Drive (2011)

Een bijzonder duistere film. Ook wanneer het dag is, blijft de onheilspellende sfeer aanhouden. Het misdaadverhaal is spannend, maar lijkt bijna bijzaak in dit portret van een dolende man, die vanuit goede bedoelingen verwikkeld raakt in een web van misdaad en verraad. Bovenal is de sfeer me bij gebleven en de fantastische beelden.

De onderwereld is net zo bevolkt als de nachtelijke straten van LA, waarin de karakters net zo divers zijn als de stad zelf. De setting in verschillende restaurants, een garage en een stripclub is al net zo veelzijdig. De film toont de stad in al haar diversiteit, hoewel de zonnige kant van LA enkel tot uiting komt in een broeierige manier, niet de gezellige Hollywood kant die we normaal zien. De rafelranden van LA worden prachtig in beeld gebracht. Tel daarbij op het contrastrijke kleurenpalet en de duistere synthpop en je hebt een film waarin een unieke sfeer wordt neergezet.

Hef lome tempo van de film deed me af en toe denken aan films als Two Lane Blacktop, Taxi Driver en No Country for old men, een paar favorieten van me. Maar ondanks de trage vertelling zijn de achtervolgingen zinderend, en de plotse geweldsuitspattingen soms ronduit schokkend. Dat de hoofdpersoon tot het eind weet te verassen in zijn daden draagt sterk bij aan de onderhuidse spanning.

Ik houd van films die binnen twee uur passen. Het is een prestatie om in die korte tijd een unieke wereld te creëeren en Drive slaagt daarin met vlag en wimpel. Een bijzondere ervaring.

4,5*

Halfje erbij in de herziening. Drive is echt uniek. Dat is na de de openingsscène eigenlijk al wel duidelijk. Een van de betere die er is. Gosling is fantastisch als zwijgzame stuntrijder in deze verder superefficiënte film. De speelduur is perfect en de focus ligt steeds precies waar die moet zijn. Weinig bijpersonages en figuranten. Wel een sterkte Perlman, Isaac en Mulligan. IJzersterke regie van Refn. Zelfs LA ziet er tof uit in deze cinematografie.

En hoe goed blijft die soundtrack?!!

4,5*

Tot het geweld losbarst een erg sterke sfeer met veel spanning en stijl en een ijzersterke Gosling, al stelt die me eigenlijk nooit teleur. Als het geweld eenmaal losbarst werkt dat voor mij een beetje als een ventiel dat open gaat en loopt de spanning er uit. Gosling blijft imponerend maar de film minder.

”You know the story about the scorpion and the frog? ...”

Cinematografisch en sferisch levert Nicholas Winding Refn echt een weergaloze prestatie met Drive. Prachtige beelden van (nachtelijk) L.A. worden vergezeld door een passende soundtrack en een sterke score van Cliff Martinez (Refn’s vaste componist).

Dat Drive audiovisueel zo volmaakt oogt, maakt dat ik Refn de simpliciteit van het plot vergeef. Immers, op narratief vlak heeft de film niet heel veel om het lijf (los van de dualiteit van Gosling’s character), al verdient juist op die momenten een goede uitwerking complimenten.

Weergaloos!

Drive is echt een unieke film in het genre. Gosling speelt ijzersterk de stille stuntrijder in Hollywood.

De liefde tussen Driver en Irene wordt op zn realistische manier weer gebracht, niet geforceerd, maar heel natuurlijk.

Het trage tempo wat kan overgaat in zeer expliciete geweldsuitbarsting, acteerprestaties ( Ook van het jochie!! ), de muziekkeuze, kleurgebruik, de aanhoudende spanning is helemaal top. Het donkere Los Angeles ziet er heel tof uit.

Fantastische film

Na de geweldige berichtgeving van CorvisChristi, Vidi Well, Kondoro en Schram101 gelezen te hebben ga ik omhoog in mijn waardering. Drive is een, ik zeg het nogmaals, unieke en weergaloze film in het genre.

9 ( was 8 )

Wat a-typische film waarin vele momenten nogal in een soort van slow-motion en stilzwijgen worden weergegeven. Dit wordt dan wel afgewisseld met sterke actie-momenten en soms flink bloedige scenes. Vrij goed verhaal met een uitstekende vertolking door Ryan Gosling die de hele film duidelijk draagt. Geef je zo'n rol aan Jason Statham dan krijg je een compleet andere film overigens, maar niet minder goed op voorhand. De film kent wel wat vreemde, onrealistische en vage momenten (zoals de lift scene met die gangster die erop uitgestuurd was), maar al met al toch een sterke film die mijn verwachtingen iets overtroffen. De soundtrack vind ik persoonlijk nogal soft en de tekst vrij irritant maar dat is een detail. krappe 4 *

De eerste helft van deze film, is echt fantastisch.

Met een fijne sfeervolle vibe.

Maar de film, na de eerste helft, valt hij uiteen in buitensporig bruut geweld, wat je niet ziet aankomen in deze film, en dit past ook totaal niet, in deze film.

Als de aktie gewoon, clean met mooie gevechten was geweest had hij zijn kracht blijven houden.

Wat een teleurstelling, was de tweede passage.

Het had zo mooi kunnen zijn.

De film muziek, was erg goed.

Deze film is best goed.

Maar had een parel kunnen wezen.

Wanneer hij niet was doorgeslagen,omdat het deze film niet past.

Alle elementen zijn wel aanwezig waarbij de scene in de lift me het meest bijstaat.

Sterk acteerwerk van Gosling, bij vlagen cinematografisch (erg) mooi.
Mooie vergelijking wordt hier ook gemaakt met een reddende engel die geen moment twijfelt actie te ondernemen na foute keuzes van anderen.

Prima film, eigenlijk weinig aan toe te voegen tov de andere reviews. Ik vind 'm iets te hoog gewaardeerd, maar dat heeft vooral met smaak/voorkeur te maken.

Het is een film waarin de dialogen kort zijn: weinig tekst en veel blikken en wat langere scenes waarin niets gezegd wordt. Dat geeft een apart sfeertje waar vaker aan gerefereerd wordt. Het geweld in deel 2 is hard en expliciet. Voor mij iets té expliciet. Ik houdt wel van een Tarantino achtige filmstijl, maar hier wordt het soms onsmakelijk. De soundtrack is uitstekend, camerawerk is ook ver bovengemiddeld. Er wordt goed en overtuigd geacteerd door de volledige cast. Gewoon een degelijke film die niet de standaard clichés opzoekt.

De kritische noten: Ik had iets meer verwacht van de achtervolg / auto scenes. De motivatie van de hoofdpersoon en sommige andere rollen voor hun handelen was voor mij niet altijd helder wat jammer was. Ook de 'wow factor' ontbrak voor mij wat. Tot slot is het verhaal en het plot wat simpel en weinig verrassend. Maar zoals gezegd: een prima film en een aanrader als je van het genre houdt. 3 - 3,5 sterren.

Ik vond de herziening vooral rond hetzelfde resultaat zitten. Refn vind ik ook totaal geen fijne regisseur. Arrogant, verwaand mannetje dat door bijna iedereen de hemel in wordt geprezen (in sommige gevallen terecht). Drive is tot mijn grootste irritatie een best degelijke film, die het vooral moet hebben van de opbouw. De stilte voor een geweldsexplosie is altijd op een bepaalde manier intrigerend en de film ziet er scherp uit. Het is ook één van de weinige thrillerfilms waarin ik het romantiekaspect bij lange na niet storend of in de weg vond zitten. Gosling doet het degelijk, bijrollen van Isaac en Mulligan zijn zeer behoorlijk en de tweede helft loopt lekker. Toch heb ik het idee dat de wereld die Refn hoopte neer te zetten er niet helemaal uitkomt, want je hebt het idee alsof er visueel veel meer uitgehaald had kunnen worden. De finale vond ik halfbakken en wanneer de film opeens lekker gewelddadig uit de hoek komt kapt Refn weer af om te beginnen aan karakterontwikkeling. Het mag duidelijk zijn dat Drive geen pure actiefilm is, maar wat het dan wel is is nooit echt geweldig of uitzonderlijk te noemen. Het is naar mijn persoonlijke opinie vooral een leuke film van een onelegante regisseur.

Goed verhaal met een excellente Ryan Gosling als de chauffeur. De toon van de film beviel me heel erg. Goeie muziekkeuze die deels teruggrijpt op de jaren ‘80 en verder minimalistisch nineties aandoet. Op de achterkant van mijn dvd staat een quote waarin gerefereerd wordt aan Michael Mann en aan diens stijl doet deze film inderdaad wel wat denken. De muziek, de snelle auto’s, het misdaadsfeertje … Het einde was niet helemaal happy maar dat had ik hier ook niet verwacht.

Na ruim 10 jaar nog eens (voor de derde keer nu) gezien en ik vind het eigenlijk wel leuk om vast te stellen dat mijn gevoel van de eerste 2 keer na al die tijd hetzelfde blijft.

Sterke film, de eerste helft zelfs van absoluut topniveau, maar naar het einde toe tot de vaststelling komen dat het verhaal voor mij persoonlijk net iets te simpel is om van een absoluut meesterwerk te spreken. Audiovisuele klasse natuurlijk, maar ook daar vind ik het vooral vakwerk dan dat ik echt compleet van mijn sokken word geblazen.

Gosling en Mulligan vind ik nog steeds geweldig, en een paar scènes zijn ondertussen haast iconisch geworden, maar hoger dan 4* kom ik ook nu niet uit. In tijden waarin veel grote films erg lang uitvallen voelt het wel haast verfrissend om binnen de 100 minuten de aftiteling over het beeld te zien rollen.

Herzien en vind het de tweede keer nog minder, het is een stijlvolle film maar verder een lege huls. Style over substance.

Na afloop van de film ging ik slapen en toek kreeg ik het bezoek van de geest van de filmgeschiedenis. Die verstoorde mijn nachtrust met de vraag : had je die film al niet eerder gezien onder een andere titel ? De morgenstond heeft niet alleen goud in de mond maar af en toe ook een antwoord. Inderdaad, Drive leek op een remake van Thief. Dezelfde thema's (noodlot, drang naar huiselijk leven, geen tweede kans) in een misdaad milieu met erecodes (maar de locatie is Chicago) maar het personage van Caan is in Drive in tweeën gesplitst (Gosling en Isaac, de man van Mulligan). Drive is toch de mindere van de twee. Bij Mann is het traject van Caan (de ondergang) beter uitgewerkt met een zinderende shoot out op het einde. Ook de beeldtaal en de score van Mann vond ik toch sterker (neon en de nacht zijn mooier in Chicago, de popsoundtrack vlakker dan de synthesizers in Thief). Bij Drive vond ik het verloop schetsmatig verteld en is de bescherming voor het zoontje iets te nadrukkelijk als motivatie voor Gosling om zich te moeien bij de misdaadpraktijken van de vader Isaac. Maar Drive heeft die ene geniale scene (in de lift met de kus) en Mulligan is echt wel zeer goed als de fragiele moeder die verscheurd is door haar gevoelens voor de twee mannen. Drive is een goede film. Maar het doet me teveel denken aan het betere Thief om het als meesterlijk te bestempelen.

Herzien en deze keer stuitte het al te grafisch uitgesmeerde onnodige, extreem geweld (bij de liquidatie van Cook dan bijvoorbeeld) me toch wel tegen de borst. Waar makers en wellicht veel kijkers een sardonisch genoegen in scheppen, voel ik vooral afkeer en de rijzende vraag 'waarom toch?'. Nuja, toch wel genoten, maar dan nog vooral van bijrolletjes zoals de immer indrukwekkende Oscar Isaac en een fijn weerzien met Albert Brooks die een verre neef van Jeff Bridges zou kunnen zijn.
Ja, ik weet, je gaat mee of niet mee in het verhaal, maar ik vond Gosling toch letterlijk en figuurlijk iets te licht om het in zijn eentje tegen al die tough guys op te nemen. Dat was gewoon compleet ongeloofwaardig. Miscast, toch wel.

Iedereen kent de uitdrukking "tussen de regels door lezen." De uitdrukking tussen de beeldfragmenten (letterlijk frame voor frame) door kijken moet nog uitgevonden worden. Ik zal voor Drive een markant voorbeeld geven. Er zijn er meerdere. Dus als je de DVD bezit, wat houd je tegen? Tijdens de scene waarin het hoofdpersonage de auto berooft heeft hij respectievelijk geen handschoentjes, wel handschoentjes en weer geen handschoentjes. Het is onmogelijk dit in de schoenen te schuiven van een zogenaamde "continuïteitsfout." Met andere woorden, het is een doelbewust element uit de cinematografische taal van de Deense regisseur Nicolas Winding Refn. Gaan de radertjes nu aan het werk, of blijf ik een roepende in de woestijn?

Duidelijk niet mijn ding, het houterige emotieloze acteerspel van Ryan was voor mij geen seconde geloofwaardig, ook de chemie met zijn vrouwelijke tegenspeelster kwam op mij persoonlijk zeer geforceerd over, zonde eigenlijk wel want ze is wel een interessante vrouw en leuke actrice!

De film heet Drive maar alles bij elkaar zit hij nog geen kwartier achter het stuur, de actiescènes waren overtuigend geschoten maar redden het geheel voor mij ook niet.

Grappig wel dat Albert Brooks even om de hoek komt kijken, ik waardeer die man wel!

Maar verder? Nee dankje, deze film ben ik snel weer vergeten.

2*

Vandaag voor het eerst gezien in Lumière Maastricht, ik heb deze compleet gemist destijds.

Normaliter kijk ik altijd trailers of lees ik me in, bij deze niet gedaan en dat was een hele goede keuze.

Wat een krachtige film is dit zeg. Scenes zitten zeer sterk in elkaar. Van sluipende donkere spanning in de eerste helft van de film, waarbij het meer een soort van liefdesverhaal lijkt naar bruut geweld in het tweede gedeelte. Fantastische soundtrack, goed gefilmd en met name hoe het aan elkaar geplakt is, in combinatie met keuzes qua kleuren, stiltes, een verhaal vertellen zonder al te veel woorden en koudbloedig sterk acteerwerk.

Lang niet voor iedereen dit, veel mensen zullen dit te traag vinden. Ik vond dit een geweldige film!

Ja, hé. Hoe maagdelijker je een film ingaat, hoe meer ie vaak tot zijn recht komt.

Ik hou bij menig trailer in de bioscoop mijn ogen en oren dicht. Vaak ga ik die film toch wel kijken en dan wil ik booraf zo min mogelijk weten.

Absoluut waar, heb hier de trailers bekeken na het zien van de film. Doet de film echt geen recht aan. Plus, is natuurlijk smaakgebonden, de zeer gemixte reviews. Hele mooie film om de week mee te beginnen, vond het niet erg dat ik de sportschool even heb overgeslagen hiervoor. Overigens op YouTube zijn er wat amazing shots compilaties of the beauty of. Daarbij komt zo’n film veel meer tot z’n recht.

Trailers, korte inhouden en reviews bevatten ook onvermijdelijk spoilers. Of erger nog: soms creëren ze foute verwachtingen. Best is like a vrigin! Go with the flow. laat de film en de regisseur maar hun werk doen.