A Dangerous Method (2011)

Ik vond de film een beetje tegenvallen. Er zitten meerdere verhaallijnen in de film die allemaal een beetje langskomen, maar die niet echt worden uitgediept. De film mist daardoor een duidelijke lijn en richting. Gaat het nu om de onzekerheden van Jung en zijn ontwikkeling om vervolgens tot de meest invloedrijke psychoanalist uit te groeien? Of gaat het om de spanningen tussen Freud en Jung: vriendschap en/of rivaliteit? Of om de affaire met Spielrein en de twijfels en dilemma's die dat oplevert? Of gaat het om het overleven en succesvol worden in de wetenschappelijke wereld? Het zit er nu allemaal een beetje in. Cronenberg (regisseur) maakt niet echt keuzes en daardoor mist het verhaal een climax. De opening is veelbelovend en brengt verwachtingen met zich mee die niet worden waargemaakt. De film is niet bijster lang (1,5 uur) en komt een beetje 'abrupt' tot een einde. Ik vond het spel van Mortensen (Freud) wat vlak en eentonig. Het miste daardoor wat overtuiging. Knightley (Spielrein) zette een sterk personage neer en ook Fassbender (Jung) overtuigt. De chemie tussen beiden is daarentegen weer wat mager. De dialogen zijn mooi en interessant.

Kortom: de film is de moeite waard, maar hier had wel meer ingezeten. Dat moeten we met name Cronenberg aanrekenen. Drie sterren vanwege de mooie dialogen en vanwege Knightley.

Onderhoudend maar niet onderscheidend.

Goeie film.

Al blijft het wachten tot Cronenberg weer echt een keer uitpakt. De film kenmerkt zich door geweldige acteurs en hun dialogen. Fassbender, de acteur van het moment als Jung en Mortensen als Freud stelen de show met hun scherpe gesprekken en conversaties. Knightley was wat minder, haar tics en maniertjes in het begin waren wat overdreven, en ook haar accent was niet echt lekker. Wel leuk om Cassel weer eens te zien, was volgens mij wel een tijdje geleden. Ergens wel jammer dat zijn rol maar zo beperkt was, maar zijn vluchtige verschijning werkt wel als katalysator van het verhaal.

Ook het verhaal is wel boeiend, de relatie tussen Spielrein en Jung was duidelijk de kern, maar de relatie tussen Freud en Jung boeide me wat meer. Wel erg leuk om te zien hoe de verhoudingen zorgden voor een revolutie in de psycho-analyse

Bijzonder mooie aankleding ook van de film, en toch ook wel grappig dat Cronenberg het even niet kon laten wat viezige drab in zijn film te stoppen. A Dangerous Method is uiteindelijk wel een sterke film geworden, maar ergens had het toch wel wat scherper gekund.

3.5*

* erbij want het is ook weer geen slechte film maar matig. Van Cronenberg verwacht ik niets eigenzinnigs meer.

Dan heb je de trailer van zijn volgende zeker nog niet gezien.......

Psychoanalyse is een onderwerp dat Cronenberg duidelijk aan het hart gaat, anders had hij denk ik de film niet zo gemaakt, vol met eindeloze discussies over het onderwerp. Er is drama in de relatie tussen Jung en Spielrein en in de meningsverschillen tussen Jung en Freud, maar dat is niet het hoofdmenu. Cronenberg lijkt vooral een kick te krijgen uit mensen die praten over het onderwerp. Mij verbaasde het hoe interessant de film toch wel was. Ik vond de discussies bijzonder boeiend om te volgen, waarbij ik mezelf verbaasde met hoeveel ik al van het onderwerp af wist. De acteurs doen het allemaal heel goed. Ja, dan bedoel ik ook Keira Knightley, wiens verbeelding van hysteria voor sommige mensen duidelijk teveel van het goede is, maar ik geloof dat het wel realistisch is. Niettemin vond ik Mortensen het sterkst en hebben ze zelfs een ingehouden performance uit Vincent Cassel weten te krijgen (een wonder!).

Op het niveau van script en acteerwerk zit het dus wel goed en eerlijk gezegd valt er weinig op de film aan te merken (op wat slechte CGI tijdens een boottrip na), met uitzondering dat hij per definitie bijna al niet geweldig is. Het is een groepje mensen dat praat over psychoanalyse. Emoties komen naar boven, maar desondanks lijkt dit nooit bedoelt te zijn als de meest meeslepende film aller tijden en dat is het dan ook niet geworden. Gewoon een boeiend geschiedenislesje over psychoanalyse die doet wat het moet doen.

3*

Redelijke prent waarvan het mij niet geheel duidelijk was wat nou het uitgangspunt was. Hoe dan ook, behoorlijk ambitieus project met een prima Knightley in de hoofdrol en een verhaal dat eigenlijk nauwelijks psychologisch interessant is, maar voornamelijk als stukje geschiedenis weet te boeien. Echt heel veel wijzer ben ik buiten de compacte historische kenschets echter niet geworden.

Buitengewoon saaie en vervelende film die werkelijk nergens in uitblinkt, en dat met zo'n onderwerp en cast.

Vooral Keira Knightley is natuurlijk weer onuitstaanbaar met haar eeuwige overacting en nu ook nog eens een vreselijk accentje. Geen idee wat men dacht door haar als enige zo'n raar ongeloofwaardig accent te geven.

De enige momenten die interessant hadden kunnen zijn gaan over de tegenstellingen in het werk van Jung en Freud, met name over de aard van psychotherapie als puur analyseren of ook als het vinden van 'een oplossing', maar die worden slecht heel sporadisch aangetikt. Doodzonde.

De clue van het onderwerp ligt in de titel van het verhaal, 'A dangerous method'. Daarmee doelen ze op de relatie tussen Jung en Spielrein en misschien ook een beetje op de relatie tussen Jung en Freud in dat Jung dmv psycho analyse zijn patienten niet alleen wil genezen, maar ook beter wil maken, waar Freud tegenstander van is doordat hij vind dat er dan voor God wordt gespeeld en dus dat het een gevaarlijke methode is.

Maar vooral gaat de film over Spielrein en Jung. Jung leert zichzelf kennen doordat hij vooral overtuigd is van het feit dat kans niet bestaat en alles voorbestemd is doordat hij Spielrein ontmoet en een sexuele relatie met haar aangaat. Volgens de wetenschappelijke manier strikt verboden en 'gevaarlijk' in dat het veel dingen te weeg kan en ook gebracht heeft. Het heeft ten slotte zijn complete leven verandert.

Ik vond het daarom ook een prima film. Ze stopten de theorien van de drie hoofdfiguren prima samen en brachten de wereld prima tot leven met de kostuums en gebouwen en dergelijke. Het was soms wat moeilijk te volgen omdat het wel wat ingewikkeld klinkt allemaal, maar het gaf een mooie kijk in de wereld van die mensen van toen.

Werkelijk zeer ontgoochelend. Verhaal is te flou, problematiek wordt weinig verhelderd, film zit niet goed in elkaar (slechte CGI oa.), acteurs lopen maar wat houterig te doen (op de oprecht getormenteerde Fassbender na - Mortensen overdrijft dan weer te gretig en Knightley is al helemaal niet te pruimen) en wat Wagner-riedeltjes in de soundtrack maken van deze film niet bepaald een meesterwerk. Te oppervlakkig allemaal - niets geen dieptegevoel en als film verrassend weinig geloofwaardig. Alsof Cronenberg zijn eigen stiel ineens niet meer begrijpt...

2,5*

Een paar weken geleden heb ik de film gezien en ik keek er erg naar uit, want de acteurs en regisseur plus het onderwerp zagen er samen veelbelovend uit.

Hij viel me jammer genoeg wel een beetje tegen, ik vond hem niet abominabel, maar een topper kun je hem ook niet noemen.

Het is dat ik Keira Knightley heel erg mag, maar zelfs ik moest toegeven dat ze me soms op mijn zenuwen begon te werken. Dan vond ik overigens ook dat het hele verhaal te veel uit het oogpunt van Jung werd verteld en Freud werd best wel afgebeeld als ''the bad guy'' die zijn eigen mening niet wil draaien. Als ze wat meer sympathie voor beide kanten hadden gecreëerd zou dat beter zijn. Verder vind ik Mortensen en vooral Michael Fassbender (écht een van de beste acteurs van zijn generatie) het wel prima doen, maar door het missen van echt diepgang komt niets echt van de grond.

Interessante maar zeer vermoeiende film over de psychoanalyse en de meningsverschillen tussen Jung, Spielrein en Freud. Keira Knightley heeft aan deze film waarschijnlijk een ontwrichte kaak overgehouden en Viggo Mortensen een zware rookverslaving maar dit mag de pret niet drukken. Probleem is het traag tempo en het talloze geleuter dat op den duur op de zenuwen begint te werken. Geef mij maar de horror en geweldfilms van Cronenberg.

mooie film maar er had meer vaart in gemogen...

Zwak. Het had zo'n interessante film kunnen zijn, want het onderwerp maakt wel nieuwsgierig, maar door het beschamend slechte acteerwerk van Keira "overacting" Knightley, en de vreselijk saaie zwamneuzerijen tussen Freud en Jung is "A Dangerous Method" een zware, saaie, lange zit gebleken.

Knightley probeerde zo vaak en zo goed mogelijk haar onderkin uit te steken en tegelijkertijd met haar ogen te rollen, om duidelijk te maken dat ze gek was. Het bleek geen rol voor haar te zijn, het was niet overtuigend. Ook haar Russische accent kwam niet goed over, het leek niet eens op een Russisch accent. Het is dat je weet dat Spielrein uit Rusland komt. Ze is met overtuiging een prachtige vrouw om naar te kijken, maar daar blijft het bij.

Mortensen als Freud en Fassbender als Jung waren prima. De sex-fixatie van Freud en zijn overtuiging dat iedereen eigenlijk een polygamist wil zijn waren wel even interessant, maar uiteindelijk denk ik dat Sigmund Freud een vies mannetje was. Verslaafd aan sex, maar het toch te weinig had, daardoor gefrustreerd. Na een poosje vond ik de discussies totaal niet boeiend meer.

De test met een soort leugendetector, die hij met zijn eigen vrouw deed vond ik wel intrigerend om te zien.

De montage was op sommige momenten heel slecht gedaan met rare overgangen, terwijl er over het algemeen op de cinematografie niets aan te merken valt.

Toen ik het plot las, was ik gelijk al geboeid.

Dat Viggo Mortensen en Micheal Fassbender twee van de drie hoofdrolspelers zijn, kon me al helemaal bekoren.

Deze film heeft mij absoluut niet teleurgesteld.

In het begin vond ik Keira Knightley wel wat overacteren, maar dit herstelde zich wel steeds meer naarmate de film vorderde. De dialogen tussen psychiater Jung (Fassbender) en zijn mentor Freud (Mortensen) zijn zeer boeiend en destijds was het een totaal nieuwe vakgebied. Als er in de film over psychologie gepraat wordt, dan wordt het meestal erg interessant. Van mij had Freud wel wat meer in deze film mogen voorkomen. Het zijn vooral Jung en Speilrein (Knightley) die de toon bepalen. Het is ook jammer dat Vincent Cassel, als Otto Gross, te weinig aan bod komt. Verder is het filmwerk geweldig en zijn de locaties echt schitterend en authentiek (afgezien van de bootscene naar New York...).

Een tamelijk futloze 99 minuten die aanvoelden als ruim 2 uur. De relatie Jung-Spielrein was totaal niet interessant. Keira Knightley die wat rare fratsen uithaalt tegenover een afstandelijke Fassbender die nog beduusder is dan zijn patiënten. Dat laatste is dan wel de bedoeling geweest, maar de uitvoering was niet pakkend. Dat hele academische conflict tussen Jung en Freud was ook maar droge hap (het eloquente gebekvecht daaromheen was dan nog wel leuk).

Cronenberg's talent ligt weliswaar bij seksualiteit, onderbewustzijn en psychologie, dat talent komt pas goed tot zijn recht als hij zijn eigen stijl aanhoudt. Dit daarentegen was een kostuumdrama-script (overigens niet van Cronenberg) met hoogstens een knipoog naar Cronenberg's geslaagdere verdiensten.

Experiences like this, however painful, are necessary and inevitable; without them, how can we know life?

Dit vond ik een redelijke film van David Cronenberg, er had wat meer vaart in mogen zitten en misschien wat meer diepgang...

Maar wat wel in deze film de moeite waard is, is het acteerwerk van Michael Fassbender, Viggo Mortensen en Keira Knightley. Deze 3 spelen hun rol zeer overtuigend en sterk...en natuurlijk de (te) kleine bijrol van Vincent Cassel.

Wel was de gehele setting en aankleding meer dan goed, dit zag er allemaal zeer mooi uit...

Boeiende film over Jung en Freud en hun onderlinge strijd en concurrentie annex vriendschap. Zo komt Cronenberg toch weer op het donkere terrein van de menselijke ziel

Cronenberg weet het verhaal heeeel stijlvol in beeld te zetten.

Het begon goed, met een goed acterende Keira Knightley, maar het werd uiteindelijk een langdradig niet heel erg interessant verhaal. Tegenvaller deze film. 2,5 ster

Het was geen misse film, maar 'k had er eigenlijk wel iets meer van verwacht. Het is toch vooral een praatfilm geworden. De cast deed het niet slecht en voor de rest zag het er wel goed uit, maar het laatste half uur was de schwung er een beetje uit. Niet slecht, maar zeker ook niet waw.

Niet mijn dada.

De enige reden waarom ik A Dangerous Method wilde zien is de cast. Psychologie en alle tralala daaromtrent boeit me voor geen meter. Ik ken er niks van en wil er ook niks van kennen. De namen Freud en Jung ken ik natuurlijk wel, maar ik heb geen flauw idee wat ze betekend hebben mbt "denkwijzen".

Het is dan ook niet onlogisch dat het verhaal me niet echt heeft kunnen boeien. De innerlijke strijd van Carl Jung staat centraal en wordt verwoven met zijn relatie met een Russische zottin en Sigmund Freud.
Het eerste uurtje kijkt nog redelijk goed weg (met dank aan Otto Gross), maar het tweede gedeelte wordt al snel saai. De relatie tussen Jung en Freud komt heel kil en afstandelijk over. Van enig "mentor"-gevoel is geen sprake.
Na nog wat gespank en seks met kleren aan met Spielrein en wat brieven schrijven met Freud, staart Jung verdwaasd voor zich uit bij een meer (KUCH THE GODFATHER ll KUCH) en is het alweer gedaan.

De cast waarnaar ik zo uitkeek doet het naar behoren, zonder meer. Michael Fassbender is oké, maar weet niet helemaal raad met het personage Jung. Keira Knightley toont haar hele arsenaal gezichtsuitdrukkingen waarbij we goed kunnen zien wat voor kin ze wel niet heeft. Haar serieus nemen is een andere zaak. Dat domme nepaccent trekt trouwens ook op niets.
Viggo Mortensen heeft een teleurstellend kleine rol, maar overtuigt. Zo nu en dan praat hij te veel binnensmonds, maar dat is hem vergeven (ik zou ook niet kunnen praten met een dikke sigaar tussen de lippen).
Ook Vincent Cassel mag wel vermeld worden, want die is waarschijnlijk het best op dreef als seksmaniak.

Voorts is A Dangerous Method sober maar vakkundig gemaakt. Decors, kostumering, sets en alle bazaar zijn absoluut in orde.
Enig minpunt is de bootscène. Die ziet er veel en veel te nep uit. Voor een film uit 2011 is dat onvergeeflijk.

2,5

A Dangerous Method van David Cronenberg, een film die ik toch wel erg graag wilde zien heeft mijn verwachtingen niet waar kunnen maken.

Een interessant thema en een sterke cast konden op voorhand weinig verkeerd doen. Helaas heeft de film toch nauwelijks indruk weten te maken. Het verhaal komt nooit echt van de grond en blijft zichzelf maar herhalen wat op den duur vrij saai wordt. Het verhaal blijft erg op de vlakte. Het acteerwerk van de sterke cast is naar behoren maar ook niets meer dan dat. Ook zij hebben de film wat mij betreft niet kunnen redden.

Oké het kijkt dan nog wel fijn weg maar het is niet een film die ik nog een keer zal opzetten. 2,5*

Film over het ontstaan van de psycho analyse met de beroemde psychiaters Carl Jung en Sigmund Freud. Vrij droge materie waar de graatmagere Keira Knightley als sexueel gestoorde patiente niet veel kleur aan brengt.

Als je het mij vraagt zit Keira in de eerste helft van de film ook vreselijk te 'overacten', had voor mij niet gehoeven.

Redelijk saai, niet echt spannend en met een te gestoorde Keira Knightly dus.

Ik zat te twijfel of Knightley nou een fantastische rol neerzette als gestoorde Russin (Ik ben er niet uitgekomen (dus heb er denk ik geen verstand van (beetje zelfspot moet kunnen)!!

maar ben toch een beetje meer te weten gekomen wat die psycho analyse inhoud.

**/ sterren

Prachtige kostuums, mooie locaties en decors.

Prima vertolkingen van zowat iedereen in de cast, uitgenomen Keira Knightley, die zich vreselijk bezondigd aan overacting tot het irritante toe.

En een spannend verhaal is het ook geenszins, eerder saai.

Dat de personages echt hebben geleefd was voor mij de aanleiding om de prent te bekijken, daar ik van waar gebeurde verhalen houd, maar het is toch een beetje een teleurstelling geworden deze prent.

Cronenbergs film van vorig jaar verdeelt mij evenveel als publiek en critici vorig jaar. Geweldige rollen van Fassbender en Mortensen, een interessante onderwerp, diepgaande dialogen over de psycho-analyse en de wisselwerking tussen Freud, Jung en Spielrein (een bij vlagen lichtelijk over-acterende Knightley). De film is erg rustig en bestaat voornamelijk uit dialogen en hoe sterk deze ook zijn, deze dialogen zijn tegelijkertijd de zwakte van de film. Het langzaam kabbelende tempo maakt de film waarschijnlijk niet pakkend genoeg voor de meeste mensen. Geen film om moe en onderuitgezakt te kijken dus, maar wie interesse in het onderwerp, deze acteurs of het werk van Cronenberg en niet wegrent voor een 'praatfilm' kan 'A Dangerous Method' best een kans geven.

Het op zich interessante verhaal wordt helaas veel te droog en saai uitgewerkt. Ik persoonlijk had graag een diepere kijk willen krijgen op de relatie tussen Jung en Freud (overtuigend gespeeld door Mortensen en Fassbender), en wellicht op de theorieén die zij ontwikkeld hebben. Helaas ligt de focus op Spielrein (ik geloof dat het woord overacting al een paar keer is langsgekomen..). De film bestaat alleen maar uit dialogen, an sich al niet heel opwindend maar door deze focus was het voor mij af en toe zelfs volstrekt onboeiend.

2*

Keira Knightley is officieel een verschrikkelijke actrice

Boeiende materie, nogal klinisch uitgewerkt, teveel tekstgeoriënteerd met een hoog toneelstuk-gehalte. Hier had meer ingezeten.

Zoals vaker met portretten van historische figuren, spelen ze een beetje met samengeknepen billen, omdat ze vooral niet teveel hun eigen invulling mogen/willen geven aan de karakters, wat ten koste gaat aan de levendigheid van de film.

Toch vond ik Fassbender redelijk overtuigend als Jung. De film had beter meer kunnen focussen op de interactie tussen beide heren ipv Spielrein zo'n grote rol te geven in het geheel.

N.B. Waarom spreken ze niet gewoon Duits!

Interessante film met goed acteerwerk. Ik miste echter wat. Misschien dat het gebrek aan kennis over de psychologie de oorzaak is, maar door het vele gepraat werd het verschil in behandeling tussen Jung en Freud mij nooit echt duidelijk. Ja theoretisch, maar wat houdt dat in de praktijk in? Met iets meer breedte rondom de vele gesprekken over de psycholoigie en een iets langere speelduur (nu was er wel een heel abrupt einde) had de film voor mij beter uitgepakt.