PAC festival op 16 oktober. Wel jammer dat ze weer een film kiezen die hier dan al weer een boel stemmen heeft vergaard tegen die tijd.

Ben benieuwd wat je er van gaat vinden Robert!

Kavinsky & Lovefoxxx - Nightcall

Ja maar, dat is toch een vreselijk nummer (beetje Kraftwerk, maar dan nog kutter)? Ben benieuwd hoe dit meerwaarde kan hebben.

Ik dacht dat ik niet enthousiaster kon worden, maar Naomi Watts krijgt het voor elkaar. Over het algemeen kan ik mij zeer vaak vinden in zijn waardering voor films. De andere positieve stemmen klinken ook erg goed in de oren.

Vraagje - niet dat het iets verandert aan mijn enthousiasme - maar hoe is miss Mulligan? Mag ze weer een beetje schitteren of is het daar de rol niet naar?

Bedankt lykathea voor het compliment, en insgelijks trouwens .

Mulligan is prima. Qua performance niet indrukwekkend, wel zeer solide (krijgt ook niet de ruimte om echt te schitteren) maar speelt de love interest en schittert daarin wel. Qua presence schittert ze wel. Ik verwacht dat je hier ook wel erg veel mee kan.

En Inland, ga je mond spoelen .

Komt landelijk pas op 3 november uit, dus de menigte zul je dan nog steeds af zijn (tenzij er nog meer speciale voorpremierés opduiken in de tussentijd).

Refn maakt kitsch een film lang stylish (en cool). Een soort Miami Vice van Mann, maar dan wel goed. Daarnaast is dit eigenlijk gewoon best wel heel erg een topnummer, los daarvan

Die poster zegt eigenlijk ook wel genoeg. Dit had zo gemakkelijk een nieuwe Fast + Furious rip off kunnen worden, maar actie is verschrikkelijk ondergeschikt aan sfeer. Hollywood was nog nooit zo arthouse, of misschien wel andersom.

Meh, fuck it. Hopla.

.

Monday Morning Review

Spot on. Iets met een spijker en kop. Weten ook nog Nightcall op waarde te schatten

Mooie review inderdaad. Leuk dat je dan ook weer andere dingen gaat inzien, zoals Irene's interesse voor 'gevaarlijke mannen' en de verschillende gedachtens achter de muziek.

"Bernie is the evil king in a fairy tale and Driver the knight in shining armor, who has protected the princess from his clutches."

Inderdaad. Met de titel van de review slaan ze vooral de spijker op de kop dat bij elke keer dat je de film kijkt het een totaal unieke ervaring is. Deze kan je blijven kijken denk ik . Een film die ook echt alles heeft.

Speelt in de BNP fortis days in België, 4 dagen aan 4 euro(tot deze zaterdag).. Ga zeker eens kijken, en wsl ook naar Contagion in hetzelfde programma..

Zeker interessant! Meer info: Filmdays