Drive (2011)

Ja, maar in deze context gaat het om voorkeuren. We kunnen objectief vaststellen dat de film Drive vandaag op IMDb een hogere waardering krijgt dan op MovieMeter. Maar stellen dat 7,8/10 objectiever is dan 3,64/5 is onzin.

Eens, vind dat er juist meer nuance is op MM.

MovieMind schreef:

(quote)

7,8 punten = 3.9 sterren

Te makkelijk gedacht en verwarrend voor de discussie hier. Vooral omdat lang niet iedereen hier namelijk de standaard hanteert waarin een 0,5 gelijk staat aan een 1, 1,0* gelijk aan een 2 etc.

Er zijn zat mensen die bv een 2,5* toch als een voldoende beschouwen. Beetje een kromme vergelijking dus.

Er is een speciaal topic voor op MM:

Hoeveel zijn jouw sterren waard?

Het toekennen per hele ster op 10 tegenover per halve ster op 5 kan inderdaad een invloed hebben op stemgedrag. Verder spelen natuurlijk geografie en leeftijd een belangrijke rol. Op IMDb kan je bijvoorbeeld zien dat stemmers uit de Verenigde Staten de film met maar liefst 0,2 punten hoger waarderen en dat de film het best in de smaak valt bij jongeren onder de achttien.

Sorry, het was ook niet jouw hersenspinsel natuurlijk haha. Bedankt voor de verduidelijking

Vind ik toch een verrassende statistiek dat jongeren onder de 18 de film zo hoog waarderen. Ja, er zit behoorlijk wat geweld in. Aan de andere kant is Drive geen makkelijke film en vraagt het toch wel wat van de kijker om mee te gaan in de audiovisuele tour van Winding Refn. Vind dit nou eerder zo'n film die 25-35 jarigen hoger zou beoordelen.

Je eerste comment is touché.

Maar je tweede comment vind ik niet nodig want dan stap je over van menselijkheid naar een arrogant geluid. Kan gebeuren.

Alsnog ben ik toch weet wat wijzer geworden gezien de discussie die ontstaat. Leuk.

Arrogant is volgens mij nog niet meteen onmenselijk, Angel9999. Maar je hebt helemaal gelijk dat die opmerking onnodig was en zeker niet van toepassing is op jou. Nu maar hopen dat ik ook wat wijzer wordt.

Driver: "If I drive for you, you give me a time and a place. I give you a five-minute window, anything happens in that five minutes and I'm yours no matter what. I don't sit in while you're running it down; I don't carry a gun... I drive."

Het is dat ik The Neon Demon gewoon helemaal geniaal vind, maar sinds zijn meesterlijke serie Too Old to Die Young heeft ook regisseur Nicolas Winding Refn het voor elkaar gekregen, om tot de absolute top door te dringen v.w.b. mijn favoriete regisseurs.
Dit komt simpelweg door het feit, dat álle elementen waar ik oprecht van houd in film, tot een perfecte combinatie samenkomen, in zijn manier van films maken; de geweldige en tegelijkertijd toch eigenzinnige manier van filmen gezamenlijk met het gebruik maken van een unieke combinatie van kleur, sfeer, muziek en beelden.
En centraal binnen deze combinatie wordt de focus gelegd op ijzersterke personages die de wereld van Refn's films bevolken en weten allemaal de aandacht naar zich toe te trekken. Vaak in rollen die op het eerste gezicht minimaal neergezet lijken. Zo ook dus in het voor Refn zeer commerciëel succesvolle en met prijzen overladen meesterwerk Drive.

Zo is het personage van Driver, ultra-cool en indringend gespeeld door Ryan Gosling, het perfecte voorbeeld van de zwijgzame anti-held. Wat dat betreft, als je in de horoscoop gelooft, voldoet hij aan alle kenmerken van een Schorpioen: hij is geheimzinnig, op zichzelf, intuïtief, maar kan ook wraakzuchtig zijn. Tevens gaat hij, als het erop aan komt, niets uit de weg om zijn doel te bereiken. Naast dat weet hij met minimale middelen de maximale aandacht naar zich toe te trekken, compleet met dat geweldige jasje met, jawel, de schorpioen aan de rugzijde en om het af te maken een tandenstoker in zijn mond.

Zonder dat je er erg in hebt, weet Drive je volledig op te slokken in zijn wereld en voordat je het door hebt, is het meeslepende verhaal, die in de basis vrij eenvoudig is, voorbij en is de film alweer afgelopen. De film slokt je op, op een manier zoals alleen Refn dat kan: het geheel werkt hypnotiserend en de film is ongelooflijk gaaf en meeslepend.

Daarnaast heeft Refn nog een specifieke gave die ontzettend opvalt in de film, namelijk eentje die onweerstaanbaar werkt. En pas bij meerdere kijkbeurten steeds meer gaat doordringen. Door de uiterst levendige en bij vlagen wat ongewone, maar tegelijkertijd dynamische manier van filmen, ervaar je het namelijk, alsof je er zelf bij bent. Dit komt vooral tot uiting in drie van de meest opvallende momenten van de film, die zich ironisch genoeg in de auto afspelen. De eerste keer namelijk tijdens de spannende en intrigerende opening, waar je meegaat met Gosling's personage Driver op een vlucht in de auto dwars door Los Angeles. De tweede keer tijdens een weliswaar wat korte, maar spectaculaire achtervolging waarbij je als het ware bij Driver en het karakter van Blanche (een korte, maar opvallende rol van de mooie Christina Hendricks) zélf in de auto zit. Je ervaart en voelt vooral in deze scene als het ware de adrenaline die er mee gepaard gaat.
De derde keer is wanneer Driver zich opmaakt om wraak te nemen op Nino (de altijd goede Ron Perlman in een heerlijke rol als badguy) en hem rechtstreeks met auto en al van de duin aframt.

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Wat te denken van de momenten waarop het geluid helemaal stil lijkt te vallen, gevoelsmatig wel minuten lang. Vooral voelbaar, zeg maar zelfs bijna tastbaar, tijdens de roof-overval op de pandjes-shop, waarbij je weet dat er wat gaat gebeuren, maar je weet nooit op welk moment. Of het moment in de lift, waarbij Driver weet, dat de man naast hem een aanslag op zijn leven en dat van Irene (de buurvrouw, innig charmant gespeeld door Carey Mulligan) wil plegen. Het zijn momenten die je gewoon bij blijven.

Naast Refn’s eigen geweldige stijl, zie je aan alles dat hij zwaar beïnvloedt is door regisseurs als Michael Mann en William Friedkin. Niet alleen hebben beide regisseurs gelijkaardige films gemaakt (denk aan Mann’s Thief en Heat en aan Friedkin’s The French Connection en To Live and Die in LA), maar de sfeer lijkt ook wel erg op die films. Mede te danken aan de geweldige muziek van onderhand vaste componist Cliff Martinez. Ook de overige electropop-gedomineerde nummers passen werkelijk als een handschoen in de film en geeft de film een ongekend 80’s-sfeertje (de mede door Michael Mann tot stand gekomen TV-serie Miami Vice komt ook als inspiratiebron naar voren). Dit is ook terug te vinden in de openings- en slotcredits (volledig in het roze).

Waar tot slot deze Refn-film ook aan voldoet, is natuurlijk het trage verloop van de film (maar daar wen je echt zó snel aan). In contrast staan hiermee natuurlijk de geweldsuitbarstingen centraal en vooral in de tweede helft komen die steeds nadrukkelijker naar voren. Al eerder genoemd tijdens de stille momenten is het voelbaar, dat er daarna een vaak korte golf van geweld om de hoek staat te gluren.
En die momenten liegen er niet om. Vooral de scene in het motel, waar Blanche op weinig subtiele wijze door haar hoofd wordt geschoten en de scene in de lift waar een hoofd net zo kwetsbaar blijkt te zijn als een tomaat die je met je schoen kapot trapt, zijn momenten die lang bijblijven.

Eigenlijk is Drive één grote stijl-oefening. Wellicht ‘style over substance’, maar dat zij Refn vergeven. Hij doet het namelijk zó goed, dat je vergeet, dat je eigenlijk oppervlakkig gezien, naar een film kijkt met een behoorlijk eenvoudig, zelfs wat uitgekauwd verhaal.

Het zit gewoon zo verdomd goed in elkaar, er wordt zo geweldig goed geacteerd door iedereen (naast de al genoemde acteurs en actrices, noem ik ook nog even Bryan Cranston, Jason Isaacs en Albert Brooks, die ook geweldig bezig zijn) De muziek is zo fantastisch en vormt ook echt een onderdeel van de film, dat het als geheel gewoon op alle fronten fenomenaal is.

Drive is niet zo maar even een film die je opzet, maar hij is toch toegankelijker dan je denkt. Je moet alleen even bekend zijn met de regels van Refn, voordat je zijn wereld van schoonheid versus geweld induikt. Wat overblijft is een stijlvol meesterwerk, die ik dan ook de maximale score toeken. En alhoewel Refn zich uiteindelijk zelfs zou overtreffen met zijn meesterwerken The Neon Demon en zijn serie Too Old to Die Young, kan ik niet anders dan ook Drive maximaal de hemel in prijzen.

Lekker lange review hierboven. Zoveel woorden komen er niet eens in de film voor haha.

Nee zonder gekheid. Vond dit een leuke unieke film met een Gosling die met weinig woorden eigenlijk heel veel zegt. Dat vind ik juist ook het unieke aan de film. Gosling speelt ijzersterk in deze film!

3,5 ster!

Lekker lange review hierboven. Zoveel woorden komen er niet eens in de film voor haha.

Nee zonder gekheid. Vond dit een leuke unieke film met een Gosling die met weinig woorden eigenlijk heel veel zegt. Dat vind ik juist ook het unieke aan de film. Gosling speelt ijzersterk in deze film!

3,5 ster!

Het gemiddelde aantal sterren, de waardering aan deze film gegeven doet mij toch even fronsen. Best wel een goeie misdaadfilm, maar niets meer bijzonder. Het verhaal is eenvoudig; het in beeld brengen is prima...

Zeker wel spannend alles loopt toch even anders dan je denkt. Speelduur was ook perfect. alleen het even helpen van een overval wie doet dat nou .. en even mensen doodmaken voor een man die je niet eens kent.

Op visueel vlak erg sterk. Het verhaal is simpel, maar juist omdat er weinig gesproken wordt komt het toch goed over allemaal.

Ryan Gosling speelt een automonteur en stuntman wiens ijzige kalmte en zwijgzame concentratie hem ideaal maakt als chauffeur bij een serie overvallen. Dan ontmoet hij buurvrouw Irene [Carey Mulligan], die haar zoontje Benicio [Kade Leoa] alleen opvoedt zolang Standard [Oscar Isaac] in de gevangenis zit. Wanneer Standard vrijkomt blijkt hij nog wat schulden te moeten aflossen en ‘de chauffeur’ besluit hem daarbij te helpen in de hoop dat hij daarmee de toekomstige veiligheid van Irene en Benicio kan bewerkstelligen. Het loopt echter anders dan gehoopt. Een sterke cast (met een paar verrassende keuzes) en fraaie autoachtervolgingen zijn de beste ingrediënten van deze misdaadthriller. Goslings personage is echter zo enigmatisch dat je net zo weinig emotie ervaart als de hoofdpersoon zelf, waardoor het dramatisch weinig effectief is.

Komt uit op 4k bij Second Sight!

leuke film heel leuk gedaan

Lekkere misdaad-actiefilm met de immer coole blik van Gosling

De vuistdikke 4K box van Second Sight was sowieso al indrukwekkend. Maar de transfer doet daar niet aan onder. Misschien wel de allermooiste die ik heb gezien. Het is het wachten waard geweest. Dit meesterwerk heeft er nog nooit zo mooi uitgezien.

Deze film wordt juist nog sterker als je de scenes en bijbehorende elementen analyseert. Hetgeen je gequote hebt is amper een analyse te noemen. Gewoon een irritant mechanische beschrijving van een deel van het plot.

Veel van de vijfsterrenstemmers begrijpen deze film helemaal niet. Het is geen Rorschachvlek, waarop je eindeloos vrij kan associeren, maar een minutieus bouwwerk vol "subliminale" boodschappen. Helaas is iedereen hier ziende blind en horende doof.

Neem bijvoorbeeld de autodiefstal-scene en analyseer die eens beeldje voor beeldje. Vertel me wat je ziet, en geef een bijbehorende interpretatie. Kan en wil je dat doen?

Laatst heb ik de film Desperado helemaal uitgezeten. Nee, niet echt mijn kopje thee. Ik ben sowieso een koffieleut, maar ... nu denk ik wel te weten waar die schorpioen op de rug van dat jasje vandaan komt.

Ergens vind ik dat 3 sterren hoger scoort dan 6 punten. Op het gevoel, want 3 sterren komt een stuk dichter bij de 5 sterren dan 6 punten bij 10.

En zo is mijn beoordeling van films.

Edit, zondag probeer ik dit op de juiste plek te plaatsen.

Een poster en een steelbook ipv de digibook en ik had 0,0 aanmerkingen gehad. Maar ik mag een gegeven paard niet in de bek kijken. Hij staat mooi op de planken idd!

Maar dat gevoel zit ernaast, aangezien er nog 3 stappen tussen de 3* en 5* zitten, namelijk, 3,5 (=7/10) 4,0(=8/10) en 4,5 (=9/10). Als je de schalen naast elkaar legt past het prima.

"You know the story about the scorpion and the frog? Your friend Nino didn't make it across the river.”

Er zijn enkele films in mijn stemcatalogus waarvan ik ze wel gezien heb (en dus ook een mening bij heb) maar, waar ik eigenlijk niet meer zo veel van de film herinner. En ook deze film viel daar onder. De laatste keer wanneer ik deze film dus heb gezien, en een mening heb geplaatst is nu negen jaar terug. Ik ken de film van naam, ik zie en weet dat de film hoog beoordeeld wordt en dat mensen fan er van zijn alleen, ik herken me niks meer. Dan gaat het vaak toch kriebelen om gewoon een film weer even opnieuw te gaan kijken, en dat is dus precies wat ik bij deze film heb gedaan. Van de week heb ik hem toch maar weer eens opgezet, en ik heb me werkelijk meer vermaakt dan ik had verwacht. De film pakt dus een stuk beter uit, en ik ben het nu dus ook helemaal niet meer eens met mijn huidige (op het moment van schrijven) cijfer. Gelukkig biedt ‘HBO Max’ deze film aan, waardoor mijn keuze makkelijker werd gemaakt, en de herziening er maar even in heb geknald.

En ik vond het een zeer vermakelijke film, je moet er overigens wel van houden. Dit omdat de personage van ‘Gosling’ zo zijn eigen trekjes heeft, en dat is niet altijd even overtuigend of vol met energie. De film wordt juist met veel rust vertoond, alleen wanneer het er toe doet is de film kei- en keihard. De depressieve rol van ‘Gosling' doet daarin aardig zijn werk, en hij speelt heel erg overtuigend waar ik wel van hou. Ik weet nog wel dat ik negen jaar geleden daar wat minder positief was over het acteerwerk van ‘Gosling’ maar, in de loop der jaren heeft hij sowieso al het één en ander laten zien dus ik denk wel dat ik meer snap van het acteerwerk. Of ik ben gewoon volwassener geworden, al wil ik dat zelf nog niet echt graag toegeven.

‘Drive’ is een zeer vermakelijke mix van donkere humor (om misschien is droge humor wel beter) gepaard met snoeiharde actiescenes gewikkeld in een depressief jasje. Dat laatste is meer een feit aangezien ‘Gosling’ duidelijk niet het fijnste leventje heeft. Wellicht zelfs wat eenzaam. Het contrast tussen deze verschillende elementen brengt juist dat gene naar voren wat je wilt in deze film, en ik ben echt heel erg enthousiast de film uit gegaan.

Er was één minpuntje wat ik in totaliteit terug kan vinden over deze film. Het is al een paar daagjes terug namelijk dat ik de film had gezien maar; dat mag volgens mij de prent niet drukken. Wat ik had en, waar ik wellicht wat moeite mee had is het middenstuk in de film waar ik het soms toch wat traag vond, daar had van mij part wel wat meer actie in mogen zitten. Of nou ja acite, het zakte mij toch wat te ver in en dat vond ik toch wel echt erg jammer. Daarmee bedoel ik overigens vooral dat de film daarmee toch wat mijn concentratie verloor die hij echter niet veel later weer gewoon vast greep.

Maar, wat bleef het over het algemeen toch een gave film zeg. De film bleef van begin tot het einde wel imponeren, vooral de ‘gewelddadige’ scenes zijn toch van goede klasse. En dan niet zozeer dat het gewelddadig moet zijn, voor sommige azijnzeikers hier. Maar de scenes waar men elkaar vermoordt zijn toch wel waanzinnig in film gebracht, daar mag menig horrorfilm nog wat van leren. Neem bijvoorbeeld het moment dat 'Blanche’ namelijk door haar hoofd wordt gejankt met een shotgun, wat immers ook nog in slow-motion wordt getoond is toch wel gruwelijk. Of het moment dat ’Driver’ met een keukenmes iemand bewerkt in zijn nek, zijn heerlijke scenes.

Ik heb dus uitstekend en geweldig genoten van deze film en verhoog mijn stem zelfs met een half puntje, de film was bijna perfect, op dat ene minpuntje na wat ik benoemde dat ik de film op één moment net iets te traag werd, wat gelukkig niet al te lang duurde en ook niet veel van deze film inpikte.

(was 4.0*)

Eindelijk gezien, was ik verrast nee, enthousiast nee, maar ik heb me wel vermaakt hiermee.